Formule 1 in 1986

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
37e Formule 1-seizoen (1986)
Volgende: 1987
Vorige: 1985
Alain Prost verdedigde met succes zijn titel in 1986
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 32
Constructeurs 15
Verdedigend
kampioen
Vlag van Frankrijk Alain Prost (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 72
(2e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell 70
3e plaats Vlag van Brazilië Nelson Piquet 69
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 141
(3e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 96
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus 58
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1986 was het 37ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 23 maart en eindigde op 26 oktober na zestien races.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Hongarije stond vond het eerst op de kalender van de Formule 1 en verving de Grand Prix van Nederland, die op zijn beurt pas in 2021 weer terugkeerde op de kalender.
De Grand Prix Mexico stond voor het eerst in 16 jaar weer op de kalender van de Formule 1.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 23 maart
2 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 13 april
3 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Dino Ferrari Imola 27 april
4 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 11 mei
5 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 25 mei
6 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 15 juni
7 GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van de Verenigde Staten Stratencircuit Detroit Detroit (Michigan) 22 juni
8 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Paul Ricard Le Castellet 6 juli
9 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brands Hatch West Kingsdown 13 juli
10 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 27 juli
11 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 10 augustus
12 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk Österreichring Spielberg 17 augustus
13 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 7 september
14 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 21 september
15 GP van Mexico Vlag van Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 12 oktober
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 26 oktober

