Formule 1 in 1950

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
1e Formule 1-seizoen (1950)
Volgende: 1951
Vorige: 1949 (Grand Prix)
Giuseppe (Nino) Farina, wereldkampioen 1950
Algemene informatie
Races 7
Coureurs 90
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Italië Giuseppe Farina 30
(1e titel)
2e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 27
3e plaats Vlag van Italië Luigi Fagioli 24
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1950 was het eerste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 13 mei en eindigde op 3 september na zeven races. Het kampioenschap bestond uit zes Formula 1 races en de Indianapolis 500, die werd gereden onder AAA-reglementen. Emilio Giuseppe "Nino" Farina werd de eerste wereldkampioen Formule 1 door 30 punten te behalen. Alfa Romeo domineerde het wereldkampioenschap door alle races, op de Indianapolis 500 na, te winnen.

Naast de voornoemde zeven races werden er ook Formule 1 races gereden die niet meetelden voor het kampioenschap.

Samenvatting seizoen[bewerken | brontekst bewerken]

In het eerste wereldkampioenschap, dat werd gereden met een formule die motorcapaciteit begrensde tot 1.5 liter met een supercharger of 4.5 liter zonder supercharger, bleek Alfa Romeo onoverwinnelijk met hun legendarische Alfetta 158 met supercharger, door alle zes Europese races te winnen. Alfa-Romeocoureurs domineerde het kampioenschap met voorop Giuseppe Farina met een kleine voorsprong op Juan Manuel Fangio door zijn vierde plaats in de Grand Prix van België. Ondanks het feit dat de Indianapolis 500, die onder andere reglementen werd gereden, was inbegrepen in de kampioenschappen 1950 tot en met 1960, trok het zeer weinig Europese deelnemers en vice versa reden zeer weinig Amerikaanse coureurs mee tijdens Europese Grands Prix.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 13 mei
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 21 mei
3 Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Indianapolis 30 mei
4 GP van Zwitserland Vlag van Zwitserland Stratencircuit Bremgarten Bern 4 juni
5 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 18 juni
6 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Reims-Gueux Reims 2 juli
7 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 3 september

Teams en coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Er namen 14 teams (4 gesponsord door een automerk en 10 onafhankelijk) deel aan de zes Europese Grands Prix, naast een aantal privé ingeschreven auto's. Aan de Indianapolis 500 namen slechts Amerikaanse teams, constructeurs en coureurs deel. Het chassis, de motor en de wagennummers varieerden van race tot race.
De volgende teams en coureurs concurreerden in het 1950 FIA Formule 1 kampioenschap.

Inschrijving Constructeur Chassis Motor Banden Coureur Ronden
Vlag van Italië Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158/50 Alfa Romeo 158 1.5 L8s P Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1–2, 4–7
Vlag van Italië Giuseppe Farina 1–2, 4–7
Vlag van Italië Luigi Fagioli 1–2, 4–7
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 1
Vlag van Italië Consalvo Sanesi 7
Vlag van Italië Piero Taruffi 7
Vlag van Italië Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Murray 1, 7
Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Hampshire 1, 6
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 6
Vlag van het Verenigd Koninkrijk T.A.S.O. Mathieson ERA E ERA 1.5 L6s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Leslie Johnson 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Walker ERA E ERA 1.5 L6s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Walker 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Rolt 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Joe Fry Maserati
ERA
4CL
C
Maserati 4CLT 1.5 L4s
ERA 1.5 L6s
D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Joe Fry 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brian Shawe-Taylor 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cuth Harrison 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard ERA B
A
ERA 1.5 L6s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 1–2
Vlag van Frankrijk Automobiles Talbot-Darracq Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Yves Giraud-Cabantous 1, 4–6
Vlag van Frankrijk Louis Rosier 1, 4–6
Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin 1, 5
Vlag van Frankrijk Eugene Martin 1, 4
Vlag van Frankrijk Pierre Levegh 5–6
Vlag van Frankrijk Raymond Sommer 6
Vlag van België Ecurie Belge Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van België Johnny Claes 1–2, 4–7
Vlag van Italië Officine Alfieri Maserati Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s P Vlag van Monaco Louis Chiron 1–2, 4, 6–7
Vlag van Italië Franco Rol 2, 6–7
Vlag van Zwitserland Enrico Platé Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s P Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 1–2, 4, 7
Vlag van Thailand Birabongse Bhanubandh 1–2, 4, 7
Vlag van Ierland Joe Kelly Alta GP Alta 1.5 L4s D Vlag van Ierland Joe Kelly 1
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Geoffrey Crossley Alta GP Alta 1.5 L4s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Geoffrey Crossley 1, 5
Vlag van Argentinië Scuderia Achille Varzi Maserati 4CLT/48
4CL
Maserati 4CLT 1.5 L4s P Vlag van Argentinië José Froilán González 2, 6
Vlag van Argentinië Alfredo Piàn 2
Vlag van Italië Nello Pagani 4
Vlag van Zwitserland Antonio Branca 4
Vlag van de Verenigde Staten Horschell Racing Corporation Cooper T12 JAP 1.1 V2 D Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell 2
Vlag van Frankrijk Equipe Gordini Simca-Gordini 15 Gordini 15C 1.5 L4s E Vlag van Frankrijk Robert Manzon 2, 6–7
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant 2, 7
Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin 2, 4, 6–7
Vlag van Frankrijk Eugène Chaboud 6
Vlag van Frankrijk Ecurie Rosier Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Louis Rosier 2, 7
Vlag van Frankrijk Henri Louveau 7
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cuth Harrison ERA C ERA 1.5 L6s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cuth Harrison 2, 7
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead Ferrari 125 Ferrari 125 1.5 V12s D Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 2, 6–7
Vlag van Italië Scuderia Ferrari Ferrari 125
275
375
Ferrari 125 1.5 V12s
Ferrari 275 3.3 V12
Ferrari 375 4.5 V12
P Vlag van Italië Luigi Villoresi 2, 4–5
Vlag van Italië Alberto Ascari 2, 4–5, 7
Vlag van Frankrijk Raymond Sommer 2, 4
Vlag van Frankrijk Dorino Serafini 7
Vlag van Italië Scuderia Milano Maserati
Milano
4CLT/50
1
Maserati 4CLT 1.5 L4s
Milano 1.5 L4s
Speluzzi 1.5 L4s
P Vlag van Italië Felice Bonetto 4, 6–7
Vlag van Italië Gianfranco Comotti 7
Vlag van de Verenigde Staten Ecurie Bleue Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell 4
Vlag van Frankrijk Raymond Sommer Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Raymond Sommer 5, 7
Vlag van Frankrijk Ecurie Lutetia Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Eugène Chaboud 5
Vlag van Zwitserland Antonio Branca Maserati 4CL Maserati 4CLT 1.5 L4s P Vlag van Zwitserland Antonio Branca 5
Vlag van Frankrijk Charles Pozzi Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Charles Pozzi 6
Vlag van Frankrijk Louis Rosier 6
Vlag van Italië Clemente Biondetti Ferrari 166S Jaguar XK 3.4 L6 P Vlag van Italië Clemente Biondetti 7
Vlag van Duitsland Paul Pietsch Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s P Vlag van Duitsland Paul Pietsch 7
Vlag van Frankrijk Guy Mairesse Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Guy Mairesse 7
Vlag van Frankrijk Pierre Levegh Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 D Vlag van Frankrijk Pierre Levegh 7

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag
2 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag
3 Flag of Indianapolis.svg Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Walt Faulkner Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Parsons Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Parsons Vlag van de Verenigde Staten Kurtis Kraft-Offenhauser F Verslag
4 Vlag van Zwitserland GP van Zwitserland Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag
5 Vlag van België GP van België Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag
6 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag
7 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo P Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vier van de zeven resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Monaco
MON
Flag of Indianapolis.svg
500
Vlag van Zwitserland
ZWI
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Italië
ITA
Punten
1 Vlag van Italië Giuseppe Farina 1PS DNF 1S 4PS 7 1 30
2 Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio DNF 1PS DNFP 1 1PS DNFPS   / DNF^ 27
3 Vlag van Italië Luigi Fagioli 2 DNF 2 2 2 3 24 (28)
4 Vlag van Frankrijk Louis Rosier 5 DNF 3 3 6^ 4 13
5 Vlag van Italië Alberto Ascari 2 DNF 5 2^ 11
6 Vlag van de Verenigde Staten Johnnie Parsons 1S 9
7 Vlag van de Verenigde Staten Bill Holland 2 6
8 Vlag van Thailand Birabongse Bhanubandh DNF 5 4 DNF 5
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 3 7 4
10 Vlag van Monaco Louis Chiron DNF 3 9 DNF DNF 4
11 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 3 DNF 4
12 Vlag van de Verenigde Staten Mauri Rose 3 4
13 Vlag van Italië Dorino Serafini 2^ 3
14 Vlag van Frankrijk Yves Giraud-Cabantous 4 DNF DNF 8 3
15 Vlag van Frankrijk Raymond Sommer 4 DNF DNF DNF DNF 3
16 Vlag van Frankrijk Robert Manzon DNF 4 DNF 3
17 Vlag van de Verenigde Staten Cecil Green 4 3
18 Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin 8 DNF DNF DNF 5^ 5 3
19 Vlag van Italië Felice Bonetto 5 DNF DNF 2
20 Vlag van Frankrijk Eugène Chaboud DNF 5^ 1
21 Vlag van de Verenigde Staten Joie Chitwood 5^ 1
Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen 5^ 1
23 Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried DNF DNF 6 6 0
24 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 6 6 0
25 Vlag van Italië Luigi Villoresi DNF DNF 6 0
26 Vlag van de Verenigde Staten Lee Wallard 6 0
27 Vlag van Frankrijk Charles Pozzi 6^ 0
28 Vlag van België Johnny Claes 11 7 10 8 DNF DNF 0
29 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cuth Harrison 7 DNF DNF 0
Vlag van Frankrijk Pierre Levegh 7 DNF DNF 0
31 Vlag van de Verenigde Staten Walt Faulkner 7P 0
Vlag van Italië Nello Pagani 7 0
33 Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell DNF 8 0
34 Vlag van de Verenigde Staten George Connor 8 0
35 Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Hampshire 9 DNF 0
36 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Geoffrey Crossley NC 9 0
37 Vlag van de Verenigde Staten Paul Russo 9 0
38 Vlag van Zwitserland Antonio Branca 11 10 0
39 Vlag van de Verenigde Staten Pat Flaherty 10 0
40 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brian Shawe-Taylor 10^ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Joe Fry 10^ 0
42 Vlag van de Verenigde Staten Myron Fohr 11 0
43 Vlag van de Verenigde Staten Duane Carter 12 0
44 Vlag van de Verenigde Staten Mack Hellings 13 0
45 Vlag van de Verenigde Staten Jack McGrath 14 0
46 Vlag van de Verenigde Staten Troy Ruttman 15 0
47 Vlag van de Verenigde Staten Gene Hartley 16 0
48 Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Davies 17 0
49 Vlag van de Verenigde Staten Johnny McDowell 18 0
50 Vlag van de Verenigde Staten Walt Brown 19 0
51 Vlag van de Verenigde Staten Spider Webb 20 0
52 Vlag van de Verenigde Staten Jerry Hoyt 21 0
53 Vlag van de Verenigde Staten Walt Ader 22 0
54 Vlag van de Verenigde Staten Jackie Holmes 23 0
55 Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann 24 0
Vlag van Ierland Joe Kelly NC 0
Vlag van Italië Franco Rol DNF DNF DNF 0
Vlag van Frankrijk Eugene Martin DNF DNF 0
Vlag van Argentinië José Froilán González DNF DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Murray DNF DNF 0
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant DNF DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Leslie Johnson DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Walker DNF^ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Rolt DNF^ 0
Vlag van de Verenigde Staten Henry Banks DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bill Schindler DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bayliss Levrett DNF^ 0
Vlag van de Verenigde Staten Fred Agabashian DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Jackson DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Sam Hanks DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Dick Rathmann DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Duke Dinsmore DNF 0
Vlag van Frankrijk Guy Mairesse DNF 0
Vlag van Duitsland Paul Pietsch DNF 0
Vlag van Italië Clemente Biondetti DNF 0
Vlag van Frankrijk Henri Louveau DNF 0
Vlag van Italië Gianfranco Comotti DNF 0
Vlag van Italië Consalvo Sanesi DNF 0
Vlag van Italië Piero Taruffi DNF^ 0
Pos. Coureur Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Monaco
MON
Flag of Indianapolis.svg
500
Vlag van Zwitserland
ZWI
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van Italië
ITA
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde
  • ^ Positie gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen.

