Formule 1 in 2006

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
57e Formule 1-seizoen (2006)
Volgende: 2007
Vorige: 2005
Fernando Alonso werd voor de 2e en laatste keer wereldkampioen
Algemene informatie
Races 19
Coureurs 27
Constructeurs 11
Verdedigend
kampioen
Vlag van Spanje Fernando Alonso (coureurs)
Vlag van Frankrijk Renault (constructeurs)
Uitzendrechten Vlag van Nederland SBS6
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Spanje Fernando Alonso 134
(2e titel)
2e plaats Vlag van Duitsland Michael Schumacher 121
3e plaats Vlag van Brazilië Felipe Massa 80
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Renault 206
(2e titel)
2e plaats Vlag van Italië Scuderia Ferrari 201
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 110
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Renault, constructeurskampioen 2006

Het Formule 1-seizoen 2006 was het 57ste seizoen van het FIA Formula One World Championship. Het seizoen startte op 12 maart en eindigde op 22 oktober na achttien races.

Algemeen[bewerken | brontekst bewerken]

Technisch reglement[bewerken | brontekst bewerken]

Motor[bewerken | brontekst bewerken]

De grootste wijziging ten opzichte van het vorige seizoen zit in de motor. De 3.0 liter V10 wordt vervangen door een 2.4 liter V8, dit om het grote vermogen van bijna 1000 pk terug te brengen naar ongeveer 750 pk. Desondanks mag een van de teams (Scuderia Toro Rosso) de oudere 3.0 liter V10 blijven gebruiken, maar dan wel begrensd (op z'on 16700-17000 tpm). Dit om de kosten van het opnieuw ontwikkelen van de V8 vooralsnog te vermijden, zoals al voor de overname door Red Bull met Minardi was overeengekomen.
De kleinere motor zou geen invloed hebben op het toerental van soms 19.000 tpm, dat het vorige seizoen met de V10 werden gehaald. Sommige fabrikanten beweren dat hun motoren de 19.000 tpm kunnen overtreffen. Dit resulteerde niet in verbeterde rondetijden, want bij tests waren de nieuwe 2006-bolides drie seconden langzamer. De verwachting was dat die marge in de loop van het seizoen sterk terug zou lopen.
De Engelse motor-fabrikant Cosworth, die dit seizoen motoren leverde aan Williams en Scuderia Toro Rosso, claimde als eerste de 20.000 tpm-grens te hebben doorbroken met de nieuwe V8-motoren.

Banden[bewerken | brontekst bewerken]

In 2006 zijn de bandenwissels teruggekeerd in de Formule 1. Elke coureur is beperkt tot 14 sets banden per raceweekend. Dit bestaat uit zeven sets banden voor droog weer, vier sets banden voor nat weer en drie sets banden voor extreem weer. De gedachte hierachter is dat de verminderde motoromvang de prestatiewinst compenseert. Het aantal constructeurs dat banden geleverd krijgt van Michelin daalde van zeven naar zes, terwijl Bridgestone steeg van drie naar vijf. Michelin kondigde aan zich na het seizoen 2006 uit het kampioenschap terug te trekken.

Sportief reglement[bewerken | brontekst bewerken]

Er werd een nieuw kwalificatiesysteem ingevoerd dat bestond uit drie sessies van verschillende lengte. Eerst werd een sessie van 15 minuten gehouden, waarin de zes langzaamste wagens uit die sessie werden geëlimineerd en zo op de gridposities 17-22 belandden. Na een pauze van vijf minuten werd nog een sessie van 15 minuten gehouden met de resterende wagens, en opnieuw werden de zes langzaamste wagens geëlimineerd om op de gridposities 11-16 te belanden. Deze twaalf geëlimineerde coureurs werden in het parc fermé geplaatst, maar mochten hun brandstofverbruik naar eigen inzicht aanpassen. Tijdens een nieuwe pauze van vijf minuten gaven de overige 10 wagens hun brandstofverbruik aan bij de FIA. Een laatste sessie van 20 minuten besliste dan over de top 10 posities op de grid. De teams mochten hun brandstofbelasting laag houden door zoveel mogelijk ronden te rijden en zo hun tijden te verbeteren naarmate het gewicht daalde. Dit werd beschouwd als een verbetering voor het televisiepubliek, omdat de teams zoveel mogelijk ronden moesten rijden om hun brandstofbelasting te verlagen. Na deze sessie werden de beste tien wagens in parc fermé geplaatst en moesten ze hun brandstoflading weer aanvullen tot het niveau aan het begin van de laatste 20 minuten. Vanaf de Grand Prix van Frankrijk van 2006 werd de kwalificatie voor de laatste sessie ingekort tot slechts 15 minuten, waardoor alle sessies even lang werden, en de mogelijkheid voor coureurs om een vliegende ronde te rijden na het vallen van de geblokte vlag gold nu ook voor de eerste twee sessies.

