Charles Leclerc (autocoureur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Charles Leclerc
Charles Leclerc in 2019
Charles Leclerc in 2019
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Monaco Monaco
Geboren 16 oktober 1997
Monte Carlo
Formule 1-carrière
Jaren actief 2018-heden
Teams Sauber
Ferrari
Races 49
Overwinningen 2
Podiums 12
Punten 348
Polepositions 7
Snelste rondes 4
Eerste race Australië 2018
Eerste overwinning België 2019
Laatste overwinning Italië 2019
Laatste race Bahrein 2020
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Charles Leclerc in de Sauber C37.

Charles Leclerc (Monte Carlo, 16 oktober 1997) is een Monegaskisch autocoureur. Sinds 2016 is hij lid van de Ferrari Driver Academy, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team Ferrari. In 2016 werd hij kampioen in de GP3 Series, het daaropvolgende jaar in de Formule 2. In 2018 maakt hij zijn Formule 1-debuut bij het team van Sauber. Vanaf 2019 rijdt Leclerc voor Ferrari.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Karting[bewerken | brontekst bewerken]

Leclerc, die het petekind is van voormalig Formule 1-coureur Jules Bianchi, begon zijn autosportcarrière in het karting in 2005, waarbij hij het Franse PACA-kampioenschap won in 2005, 2006 en 2008. In 2009 werd hij kampioen in de Franse Cadet-klasse, voordat hij omhoog klom naar de KF3-klasse in 2010, het jaar waarin hij de Junior Monaco Kart Cup won. In 2011 bleef hij in de KF3 rijden, waarbij hij de CIK-FIA World Cup, de CIK-FIA Karting Academy Trophy en de ERDF Junior Kart Masters won. Tijdens het seizoen werd hij ook onderdeel van Nicolas Todts All Road Management.

In 2012 stapte Leclerc over naar de KF2 met fabriekssteun van ART Grand Prix. Dat jaar won hij de WSK Euro Series en eindigde hij als tweede in het CIK-FIA European KF2 Championship en het Under 18 World Karting Championship. In 2013 werd hij zesde in het CIK-FIA European KZ Championship en tweede in het CIK-FIA World KZ Championship.

Formule Renault 2.0[bewerken | brontekst bewerken]

In 2014 stapte Leclerc over naar het formuleracing, waarbij hij in de Formule Renault 2.0 Alps uitkwam voor het team Fortec Motorsports. Tijdens het seizoen stond hij zeven keer op het podium en behaalde hij een dubbele overwinning op het Autodromo Nazionale Monza, waardoor hij achter Nyck de Vries met 199 punten als tweede in het kampioenschap eindigde. Tevens won hij het Junior-kampioenschap tijdens het laatste raceweekend op het Circuito Permanente de Jerez, waarbij hij de Rus Matevos Isaakyan achter zich liet.

Tevens nam Leclerc als gastrijder deel aan drie raceweekenden in de Eurocup Formule Renault 2.0 voor Fortec. In deze zes races eindigde hij driemaal op het podium, tweede plaatsen op de Nürburgring en de Hungaroring achter respectievelijk Dennis Olsen, Andrea Pizzitola en Jack Aitken.

Formule 3[bewerken | brontekst bewerken]

In 2015 maakte Leclerc zijn Formule 3-debuut in het Europees Formule 3-kampioenschap, waar hij uitkwam voor het team Van Amersfoort Racing. Hij won vier races op Silverstone, de Hockenheimring, Spa-Francorchamps en de Norisring en stond lange tijd aan de leiding van het kampioenschap. In de tweede helft van het seizoen stond hij echter niet meer op het podium en werd hij ingehaald door Felix Rosenqvist, Antonio Giovinazzi en Jake Dennis en werd zo vierde in het kampioenschap met 363,5 punten. Aan het eind van het seizoen werd hij achter Rosenqvist tweede in de Grand Prix van Macau.

GP3[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 stapte Leclerc over naar de GP3 Series, waar hij voor ART Grand Prix ging rijden. Hij won direct zijn eerste race op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Met twee andere overwinningen op de Red Bull Ring en op Spa-Francorchamps werd hij kampioen met 202 punten.

Formule 2[bewerken | brontekst bewerken]

In 2017 maakt Leclerc de overstap naar de Formule 2 en komt uit voor het team Prema Racing, samen met mede-Ferrari Driver-Academy-coureur Antonio Fuoco. In de sprintrace tijdens het eerste raceweekend in Bahrein won hij zijn eerste race in het kampioenschap. Vanuit de leiding maakte hij een pitstop en viel hij terug naar de veertiende plaats, maar binnen acht ronden had hij zichzelf teruggevochten naar de eerste plaats. Na het voorlaatste raceweekend in Jerez was zijn voorsprong in het kampioenschap dusdanig dat hij kampioen werd.

Formule 1[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 is Leclerc, naast zijn activiteiten in de GP3, ook ontwikkelingscoureur bij het Formule 1-team van Ferrari, waar hij tevens wordt opgenomen in de Ferrari Driver Academy, het opleidingsprogramma van het team. Daarnaast is hij ook de testcoureur van het Haas F1 Team, dat met Ferrari-motoren rijdt. Tijdens de eerste vrije training voor de Grand Prix Formule 1 van Groot-Brittannië 2016 maakte hij zijn debuut in een Formule 1-raceweekend.

Sauber[bewerken | brontekst bewerken]

In 2017 kwam Leclerc tijdens vier van de laatste zes Grand Prix-weekenden uit voor het team van Sauber in de eerste vrije training. In 2018 maakt hij zijn Formule 1-racedebuut voor dit team.[1] Tijdens de Grand Prix van Azerbeidzjan behaalt hij zijn eerste punten met een zesde plaats in de race. Naarmate het seizoen vorderde, behaalde hij nog een aantal top 10-klasseringen en kwalificeerde hij zich ook regelmatig bij de eerste 10.