Resultaten niet-kampioenschapsraces[bewerken | brontekst bewerken]

Grand Prix Circuit Plaats Datum Winnaar Constructeur Verslag
Vlag van Frankrijk XI Pau Grand Prix Circuit de Pau-Ville Pau 10 april Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Maserati Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk II Richmond Trophy Goodwood Circuit Chichester 10 april Vlag van het Verenigd Koninkrijk Reg Parnell Vlag van Italië Maserati Verslag
Vlag van Italië V San Remo Grand Prix Circuito di Ospedaletti Ospedaletti 16 april Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van Frankrijk IV Grand Prix de Paris Autodrome de Linas-Montlhéry Bruyères-le-Châtel 30 april Vlag van Frankrijk Georges Grignard Vlag van Frankrijk Talbot-Lago Verslag
Vlag van Man XII British Empire Trophy Douglas Circuit Douglas 15 juni Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Gerard Vlag van het Verenigd Koninkrijk ERA Verslag
Vlag van Italië IV Gran Premio di Bari Circuito del Lungomare Bari 9 juli Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van Jersey IV J.C.C. Jersey Road Race Saint Helier Circuit Saint Helier, Jersey 13 juli Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Frankrijk XII Circuit de l'Albigeois Circuit des Planques Albi 16 juli Vlag van Frankrijk Louis Rosier Vlag van Frankrijk Talbot-Lago Verslag
Vlag van Nederland I Grote Prijs van Nederland Circuit Zandvoort Zandvoort 23 juli Vlag van Frankrijk Louis Rosier Vlag van Frankrijk Talbot-Lago Verslag
Vlag van Zwitserland III Grand Prix des Nations Circuit des Nations Genève 30 juli Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk I Nottingham Trophy Gamston Circuit Gamston 7 augustus Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Hampshire Vlag van Italië Italië Maserati Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk IV Ulster Trophy Dundrod Circuit Dundrod 12 augustus Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Italië XIX Coppa Acerbo Pescara Circuit Pescara 15 augustus Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk I Sheffield Telegraph Trophy Gamston Circuit Gamston 19 augustus Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cuth Harrison Vlag van het Verenigd Koninkrijk ERA Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk II BRDC International Trophy Silverstone Circuit Silverstone 26 augustus Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van het Verenigd Koninkrijk III Goodwood Trophy Goodwood Circuit Chichester 30 september Vlag van het Verenigd Koninkrijk Reg Parnell Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM Verslag
Vlag van Spanje X Gran Premio de Penya Rhin Pedralbes Circuit Barcelona 29 oktober Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Italië Ferrari Verslag