A.J. Foyt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
A.J. Foyt
A.J. Foyt
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 16 januari 1935
Geboorteplaats Houston
Nationaliteit Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Sportieve informatie
Discipline Champ Car
Belangrijkste prestaties
USAC Champ Car: 1960, 1961, 1963, 1964, 1967, 1975, 1979
Indianapolis 500: 1e in 1961, 1964, 1967, 1977
24 uur van Le Mans: 1e in 1967
Daytona 500: 1e in 1972
24 uur van Daytona: 1e in 1983, 1985
12 uren van Sebring: 1e in 1985
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Foyt op de Pocono Raceway in 1984

Anthony Joseph Foyt Jr. (Houston, 16 januari 1935) is een voormalig Amerikaans autocoureur. Hij won zeven formuleracing kampioenstitels in het kampioenschap dat de voorloper was van de Champ Car en won vier keer de legendarische Indianapolis 500.

Champ Car[bewerken | brontekst bewerken]

Foyt nam vanaf 1957 deel aan het formuleracing kampioenschap dat georganiseerd werd door de United States Automobile Club en dat de voorloper is van het Champ Car kampioenschap zoals dat gehouden werd tussen 1979 en 2007. Hij won zijn eerste race in 1960 op het circuit van Du Quoin en won dat jaar nog drie andere races en werd zo voor de eerste keer kampioen, voor Rodger Ward, die het jaar voordien kampioen was geworden. Foyt won eveneens het kampioenschap van 1961 en 1963, nadat hij in 1962 vice-kampioen was geworden na Rodger Ward, die dat jaar zijn tweede en laatste titel won. Foyt won in 1964 zijn vierde titel met overtuiging. Hij won dat jaar tien van de dertien races. In 1967 won hij zijn vijfde titel. Dan gaat het enkele jaren later wat minder. Acht jaar na zijn vijfde titel beleeft hij opnieuw een excellent raceseizoen. Hij won zeven races en werd daarmee de kampioen van 1975. Ten slotte won hij het afgeslankte USAC kampioenschap in 1979, het werd zijn allerlaatste titel. In 1981 won hij zijn allerlaatste race dat eveneens deel uitmaakte van een mini-USAC kampioenschap. Foyt stond in het USAC kampioenschap 53 keer op poleposition, won 67 races, won zeven keer de kampioenstitel en werd drie keer vice-kampioen.

Tussen 1980 en 1987 nam hij deel aan races uit de Champ Car kalender, maar werkte een beperkt programma af. Tussen 1988 en 1990 werkt hij voor de laatste keer een goed gevuld programma af (veertien races in 1988 en 1990, twaalf races in 1989), maar behaalde geen podiumplaatsen meer.

Indianapolis 500[bewerken | brontekst bewerken]

Foyt nam tussen 1958 en 1992 vijfendertig jaar op rij deel aan de Indianapolis 500, de belangrijkste race van het jaar in de Verenigde Staten. Hij won de race vier keer, in 1961, 1964, 1967 en tien jaar later in 1977. Daarmee was hij de eerste coureur die de race vier keer won. Later evenaarden Al Unser, Rick Mears en Hélio Castroneves het record. Foyt vertrok eveneens vier keer vanaf poleposition, echter won nooit de race wanneer hij vanaf de eerste startplaats vertrok. Naast vier keer winst behaalde hij vijf keer een podiumplaats als niet-winnaar. Hij werd tweede in de race in 1976 en 1979 en derde in 1963, 1971 en 1975. In 1992 reed hij op 57-jarige leeftijd de race voor een laatste keer. Hij werd negende dat jaar.

Andere raceklassen[bewerken | brontekst bewerken]

Foyt won in zijn carrière zeven Nascar races, waaronder de Daytona 500 van 1972. Andere belangrijke overwinningen in diverse raceklassen die hij boekte zijn :

Teameigenaar[bewerken | brontekst bewerken]

In 1963 richtte hij samen met zakenman Jim Gilmore een raceteam op. Foyt won zijn vierde en laatste Indianapolis 500 in een wagen van zijn team. Vanaf de oprichting van de Indy Racing League in 1996 neemt zijn A.J. Foyt Enterprises deel aan dat kampioenschap. Scott Sharp werd dat jaar co-kampioen met het team. De Zweed Kenny Bräck won het kampioenschap twee jaar later in een racewagen van Foyt en won in 1999 de Indianapolis 500. Aan de start van het IndyCar seizoen van 2009 was de Braziliaan Vitor Meira vaste rijder bij het team. Nadat deze tijdens de Indy 500 een kwetsuur had opgelopen werd hij vanaf de race in Iowa vervangen door Ryan Hunter-Reay.

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

United States Automobile Club resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rank Ptn
1957 5 - - - - - 26 160
1958 12 - 1 1 1 - 10 700
1959 10 - 1 2 - - 5 910
1960 12 4 2 2 1 - 1 1680
1961 12 4 1 1 - 1 1 2150
1962 13 4 3 - 2 - 2 1950
1963 12 5 3 2 1 - 1 2950
1964 13 10 - - - - 1 2900
1965 17 5 3 1 1 - 2 2500
1966 12 - 1 2 - - 15 775
1967 20 5 3 - 1 2 1 3440
1968 20 4 1 1 2 - 6 1860
1969 17 1 - 3 1 2 7 1570
1970 13 - - 2 1 - 9 1150
1971 9 1 1 2 - 1 2 2320
1972 5 - - - - - 36 75
1973 12 2 - - - - 10 1580
1974 12 2 1 1 2 - 8 1510
1975 12 7 1 2 - - 1 4920
1976 11 2 1 1 - - 7 1720
1977 8 3 2 - - - 4 2840
1978 18 2 2 1 4 1 5 3024
1979 7 5 1 - - - 1 3320

Champ Car resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de
1980 - 1992 85 - 1 - 2 4
Negenvoudig winnaar:Tom Kristensen
Zesvoudig winnaar:Jacky Ickx
Vijfvoudig winnaar:Derek Bell · Frank Biela · Emanuele Pirro
Viervoudig winnaar:Sébastien Buemi · Yannick Dalmas · Olivier Gendebien · Henri Pescarolo
Drievoudig winnaar:Woolf Barnato · Rinaldo Capello · Luigi Chinetti · Marcel Fässler · Brendon Hartley · Hurley Haywood · Phil Hill · Al Holbert · André Lotterer · Klaus Ludwig · Kazuki Nakajima · Allan McNish · Benoît Tréluyer · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Fernando Alonso · Earl Bamber · Timo Bernhard · Tim Birkin · Ivor Bueb · Romain Dumas · Ron Flockhart · Jean-Pierre Jaussaud · Gérard Larrousse · JJ Lehto · Gijs van Lennep · Manuel Reuter · André Rossignol · Raymond Sommer · Hans-Joachim Stuck · Jean-Pierre Wimille · Alexander Wurz
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Chris Amon · Seiji Ara · Richard Attwood · Mauro Baldi · Lorenzo Bandini · Paolo Barilla · Jürgen Barth · Dudley Benjafield · Robert Benoist · Lucien Bianchi · Robert Bloch · Mark Blundell · Christophe Bouchut · David Brabham · Geoff Brabham · Martin Brundle · Eugène Chaboud · Frank Clement · Price Cobb · Mike Conway · Gérard de Courcelles · Sammy Davis · Stanley Dickens · John Duff · Johnny Dumfries · Loïc Duval · Philippe Étancelin · Luis Fontés · A.J. Foyt · Paul Frère · Bertrand Gachot · Marc Gené · José Froilán González · Masten Gregory · Jean Guichet · Dan Gurney · Duncan Hamilton · Mike Hawthorn · Éric Hélary · Johnny Herbert · Hans Herrmann · Graham Hill · John Stuart Hindmarsh · Ryō Hirakawa · Earl Howe · Nico Hülkenberg · Neel Jani · Stefan Johansson · Davy Jones · Glen Kidston · Kamui Kobayashi · Louis Krages · André Lagache · Jan Lammers · Hermann Lang · René Léonard · Marc Lieb · José María López · Helmut Marko · Pierluigi Martini · Jochen Mass · Bruce McLaren · Peter Mitchell-Thomson · John Nielsen · Tazio Nuvolari · Jackie Oliver · Stéphane Ortelli · Didier Pironi · Fritz Riess · Jochen Rindt · Mike Rockenfeller · Pedro Rodríguez de la Vega · Tony Rolt · Jean Rondeau · Jean-Louis Rosier · Louis Rosier · Bernard Rubin · Roy Salvadori · Ninian Sanderson · Ludovico Scarfiotti · Vern Schuppan · Masanori Sekiya · Carroll Shelby · Guy Smith · Nick Tandy · Jean Trémoulet · Maurice Trintignant · Nino Vaccarella · Pierre Veyron · Peter Walker · Andy Wallace · Derek Warwick · Volker Weidler · Peter Whitehead · Bill Whittington · Don Whittington · Joachim Winkelhock
Vijfvoudig winnaar:Hurley Haywood · Scott Pruett
Viervoudig winnaar:Peter Gregg · Pedro Rodríguez de la Vega · Rolf Stommelen · Bob Wollek
Drievoudig winnaar:João Barbosa · Derek Bell · Scott Dixon · Christian Fittipaldi · Butch Leitzinger · Juan Pablo Montoya · Brian Redman · Memo Rojas · Andy Wallace
Tweevoudig winnaar:Filipe Albuquerque · Max Angelelli · Mauro Baldi · Terry Borcheller · Hélio Castroneves · Elliott Forbes-Robinson · A.J. Foyt · Al Holbert · Kamui Kobayashi · Jan Lammers · Ken Miles · John Paul jr. · Lloyd Ruby · Scott Sharp · Jordan Taylor · Ricky Taylor · Wayne Taylor · Didier Theys · Al Unser jr. · Renger van der Zande