Ingeschreven teams en coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Teams en coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Team Constructeur Chassis Motor Banden Nr. Coureur GP # Nr. Coureur vrije training Test/reserve coureur
Vlag van Frankrijk Mild Seven Renault F1 Team Renault R26 Renault
RS26 2.4 V8
M 1 Vlag van Spanje Fernando Alonso Alle Vlag van Finland Heikki Kovalainen
Vlag van Argentinië José María López
Vlag van Brazilië Nelson Piquet Jr.
Vlag van Frankrijk Jonathan Cochet
2 Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Alle
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team McLaren Mercedes McLaren Mercedes MP4-21 Mercedes
FO 108S 2.4 V8
M 3 Vlag van Finland Kimi Räikkönen Alle Vlag van Spanje Pedro de la Rosa

Vlag van het Verenigd Koninkrijk Gary Paffett
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lewis Hamilton

4 Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya 1-10
Vlag van Spanje Pedro de la Rosa 11-18
Vlag van Italië Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari 248 F1 Ferrari
056 2.4 V8
B 5 Vlag van Duitsland Michael Schumacher Alle Vlag van Italië Luca Badoer

Vlag van Spanje Marc Gené

6 Vlag van Brazilië Felipe Massa Alle
Vlag van Japan Panasonic Toyota Racing Toyota TF106
TF106B
Toyota
RVX-06 2.4 V8
B 7 Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Alle Vlag van Brazilië Ricardo Zonta

Vlag van Frankrijk Olivier Panis
Vlag van Spanje Andy Soucek

8 Vlag van Italië Jarno Trulli Alle
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams F1 Team Williams Cosworth FW28 Cosworth
CA2006 2.4 V8 4 Series
B 9 Vlag van Australië Mark Webber Alle 35 Vlag van Oostenrijk Alexander Wurz Vlag van India Narain Karthikeyan
10 Vlag van Duitsland Nico Rosberg Alle
Vlag van Japan Lucky Strike Honda Racing F1 Team Honda RA106 Honda
RA806E 2.4 V8
M 11 Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Alle 36 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Anthony Davidson Vlag van het Verenigd Koninkrijk James Rossiter
Vlag van de Verenigde Staten Marco Andretti
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jenson Button Alle
Vlag van Oostenrijk Red Bull Racing RBR Ferrari RB2 Ferrari
056 2.4 V8
M 14 Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Alle 37 Vlag van Nederland Robert Doornbos
Vlag van Duitsland Michael Ammermüller
15 Vlag van Oostenrijk Christian Klien 1-15
Vlag van Nederland Robert Doornbos 16-18
Vlag van Duitsland BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.06 BMW
P86 2.4 V8
M 16 Vlag van Duitsland Nick Heidfeld Alle 38 Vlag van Polen Robert Kubica
Vlag van Duitsland Sebastian Vettel
Vlag van Duitsland Marco Holzer
17 Vlag van Canada Jacques Villeneuve 1-12
Vlag van Polen Robert Kubica 13-18
Vlag van Rusland Midland F1 Racing (GP 1-15)
Vlag van Nederland Spyker MF1 (GP 16-18)
MF1 Toyota
Spyker Toyota
M16 Toyota
RVX-06 2.4 V8
B 18 Vlag van Portugal Tiago Monteiro Alle 39 Vlag van Duitsland Markus Winkelhock
Vlag van Zwitserland Giorgio Mondini
Vlag van Duitsland Adrian Sutil
Vlag van Frankrijk Alexandre Prémat
Vlag van Venezuela Ernesto Viso
Vlag van Rusland Roman Rusinov
Vlag van Italië Fabrizio del Monte
Vlag van Spanje Adrián Vallés
Vlag van Italië Ronnie Quintarelli
19 Vlag van Nederland Christijan Albers Alle
Vlag van Italië Scuderia Toro Rosso STR Cosworth STR01 Cosworth
TJ2006 3.0 V10 14 Series
M 20 Vlag van Italië Vitantonio Liuzzi Alle 40 Vlag van Zwitserland Neel Jani
21 Vlag van de Verenigde Staten Scott Speed Alle
Vlag van Japan Super Aguri F1 Team Super Aguri Honda SA05
SA06
Honda
RA806E 2.4 V8
B 22 Vlag van Japan Takuma Sato Alle 41 Vlag van Frankrijk Franck Montagny
Vlag van Japan Sakon Yamamoto
Vlag van Japan Yuji Ide
23 Vlag van Japan Yuji Ide 1-4
Vlag van Frankrijk Franck Montagny 5-11
Vlag van Japan Sakon Yamamoto 12-18
  • In februari stapt ontwerper Adrian Newey over van McLaren naar Red Bull Racing.
  • Het Midland-team verandert van naam en zal vanaf dit seizoen Midland heten. Tijdens de GP van Italië werd het team overgenomen door het M-consortium onder leiding van Michiel Mol. Autofabrikant Spyker wordt de naamgever van het team. Vanaf de GP van Italië heet het team Spyker MF1. Het logo van Spyker komt op de neus van de auto en de achtervleugel draagt de naam van het merk.
  • Williams en BMW zijn twee aparte teams geworden en Williams vervangt de BMW-motoren door Cosworth-motoren.
  • Het Duitse BMW heeft het Sauber-team overgenomen en zal zich volledig gaan concentreren op hun eigen team, genaamd BMW Sauber. Dit betekent eveneens het einde van de motorendeal van Sauber met Scuderia Ferrari.
  • Red Bull Racing heeft het team van Minardi overgenomen en krijgt daarmee, naast Red Bull, een tweede team op de startgrid, de naam van het team zal veranderen in Scuderia Toro Rosso, de Italiaanse vertaling van Team Red Bull.
  • Er komt een elfde team: Super Aguri. Men rijdt voorlopig met een auto gebaseerd op een vier jaar oud Arrows chassis.
  • BAR-Honda wordt Honda omdat het niet meer wordt gesponsord door British American Tobacco.

