Formule 1 in 1991

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
42e Formule 1-seizoen (1991)
Volgende: 1992
Vorige: 1990
Voor de derde maal werd Ayrton Senna kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 41
Constructeurs 12
Verdedigend
kampioen
Vlag van Brazilië Ayrton Senna (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Brazilië Ayrton Senna 96 (3e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell 72
3e plaats Vlag van Italië Riccardo Patrese 53
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 139 (7e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 125
3e plaats Vlag van Italië Ferrari 55,5
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1991 was het 42ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 10 maart en eindigde op 3 november na zestien races.

  • Ayrton Senna werd voor de derde (en laatste) keer wereldkampioen.
  • Oud-wereldkampioen Nelson Piquet sr. won zijn laatste Grand Prix in Canada en nam aan het eind van het seizoen afscheid van de Formule 1.
  • Michael Schumacher maakte voor Jordan zijn debuut tijdens de Grand Prix Formule 1 van België.
  • Jordan en Modena Lamborghini deden voor het eerst mee bij de teams.
  • Er waren 34 inschrijvingen waardoor pre-kwalificatie noodzakelijk bleef. In de kwalificatie waren slechts 30 auto's toegestaan, in de race 26.
  • Voor het laatst deden teams mee met 1 auto, namelijk Coloni en Fondmetal.
  • Aan het eind van het seizoen verdwenen Coloni, Modena Lamborghini en AGS van het toneel.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Stratencircuit Phoenix Phoenix (Arizona) 10 maart
2 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 24 maart
3 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 28 april
4 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 12 mei
5 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 2 juni
6 GP van Mexico Vlag van Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 16 juni
7 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 7 juli
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 14 juli
9 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 28 juli
10 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 11 augustus
11 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 25 augustus
12 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 8 september
13 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 22 september
14 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 29 september
15 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 20 oktober
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 3 november


Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Jean Alesi Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
2 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
3 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
4 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
5 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford P Verslag
6 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
7 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
9 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
10 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van België Bertrand Gachot Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
11 Vlag van België GP van België Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Roberto Moreno Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
12 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
13 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
14 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
15 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 10 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team VST BRA SMA MON CAN MEX FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS tot.
1 Ayrton Senna Braziliaan McLaren 1 1 1 1 nf 3 3 4 7 1 1 2 2 5 2 1 96
2 Nigel Mansell Brit Williams nf nf nf 2 6 2 1 1 1 2 nf 1 dq 1 nf 2 72
3 Riccardo Patrese Italiaan Williams nf 2 nf nf 3 1 5 nf 2 3 5 nf 1 3 3 5 53
4 Gerhard Berger Oostenrijker McLaren nf 3 2 nf nf nf nf 2 4 4 2 4 nf nf 1 3 43
5 Alain Prost Vlag van Frankrijk Ferrari 2 4 nf 5 nf nf 2 3 nf nf nf 3 nf 2 4 -- 34
6 Nelson Piquet sr. Braziliaan Benetton 3 5 nf nf 1 nf 8 5 nf nf 3 6 5 11 7 4 26,5
7 Jean Alesi Vlag van Frankrijk Ferrari 12 6 nf 3 nf nf 4 nf 3 5 nf nf 3 4 nf nf 21
8 Stefano Modena Italiaan Tyrrell 4 nf nf nf 2 11 nf 7 13 12 nf nf nf 16 6 10 10
9 Andrea de Cesaris Italiaan Jordan pq nf nf nf 4 4 6 nf 5 7 13 7 8 nf nf 8 9
10 Roberto Moreno Braziliaan Ben./Jor./Min. nf 7 13 4 nf 5 nf nf 8 8 4 nf 10 -- -- 16 8
11 Pierluigi Martini Italiaan Minardi 9 nf 4 12 7 nf 9 9 nf nf 12 nf 4 13 nf nf 6
12 JJ Lehto Fin Dallara nf nf 3 11 nf nf nf 13 nf nf nf nf nf 8 nf 12 4
13 Michael Schumacher Vlag van Duitsland Jordan/Benetton -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 5 6 6 nf nf 4
14 Bertrand Gachot Belg Jordan/Lola 10 13 nf 8 5 nf nf 6 6 9 -- -- -- -- -- nq 4
15 Satoru Nakajima Japanner Tyrrell 5 nf nf nf 10 12 nf 8 nf 15 nf nf 13 17 nf nf 2
16 Mika Häkkinen Fin Lotus nf 9 5 nf nf 9 nq 12 nf 14 nf 14 14 nf nf 19 2
17 Martin Brundle Brit Brabham 11 12 11 nq nf nf nf nf 11 nf 9 13 12 10 5 nq 2
18 Emanuele Pirro Italiaan Dallara nf 11 pq 6 9 pq pq 10 10 nf 8 10 nf 15 nf 7 1
19 Mark Blundell Brit Brabham nf nf 8 nf nq nf nf nf 12 nf 6 12 nf nf pq 17 1
20 Ivan Capelli Italiaan Leyton House nf nf nf nf nf nf nf nf nf 6 nf 8 17 nf -- -- 1
21 Eric Bernard Vlag van Frankrijk Lola nf nf nf 9 nf 6 nf nf nf nf nf nf nq nf nq -- 1
22 Aguri Suzuki Japanner Lola 6 nf nf nf nf nf nf nf nf nf nq nq nf nq nf nq 1
23 Julian Bailey Brit Lotus nq nq 6 nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1
24 Gianni Morbidelli Italiaan Minardi/Ferrari nf 8 nf nf nf 7 nf 11 nf 13 nf 9 9 14 nf 6 0,5
Mauricio Gugelmin Braziliaan Leyton House nf nf 12 nf nf nf 7 nf nf 11 nf 15 7 7 8 14 0
Thierry Boutsen Belg Ligier nf 10 7 7 nf 8 12 nf 9 17 11 nf 16 nf 9 nf 0
Johnny Herbert Brit Lotus -- -- -- -- nq 10 10 14 -- -- 7 -- nf -- nf 11 0
Nicola Larini Italiaan Modena 7 pq pq pq pq pq pq pq nf 16 nq 16 nq nq nq nf 0
Erik Comas Vlag van Frankrijk Ligier nq nf 10 10 8 nq 11 nq nf 10 nf 11 11 nf nf 18 0
Gabriele Tarquini Italiaan AGS/Fondmetal 8 nf nq nf nq nq nq nq nq pq pq pq nq 12 11 pq 0
Alessandro Zanardi Italiaan Jordan -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 9 nf 9 0
Eric van de Poele Belg Modena Pq pq 9 pq pq pq pq pq nq nq nq nq nq nq nq nq 0
Alex Caffi Italiaan Footwork nq nq nq nq -- -- -- -- pq pq nq pq pq pq 10 15 0
Olivier Grouillard Vlag van Frankrijk Fondmetal/AGS pq pq pq pq pq nf nf pq pq nq 10 nf pq pq -- -- 0
Michele Alboreto Italiaan Footwork nf nq nq nf nf nf nf nf nq nq pq nq 15 nq nf 13 0
Karl Wendlinger Oostenrijker Leyton House -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf 20 0
Stefan Johansson Zweed AGS/Footwork nq nq -- -- nf nq nq nq -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Fabrizio Barbazza Italiaan AGS -- -- nq nq nq nq nq nq pq pq pq pq pq pq -- -- 0
Michael Bartels Vlag van Duitsland Lotus -- -- -- -- -- -- -- -- nq nq -- nq -- nq -- -- 0
Pedro Matos Chaves Portugees Coloni pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq pq -- -- -- 0
Naoki Hattori Japanner Coloni -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- pq pq 0

Opmerkingen: Stefan Johansson werd na 2 races op straat gezet door AGS en vervangen door Fabrizio Barbazza. Na de Grand Prix van Portugal wisselden Gabriele Tarquini (AGS) en Olivier Grouillard (Fondmetal) van team, na de volgende race in Spanje deed AGS niet meer mee. Stefan Johansson verving Alex Caffi bij Footwork 4 races in het midden van het seizoen. Bertrand Gachot werd voor de GP van België gearresteerd, Jordan nam toen Michael Schumacher als vervanger in dienst. Schumacher werd na een race overgenomen door Benetton, Moreno ging van Benetton naar Jordan en werd daar na 2 wedstrijden vervangen door Alessandro Zanardi. Alain Prost vertrok voor de laatste wedstrijd bij Ferrari en werd vervangen door Minardi-coureur Gianni Morbidelli, die op zijn beurt werd vervangen door Roberto Moreno. De tweede plek bij Lotus werd eerst 4 wedstrijden bezet door Julian Bailey, daarna afwisselend door Johnny Herbert en Michael Bartels. Pedro Matos Chaves vertrok na de GP van Portugal bij Coloni, het team deed niet mee in Spanje en zette daarna Naoki Hattori in. Karl Wendlinger reed de 2 laatste races van het jaar bij Leyton House in plaats van Ivan Capelli. Bertrand Gachot reed de laatste GP van het jaar bij Lola in plaats van Eric Bernard die een blessure had.
De Grand Prix van Australië werd ingekort door hevige regenval, punten uit die race tellen daarom maar voor de helft mee.

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = geen punten behaald

pos. team + motor VST BRA SMA MON CAN MEX FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS Tot.
1 McLaren-Honda 10 14 16 10 -- 4 4 9 3 13 16 9 6 2 16 7 139
2 Williams-Renault -- 6 -- 6 5 16 12 10 16 10 2 10 10 14 4 4 125
3 Ferrari 6 4 -- 6 -- -- 9 4 4 2 -- 4 4 9 3 0,5 55,5
4 Benetton-Ford 4 2 -- 3 10 2 -- 2 -- -- 7 3 3 1 -- 1,5 38,5
5 Jordan-Ford -- -- -- -- 5 3 1 1 3 -- -- -- -- -- -- -- 13
6 Tyrrell-Honda 5 -- -- -- 6 -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1 -- 12
7 Minardi-Ferrari -- -- 3 -- -- -- -- -- -- -- -- -- 3 -- -- -- 6
8 Dallara-Judd -- -- 4 1 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 5
9 Brabham-Yamaha -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1 -- -- -- 2 -- 3
10 Lotus-Judd -- -- 3 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 3
11 Lola-Ford 1 -- -- -- -- 1 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 2
12 Leyton House-Ilmor -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1 -- -- -- -- -- -- 1

De overige teams (AGS, Coloni, Fondmetal, Footwork, Ligier en Modena Lamborghini) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1991 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.