Alexander Albon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Alexander Albon Ansusinha
Alexander Albon, 2019
Alexander Albon, 2019
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Thailand Thailand
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboren 23 maart 1996
Londen
Formule 1-carrière
Jaren actief 2019-heden
Teams Toro Rosso (2019)
Red Bull (2019–heden)
Races 12
Punten 16
Eerste race Australië 2019
Laatste race Hongarije 2019
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Alexander Albon Ansusinha (Londen, 23 maart 1996) is een Thais-Brits autocoureur. Hij was in 2012 lid van het Red Bull Junior Team en tussen 2013 en 2015 lid van het Lotus F1 Junior Team, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team Lotus. In 2019 maakte hij zijn Formule 1-debuut bij het team van Toro Rosso. Voorafgaand aan de Grand Prix van België van dat jaar mocht hij Pierre Gasly vervangen bij het team van Red Bull, terwijl Gasly de plaats van Albon bij Toro Rosso innam. Zijn vader Nigel Albon is een voormalig BTCC-coureur.

Carrière[bewerken]

Albon begon zijn autosportcarrière in het karting. In 2006 won hij het Super 1 Honda National Cadet Championship en in 2008 de Kartmasters British Grand Prix in de KF3-klasse. In 2009 won hij verschillende kampioenschappen in deze klasse, namelijk de Formula Kart Stars, de KF Winter Series en het Super 1 National Championship. In 2010 won hij de CIK-FIA World Cup en was hij Europees kampioen in de KF3. In 2011 werd hij achter Nyck de Vries tweede in de WSK Euro Series en in het wereldkampioenschap.

In 2012 stapte Albon over naar het formuleracing, waarbij hij zijn debuut maakte in de Eurocup Formule Renault 2.0 en de Formule Renault 2.0 Alps voor EPIC Racing. In de Eurocup behaalde hij geen punten en eindigde hij met een zeventiende plaats op de Hungaroring als 38e in het kampioenschap. In de Alps scoorde hij 26 punten en werd met een vijfde plaats op de Red Bull Ring als beste resultaat zestiende in het kampioenschap.

In 2013 stapte Albon binnen de Eurocup over naar het team KTR. Op de Red Bull Ring behaalde hij zijn eerste pole position in het kampioenschap, maar wist deze niet om te zetten in een overwinning. Met 22 punten eindigde hij uiteindelijk op de zestiende plaats in het kampioenschap. Voor KTR reed hij ook twee raceweekenden in de Formule Renault 2.0 NEC, waarin hij met een tweede plaats op het Autodrom Most als beste resultaat als 22e eindigde in het kampioenschap.

In 2014 bleef Albon voor KTR rijden in de Eurocup. Op de Nürburgring behaalde hij opnieuw een pole position, maar werd tweede achter Nyck de Vries. Met andere podiumplaatsen op de Moscow Raceway en het Circuit Paul Ricard eindigde hij achter De Vries en Dennis Olsen als derde in het kampioenschap met 117 punten. Ook reed hij voor KTR drie raceweekenden in de NEC, waarin hij op Most zijn eerste overwinning ooit behaalde in het formuleracing. Hij eindigde als zeventiende in het kampioenschap met 88 punten.

In 2015 maakte Albon zijn Formule 3-debuut in het Europees Formule 3-kampioenschap voor het team Signature. Hij behaalde vijf podiumplaatsen op Spa-Francorchamps, de Norisring (tweemaal), het Autódromo Internacional do Algarve en de Hockenheimring en werd zo zevende in de eindstand met 187 punten.

In 2016 maakte Albon de overstap naar de GP3 Series, waar hij voor ART Grand Prix uitkwam. Hij won vier races op het Circuit de Barcelona-Catalunya, Silverstone, de Hungaroring en het Sepang International Circuit en werd met 177 punten achter zijn teamgenoot Charles Leclerc tweede in het eindklassement.

In 2017 stapte Albon over naar de Formule 2, waarin hij zijn samenwerking met ART Grand Prix voortzette. Met twee podiumplaatsen op de Red Bull Ring en het Yas Marina Circuit werd hij met 86 punten tiende in het kampioenschap, ondanks dat hij het raceweekend op het Baku City Circuit moest missen vanwege een blessure.

In 2018 bleef Albon actief in de Formule 2, waarin hij overstapte naar het team DAMS. Hij won vier races op het Baku City Circuit, Silverstone, de Hungaroring en het Sochi Autodrom en had tot en met het laatste raceweekend de kans om kampioen te worden, maar uiteindelijk eindigde hij achter George Russell en Lando Norris op de derde plaats met 212 punten.

In het seizoen 2018-2019 zou Albon oorspronkelijk zijn debuut maken in de Formule E, waarbij hij voor het team van Nissan e.Dams uit zou komen. Enkele weken voor de start van het seizoen werd echter zijn contract ontbonden. Hierdoor kreeg hij de kans om in 2019 zijn Formule 1-racedebuut te maken voor het team van Toro Rosso.[1] In de Grand Prix van Bahrein scoorde Albon zijn eerste punten in de Formule 1, door als 9e te finishen. In de Grand Prix van China moest Albon vanuit de pits starten, door een crash in de derde vrije training. Hij eindigde de race als 10e.

Op 12 augustus 2019 werd bekendgemaakt dat er een rijderswisseling plaatsvindt vanaf de Grand Prix van België tussen Albon en Pierre Gasly. Albon rijdt voor de rest van het seizoen voor Aston Martin Red Bull Racing, Gasly keert terug bij Toro Rosso.[2]

Formule 1-carrière[bewerken]

Jaar/Jaren Team
2019 Toro Rosso
2019 Red Bull
2019 Totaal
Aantal races 12 12
Aantal zeges 0 0
Aantal pole-positions 0 0
Aantal snelste ronden 0 0
Aantal podiumplaatsen 0 0
Aantal WK-punten 16 16
Eindstand WK 15

Formule 1-resultaten[bewerken]

Seizoen Inschrijving Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Pos Punten
2019 Red Bull Toro Rosso Honda Toro Rosso STR14 Honda RA619H V6 AUS
14
BHR
9
CHN
10
AZE
11
SPA
11
MON
8
CAN
DNF
FRA
15
OOS
15
GBR
12
DUI
6
HON
10
15* 16*
Aston Martin Red Bull Racing Red Bull RB15 BEL ITA SIN RUS JPN MEX VST BRA ABU

* Seizoen loopt nog.