Transfers[bewerken | brontekst bewerken]

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Landen die in 2006 een Grand Prix organiseerden zijn getoond in het groen, voormalige organiserende landen zijn getoond in het donkergrijs.
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Bahrein Vlag van Bahrein Bahrain International Circuit Sakhir 12 maart
2 GP van Maleisië Vlag van Maleisië Sepang International Circuit Sepang 19 maart
3 GP van Australië Vlag van Australië Albert Park Melbourne 2 april
4 GP van San Marino Vlag van San Marino Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 23 april
5 GP van Europa Vlag van Duitsland Nürburgring Nürburg 7 mei
6 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 14 mei
7 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 28 mei
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 11 juni
9 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 25 juni
10 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Speedway 2 juli
11 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 16 juli
12 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 30 juli
13 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 6 augustus
14 GP van Turkije Vlag van Turkije Intercity Istanbul Park Tuzla 27 augustus
15 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 10 september
16 GP van China Vlag van China Shanghai International Circuit Shanghai 1 oktober
17 GP van Japan Vlag van JapanFuji Speedway Oyama 8 september
18 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 22 oktober

Opmerkingen: Op 20 januari 2006 maakte Serge Kubla, fractieleider van de MR in het Waals parlement, bekend dat er dat jaar geen Grote Prijs van België zou worden gereden.[1]