Ferrari[bewerken | brontekst bewerken]

In 2019 maakte Leclerc de overstap naar het team van Ferrari, als vervanger van Kimi Räikkönen, die op zijn beurt Leclerc bij Sauber verving.[2] Hij werd zo de eerste Monegaskische coureur bij Ferrari en de jongste Ferrari-coureur sinds Ricardo Rodríguez in 1961. Zijn teamgenoot was viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel. Tijdens het tweede raceweekend in Bahrein behaalde hij de eerste poleposition uit zijn Formule 1-carrière. Hiermee werd hij, op Vettel na, de op een na jongste polesitter in de Formule 1. In de race lag hij lange tijd aan de leiding, maar werd uiteindelijk derde nadat hij in de slotfase een probleem kreeg met zijn motor. In de Grand Prix van België op Spa-Francorchamps behaalde hij zijn eerste Grand Prix-overwinning, dit was gelijk ook een emotionele zege aangezien in datzelfde weekend tijdens de F2-race zijn goede vriend Anthoine Hubert overleed. Het weekend daarna behaalde hij zijn tweede winst tijdens de Grand Prix van Italië, de eerste overwinning voor Ferrari op Monza sinds 2010. In totaal stond hij in dit seizoen tien keer op het podium en eindigde hij in het wereldkampioenschap als vierde, een plaats boven Vettel. Gedurende het seizoen startte hij zevenmaal vanaf poleposition, meer dan alle andere coureurs dat jaar.

In het nieuwe en (wegens de coronapandemie) uitgestelde seizoen 2020 rijdt Leclerc wederom voor het team van Ferrari, ook dan is Sebastian Vettel zijn teamgenoot. Het blijkt een lastig seizoen voor de Scuderia maar toch pakt Leclerc in de eerste race in Oostenrijk zijn eerste podiumplaats van deze jaargang. De twee races daarop verlopen een stuk minder goed, bij de GP van Stiermarken haalt hij de finish niet door een crash en in Hongarije wordt hij slechts 11e. Op Silverstone weet hij wederom een podiumplek te bemachtigen, zijn tweede van het seizoen. De 70th Anniversary Grand Prix op Silverstone verloopt beter voor Leclerc, hij finisht hier als 4e en gezien de stroeve races hiervoor wordt deze met veel blijdschap gevierd. De race erna op het circuit de Catalunya in Barcelona liep uit op een race om snel te vergeten. Een elektrisch probleem zorgde ervoor dat zijn motor halverwege de race afsloeg. Na zijn wagen toch aan de praat te hebben gekregen werd de auto de pitbox ingeduwd en was de tweede DNF dit seizoen een feit. Na een teleurstellende vrijdag en zaterdag met tijden achterin het veld werd Leclerc in de Grand Prix van België op Spa 14e, één plaats achter teamgenoot Vettel.

Formule 1-carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar/Jaren Team
2018 Sauber
2019 - heden Ferrari
2018 2019 2020* Totaal
Aantal races 21 21 7 49
Aantal zeges 0 2 0 2
Aantal pole-positions 0 7 0 7
Aantal snelste ronden 0 4 0 4
Aantal podiumplaatsen 0 10 2 12
Aantal WK-punten 39 264 45 348
Stand WK 13 4 5*

* Seizoen loopt nog

Totale Formule 1-resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

  • Races vetgedrukt betekent pole position, races schuingedrukt betekent snelste ronde
Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Pos Punten
2016 Haas F1 Team Haas VF-16 Ferrari 061 V6 AUS BHR CHN RUS SPA MON CAN EUR OOS GBR
TC
HON
TC
DUI
TC
BEL ITA SIN MAL JPN VST MEX BRA
TC
ABU - -
2017 Sauber F1 Team Sauber C36 Ferrari 061 V6 AUS CHN BHR RUS SPA MON CAN AZE OOS GBR HON BEL ITA SIN MAL
TC
JPN VST
TC
MEX
TC
BRA
TC
ABU - -
2018 Alfa Romeo Sauber F1 Team Sauber C37 Ferrari 062 EVO V6 AUS
13
BHR
12
CHN
19
AZE
6
SPA
10
MON
18†
CAN
10
FRA
10
OOS
9
GBR
DNF
DUI
15
HON
DNF
BEL
DNF
ITA
11
SIN
9
RUS
7
JPN
DNF
VST
DNF
MEX
7
BRA
7
ABU
7
13 39
2019 Scuderia Ferrari Ferrari SF90 Ferrari 064 V6 AUS
5
BHR
3
CHN
5
AZE
5
SPA
5
MON
DNF
CAN
3
FRA
3
OOS
2
GBR
3
DUI
DNF
HON
4
BEL
1
ITA
1
SIN
2
RUS
3
JPN
6
MEX
4
VST
4
BRA
18†
ABU
3
4 264
2020 Scuderia Ferrari Ferrari SF1000 Ferrari 065 V6 OOS
2
STI
DNF
HON
11
GBR
3
70J
4
SPA
DNF
BEL
14
ITA
DNF
TOS
8
RUS
6
EIF
7
POR
4
EMI
5
TUR
4
BHR
SAK
ABU
5* 97*

* Seizoen loopt nog
† Uitgevallen maar wel geklassificeerd omdat hij meer dan 90% van de raceafstand heeft voltooid.

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Grand Prix Team
1 Vlag van België Grand Prix van België 2019 Vlag van Italië Ferrari
2 Vlag van Italië Grand Prix van Italië 2019 Vlag van Italië Ferrari