Enkelvoudig winnaar:A.J. Allmendinger · Fernando Alonso · Chris Amon · John Andretti · Mario Andretti · Claude Ballot-Léna · Lorenzo Bandini · Forest Barber · Olivier Beretta · Jörg Bergmeister · Timo Bernhard · Tom Blomqvist · Raul Boesel · Christophe Bouchut · Sébastien Bourdais · Thierry Boutsen · Ryan Briscoe · Ed Brown · Martin Brundle · Kevin Buckler · Emmanuel Collard · Ryan Dalziel · Pipo Derani · Mark Dismore · David Donohue · Mark Donohue · Dominique Dupuy · Salvador Durán · Graham Duxbury · Rob Dyson · Vic Elford · Ron Fellows · Ted Field · John Fitzpatrick · Dario Franchitti · Franck Fréon · Antonio García · Bob Garretson · Paul Gentilozzi · Jeff Gordon · John Graves · Dan Gurney · Joey Hand · Masahiro Hasemi · Dave Helmick · Preston Henn · Hans Herrmann · Toine Hezemans · Phil Hill · Kazuyoshi Hoshino · Jacky Ickx · Oliver Jarvis · Frank Jelinski · Reinhold Joest · Davy Jones · P.J. Jones · Tony Kanaan · Charlie Kimball · Leo Kinnunen · Chris Kneifel · Louis Krages · Kyle Larson · Jürgen Lässig · Giovanni Lavaggi · Darren Law · Fredy Lienhard · Arie Luyendyk · Tony Martin · Jamie McMurray · Casey Mears · Volkert Merl · Sarel van der Merwe · Steve Millen · Rocky Moran · Giampiero Moretti · Jochen Neerpasch · Oswaldo Negri jr. · John Nielsen · Johnny O'Connell · Jackie Oliver · Danny Ongais · Johannes van Overbeek · Jim Pace · Simon Pagenaud · Max Papis · Chuck Parsons · John Paul sr. · Henri Pescarolo · John Pew · Andy Pilgrim · Bobby Rahal · Graham Rahal · Buddy Rice · Chip Robinson · Mike Rockenfeller · Alexander Rossi · John Schneider · Michael Schrom · Jo Siffert · Toshio Suzuki · Al Unser sr. · James Weaver · Karl Wendlinger · Marco Werner · Dan Wheldon · Justin Wilson
Zesvoudig winnaar:Tom Kristensen
Vijfvoudig winnaar:Rinaldo Capello
Viervoudig winnaar:Frank Biela · Allan McNish
Drievoudig winnaar:Mario Andretti · Pipo Derani · Hans-Joachim Stuck · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Bob Akin · Sébastien Bourdais · Geoff Brabham · Derek Daly · Loïc Duval · Andy Evans · Juan Manuel Fangio · Juan Manuel Fangio II · Olivier Gendebien · Hurley Haywood · Hans Herrmann · Phil Hill · Al Holbert · Jacky Ickx · Stefan Johansson · Nicolas Lapierre · JJ Lehto · Alex Lynn · Johannes van Overbeek · Emanuele Pirro · Eric van de Poele · Brian Redman · Fermín Vélez · Andy Wallace · Phil Walters
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Wayne Baker · Mauro Baldi · Earl Bamber · João Barbosa · Dick Barbour · Jean Behra · Timo Bernhard · Lucien Bianchi · Jonathan Bomarito · Jo Bonnier · Gary Brabham · Ed Brown · Eugenio Castellotti · Emmanuel Collard · Peter Collins · Chuck Daigh · Yannick Dalmas · Anthony Davidson · Mauricio de Narváez · Romain Dumas · George Dyer · Bob Earl · Vic Elford · Marcel Fässler · John Cooper Fitch · Christian Fittipaldi · John Fitzpatrick · A.J. Foyt · Marino Franchitti · Brad Frisselle · Bob Garretson · Jo Gartner · Marc Gené · Ignazio Giunti · Harry Gray · Peter Gregg · Dan Gurney · Jim Hall · Mike Hawthorn · Dave Helmick · Johnny Herbert · Hans Heyer · Ryan Hunter-Reay · Neel Jani · Oliver Jarvis · Pierre Kaffer · Mike Keyser · Larry Kulok · Gérard Larrousse · Bruce Leven · Bill Lloyd · Klaus Ludwig · Arie Luyendyk · Umberto Maglioli · Jochen Mass · Rob McFarlin · Bruce McLaren · Charles Mendez · Ken Miles · Steve Millen · Allan Moffat · Giampiero Moretti · John Morton · Stirling Moss · Jim Mullen · Jörg Müller · Kees Nierop · Johnny O'Connell · Jackie Oliver · Jim Pace · Olivier Panis · Mike Parkes · John Paul jr. · John Paul sr. · Christian Pescatori · Philipp Peter · Scott Pruett · Bobby Rahal · Chip Robinson · Memo Rojas · Lloyd Ruby · Ludovico Scarfiotti · Hap Sharp · Scott Sharp · Jo Siffert · John Surtees · Jordan Taylor · Ricky Taylor · Wayne Taylor · Didier Theys · Harry Tincknell · Benoît Tréluyer · Nino Vaccarella · Tristan Vautier · Bob Wollek · Roy Woods · Alexander Wurz