Formule 1 in 1957

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
8e Formule 1-seizoen (1957)
Volgende: 1958
Vorige: 1956
In 1957 pakte Fangio zijn vijfde en laatste titel
Algemene informatie
Races 8
Coureurs 69
Verdedigend
kampioen
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio (coureurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 40
(5e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 25
3e plaats Vlag van Italië Luigi Musso 16
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1957 was het achtste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 13 januari en eindigde op 8 september na acht races.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 13 januari
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 19 mei
3 Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Indianapolis (Indiana) 30 mei
4 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Rouen-les-Essarts Orival (Seine-Maritime) 7 juli
5 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Aintree Circuit Aintree 20 juli
6 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 4 augustus
7 GP van Pescara Vlag van Italië Pescara Circuit Pescara 18 augustus
8 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 8 september

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grands Prix van België, Nederland en Spanje werden afgelast, onder andere vanwege onenigheid over startgelden en de hoge olieprijzen ontstaan door de Suezcrisis.[1]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
4 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 6 juni
5 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 20 juni
10 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit Pedralbes Barcelona 20 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Argentinië GP van Argentinië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Maserati P Verslag
2 Vlag van MonacoGP van Monaco Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Maserati P Verslag
3 Flag of Indianapolis.svg Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Pat O'Connor Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann Vlag van de Verenigde Staten Sam Hanks Vlag van de Verenigde Staten Epperly-Offenhauser F Verslag
4 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Luigi Musso Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Maserati P Verslag
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall P Verslag
6 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Maserati P Verslag
7 Pescara GP van Pescara Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall P Verslag
8 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stuart Lewis-Evans Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall P Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vijf van de acht resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON
Indianapolis
500
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Pescara
PES
Vlag van Italië
ITA
Punten
1 Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1 1PS 1P DNF 1PS    2P 2 40 (46)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 8PS DNF 1PS   ^ / DNF^ 5 1S 1 25
3 Vlag van Italië Luigi Musso DNF 2S 2 4 DNF 8 16
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Hawthorn DNF DNF^ / DNF 4 3 2 6 13
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks 2 1^ / DNF^ 9 DNF 7S 11
6 Vlag van de Verenigde Staten Masten Gregory 3 8 4 4 10
7 Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell 4 DNF^ / DNF 5 DNF 7 3 5^ / DNF 10
8 Vlag van de Verenigde Staten Sam Hanks 1 8
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Collins 6^ / DNF DNF 3 DNF / 4^ 3 12 8
10 Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann 2S 7
11 Vlag van Frankrijk Jean Behra 2 6 DNF 6 DNF 14 6
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stuart Lewis-Evans 4 DNF 7 DNF 5 DNFP 5
13 Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant 5 DNF 4^ 5
14 Vlag van Duitsland Wolfgang von Trips 6^ DNF^ 3 4
15 Vlag van Argentinië Carlos Menditeguy 3 DNF DNF DNF 4
16 Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Bryan 3 4
17 Vlag van de Verenigde Staten Paul Russo 4 3
18 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori DNQ DNF 5 DNF 2
19 Vlag van de Verenigde Staten Andy Linden 5 2
20 Vlag van Italië Giorgio Scarlatti DNF^ 10 6 5^ 1
21 Vlag van Spanje (1945-1977) Alfonso de Portago 5^ 1
Vlag van Argentinië José Froilán González 5^ 1
23 Vlag van Australië Jack Brabham 6 7^ / DNF DNF 7 0
24 Vlag van Italië Cesare Perdisa 6^ 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnny Boyd 6 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 6 0
27 Vlag van Zweden Joakim Bonnier 7 DNF DNF 17 0
28 Vlag van de Verenigde Staten Marshall Teague 7 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike MacDowel 7^ 0
30 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ivor Bueb DNF 8 0
31 Vlag van de Verenigde Staten Pat O'Connor 8P 0
32 Vlag van Spanje (1945-1977) Paco Godia DNF DNF 9 0
33 Vlag van Argentinië Alessandro de Tomaso 9 0
34 Vlag van de Verenigde Staten Bob Veith 9 0
35 Vlag van Italië Luigi Piotti 10 DNQ DNF 18 0
36 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Horace Gould DNF DNF DNS DNF DNF 10 0
37 Vlag van de Verenigde Staten Gene Hartley 10 0
38 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bruce Halford 11 DNF 15 0
39 Vlag van Frankrijk André Simon DNQ 11^ 0
40 Vlag van de Verenigde Staten Jack Turner 11 0
Vlag van Zwitserland Ottorino Volonterio 11^ 0
42 Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson 12 0
43 Vlag van de Verenigde Staten Bob Christie 13 0
44 Vlag van de Verenigde Staten Chuck Weyant 14 0
45 Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen 15 0
46 Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Parsons 16 0
47 Vlag van de Verenigde Staten Don Freeland 17 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ron Flockhart DNF DNF 0
Vlag van Duitsland Hans Herrmann DNQ DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Les Leston DNQ DNF 0
Vlag van Italië Eugenio Castellotti DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Reece DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Don Edmunds DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Tolan DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Al Herman DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Fred Agabashian DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Sachs DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Mike Magill DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Johnson DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bill Cheesbourg DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Al Keller DNF 0
Vlag van Spanje (1945-1977) Jimmy Daywalt DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Ed Elisian DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Rodger Ward DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Troy Ruttman DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Russo DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Elmer George DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Herbert MacKay-Fraser DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jack Fairman DNF 0
Pos. Coureur Vlag van Argentinië
ARG
Vlag van Monaco
MON
Indianapolis
500
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Pescara
PES
Vlag van Italië
ITA
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde
  • ^ Positie gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen