Derek Warwick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Derek Warwick
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboren 27 augustus 1954
New Alresford, Hampshire, Engeland
Formule 1-carrière
Jaren actief 1981-1990, 1993
Teams Toleman, Renault, Brabham, Arrows, Lotus, Footwork
Races 162(147 starts)
Overwinningen 0
Podiums 4
Punten 71
Polepositions 0
Snelste rondes 2
Eerste race 1981 GP San Marino
Laatste race 1993 GP Australië
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Derek Warwick met de Renault RE50 tijdens de Dallas GP in 1984

Derek Stanley Arthur Warwick (Alresford, Hampshire, 27 augustus 1954) is een voormalige Britse autocoureur. Hij nam 162 keer deel aan de Formule 1 en behaalde 4 podiumplaatsen en 71 punten. Warwick won nooit een GP in de F1 maar was er wel enkele keren heel dicht bij. In 1992 won hij de 24 uren van Le Mans en het WK Sportscar met een Peugeot 905B.


Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Derek Warwick begon zijn carrière in het Britse Stock Car Racen (Superstox). In 1973 won hij het wereldkampioenschap Superstox en ging daarna Formule Ford en F3 rijden. Na het winnen van het Britse Formule 3-kampioenschap in 1978, volgde in 1981 zijn debuut in de Formule 1 bij het debuterende team van Toleman. In een ongeschikte auto kwalificeerde Warwick zich slechts een keer dat seizoen. Na dit moeizame begin ging het echter steeds beter met Warwick en het team. Eind 1983 reed hij met zijn TG 183 vier races achter elkaar in de punten.

Renault nam hem toen over en in de eerste race van 1984 in Jacarepagua leek hij met zijn RE50 op weg naar de zege tot de vering van zijn auto stukging. Zijn beste resultaten waren uiteindelijk 2 tweede plaatsen op het circuit van Zolder en Brands Hatch. Eind 1984 kreeg Warwick een aanbieding van Williams maar hij besloot Renault trouw te blijven. Achteraf een verkeerde keuze want waar Williams een bloeiperiode tegemoet ging, zakte Renault weg en eind 1985 nam het team afscheid van Formule 1. Warwick kon overstappen naar het succesvolle Lotus maar Ayrton Senna weigerde hem als teamgenoot omdat hij te snel was. Het team koos dan voor Johnny Dumfries. Deze beslissing was een zware domper op de verdere carrière van Warwick.

Hierna zat Warwick een tijd zonder team, totdat Bernie Ecclestone hem midden 1986 vroeg de verongelukte Elio de Angelis te vervangen bij Brabham, maar ook Warwick kon weinig uitrichten met de revolutionaire BT-55. Vanaf 1987 reed hij voor Arrows waar hij weeral competitief leek en regelmatig punten pakte. Hij won bijna zijn eerste GP in Canada maar hij kreeg af te rekenen met motorproblemen. In 1990 volgde een seizoen bij het weggezakte Lotus waar hij een memorabele crash overleefde op het circuit van Monza. In 1989 geraakte hij bijna zijn teamgenoot en vriend Martin Donnelly kwijt bij een verschrikkelijke crash op her circuit van Jerez. In 1993 beëindigde Warwick zijn F1 carrière bij Footwork.

Tussendoor won Warwick in 1992 de 24 uur van Le Mans met Mark Blundell en Yannick Dalmas in een Peugeot 905B. Na zijn Formule 1-carrière reed hij ook een tijd in de BTCC. In 2005 was hij een van de deelnemers aan de Grand Prix Masters. Na zijn autosportcarrière werd hij concessiehouder van Honda garages, vastgoedmakelaar, President van de British Racing Drivers Club van 2011 tot 2017 en FIA F1 Steward.

Derek is de oudere broer van Paul Warwick, een talentvol autocoureur die in 1991 omkwam tijdens een F3000 race in Oulton Park.

Negenvoudig winnaar:Tom Kristensen
Zesvoudig winnaar:Jacky Ickx
Vijfvoudig winnaar:Derek Bell · Frank Biela · Emanuele Pirro
Viervoudig winnaar:Sébastien Buemi · Yannick Dalmas · Olivier Gendebien · Henri Pescarolo
Drievoudig winnaar:Woolf Barnato · Rinaldo Capello · Luigi Chinetti · Marcel Fässler · Brendon Hartley · Hurley Haywood · Phil Hill · Al Holbert · André Lotterer · Klaus Ludwig · Kazuki Nakajima · Allan McNish · Benoît Tréluyer · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Fernando Alonso · Earl Bamber · Timo Bernhard · Tim Birkin · Ivor Bueb · Romain Dumas · Ron Flockhart · Jean-Pierre Jaussaud · Gérard Larrousse · JJ Lehto · Gijs van Lennep · Manuel Reuter · André Rossignol · Raymond Sommer · Hans-Joachim Stuck · Jean-Pierre Wimille · Alexander Wurz
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Chris Amon · Seiji Ara · Richard Attwood · Mauro Baldi · Lorenzo Bandini · Paolo Barilla · Jürgen Barth · Dudley Benjafield · Robert Benoist · Lucien Bianchi · Robert Bloch · Mark Blundell · Christophe Bouchut · David Brabham · Geoff Brabham · Martin Brundle · Eugène Chaboud · Frank Clement · Price Cobb · Mike Conway · Gérard de Courcelles · Sammy Davis · Stanley Dickens · John Duff · Johnny Dumfries · Loïc Duval · Philippe Étancelin · Luis Fontés · A.J. Foyt · Paul Frère · Bertrand Gachot · Marc Gené · José Froilán González · Masten Gregory · Jean Guichet · Dan Gurney · Duncan Hamilton · Mike Hawthorn · Éric Hélary · Johnny Herbert · Hans Herrmann · Graham Hill · John Stuart Hindmarsh · Ryō Hirakawa · Earl Howe · Nico Hülkenberg · Neel Jani · Stefan Johansson · Davy Jones · Glen Kidston · Kamui Kobayashi · Louis Krages · André Lagache · Jan Lammers · Hermann Lang · René Léonard · Marc Lieb · José María López · Helmut Marko · Pierluigi Martini · Jochen Mass · Bruce McLaren · Peter Mitchell-Thomson · John Nielsen · Tazio Nuvolari · Jackie Oliver · Stéphane Ortelli · Didier Pironi · Fritz Riess · Jochen Rindt · Mike Rockenfeller · Pedro Rodríguez de la Vega · Tony Rolt · Jean Rondeau · Jean-Louis Rosier · Louis Rosier · Bernard Rubin · Roy Salvadori · Ninian Sanderson · Ludovico Scarfiotti · Vern Schuppan · Masanori Sekiya · Carroll Shelby · Guy Smith · Nick Tandy · Jean Trémoulet · Maurice Trintignant · Nino Vaccarella · Pierre Veyron · Peter Walker · Andy Wallace · Derek Warwick · Volker Weidler · Peter Whitehead · Bill Whittington · Don Whittington · Joachim Winkelhock