Formule 1 in 1998

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
49e Formule 1-seizoen (1998)
Volgende: 1999
Vorige: 1997
Mika Häkkinen (foto 2006) werd voor de 1e keer wereldkampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 23
Constructeurs 11
Verdedigend
kampioen
Canadees Jacques Villeneuve (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Fin Mika Häkkinen 100
(1e titel)
2e plaats Vlag van Duitsland Michael Schumacher 86
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard 56
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes 156
(8e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 133
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 38
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1998 was het 49ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 8 maart en eindigde op 1 november na zestien races.

Mika Häkkinen won zijn eerste wereldtitel. Het was van Ayrton Senna in 1991 geleden dat een Team McLaren-rijder de wereldtitel pakte. McLaren won ook het constructeurskampioenschap. Renault verliet de Formule 1 na 1997. De Renault-motoren werden nog wel gebruikt bij Williams onder de naam Mecachrome en bij Benetton onder de naam Playlife. Damon Hill won zijn laatste race in België. Mika Häkkinen en Michael Schumacher stonden na 14 van de 16 races beide op 80 punten in het klassement.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Landen die in 1998 een Grand Prix organiseerden zijn getoond in het groen, voormalige organiserende landen zijn getoond in het donkergrijs.
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Australië Vlag van Australië Albert Park Street Circuit Melbourne 8 maart
2 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Autódromo José Carlos Pace São Paulo 29 maart
3 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 12 april
4 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 26 april
5 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuit de Barcelona-Catalunya Montmeló 10 mei
6 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 24 mei
7 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 7 juni
8 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 28 juni
9 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 12 juli
10 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk A1 Ring Spielberg bei Knittelfeld 26 juli
11 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 2 augustus
12 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 16 augustus
13 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 30 augustus
14 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 13 september
15 GP van Luxemburg Vlag van Duitsland Nürburgring GP-Strecke Nürburg 27 september
16 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 1 november

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Portugal werd afgelast omdat de regering van Portugal die het circuit in 1997 had overgenomen weigerde te betalen voor de veiligheidsverbeteringen aan het circuit.[1] Hierdor ontstond er een gat in de kalender van vijf weken.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
16 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 11 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
2 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
3 Vlag van Argentinië GP van Argentinië Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Oostenrijk Alexander Wurz Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
4 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
5 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
6 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
7 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
8 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
10 Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Vlag van Italië Giancarlo Fisichella Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
11 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Coulthard Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
12 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
13 Vlag van België GP van België Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van het Verenigd Koninkrijk Damon Hill Vlag van Ierland Jordan-Mugen-Honda G Verslag
14 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Italië Ferrari G Verslag
15 Vlag van Luxemburg GP van Luxemburg Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag
16 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Duitsland Michael Schumacher Vlag van Finland Mika Häkkinen Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Mercedes B Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 10 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd)

pos. naam land team AUS BRA ARG SMR SPA MON CAN FRA GBR OOS DUI HON BEL ITA LUX JPN Punten
1 Mika Häkkinen Fin McLaren 1 1 2 nf 1 1 nf 3 2 1 1 6 nf 4 1 1 100
2 Michael Schumacher Vlag van Duitsland Ferrari nf 3 1 2 3 10 1 1 1 3 5 1 nf 1 2 nf 86
3 David Coulthard Brit McLaren 2 2 6 1 2 nf nf 6 nf 2 2 2 7 nf 3 3 56
4 Eddie Irvine Brit Ferrari 4 8 3 3 nf 3 3 2 3 4 8 nf nf 2 4 2 47
5 Jacques Villeneuve Canadees Williams 5 7 nf 4 6 5 10 4 7 6 3 3 nf nf 8 6 21
6 Damon Hill Brit Jordan 8 dq 8 10 nf 8 nf nf nf 7 4 4 1 6 9 4 20
7 Heinz-Harald Frentzen Vlag van Duitsland Williams 3 5 9 5 8 nf nf 15 nf nf 9 5 4 7 5 5 17
8 Alexander Wurz Oostenrijker Benetton 7 4 4 nf 4 nf 4 5 4 9 11 16 nf nf 7 9 17
9 Giancarlo Fisichella Italiaan Benetton nf 6 7 nf nf 2 2 9 5 nf 7 8 nf 8 6 8 16
10 Ralf Schumacher Vlag van Duitsland Jordan nf nf nf 7 11 nf nf 16 6 5 6 9 2 3 nf nf 14
11 Jean Alesi Vlag van Frankrijk Sauber nf 9 5 6 10 12 nf 7 nf nf 10 7 3 5 10 7 9
12 Rubens Barrichello Braziliaan Stewart nf nf 10 nf 5 nf 5 10 nf nf nf nf nf 10 11 nf 4
13 Mika Salo Fin Arrows nf nf nf 9 nf 4 nf 13 nf nf 14 nf nf nf 14 nf 3
14 Pedro Diniz Braziliaan Arrows nf nf nf nf nf 6 9 14 nf nf nf 11 5 nf nf nf 3
15 Johnny Herbert Brit Sauber 6 11 nf nf 7 7 nf 8 nf 8 nf 10 nf nf nf 10 1
16 Jarno Trulli Italiaan Prost nf nf 11 nf 9 nf nf nf nf 10 12 nf 6 13 nf 12 1
17 Jan Magnussen Fin Stewart nf 10 nf nf 12 nf 6 -- -- -- -- -- -- -- -- -- 1
18 Shinji Nakano Japanner Minardi nf nf 13 nf 14 9 7 17 8 11 nf 15 8 nf 15 nf 0
19 Esteban Tuero Argentijn Minardi nf nf nf 8 15 nf nf nf nf nf 16 nf nf 11 nc nf 0
20 Ricardo Rosset Braziliaan Tyrrell nf nf 14 nf nq nq 8 nf nf 12 nq nq nf 12 nf nq 0
21 Toranosuke Takagi Japanner Tyrrell nf nf 12 nf 13 11 nf nf 9 nf 13 14 nf 9 16 nf 0
22 Olivier Panis Vlag van Frankrijk Prost 9 nf 15 11 16 nf nf 11 nf nf 15 12 nf nf 12 11 0
23 Jos Verstappen Nederlander Stewart -- -- -- -- -- -- -- 12 nf nf nf 13 nf nf 13 nf 0

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

pos. team Punten
1 McLaren-Mercedes 156
2 Ferrari 133
3 Williams-Mecachrome 38
4 Jordan-Mugen-Honda 34
5 Benetton-Playlife 33
6 Sauber-Petronas 10
7 Arrows 6
8 Stewart-Ford 5
9 Prost-Peugeot 1
10 Minardi-Ford 0
11 Tyrrell-Ford 0

Zie de categorie 1998 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.