Formule 1 in 1997

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
48e Formule 1-seizoen (1997)
Volgende: 1998
Vorige: 1996
Jacques Villeneuve (foto 2010) werd voor de eerste en enige keer wereldkampioen
Algemene informatie
Races 17
Coureurs 27
Constructeurs 12
Verdedigend
kampioen
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Canadees Jacques Villeneuve 81
(1e titel)
2e plaats Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen 42
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard 36
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 123
(9e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 102
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton 67
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1997 was het 48ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 9 maart en eindigde op 26 oktober na zeventien races.

  • Jacques Villeneuve won de wereldtitel na een duel met Michael Schumacher. Door een incident in de Grand Prix van Europa werd Schumacher gediskwalificeerd: hij verloor zijn tweede plaats in het kampioenschap maar behield zijn punten en overwinningen.
  • Regerend wereldkampioen Damon Hill ging bij het kleine Arrows rijden.
  • Drie nieuwe teams maakten hun intrede: Prost Grand Prix verving Ligier, Lola F1 en Stewart Grand Prix maakten hun debuut met steun van Ford.
  • Nadat in de jaren 1992-1996 alle teams met Goodyear-banden reden, leverde Bridgestone in het seizoen 1997 de banden aan de teams van Arrows, Lola, Minardi, Prost en Stewart, terwijl Goodyear de banden aan de teams van Benneton, Ferrari, Jordan, McLaren, Sauber, Tyrrell en Williams leverde.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Na een afwezigheid van 10 jaar keerde de Grand Prix van Oostenrijk terug op de kalender.
De Grand Prix van Europa werd verplaatst naar het najaar en tevens van de Nürburgring GP-Strecke in Duitsland naar het Spaanse Circuito Permanente de Jerez.
De Grand Prix van Luxemburg stond voor het eerst op de kalender en werd verreden op de Nürburgring GP-Strecke.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Australië Vlag van Australië Albert Park Street Circuit Melbourne 9 maart
2 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 30 maart
3 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 13 april
4 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 27 april
5 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 11 mei
6 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 25 mei
7 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 15 juni
8 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 29 juni
9 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 13 juli
10 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 27 juli
11 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 10 augustus
12 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 24 augustus
13 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 7 september
14 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk A1 Ring Spielberg bei Knittelfeld 21 september
15 GP van Luxemburg Vlag van Duitsland Nürburgring GP-Strecke Nürburg 28 september
16 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 12 oktober
17 GP van Europa Vlag van Spanje Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 26 oktober

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Portugal werd afgelast omdat eigenaren er niet in geslaagd waren het circuit veiliger te maken.[1] De Grand Prix werd vervangen door de Grand Prix van Europa.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
17 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 26 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes G Verslag
2 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
3 Vlag van Argentinië GP van Argentinië Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
4 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
5 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
6 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
7 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
8 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
10 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Italië Benetton-Renault G Verslag
11 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
12 Vlag van België GP van België Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
13 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Frankrijk Jean Alesi Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes G Verslag
14 Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
15 Vlag van Luxemburg GP van Luxemburg Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
16 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
17 Vlag van Europa GP van Europa Vlag van Canada Jacques Villeneuve Vlag van Duitsland Heinz-Harald Frentzen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 10 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd)

pos. naam land team AUS BRA ARG SMA MON SPA CAN FRA GBR DUI HON BEL ITA OOS LUX JAP EUR tot.
1 Jacques Villeneuve Canadees Williams nf 1 1 nf nf 1 nf 4 1 nf 1 5 5 1 1 dq 3 81
DQ* Michael Schumacher Duister Ferrari 2 5 nf 2 1 4 1 1 nf 2 4 1 6 6 nf 1 nf 78
2 Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Williams 8 9 nf 1 nf 8 4 2 nf nf nf 3 3 3 3 2 6 42
3 David Coulthard Brit McLaren 1 10 nf nf nf 6 7 7 4 nf nf nf 1 2 nf 10 2 36
4 Jean Alesi Fransman Benetton nf 6 7 5 nf 3 2 5 2 6 11 8 2 nf 2 5 13 36
5 Gerhard Berger Oostenrijker Benetton 4 2 6 nf 9 10 -- -- -- 1 8 6 7 10 4 8 4 27
6 Mika Häkkinen Fin McLaren 3 4 5 6 nf 7 nf nf nf 3 nf dq 9 nf nf 4 1 27
7 Eddie Irvine Brit Ferrari nf 16 2 3 3 12 nf 3 nf nf 9 10 8 nf nf 3 5 24
8 Giancarlo Fisichella Italiaan Jordan nf 8 nf 4 6 9 3 9 7 11 nf 2 4 4 nf 7 11 20
9 Olivier Panis Fransman Prost 5 3 nf 8 4 2 11 -- -- -- -- -- -- -- 6 nf 7 16
10 Johnny Herbert Brit Sauber nf 7 4 nf nf 5 5 8 nf nf 3 4 nf 8 7 6 8 15
11 Ralf Schumacher Vlag van Duitsland Jordan nf nf 3 nf nf nf nf 6 5 5 5 nf nf 5 nf 9 nf 13
12 Damon Hill Brit Arrows ns 17 nf nf nf nf 9 12 6 8 2 13 nf 7 8 11 nf 7
13 Rubens Barrichello Braziliaan Stewart nf nf nf nf 2 nf nf nf nf nf nf nf 13 14 nf nf nf 6
14 Alexander Wurz Oostenrijker Benetton -- -- -- -- -- -- nf nf 3 -- -- -- -- -- -- -- -- 4
15 Jarno Trulli Italiaan Minardi/Prost 9 12 9 nf nf 15 nf 10 8 4 7 15 10 nf -- -- -- 3
16 Pedro Diniz Braziliaan Arrows 10 nf nf nf nf nf 8 nf nf nf nf 7 nf 13 5 12 nf 2
17 Mika Salo Fin Tyrrell nf 13 8 9 5 nf nf nf nf nf 13 11 nf nf 10 nf 12 2
18 Shinji Nakano Japanner Prost 7 14 nf nf nf nf 6 nf 11 7 6 nf 11 nf nf nf 10 2
19 Nicola Larini Italiaan Sauber 6 11 nf 7 nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1
20 Jan Magnussen Deen Stewart nf nf 10 nf 7 13 nf nf nf nf nf 12 nf nf nf nf 9 0
Jos Verstappen Nederlander Tyrrell nf 15 nf 10 8 11 nf nf nf 10 nf nf nf 12 nf 13 16 0
Gianni Morbidelli Italiaan Sauber -- -- -- -- -- 14 10 -- -- -- nf 9 12 9 9 nf -- 0
Norberto Fontana Argentijn Sauber -- -- -- -- -- -- -- nf 9 9 -- -- -- -- -- -- 14 0
Ukyo Katayama Japanner Minardi nf 18 nf 11 10 nf nf 11 nf nf 10 14 nf 11 nf nf 17 0
Tarso Marques Braziliaan Minardi -- -- -- -- -- -- -- nf 10 nf 12 nf 14 ex nf nf 15 0
Vincenzo Sospiri Italiaan Lola MasterCard nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Ricardo Rosset Braziliaan Lola MasterCard nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0

* Michael Schumacher werd gediskwalificeerd van het kampioenschap omdat hij in de laatste race van het seizoen poogde om opzettelijk te willen crashen met Jacques Villeneuve om zo de wereldtitel voor zichzelf te kunnen opeisen. Bij deze actie was Schumacher zelf het grootste slachtoffer, hij belandde in de grindbak naast de baan en slaagde er niet in om terug de baan op te rijden en de race te vervolgen, wat resulteerde in een DNF. De derde plaats die Villeneuve behaalde was voor de Canadees genoeg voor de wereldtitel, maar Schumacher werd geschrapt uit de eindrangschikking dat jaar. Wel behield hij al zijn overwinningen.[2]

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

pos. team + motor tot.
1 Williams-Renault 123
2 Ferrari 102
3 Benetton-Renault 67
4 McLaren-Mercedes 63
5 Jordan-Peugeot 33
6 Prost-Mugen-Honda 21
7 Sauber-Petronas 16
8 Arrows-Yamaha 9
9 Stewart-Ford 6
10 Tyrrell-Ford 2
11 Minardi-Hart 0
12 Lola-Ford 0

Zie de categorie 1997 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.