Formule 1 in 2003

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
54e Formule 1-seizoen (2003)
Volgende: 2004
Vorige: 2002
Michael Schumacher werd voor de 6e keer wereldkampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 24
Constructeurs 10
Verdedigend
kampioen
Vlag van Duitsland Michael Schumacher (coureurs)
Vlag van Italië Ferrari (constructeurs)
Uitzendrechten Vlag van Nederland SBS6
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Duitsland Michael Schumacher 93
(6e titel)
2e plaats Vlag van Finland Kimi Räikkönen 91
3e plaats Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya 82
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Italië Ferrari 158
(12e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams F1 144
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team McLaren 142
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 2003 was het 54ste FIA Formula One World Championship seizoen, en startte op 9 maart en eindigde op 12 oktober na zestien races.

  • Michael Schumacher werd voor de 6e keer wereldkampioen en was tot en met 2018 de enige rijder in de geschiedenis van de Formule 1 die meer dan vijf wereldtitels behaald heeft.
  • Fernando Alonso werd de jongste rijder ooit die een Grand Prix won (Grand Prix van Hongarije). Dit record werd in 2008 verbroken door Sebastian Vettel, die de Grand Prix van Italië won. Vettels record werd uiteindelijk in 2016 verbroken door Max Verstappen, na het winnen van de Grand Prix van Spanje in Barcelona, met een leeftijd van 18 jaar en 228 dagen.
  • Marc Gene verving Ralf Schumacher tijdens de GP van Italië
  • Takuma Sato verving Jacques Villeneuve in Japan die wegbleef bij BAR-Honda omdat zijn contract voor het volgende seizoen niet werd verlengd.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Groot-Brittannië en Grand Prix van Frankrijk werden op de kalender van 2007 omgewisseld ten opzichte van 2006.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Australië Vlag van Australië Albert Park Street Circuit Melbourne 9 maart
2 GP van Maleisië Vlag van Maleisië Sepang International Circuit Sepang 23 maart
3 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 6 april
4 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 20 april
5 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 4 mei
6 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk A1 Ring Spielberg bei Knittelfeld 18 mei
7 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 1 juni
8 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 15 juni
9 GP van Europa Vlag van Duitsland Nürburgring GP-Strecke Nürburg 29 juni
10 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 6 juli
11 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 20 juli
12 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 3 augustus
13 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 24 augustus
14 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 14 september
15 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Indianapolis (Indiana) 28 september
16 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 12 oktober

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van België werd afgelast. De Formule 1-teams en de FIA wilden met reclame rijden maar dat is met ingang van 1 augustus 2003 verboden, FIA besloot hierop de Grand Prix af te gelasten.[1]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
14 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 31 augustus

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes M Verslag
2 Vlag van Maleisië GP van Maleisië Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes M Verslag
3 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Vlag van Ierland Jordan-Ford B Verslag
4 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
5 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
6 Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
7 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-BMW M Verslag
8 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
9 Vlag van Europa GP van Europa Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-BMW M Verslag
10 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-BMW M Verslag
11 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Italië Ferrari B Verslag
12 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-BMW M Verslag
13 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Colombia Juan Pablo Montoya Vlag van Spanje Fernando Alonso Vlag van Frankrijk Renault M Verslag
14 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
15 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van Finland Kimi Räikkönen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari B Verslag
16 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Duitsland Ralf Schumacher Vlag van Brazilië Rubens Barrichello Vlag van Italië Ferrari B Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 2003 werd een nieuw puntensysteem ingevoerd. Punten werden toegekend aan de top acht geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e   7e   8e 
Punten 10 8 6 5 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Nationaliteit Team Punten
1 Michael Schumacher Vlag van Duitsland Duitsland Ferrari 93
2 Kimi Räikkönen Vlag van Finland Finland McLaren-Mercedes 91
3 Juan Pablo Montoya Vlag van Colombia Colombia Williams-BMW 82
4 Rubens Barrichello Vlag van Brazilië Brazilië Ferrari 65
5 Ralf Schumacher Vlag van Duitsland Duitsland Williams-BMW 58
6 Fernando Alonso Vlag van Spanje Spanje Renault 55
7 David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes 51
8 Jarno Trulli Vlag van Italië Italië Renault 33
9 Jenson Button Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk BAR-Honda 17
10 Mark Webber Vlag van Australië Australië Jaguar-Cosworth 17
11 Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Duitsland Sauber-Petronas 13
12 Giancarlo Fisichella Vlag van Italië Italië Jordan-Ford 12
13 Cristiano da Matta Vlag van Brazilië Brazilië Toyota 10
14 Nick Heidfeld Vlag van Duitsland Duitsland Sauber-Petronas 6
15 Olivier Panis Vlag van Frankrijk Frankrijk Toyota 6
16 Jacques Villeneuve Vlag van Canada Canada BAR-Honda 6
17 Marc Gene Vlag van Spanje Spanje Williams-BMW 4
18 Takuma Sato Vlag van Japan Japan BAR-Honda 3
19 Ralph Firman Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Jordan-Ford 1
20 Justin Wilson Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Jaguar-Cosworth 1
21 Antonio Pizzonia Vlag van Brazilië Brazilië Jaguar-Cosworth 0
22 Jos Verstappen Vlag van Nederland Nederland Minardi-Cosworth 0
23 Nicolas Kiesa Vlag van Denemarken Denemarken Minardi-Cosworth 0
24 Zsolt Baumgartner Vlag van Hongarije Hongarije Jordan-Ford 0

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Constructeur Punten
1 Ferrari 158
2 Williams-BMW 144
3 McLaren-Mercedes 142
4 Renault 88
5 BAR-Honda 26
6 Sauber-Petronas 19
7 Jaguar-Cosworth 18
8 Toyota 16
9 Jordan-Ford 13
10 Minardi-Cosworth 0

Zie de categorie 2003 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.