Formule 1 in 1994

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
45e Formule 1-seizoen (1994)
Volgende: 1995
Vorige: 1993
Michael Schumacher werd voor de eerste keer wereldkampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 46
Constructeurs 14
Verdedigend
kampioen
Vlag van Frankrijk Alain Prost (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Duitsland Michael Schumacher 92
(1e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill 91
3e plaats Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger 41
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 118
(7e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton 103
3e plaats Vlag van Italië Ferrari 71
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1994 was het 45e FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 27 maart en eindigde op 13 november na zestien races.

  • Het seizoen werd overschaduwd door de zware ongevallen. Ayrton Senna en Roland Ratzenberger verongelukten dodelijk tijdens het raceweekend van de Grand Prix van San Marino op Imola. JJ Lehto crashte zwaar tijdens een testrit vlak voor de start van het seizoen. Daarnaast raakten Rubens Barrichello, Karl Wendlinger, Andrea Montermini en Pedro Lamy gedurende het seizoen zwaargewond bij ongelukken.
  • Ook stond het seizoen in teken van controverses. Het team van Benetton werd ervan verdacht illegale software, zoals tractiecontrole, te gebruiken.
  • Michael Schumacher behaalde zijn eerste wereldtitel, mede door zijn concurrent Damon Hill van de baan te duwen in de laatste race van het seizoen in Adelaide.
  • Jos Verstappen debuteerde in de Formule 1 en behaalde twee podiumplaatsen.
  • Nigel Mansell maakte zijn wederoptreden bij Williams.
  • In 1994 werd het in 1984 ingevoerde verbod op bijtanken gedurende races afgeschaft. Teams mochten tijdens de race met de door de FIA geleverde tankinstallaties de auto's bijtanken. Hierdoor werden pitstops, die tot dan toe alleen bestonden uit bandenwissels, veel belangrijker voor het verloop van de race. De regelwijziging werd controversieel toen een huiveringwekkende steekvlam ontstond bij het bijtanken van de wagen van Jos Verstappen tijdens de Grand Prix van Duitsland.
  • Alle teams reden met banden van Goodyear.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 27 maart
2 GP van de Pacific Vlag van Japan TI Circuit Aida Mimasaka 17 april
3 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 1 mei
4 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 15 mei
5 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 29 mei
6 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 12 juni
7 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 3 juli
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 10 juli
9 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 31 juli
10 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 14 augustus
11 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 28 augustus
12 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 11 september
13 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 25 september
14 GP van Europa Vlag van Spanje Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 16 oktober
15 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 6 november
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 13 november

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

  • De Grand Prix van Zuid-Afrika werd afgelast omdat de nieuwe eigenaren, de Automobile Association of South Africa de organisatie te duur vonden.[1]
  • De Grand Prix van Europa te houden op het Donington Park in Groot-Brittannië werd afgelast en vervangen door de Grand Prix van de Pacific.[2] Later kwam de Grand Prix van Europa toch op de kalender maar werd verreden op het circuit van Jerez in Spanje in de plaast van de afgelaste Grand Prix van Argentinië.[3]
  • De Grand Prix van Argentinië werd op 1 juni 1994 afgelast omdat duidelijk werd dat de werkzaamheden om het circuit te moderniseren niet op tijd klaar konden zijn.[3]
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
1 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 13 maart
2 GP van Europa Vlag van het Verenigd Koninkrijk Donington Park Castle Donington 17 april
15 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 16 oktober


Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Verslag
1 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
2 Vlag van Pacifische Gemeenschap GP van de Pacific Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
3 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
4 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
5 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
6 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
7 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
9 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Italië Ferrari Verslag
10 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
11 Vlag van België GP van België Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
12 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Frankrijk Jean Alesi Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
13 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
14 Vlag van Europa GP van Europa Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford Verslag
15 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 10 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "ex" uitgesloten van deelname)

Pos. Naam Land Team BRA PAC SMA MON SPA CAN FRA GBR DUI HON BEL ITA POR EUR JAP AUS Tot.
1 Michael Schumacher Vlag van Duitsland Benetton 1 1 1 1 2 1 1 dq nf 1 dq ex ex 1 2 nf 92
2 Damon Hill Brit Williams 2 nf 6 nf 1 2 2 1 8 2 1 1 1 2 1 nf 91
3 Gerhard Berger Oostenrijker Ferrari nf 2 nf 3 nf 4 3 nf 1 12 nf 2 nf 5 nf 2 41
4 Mika Häkkinen Fin McLaren nf nf 3 nf nf nf nf 3 nf ex 2 3 3 3 7 12 26
5 Jean Alesi Vlag van Frankrijk Ferrari 3 -- -- 5 4 3 nf 2 nf nf nf nf nf 10 3 6 24
6 Rubens Barrichello Braziliaan Jordan 4 3 nq nf nf 7 nf 4 nf nf nf 4 4 12 nf 4 19
7 Martin Brundle Brit McLaren nf nf 8 2 11 nf nf nf nf 4 nf 5 6 nf nf 3 16
8 David Coulthard Brit Williams -- -- -- -- nf 5 -- 5 nf nf 4 6 2 -- -- -- 14
9 Nigel Mansell Brit Williams -- -- -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- nf 4 1 13
10 Jos Verstappen Nederlander Benetton nf nf -- -- -- -- nf 8 nf 3 3 nf 5 nf -- -- 10
11 Olivier Panis Vlag van Frankrijk Ligier 11 9 11 9 7 12 nf 12 2 6 7 10 dq 9 11 5 9
12 Mark Blundell Brit Tyrrell nf nf 9 nf 3 10 10 nf nf 5 5 nf nf 13 nf nf 8
13 Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Sauber nf 5 7 dq nf nf 4 7 nf nf nf nf nf 6 6 7 7
14 Nicola Larini Italiaan Ferrari -- nf 2 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 6
15 Christian Fittipaldi Braziliaan Footwork nf 4 13 nf nf dq 8 9 4 14 nf nf 8 17 8 8 6
16 Eddie Irvine Brit Jordan nf ex ex ex 6 nf nf nf nf nf 13 nf 7 4 5 nf 6
17 Ukyo Katayama Japanner Tyrrell 5 nf 5 nf nf nf nf 6 nf nf nf nf nf 7 nf nf 5
18 Éric Bernard Vlag van Frankrijk Ligier/Lotus nf 10 12 nf 8 13 nf 13 3 10 10 7 10 18 -- -- 4
19 Karl Wendlinger Oostenrijker Sauber 6 nf 4 nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 4
20 Andrea de Cesaris Italiaan Jordan -- -- nf 4 -- nf 6 nf nf nf nf nf nf nf -- -- 4
21 Pierluigi Martini Italiaan Minardi 8 nf nf nf 5 9 5 10 nf nf 8 nf 12 15 nf 9 4
22 Gianni Morbidelli Italiaan Footwork nf nf nf nf nf nf nf nf 5 nf 6 nf 9 11 nf nf 3
23 Érik Comas Vlag van Frankrijk Larrousse 9 6 nf 10 nf nf 11 nf 6 8 nf 8 nf nf 9 -- 2
24 JJ Lehto Fin Benetton/Sauber -- -- nf 7 nf 6 -- -- -- -- -- 9 nf -- nf 10 1
25 Michele Alboreto Italiaan Minardi nf nf nf 6 nf 11 nf nf nf 7 9 nf 13 14 nf nf 1
Johnny Herbert Brit Lotus/Ligier/Benetton 7 7 10 nf nf 8 7 11 nf nf 12 nf 11 8 nf nf 0
Olivier Beretta Monegask Larrousse nf nf nf 8 nf nf nf 14 7 9 -- -- -- -- -- -- 0
Pedro Lamy Portugees Lotus 10 8 nf 11 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Jean-Marc Gounon Vlag van Frankrijk Simtek -- -- -- -- -- -- 9 16 nf nf 11 nf 15 -- -- -- 0
Alessandro Zanardi Italiaan Lotus -- -- -- -- 9 15 nf nf nf 13 -- nf -- 16 13 nf 0
David Brabham Australiër Simtek 12 nf nf nf 10 14 nf 15 nf 11 nf nf nf nf 12 nf 0
Mika Salo Fin Lotus -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 10 nf 0
Roland Ratzenberger Oostenrijker Simtek nq 11 ns -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Franck Lagorce Vlag van Frankrijk Ligier -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 11 0
Yannick Dalmas Vlag van Frankrijk Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 14 -- -- -- 0
Philippe Adams Belg Lotus -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 16 -- -- -- 0
Domenico Schiattarella Italiaan Simtek -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 19 -- nf 0
Bertrand Gachot Belg Pacific nf nq nf nf nf nf nq nq nq nq nq nq nq nq nq nq 0
Ayrton Senna Braziliaan Williams nf nf nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Hideki Noda Japanner Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf nf 0
Paul Belmondo Vlag van Frankrijk Pacific nq nq nq nf nf nq nq nq nq nq nq nq nq nq nq nq 0
Philippe Alliot Vlag van Frankrijk McLaren/Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf -- -- -- -- -- 0
Aguri Suzuki Japanner Jordan -- nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Taki Inoue Japanner Simtek -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 0
Jean-Denis Délétraz Zwitser Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 0
Andrea Montermini Italiaan Simtek -- -- -- -- nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = geen punten behaald)

Pos. Team + Motor Tot.
1 Williams-Renault 118
2 Benetton-Ford 103
3 Ferrari 71
4 McLaren-Peugeot 42
5 Jordan-Hart 28
6 Tyrrell-Yamaha 13
7 Ligier-Renault 13
8 Sauber-Mercedes 12
9 Footwork-Ford 9
10 Minardi-Ford 5
11 Larrousse-Ford 2
12 Pacific --
13 Lotus --
14 Simtek --

Zie de categorie 1994 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.