Michele Alboreto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michele Alboreto
Michele Alboreto tijdens de training voor de GP van Duitsland, 1985
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Italië Italië
Geboren 23 december 1956
Milaan
Formule 1-carrière
Jaren actief 1981-1994
Teams Tyrrell (1981-1983)
Ferrari (1984-1988)
Tyrrell (1989)
Larrousse (1989)
Footwork (1990-1992)
Scuderia Italia (1993)
Minardi (1994)
Races 215 (194 starts)
Kampioenschappen 0
Overwinningen 5
Podiums 23
Punten 18612
Polepositions 2
Snelste rondes 5
Eerste race San Marino 1981
Eerste overwinning Las Vegas 1982
Laatste overwinning Duitsland 1985
Laatste race Australië 1994
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Michele Alboreto (Milaan, 23 december 1956Schipkau (Duitsland), 25 april 2001) was een Italiaanse Formule 1-coureur. Hij reed in de Formule 1 van 1981 tot en met 1994 en behaalde vijf overwinningen.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

In 1976 startte Alboreto met racen in een zelfontworpen auto in de Formule Monza. In de daaropvolgende jaren nam hij deel aan de Italiaanse en Europese Formule 3-kampioenschappen. Hij won het Europese Formule 3-kampioenschap in 1980 en reed endurance-races voor Lancia tot en met 1983. In 1981 stapte Alboreto over naar de Formule 2 voor het team van Minardi. Nog datzelfde jaar volgde ook zijn debuut in de Formule 1 bij de Grand Prix van San Marino voor het team van Tyrrell. In 1982 wist hij zijn eerste zege te behalen in de Amerikaanse Grand Prix in Las Vegas, en een jaar later bezorgde hij Tyrrell de laatste zege van het team ooit op de Grand Prix van Detroit in Detroit. Teambaas Ken Tyrrell was zeer gecharmeerd van Alboreto en noemde hem een toekomstig wereldkampioen.

Alboreto verliet Tyrrell in 1984 om naar Ferrari te gaan, de eerste Italiaan die voor het team reed in tien jaar. Hij won de Grand Prix Formule 1 van België en werd vierde in het wereldkampioenschap. In 1985 volgden nog twee zeges in Canada en Duitsland, maar de titel liep hij mis, want Alain Prost werd kampioen. Ferrari raakte in de seizoenen daarna in een negatieve spiraal en Alboreto wist geen zege meer te behalen. Eind 1988 verliet hij het team.

De hoogtijdagen van Alboreto waren voorbij, een overgang naar Williams ketste af, waarna hij terugkeerde bij Tyrrell, dat intussen niet meer dan een middenmoter was. Na een half jaar kreeg hij ruzie met Ken Tyrrell en vertrok naar Larrousse, waar ook weinig eer viel te behalen. In 1990 stapte Alboreto over naar Arrows, dat toen nog Footwork heette, bleef daar drie seizoenen en vertrok toen naar Scuderia Italia. Na een rampjaar fuseerde Scuderia Italia met Minardi, en voor dat team reed Alboreto in 1994 zijn laatste Formule 1-seizoen.

Nadien kreeg Alboreto een zitje in het Deutsche Tourenwagen Meisterschaft (DTM) en reed voor Alfa Romeo's Fabrieksteam Alfa Corse. In 1996 koos hij voor een avontuur in Amerika bij het team van Scandia/Simon Racing, dat uitkwam in de Indy Racing League (IRL). Alboreto won in 1997 de 24 uur van Le Mans met Stefan Johansson (oud-teamgenoot bij Ferrari) en Tom Kristensen (recordhouder met negen overwinningen, waarvan zes op een rij). Op 25 april 2001 kwam hij om het leven bij het testen van een Audi-sportscar op de Duitse Lausitzring; op hoge snelheid ontplofte een band van zijn auto, waardoor Alboreto crashte.

Formule 1-teams en -teamgenoten[bewerken | brontekst bewerken]

Tyrrell: seizoenen 1981 tot en met 1983 en 1989 (eerste helft)

Teamgenoten: Eddie Cheever, Slim Borgudd, Brian Henton, Danny Sullivan en Jonathan Palmer

Ferrari: seizoenen 1984 tot en met 1988

Teamgenoten: René Arnoux, Stefan Johansson en Gerhard Berger

Larousse: seizoen 1989 (tweede helft)

Teamgenoot: Philippe Alliot

Footwork: seizoenen 1990 tot en met 1992

Teamgenoten: Bernd Schneider, Alex Caffi, Stefan Johansson en Aguri Suzuki

Lola: seizoen 1993

Teamgenoot: Luca Badoer

Minardi: seizoen 1994

Teamgenoot: Pierluigi Martini

Formule 1-carrière[bewerken | brontekst bewerken]

1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 Totaal
Aantal races 12 16 15 16 16 16 16 16 14 16 16 16 14 16 215
Aantal zeges 1 1 1 2 5
Aantal polepositions 1 1 2
Aantal snelste rondes 1 1 2 1 5
Aantal podiumplaatsen 2 1 4 8 1 3 3 1 23
Aantal WK-punten 25 10 3012 53 14 17 24 6 6 1 18612
Aantal wereldtitels 0
Zie de categorie Michele Alboreto van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Negenvoudig winnaar:Tom Kristensen
Zesvoudig winnaar:Jacky Ickx
Vijfvoudig winnaar:Derek Bell · Frank Biela · Emanuele Pirro
Viervoudig winnaar:Sébastien Buemi · Yannick Dalmas · Olivier Gendebien · Henri Pescarolo
Drievoudig winnaar:Woolf Barnato · Rinaldo Capello · Luigi Chinetti · Marcel Fässler · Brendon Hartley · Hurley Haywood · Phil Hill · Al Holbert · André Lotterer · Klaus Ludwig · Kazuki Nakajima · Allan McNish · Benoît Tréluyer · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Fernando Alonso · Earl Bamber · Timo Bernhard · Tim Birkin · Ivor Bueb · Romain Dumas · Ron Flockhart · Jean-Pierre Jaussaud · Gérard Larrousse · JJ Lehto · Gijs van Lennep · Manuel Reuter · André Rossignol · Raymond Sommer · Hans-Joachim Stuck · Jean-Pierre Wimille · Alexander Wurz
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Chris Amon · Seiji Ara · Richard Attwood · Mauro Baldi · Lorenzo Bandini · Paolo Barilla · Jürgen Barth · Dudley Benjafield · Robert Benoist · Lucien Bianchi · Robert Bloch · Mark Blundell · Christophe Bouchut · David Brabham · Geoff Brabham · Martin Brundle · Eugène Chaboud · Frank Clement · Price Cobb · Mike Conway · Gérard de Courcelles · Sammy Davis · Stanley Dickens · John Duff · Johnny Dumfries · Loïc Duval · Philippe Étancelin · Luis Fontés · A.J. Foyt · Paul Frère · Bertrand Gachot · Marc Gené · José Froilán González · Masten Gregory · Jean Guichet · Dan Gurney · Duncan Hamilton · Mike Hawthorn · Éric Hélary · Johnny Herbert · Hans Herrmann · Graham Hill · John Stuart Hindmarsh · Ryō Hirakawa · Earl Howe · Nico Hülkenberg · Neel Jani · Stefan Johansson · Davy Jones · Glen Kidston · Kamui Kobayashi · Louis Krages · André Lagache · Jan Lammers · Hermann Lang · René Léonard · Marc Lieb · José María López · Helmut Marko · Pierluigi Martini · Jochen Mass · Bruce McLaren · Peter Mitchell-Thomson · John Nielsen · Tazio Nuvolari · Jackie Oliver · Stéphane Ortelli · Didier Pironi · Fritz Riess · Jochen Rindt · Mike Rockenfeller · Pedro Rodríguez de la Vega · Tony Rolt · Jean Rondeau · Jean-Louis Rosier · Louis Rosier · Bernard Rubin · Roy Salvadori · Ninian Sanderson · Ludovico Scarfiotti · Vern Schuppan · Masanori Sekiya · Carroll Shelby · Guy Smith · Nick Tandy · Jean Trémoulet · Maurice Trintignant · Nino Vaccarella · Pierre Veyron · Peter Walker · Andy Wallace · Derek Warwick · Volker Weidler · Peter Whitehead · Bill Whittington · Don Whittington · Joachim Winkelhock
Zesvoudig winnaar:Tom Kristensen
Vijfvoudig winnaar:Rinaldo Capello
Viervoudig winnaar:Frank Biela · Allan McNish
Drievoudig winnaar:Mario Andretti · Pipo Derani · Hans-Joachim Stuck · Marco Werner
Tweevoudig winnaar:Bob Akin · Sébastien Bourdais · Geoff Brabham · Derek Daly · Loïc Duval · Andy Evans · Juan Manuel Fangio · Juan Manuel Fangio II · Olivier Gendebien · Hurley Haywood · Hans Herrmann · Phil Hill · Al Holbert · Jacky Ickx · Stefan Johansson · Nicolas Lapierre · JJ Lehto · Alex Lynn · Johannes van Overbeek · Emanuele Pirro · Eric van de Poele · Brian Redman · Fermín Vélez · Andy Wallace · Phil Walters
Enkelvoudig winnaar:Laurent Aïello · Michele Alboreto · Wayne Baker · Mauro Baldi · Earl Bamber · João Barbosa · Dick Barbour · Jean Behra · Timo Bernhard · Lucien Bianchi · Jonathan Bomarito · Jo Bonnier · Gary Brabham · Ed Brown · Eugenio Castellotti · Emmanuel Collard · Peter Collins · Chuck Daigh · Yannick Dalmas · Anthony Davidson · Mauricio de Narváez · Romain Dumas · George Dyer · Bob Earl · Vic Elford · Marcel Fässler · John Cooper Fitch · Christian Fittipaldi · John Fitzpatrick · A.J. Foyt · Marino Franchitti · Brad Frisselle · Bob Garretson · Jo Gartner · Marc Gené · Ignazio Giunti · Harry Gray · Peter Gregg · Dan Gurney · Jim Hall · Mike Hawthorn · Dave Helmick · Johnny Herbert · Hans Heyer · Ryan Hunter-Reay · Neel Jani · Oliver Jarvis · Pierre Kaffer · Mike Keyser · Larry Kulok · Gérard Larrousse · Bruce Leven · Bill Lloyd · Klaus Ludwig · Arie Luyendyk · Umberto Maglioli · Jochen Mass · Rob McFarlin · Bruce McLaren · Charles Mendez · Ken Miles · Steve Millen · Allan Moffat · Giampiero Moretti · John Morton · Stirling Moss · Jim Mullen · Jörg Müller · Kees Nierop · Johnny O'Connell · Jackie Oliver · Jim Pace · Olivier Panis · Mike Parkes · John Paul jr. · John Paul sr. · Christian Pescatori · Philipp Peter · Scott Pruett · Bobby Rahal · Chip Robinson · Memo Rojas · Lloyd Ruby · Ludovico Scarfiotti · Hap Sharp · Scott Sharp · Jo Siffert · John Surtees · Jordan Taylor · Ricky Taylor · Wayne Taylor · Didier Theys · Harry Tincknell · Benoît Tréluyer · Nino Vaccarella · Tristan Vautier · Bob Wollek · Roy Woods · Alexander Wurz