Resultaten en klassementen[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Winnende coureur Winnende constructeur Snelste ronde Verslag
1 Vlag van Bahrein GP van Bahrein Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Duitsland Nico Rosberg Verslag
2 Vlag van Maleisië GP van Maleisië Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Spanje Fernando Alonso Verslag
3 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jenson Button Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Finland Kimi Räikkönen Verslag
4 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Spanje Fernando Alonso Verslag
5 Vlag van Europa GP van Europa Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
6 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Brazilië Felipe Massa Verslag
7 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Spanje Fernando Alonso Verslag
9 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Finland Kimi Räikkönen Verslag
10 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
11 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
12 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
13 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jenson Button Vlag van Japan Honda Vlag van Brazilië Felipe Massa Verslag
14 Vlag van Turkije GP van Turkije Vlag van Brazilië Felipe Massa Vlag van Brazilië Felipe Massa Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag
15 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Finland Kimi Räikkönen Verslag
16 Vlag van China GP van China Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari Vlag van Spanje Fernando Alonso Verslag
17 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Brazilië Felipe Massa Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault Vlag van Spanje Fernando Alonso Verslag
18 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Felipe Massa Vlag van Brazilië Felipe Massa Vlag van Italië Ferrari Vlag van Duitsland Michael Schumacher Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top acht geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e   7e   8e 
Punten 10 8 6 5 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Pos. Coureur Grands Prix Punten
Vlag van Bahrein
BHR
Vlag van Maleisië
MAL
Vlag van Australië
AUS
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Europa
EUR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Monaco
MON
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Canada
CAN
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van Turkije
TUR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van China
CHN
Vlag van Japan
JAP
Vlag van Brazilië
BRA
1 Vlag van Spanje Fernando Alonso 1 2S 1 2S 2P 1P 1P 1PS 1P 5 2 5 DNF 2 DNF 2PS 1S 2 134
2 Vlag van Duitsland Michael Schumacher 2P 6 DNF 1P 1S 2 5S 2 2 1PS 1PS 1S 8 3S 1 1 DNF 4S 121
3 Vlag van Brazilië Felipe Massa 9 5 DNF 4 3 4S 9 5 5 2 3 2 7S 1P 9 DNF 2P 1P 80
4 Vlag van Italië Giancarlo Fisichella DNF 1P 5 8 6 3 6 4 4 3 6 6 DNF 6 4 3 3 6 72
5 Vlag van Finland Kimi Räikkönen 3 DNF 2S 5 4 5 DNF 3 3S DNF 5 3P DNFP DNF 2PS DNF 5 5 65
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jenson Button 4 3 10P 7 DNF 6 11 DNF 9 DNF DNF 4 1 4 5 4 4 3 56
7 Vlag van Brazilië Rubens Barrichello 15 10 7 10 5 7 4 10 DNF 6 DNF DNF 4 8 6 6 12 7 30
8 Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya 5 4 DNF 3 DNF DNF 2 6 DNF DNF 26
9 Vlag van Duitsland Nick Heidfeld 12 DNF 4 13 10 8 7 7 7 DNF 8 DNF 3 14 8 7 8 17 23
10 Vlag van Duitsland Ralf Schumacher 14 8 3 9 DNF DNF 8 DNF DNF DNF 4 9 6 7 15 DNF 7 DNF 20
11 Vlag van Spanje Pedro de la Rosa 7 DNF 2 5 DNF 5 11 8 19
12 Vlag van Italië Jarno Trulli 16 9 DNF DNF 9 10 17 11 6 4 DNF 7 12 9 7 DNF 6 DNF 15
13 Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard 10 DNF 8 DNF DNF 14 3 12 8 7 9 11 5 15 12 9 DNF DNF 14
14 Vlag van Australië Mark Webber 6 DNF DNF 6 DNF 9 DNF DNF 12 DNF DNF DNF DNF 10 10 8 DNF DNF 7
15 Vlag van Canada Jacques Villeneuve DNF 7 6 12 8 12 14 8 DNF DNF 11 DNF 7
16 Vlag van Polen Robert Kubica DSQ 12 3 13 9 9 6
17 Vlag van Duitsland Nico Rosberg 7S DNF DNF 11 7 11 DNF 9 DNF 9 14 DNF DNF DNF DNF 11 10 DNF 4
18 Vlag van Oostenrijk Christian Klien 8 DNF DNF DNF DNF 13 DNF 14 11 DNF 12 8 DNF 11 11 2
19 Vlag van Italië Vitantonio Liuzzi 11 11 DNF 14 DNF 15 10 13 13 8 13 10 DNF DNF 14 10 14 13 1
20 Vlag van de Verenigde Staten Scott Speed 13 DNF 9 15 11 DNF 13 DNF 10 DNF 10 12 11 13 13 14 18 11 0
21 Vlag van Portugal Tiago Monteiro 17 13 DNF 16 12 16 15 16 14 DNF DNF DSQ 9 DNF DNF DNF 16 15 0
22 Vlag van Nederland Christijan Albers DNF 12 11 DNF 13 DNF 12 15 DNF DNF 15 DSQ 10 DNF 17 15 DNF 14 0
23 Vlag van Japan Takuma Sato 18 14 12 DNF DNF 17 DNF 17 15 DNF DNF DNF 13 NC 16 DSQ 15 10 0
24 Vlag van Nederland Robert Doornbos 12 13 12 0
25 Vlag van Japan Yuji Ide DNF DNF 13 DNF 0
26 Vlag van Japan Sakon Yamamoto DNF DNF DNF DNF 16 17 16 0
27 Vlag van Frankrijk Franck Montagny DNF DNF 16 18 DNF DNF 16 0
Pos. Coureur Vlag van Bahrein
BHR
Vlag van Maleisië
MAL
Vlag van Australië
AUS
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Europa
EUR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Monaco
MON
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Canada
CAN
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van Turkije
TUR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van China
CHN
Vlag van Japan
JAP
Vlag van Brazilië
BRA
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde

— Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Pos. Constructeur Nr. Grands Prix Punten
Vlag van Bahrein
BHR
Vlag van Maleisië
MAL
Vlag van Australië
AUS
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Europa
EUR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Monaco
MON
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Canada
CAN
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van Turkije
TUR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van China
CHN
Vlag van Japan
JAP
Vlag van Brazilië
BRA
1 Vlag van Frankrijk Renault 1 1 2S 1 2S 2P 1P 1P 1PS 1P 5 2 5 DNF 2 DNF 2PS 1S 2 206
2 DNF 1P 5 8 6 3 6 4 4 3 6 6 DNF 6 4 3 3 6
2 Vlag van Italië Ferrari 5 2P 6 DNF 1P 1S 2 5S 2 2 1PS 1PS 1S 8 3S 1 1 DNF 4S 201
6 9 5 DNF 4 3 4S 9 5 5 2 3 2 7S 1P 9 DNF 2P 1P
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes 3 3 DNF 2S 5 4 5 DNF 3 3S DNF 5 3P DNFP DNF 2PS DNF 5 5 110
4 5 4 DNF 3 DNF DNF 2 6 DNF DNF 7 DNF 2 5 DNF 5 11 8
4 Vlag van Japan Honda 11 15 10 7 10 5 7 4 10 DNF 6 DNF DNF 4 8 6 6 12 7 86
12 4 3 10P 7 DNF 6 11 DNF 9 DNF DNF 4 1 4 5 4 4 3
5 Vlag van Duitsland BMW Sauber 16 12 DNF 4 13 10 8 7 7 7 DNF 8 DNF 3 14 8 7 8 17 36
17 DNF 7 6 12 8 12 14 8 DNF DNF 11 DNF DSQ 12 3 13 9 9
6 Vlag van Japan Toyota 7 14 8 3 9 DNF DNF 8 DNF DNF DNF 4 9 6 7 15 DNF 7 DNF 35
8 16 9 DNF DNF 9 10 17 11 6 4 DNF 7 12 9 7 DNF 6 DNF
7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Red Bull-Ferrari 14 10 DNF 8 DNF DNF 14 3 12 8 7 9 11 5 15 12 9 DNF DNF 16
15 8 DNF DNF DNF DNF 13 DNF 14 11 DNF 12 8 DNF 11 11 12 13 12
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Cosworth 9 6 DNF DNF 6 DNF 9 DNF DNF 12 DNF DNF DNF DNF 10 10 8 DNF DNF 11
10 7S DNF DNF 11 7 11 DNF 9 DNF 9 14 DNF DNF DNF DNF 11 10 DNF
9 Vlag van Italië Toro Rosso-Ferrari 20 11 11 DNF 14 DNF 15 10 13 13 8 13 10 DNF DNF 14 10 14 13 1
21 13 DNF 9 15 11 DNF 13 DNF 10 DNF 10 12 11 13 13 14 18 11
10 Vlag van Rusland Midland-Toyota 18 17 13 DNF 16 12 16 15 16 14 DNF DNF DSQ 9 DNF DNF DNF 16 15 0
19 DNF 12 11 DNF 13 DNF 12 15 DNF DNF 15 DSQ 10 DNF 17 15 DNF 14
11 Vlag van Japan Super Aguri-Honda 22 18 14 12 DNF DNF 17 DNF 17 15 DNF DNF DNF 13 NC 16 DSQ 15 10 0
23 DNF DNF 13 DNF DNF DNF 16 18 DNF DNF 16 DNF DNF DNF DNF 16 17 16
Pos. Constructeur Nr. Vlag van Bahrein
BHR
Vlag van Maleisië
MAL
Vlag van Australië
AUS
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Europa
EUR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Monaco
MON
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Canada
CAN
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van Turkije
TUR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van China
CHN
Vlag van Japan
JAP
Vlag van Brazilië
BRA
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde

— Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.