Formule 1 in 1988

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
39e Formule 1-seizoen (1988)
Volgende: 1989
Vorige: 1987
Ayrton Senna wordt in 1988 voor het eerst kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 36
Constructeurs 18
Verdedigend
kampioen
Vlag van Brazilië Nelson Piquet (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Brazilië Ayrton Senna 90
(1e titel)
2e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 87
3e plaats Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger 41
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 199
(4e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 65
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton 39
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1988 was het 39ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 3 april en eindigde op 13 november na zestien races.

  • Ayrton Senna werd voor het eerst wereldkampioen, hoewel hij minder punten behaalde dan Alain Prost. Het wereldkampioenschap werd echter beslist door de punten van de beste elf resultaten van het seizoen op te tellen.
  • McLaren domineerde het seizoen en won vijftien van de zestien races. Daarnaast scoorden Prost en Senna tienmaal een 1-2.
  • Het was het laatste jaar dat de turbomotoren gebruikt mochten worden.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 3 april
2 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 1 mei
3 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 15 mei
4 GP van Mexico Vlag van Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 29 mei
5 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 12 juni
6 GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van de Verenigde Staten Stratencircuit Detroit Detroit (Michigan) 19 juni
7 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Paul Ricard Le Castellet 3 juli
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 10 juli
9 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 24 juli
10 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 7 augustus
11 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 28 augustus
12 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 11 september
13 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 25 september
14 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 2 oktober
15 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 30 oktober
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 13 november

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Oostenrijk ging niet door vanwege veiligheidsredenen. Het smalle rechte stuk was er de oorzaak van dat er twee herstarts nodig waren in 1987.[1] De Grand Prix van België werd van mei naar augustus verplaatst om het gat op te vullen en de Grand Prix van Mexico van oktober naar mei.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
11 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk Österreichring Spielberg 14 augustus

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
2 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
3 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
4 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
5 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
6 Flag of Detroit.svg GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
7 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
9 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Alessandro Nannini Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
10 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
11 Vlag van België GP van België Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
12 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Italië Ferrari G Verslag
13 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
14 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
15 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand.
(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA SMA MON MEX CAN VST FRA GBR DUI HON BEL ITA POR SPA JAP AUS tot.[2]
1 Ayrton Senna Braziliaan McLaren dq 1 nf 2 1 1 2 1 1 1 1 10 6 4 1 2 90 (94)
2 Alain Prost Fransman McLaren 1 2 1 1 2 2 1 nf 2 2 2 nf 1 1 2 1 87 (105)
3 Gerhard Berger Oostenrijker Ferrari 2 5 2 3 nf nf 4 9 3 4 nf 1 nf 6 4 nf 41
4 Thierry Boutsen Belg Benetton 7 4 8 8 3 3 nf nf 6 3 dq 6 3 9 3 5 27
5 Michele Alboreto Italiaan Ferrari 5 18 3 4 nf nf 3 17 4 nf nf 2 5 nf 11 nf 24
6 Nelson Piquet Braziliaan Lotus 3 3 nf nf 4 nf 5 5 nf 8 4 nf nf 8 nf 3 22
7 Ivan Capelli Italiaan March nf nf 10 16 5 ns 9 nf 5 nf 3 5 2 nf nf 6 17
8 Derek Warwick Brit Arrows 4 9 4 5 7 nf nf 6 7 nf 5 4 4 nf nf nf 17
9 Nigel Mansell Brit Williams nf nf nf nf nf nf nf 2 nf nf -- -- nf 2 nf nf 12
10 Alessandro Nannini Italiaan Benetton nf 6 nf 7 nf nf 6 3 18 nf dq 9 nf 3 5 nf 12
11 Riccardo Patrese Italiaan Williams nf 13 6 nf nf nf nf 8 nf 6 nf 7 nf 5 6 4 8
12 Eddie Cheever Amerikaan Arrows 8 7 nf 6 nf nf 11 7 10 nf 6 3 nf nf nf nf 6
13 Mauricio Gugelmin Braziliaan March nf 15 nf nf nf nf 8 4 8 5 nf 8 nf 7 10 nf 5
14 Jonathan Palmer Brit Tyrrell nf 14 5 nq 6 5 nf nf 11 nf 12 nq nf nf 12 nf 5
15 Andrea de Cesaris Italiaan Rial nf nf nf nf 9 4 10 nf 13 nf nf nf nf nf nf 8 3
16 Satoru Nakajima Japanner Lotus 6 8 nq nf 11 nq 7 10 9 7 nf nf nf nf 7 nf 1
17 Pierluigi Martini Italiaan Minardi -- -- -- -- -- 6 15 15 nq nf nq nf nf nf 13 7 1
Yannick Dalmas Fransman Larrousse nf 12 7 9 nq 7 13 13 19 9 nf nf nf 11 -- -- 0
Alex Caffi Italiaan Scuderia Italia pq nf nf nf -- 8 12 11 15 nf 8 nf 7 10 nf nf 0
Martin Brundle Brit Williams -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 7 -- -- -- -- -- 0
Philippe Streiff Fransman AGS nf 10 nf 12 nf nf nf nf nf nf 10 nf 9 nf 8 11 0
Luis Perez-Sala Italiaan Minardi nf 11 nf 11 13 nf nc nf nq 10 nq nf 8 12 15 nf 0
Gabriele Tarquini Italiaan Coloni nf nf nf 14 8 nq -- -- -- 13 nf nq 11 -- -- nq 0
Philippe Alliot Fransman Larrousse nf 17 nf nf 10 nf nf 14 nf 12 9 nf nf 14 9 10 0
Stefan Johansson Zweed Ligier 9 nq nf 10 nf nf nq nq nq nf 11 nq nf nf nq 9 0
Julian Bailey Brit Tyrrell nq nf -- nq nf 9 nq 16 nq nq nq 12 nq nq 14 nq 0
Nicola Larini Italiaan Osella nq dq 9 nq nq nf nf 19 nf -- nf nf 12 nf nf nq 0
René Arnoux Fransman Ligier nf nq nf nf nf nf nq 18 17 nf nf 13 10 nf 17 nf 0
Stefano Modena Italiaan EuroBrun nf nc dq dq 12 nf 14 12 nf 11 nq nq nq 13 nq nf 0
Jean-Louis Schlesser Fransman Williams -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 11 -- -- -- -- 0
Bernd Schneider Vlag van Duitsland Zakspeed nq -- nq nf nq nq nf nq 12 nq 13 nf nq nq nf nq 0
Oscar Larrauri Argentijn EuroBrun nf nq nf 13 nf nf nf nq 16 nq -- -- -- nq nq nf 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Zakspeed nq nf nf 15 14 nq dq nq 14 nq nf nf nq nq nq nf 0
Adrián Campos Spanjaard Minardi nf 16 nq -- nq -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Aguri Suzuki Japanner Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 16 -- 0
Pierre-Henri Raphanel Fransman Larrousse -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- dq 0

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

pos. team + motor tot.
1 McLaren-Honda 199
2 Ferrari 65
3 Benetton-Ford 39
4 Arrows-Megatron 23
5 Lotus-Honda 23
6 March-Judd 22
7 Williams-Judd 20
8 Tyrrell-Ford 5
9 Rial-Ford 3
10 Minardi-Ford 1

De overige teams (Zakspeed, Coloni, Ligier, Osella, Lola, Scuderia Italia, AGS en EuroBrun) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1988 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.