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

  • De Grand Prix van Argentinië, gepland als seizoensopener, werd afgelast vanwege problemen bij de organisatie, gebrek aan sponsors en het ontbreken van Argentijnse coureurs in het kampioenschap.[1]
  • De Grand Prix van Japan werd afgelast omdat het aanpassen van het circuit in Suzuka te veel tijd in beslag zou nemen. Het zou nog een jaar duren voordat er een Grand Prix in Suzuka werd verreden.[2]
  • De Grand Prix van Nederland werd afgelast omdat de Circuit Exploitatie Nederlandse Autorensport Vereniging (CENAV), de eigenaren van het circuit in Zandvoort, in zware financiële problemen was gekomen.[2] In 1987 ging CENAV daadwerkelijk failliet. Het zou tot 2021 duren voordat er weer een Formule 1-race in Nederland verreden zou worden.
  • De Grand Prix van Zuid-Afrika ging niet door vanwege apartheid en omdat in 1985 al vele tv-stations de race niet uitzonden.[2] De Grand Prix van Australië schoof hierdoor twee weken naar voren op de kalender.
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
1 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Municipal del Parque Almirante Brown
de la Ciudad de Buenos Aires
Buenos Aires 9 maart
3 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 6 april
15 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 31 augustus
19 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 26 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
2 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Renault G Verslag
3 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
4 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
5 Vlag van België GP van België Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
6 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
7 Flag of Detroit.svg GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Renault G Verslag
8 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
10 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
11 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
12 Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Vlag van Italië Teo Fabi Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
13 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Italië Teo Fabi Vlag van Italië Teo Fabi Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
14 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
15 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Benetton-BMW P Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand.
(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SPA SMR MON BEL CAN VSO FRA GBR DUI HON OOS ITA POR MEX AUS tot.
1 Alain Prost Vlag van Frankrijk McLaren nf 3 1 1 (6) 2 3 2 3 (6) nf 1 dq 2 2 1 72 (74)
2 Nigel Mansell Brit Williams nf 2 nf 4 1 1 5 1 1 3 3 nf 2 1 (5) nf 70 (72)
3 Nelson Piquet Braziliaan Williams 1 nf 2 7 nf 3 nf 3 2 1 1 nf 1 3 4 2 69
4 Ayrton Senna Braziliaan Lotus 2 1 nf 3 2 5 1 nf nf 2 2 nf nf 4 3 nf 55
5 Stefan Johansson Zweed Ferrari nf nf 4 10 3 nf nf nf nf 11 4 3 3 6 12 3 23
6 Keke Rosberg Fin McLaren nf 4 5 2 nf 4 nf 4 nf 5 nf 9 4 nf nf nf 22
7 Gerhard Berger Oostenrijker Benetton 6 6 3 nf 10 nf nf nf nf 10 nf 7 5 nf 1 nf 17
8 Jacques Laffite Vlag van Frankrijk Ligier 3 nf nf 6 5 7 2 6 nf -- -- -- -- -- -- -- 14
9 Michele Alboreto Italiaan Ferrari nf nf 10 nf 4 8 4 8 nf nf nf 2 nf 5 nf nf 14
10 René Arnoux Vlag van Frankrijk Ligier 4 nf nf 5 nf 6 nf 5 4 4 nf 10 nf 7 15 7 14
11 Martin Brundle Brit Tyrrell 5 nf 8 nf nf 9 nf 10 5 nf 6 nf 10 nf 11 4 8
12 Alan Jones Australiër Lola nf nf nf nf 11 10 nf nf nf 9 nf 4 6 -- nf nf 4
13 Johnny Dumfries Brit Lotus 9 nf nf nq nf nf 7 nf 7 nf 5 nf nf 9 nf 6 3
14 Philippe Streiff Vlag van Frankrijk Tyrrell 7 nf nf 11 12 11 9 nf 6 nf 8 nf 9 nf nf 5 3
15 Patrick Tambay Vlag van Frankrijk Lola nf 8 nf nf nf nf -- nf nf 8 7 5 nf nc nf nc 2
16 Teo Fabi Italiaan Benetton 10 5 nf nf 7 nf nf nf nf nf nf nf nf 8 nf 10 2
17 Riccardo Patrese Italiaan Brabham nf nf 6 nf 8 nf 6 7 nf nf nf nf nf nf 13 nf 2
18 Christian Danner Vlag van Duitsland Osella nf nf nf nq nf nf nf 11 nf nf nf 6 8 11 9 nf 1
19 Philippe Alliot Vlag van Frankrijk Ligier -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 9 nf nf nf 6 8 1
Thierry Boutsen Belg Arrows nf 7 7 8 nf nf nf nc nc nf nf nf 7 10 7 nf 0
Derek Warwick Brit Brabham -- -- -- -- -- nf 10 9 8 7 nf ns nf nf nf nf 0
Jonathan Palmer Brit Zakspeed nf nf nf 12 13 nf 8 nf 9 nf 10 nf nf 12 10 9 0
Huub Rothengatter Nederlander Zakspeed -- -- nf nq nf 12 nf nf nf nf nf 8 nf nf -- nf 0
Andrea de Cesaris Italiaan Minardi nf nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf nf nf nf 8 nf 0
Elio de Angelis Italiaan Brabham 8 nf nf nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Marc Surer Zwitserland Arrows nf nf 9 9 9 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Osella nf nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf 11 nf nf nf nf 0
Allen Berg Canadees Osella -- -- -- -- -- -- nf nf nf 12 nf nf -- 13 16 nc 0
Alessandro Nannini Italiaan Minardi nf nf nf -- nf nf nf nf nf nf nf nf nf nc 14 nf 0
Ivan Capelli Italiaan AGS -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf -- -- 0
Eddie Cheever Amerikaan Lola -- -- -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Alex Caffi Italiaan Osella -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nc -- -- -- 0
  • De beste elf resultaten telden in het wereldkampioenschap.

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

pos. team + motor tot.
1 Williams-Honda 141
2 McLaren-TAG 96
3 Lotus-Renault 58
4 Ferrari 37
5 Ligier-Renault 29
6 Benetton-BMW 19
7 Tyrrell-Renault 11
8 Lola-Ford 6
9 Brabham-BMW 2
10 Arrows-BMW 1

De overige teams (Zakspeed, Osella, Lola, AGS en Minardi) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1986 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.