Formule 1 in 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
7e Formule 1-seizoen (1956)
Volgende: 1957
Vorige: 1955
Juan Manuel Fangio werd voor de 4e maal kampioen
Algemene informatie
Races 8
Coureurs 83
Verdedigend
kampioen
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio (coureurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 30
(4e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 27
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Collins 25
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1956 was het zevende FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 22 januari en eindigde op 2 september na acht races.

Juan Manuel Fangio won zijn vierde wereldtitel in een Ferrari. Dat jaar reed Ferrari met wagens van Lancia.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

GP # Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
49
1 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Municipal Ciudad de Buenos Aires Buenos Aires 22 januari
50
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 13 mei
51
3 Indianapolis 500 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Indianapolis Motor Speedway Indianapolis (Indiana) 30 mei
52
4 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 3 juni
53
5 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Reims-Gueux Reims 1 juli
54
6 GP van Groot-Brittannië Vlag van Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 14 juli
55
7 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 5 augustus
56
8 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 2 september

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grands Prix van Nederland en Spanje werden afgelast, onder andere vanwege de hoge olieprijzen ontstaan door de Suezcrisis.[1]
De Grand Prix van Zwitserland werd afgelast omdat Zwitserland autoraces in de ban had gedaan na de ramp in de 24 uur van Le Mans op 11 juni 1955.[2]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
5 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 17 juni
9 GP van Zwitserland Vlag van Zwitserland Stratencircuit Bremgarten Bern 19 augustus
10 GP van Spanje Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Circuit Pedralbes Barcelona 21 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Argentinië GP van Argentinië Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Luigi Musso
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio
Vlag van Italië Ferrari E Verslag
2 Vlag van MonacoGP van Monaco Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Italië Maserati P Verslag
3 Indianapolis 500 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Pat Flaherty Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Paul Russo Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Pat Flaherty Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Watson-Offenhauser F Verslag
4 Vlag van België GP van België Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Collins Vlag van Italië Ferrari E Verslag
5 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Collins Vlag van Italië Ferrari E Verslag
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Ferrari E Verslag
7 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Ferrari E Verslag
8 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Italië Maserati P Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie ;1e 2e 3e 4e 5e S
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vijf van de acht resultaten telden mee voor het kampioenschap, resultaten die tussen haakjes staan telden daarom niet mee voor het kampioenschap. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON

500
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Italië
ITA
Punten
1 Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1PS   ^ / DNF 2PS   ^ / 4^ DNFP 4PS 1 1PS (2)P^ / 8^ 30 (33)
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss DNF 1 3S^ / DNF 5^ / DNF DNFP(S) 2 1S 27 (28)
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Collins DNF 2^ 1 1 2^ / DNF DNF^ / DNF 2^ 25
4 Vlag van Frankrijk Jean Behra 2 3 7 3 3 3 DNF^ / DNF 22
5 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Pat Flaherty 1P 8
6 Vlag van Italië Eugenio Castellotti DNF 4^ / DNF DNF 2 10^ DNF^ / DNF 8^ / DNF
7 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Sam Hanks 2 6
Vlag van België Paul Frère 2 6
9 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Paco Godia DNF 7 8 4 4 6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jack Fairman 4 5 5
11 Vlag van Italië Luigi Musso 1^ DNF DNF^ DNF 4
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hawthorn 3 DNS DNS 10^ DNF 4
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Flockhart DNF 3 4
14 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Don Freeland 3 4
15 Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Alfonso de Portago DNF 2^ / 10^ DNF^ DNF 3
16 Vlag van Italië Cesare Perdisa 7 3^ 5^ 7 DNS 4
17 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Harry Schell DNF 4 10^ / DNF DNF DNF DNF 3
18 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Johnnie Parsons 4 3
19 Vlag van Frankrijk Louis Rosier DNF 8 6 DNF 5 2
20 Vlag van Italië Luigi Villoresi 5 DNF 6 DNF DNF^ 2
21 Vlag van Brazilië Hermano da Silva Ramos 5 8 DNF DNF 2
22 Vlag van Verenigd Koninkrijk Horace Gould 8 DNF 5 DNF 2
23 Vlag van België Olivier Gendebien 5 DNF 2
24 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Dick Rathmann 5 2
25 Vlag van Italië Gerino Gerini 4^ 10
26 Vlag van Brazilië Chico Landi 4^
27 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Paul Russo DNFS 1
28 Vlag van België André Pilette 6^ 6 11 DNF 0
29 Vlag van Italië Luigi Piotti DNF 6 0
30 Vlag van Uruguay Óscar González 6^ 0
Vlag van Uruguay Alberto Uria 6^ 0
Vlag van Frankrijk Élie Bayol 6^ 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Bob Sweikert 6 0
34 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Bob Veith 7 0
Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 7 0
36 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Rodger Ward 8 0
37 Vlag van Frankrijk Robert Manzon DNF 9 9 DNF DNF 0
38 Vlag van Frankrijk André Simon DNF 9 0
39 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Jimmy Reece 9 0
40 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Cliff Griffith 10 0
41 Vlag van Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori DNF DNF 11 0
42 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Gene Hartley 11 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 11 0
44 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Fred Agabashian 12 0
45 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Bob Christie 13 0
46 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Al Keller 14 0
47 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Eddie Johnson 15 0
48 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Billy Garett 16 0
49 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Duke Dinsmore 17 0
50 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Pat O'Connor 18 0
51 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Jimmy Bryan 19 0
Vlag van Zwitserland Ottorino Volonterio NC 0
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant DNF DNF DNF DNF DNF 0
Vlag van Italië Umberto Maglioli DNF DNF DNF^ 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bruce Halford DNF DSQ DNF 0
Vlag van Argentinië José Froilán González DNF DNF 0
Vlag van Italië Piero Taruffi DNF DNF 0
Vlag van Italië Giorgio Scarlatti DNQ DNF 0
Vlag van Argentinië Carlos Menditeguy DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Jim Rathmann DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Johnnie Tolan DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Tony Bettenhausen DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Jimmy Daywalt DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Jack Turner DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Keith Andrews DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Andy Linden DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Al Herman DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Ray Crawford DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Johnny Boyd DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Troy Ruttman DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Johnny Thomson DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Ed Elisian DNF^ 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Eddie Russo DNF^ 0
Vlag van Italië Piero Scotti DNF 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Desmond Titterington DNF 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Brooks DNS DNF 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Archie Scott-Brown DNF 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Paul Emery DNF 0
Vlag van Australië Jack Brabham DNF 0
Vlag van België André Milhoux DNF 0
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Les Leston DNF 0
Vlag van Zweden Jo Bonnier DNF^ 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Chapman DNS 0
Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON

500
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Italië
ITA
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten behaald)
Gefinisht (geen punten behaald)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde
  • ^ Positie gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen