Formule 1 in 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
7e Formule 1-seizoen (1956)
Volgende: 1957
Vorige: 1955
Juan Manuel Fangio werd voor de 4e maal kampioen
Algemene informatie
Races 8
Coureurs 83
Verdedigend
kampioen
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio (coureurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 30
(4e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 27
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins 25
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1956 was het zevende FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 22 januari en eindigde op 2 september na acht races.

Juan Manuel Fangio won zijn vierde wereldtitel in een Ferrari. Dat jaar reed Ferrari met wagens van Lancia.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Municipal Ciudad de Buenos Aires Buenos Aires 22 januari
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 13 mei
3 Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Indianapolis (Indiana) 30 mei
4 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 3 juni
5 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Reims-Gueux Reims 1 juli
6 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 14 juli
7 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 5 augustus
8 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 2 september

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grands Prix van Nederland en Spanje werden afgelast, onder andere vanwege de hoge olieprijzen ontstaan door de Suezcrisis.[1]
De Grand Prix van Zwitserland werd afgelast omdat Zwitserland autoraces in de ban had gedaan na de ramp in de 24 uur van Le Mans op 11 juni 1955.[2]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
5 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 17 juni
9 GP van Zwitserland Vlag van Zwitserland Stratencircuit Bremgarten Bern 19 augustus
10 GP van Spanje Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Circuit Pedralbes Barcelona 21 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Argentinië GP van Argentinië Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Luigi Musso
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio
Vlag van Italië Ferrari E Verslag
2 Vlag van MonacoGP van Monaco Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Italië Maserati P Verslag
3 Flag of Indianapolis.svg Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Pat Flaherty Vlag van de Verenigde Staten Paul Russo Vlag van de Verenigde Staten Pat Flaherty Vlag van de Verenigde Staten Watson-Offenhauser F Verslag
4 Vlag van België GP van België Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins Vlag van Italië Ferrari E Verslag
5 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins Vlag van Italië Ferrari E Verslag
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Ferrari E Verslag
7 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Ferrari E Verslag
8 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Italië Maserati P Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vijf van de acht resultaten telden mee voor het kampioenschap, resultaten die tussen haakjes staan telden daarom niet mee voor het kampioenschap. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totale punten tussen haakjes. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON
Flag of Indianapolis.svg
500
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Italië
ITA
Punten
1 Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1PS   ^ / DNF 2PS   ^ / 4^ DNFP 4PS 1 1PS (2)P^ / 8^ 30 (33)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss DNF 1 3S^ / DNF 5^ / DNF DNFP(S) 2 1S 27 (28)
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins DNF 2^ 1 1 2^ / DNF DNF^ / DNF 2^ 25
4 Vlag van Frankrijk Jean Behra 2 3 7 3 3 3 DNF^ / DNF 22
5 Vlag van de Verenigde Staten Pat Flaherty 1P 8
6 Vlag van Italië Eugenio Castellotti DNF 4^ / DNF DNF 2 10^ DNF^ / DNF 8^ / DNF
7 Vlag van de Verenigde Staten Sam Hanks 2 6
Vlag van België Paul Frère 2 6
9 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Paco Godia DNF 7 8 4 4 6
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jack Fairman 4 5 5
11 Vlag van Italië Luigi Musso 1^ DNF DNF^ DNF 4
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Hawthorn 3 DNS DNS 10^ DNF 4
13 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ron Flockhart DNF 3 4
14 Vlag van de Verenigde Staten Don Freeland 3 4
15 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Alfonso de Portago DNF 2^ / 10^ DNF^ DNF 3
16 Vlag van Italië Cesare Perdisa 7 3^ 5^ 7 DNS 4
17 Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell DNF 4 10^ / DNF DNF DNF DNF 3
18 Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Parsons 4 3
19 Vlag van Frankrijk Louis Rosier DNF 8 6 DNF 5 2
20 Vlag van Italië Luigi Villoresi 5 DNF 6 DNF DNF^ 2
21 Vlag van Brazilië Hermano da Silva Ramos 5 8 DNF DNF 2
22 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Horace Gould 8 DNF 5 DNF 2
23 Vlag van België Olivier Gendebien 5 DNF 2
24 Vlag van de Verenigde Staten Dick Rathmann 5 2
25 Vlag van Italië Gerino Gerini 4^ 10
26 Vlag van Brazilië Chico Landi 4^
27 Vlag van de Verenigde Staten Paul Russo DNFS 1
28 Vlag van België André Pilette 6^ 6 11 DNF 0
29 Vlag van Italië Luigi Piotti DNF 6 0
30 Vlag van Uruguay Óscar González 6^ 0
Vlag van Uruguay Alberto Uria 6^ 0
Vlag van Frankrijk Élie Bayol 6^ 0
Vlag van de Verenigde Staten Bob Sweikert 6 0
34 Vlag van de Verenigde Staten Bob Veith 7 0
Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 7 0
36 Vlag van de Verenigde Staten Rodger Ward 8 0
37 Vlag van Frankrijk Robert Manzon DNF 9 9 DNF DNF 0
38 Vlag van Frankrijk André Simon DNF 9 0
39 Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Reece 9 0
40 Vlag van de Verenigde Staten Cliff Griffith 10 0
41 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori DNF DNF 11 0
42 Vlag van de Verenigde Staten Gene Hartley 11 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 11 0
44 Vlag van de Verenigde Staten Fred Agabashian 12 0
45 Vlag van de Verenigde Staten Bob Christie 13 0
46 Vlag van de Verenigde Staten Al Keller 14 0
47 Vlag van de Verenigde Staten Eddie Johnson 15 0
48 Vlag van de Verenigde Staten Billy Garett 16 0
49 Vlag van de Verenigde Staten Duke Dinsmore 17 0
50 Vlag van de Verenigde Staten Pat O'Connor 18 0
51 Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Bryan 19 0
Vlag van Zwitserland Ottorino Volonterio NC 0
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant DNF DNF DNF DNF DNF 0
Vlag van Italië Umberto Maglioli DNF DNF DNF^ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bruce Halford DNF DSQ DNF 0
Vlag van Argentinië José Froilán González DNF DNF 0
Vlag van Italië Piero Taruffi DNF DNF 0
Vlag van Italië Giorgio Scarlatti DNQ DNF 0
Vlag van Argentinië Carlos Menditeguy DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Tolan DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Daywalt DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jack Turner DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Keith Andrews DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Andy Linden DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Al Herman DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Ray Crawford DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnny Boyd DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Troy Ruttman DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Ed Elisian DNF^ 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Russo DNF^ 0
Vlag van Italië Piero Scotti DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Desmond Titterington DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks DNS DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Archie Scott-Brown DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Paul Emery DNF 0
Vlag van Australië Jack Brabham DNF 0
Vlag van België André Milhoux DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Les Leston DNF 0
Vlag van Zweden Jo Bonnier DNF^ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Colin Chapman DNS 0
Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON
Flag of Indianapolis.svg
500
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Italië
ITA
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde
  • ^ Positie gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen