Formule 1 in 1962

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
13e Formule 1-seizoen (1962)
Volgende: 1963
Vorige: 1961
Graham Hill won zijn eerste wereldkampioenschap in 1962
Algemene informatie
Races 9
Coureurs 50
Constructeurs 13
Verdedigend
kampioen
Vlag van de Verenigde Staten Phil Hill (coureurs)
Vlag van Italië Ferrari (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill 42
(1e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark 30
3e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 27
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM 42
(1e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus 36
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper 28
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1962 was het 13de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 20 mei en eindigde op 29 december na negen races.

  • Graham Hill werd wereldkampioen voor BRM.
  • Jack Brabham debuteerde met zijn eigen team.
  • Net als in 1961 werden banden geleverd door slechts één fabrikant, alle teams reden met Dunlop-banden.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 20 mei
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 3 juni
3 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 17 juni
4 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Rouen-les-Essarts Orival (Seine-Maritime) 8 juli
5 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Aintree Circuit Aintree 21 juli
6 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 5 augustus
7 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 16 september
8 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Watkins Glen International Watkins Glen (New York) 7 oktober
9 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Prince George Circuit Oos-Londen 29 december

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Nederland GP van Nederland Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM D Verslag
2 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag
3 Vlag van België GP van België Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax D Verslag
4 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van Duitsland Porsche D Verslag
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax D Verslag
6 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM D Verslag
7 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM D Verslag
8 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax D Verslag
9 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) GP van Zuid-Afrika Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM D Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e 
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vijf van de negen resultaten telden voor het kampioenschap.

Pos. Coureur Vlag van Nederland Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Punten
NED MON BEL FRA GBR DUI ITA VST ZAF
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill 1 6 2P 9S 4 1S 1S 2 1 42 (52)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark 9 DNFPS    1S DNFP 1PS    4 DNFP 1PS DNFPS    30
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren DNFS 1 DNF 4 3 5 3 3 2 27 (32)
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees DNFP 4 5 5 2 2 DNF DNF DNF 19
5 Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney DNF DNF 1 9 3P 13 5 15
6 Vlag van de Verenigde Staten Phil Hill 3 2 3 DNF DNF 11 14
7 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Tony Maggs 5 DNF DNF 2 6 9 7 7 3 13
8 Vlag van de Verenigde Staten Richie Ginther DNF DNF DNF 3 13 8 2 DNF 7 10
9 Vlag van Australië Jack Brabham DNF 8 6 DNF 5 DNF 4 4 9
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Trevor Taylor 2 DNF DNF 8 8 DNF DNF 12 DNF 6
11 Vlag van Italië Giancarlo Baghetti 4 DNF 10 5 5
12 Vlag van Italië Lorenzo Bandini 3 DNF 8 4
13 Vlag van Mexico Ricardo Rodríguez DNF 4 6 14 4
14 Vlag van België Willy Mairesse 7 DNF 4 3
15 Vlag van Zweden Joakim Bonnier 7 5 DNF DNF 7 6 13 3
16 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Innes Ireland DNF DNF DNF DNF 16 DNF 8 5 2
17 Vlag van Nederland Carel Godin de Beaufort 6 DNQ 7 6 14 13 10 DNF 11 2
18 Vlag van de Verenigde Staten Masten Gregory DNF DNQ WD DNF 7 12 6 1
19 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Neville Lederle 6 1
20 Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant DNF 8 7 DNF DNF DNF 0
21 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jackie Lewis 8 DNQ DNF 10 DNF 0
22 Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland John Love 8 0
23 Vlag van Italië Nino Vaccarella DNQ 15 9 0
24 Vlag van België Lucien Bianchi 9 16 0
25 Vlag van de Verenigde Staten Roger Penske 9 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Bruce Johnstone 9 0
27 Vlag van Zwitserland Jo Siffert DNQ 10 DNF 12 DNQ 0
28 Vlag van de Verenigde Staten Rob Schroeder 10 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Ernie Pieterse 10 0
30 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ian Burgess 12 11 DNQ 0
31 Vlag van de Verenigde Staten Tony Settember 11 DNF 0
32 Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Campbell-Jones 11 0
Vlag van de Verenigde Staten Hap Sharp 11 0
34 Vlag van Zwitserland Heini Walter 14 0
35 Vlag van de Verenigde Staten Jay Chamberlain 15 DNQ DNQ 0
Vlag van Duitsland Wolfgang Seidel NC DNF DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori WD DNF DNF DNF DNF DNF DNF 0
Vlag van Nieuw-Zeeland Tony Shelly DNF DNQ DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Keith Greene DNF DNQ 0
Vlag van Nederland Ben Pon DNF 0
Vlag van Zwitserland Heinz Schiller DNF 0
Vlag van Frankrijk Bernard Collomb DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Timmy Mayer DNF 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Doug Serrurier DNF 0
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Mike Harris DNF 0
Vlag van Duitsland Günther Seiffert DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Gerry Ashmore DNQ 0
Vlag van Italië Ernesto Prinoth DNQ 0
Vlag van Italië Roberto Lippi DNQ 0
Vlag van Argentinië Nasif Estefano DNQ 0
Pos. Coureur Vlag van Nederland Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Punten
NED MON BEL FRA GBR DUI ITA VST ZAF
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Alleen de best geklasseerde rijder per team telt mee voor het kampioenschap.

De vijf beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos. Constructeur Vlag van Nederland Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Punten
NED MON BEL FRA GBR DUI ITA VST ZAF
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM 1 6 2P 3S 4 1S 1S 2 1 42 (56)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax 2 8PS    1S 7P 1PS    4 9P 1PS    5PS    36 (38)
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 5S 1 DNF 2 3 5 3 3 2 28 (30)
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lola-Climax DNFP 4 5 5 2 2 DNF DNF DNF 19
5 Vlag van Duitsland Porsche 6 5 7 1 9 3P 6 5 11 18 (19)
6 Vlag van Italië Ferrari 3 2 3 DNF 6 4 18
7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax DNF 4 4 6
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-BRM DNF DNF DNF DNF 12 6 1
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Emeryson-Climax NC 11 DNF WD 0
10 Vlag van België ENB-Maserati 16 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Gilby-BRM WD DNF DNQ 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) LDS-Alfa Romeo DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Alfa Romeo DNF 0
Vlag van Italië De Tomaso WD DNQ 0
Vlag van Italië De Tomaso-OSCA DNQ 0
Pos. Constructeur Vlag van Nederland Vlag van Monaco Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Punten
NED MON BEL FRA GBR DUI ITA VST ZAF
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde