Formule 1 in 1959

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
10e Formule 1-seizoen (1959)
Volgende: 1960
Vorige: 1958
De wereldkampioen Formule 1 1959, Jack Brabham
Algemene informatie
Races 9
Coureurs 88
Constructeurs 12
Verdedigend
kampioen
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Hawthorn (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 31
(1e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks 27
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 25,5
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper 40
(1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 32
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM 18
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1959 was het tiende FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 10 mei en eindigde op 12 december na negen races.

  • Jack Brabham werd voor het eerst wereldkampioen in een Cooper. Het team werd ook constructeurskampioen.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 10 mei
2 Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Indianapolis Motor Speedway Indianapolis (Indiana) 30 mei
3 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 31 mei
4 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit de Reims-Gueux Reims 5 juli
5 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Aintree Circuit Aintree 18 juli
6 GP van Duitsland Vlag van Duitsland AVUS Berlijn 2 augustus
7 GP van Portugal Vlag van Portugal Monsanto Park Lissabon 23 augustus
8 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 13 september
9 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Sebring International Raceway Sebring 12 december

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

Er zouden een record aantal races worden gereden in 1959 maar er werden drie Grands Prix afgelast[1], te weten:

  • De Grand Prix van Argentinië omdat de lokale helden Juan Manuel Fangio en José Froilán González waren gestopt met racen en daarmee de interesse ontbrak.[2][3]
  • De Grand Prix van België, onder andere vanwege onenigheid over startgelden.[2][3]
  • De Grand Prix van Marokko vanwege geldproblemen bij de organisatie.[2][3]
Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
1 GP van Argentinië Vlag van Argentinië Autódromo Oscar Alfredo Gálvez Buenos Aires 25 januari
5 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 14 juni
11 GP van Marokko Vlag van Marokko Ain-Diab Circuit Ain-Diab 11 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag
2 Flag of Indianapolis.svg Indianapolis 500 Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson Vlag van de Verenigde Staten Rodger Ward Vlag van de Verenigde Staten Watson-Offenhauser F Verslag
3 Vlag van Nederland GP van Nederland Vlag van Zweden Joakim Bonnier Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Zweden Joakim Bonnier Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM D Verslag
4 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van Italië Ferrari D Verslag
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss
Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren
Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag
6 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks Vlag van Italië Ferrari D Verslag
7 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag
8 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van de Verenigde Staten Phil Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag
9 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax D Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top vijf geklasseerde coureurs, en 1 punt voor de coureur die de snelste ronde heeft gereden in de race.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   S 
Punten 8 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts de beste vijf van de negen resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden dat elke coureur had gereden.

Pos. Coureur Vlag van Monaco
MON
Indianapolis
500
Vlag van Nederland
NED
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Punten
1 Vlag van Australië Jack Brabham 1S 2 3 1P DNF DNF 3 4 31 (34)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks 2 DNF 1P DNF 1PS 9 DNF 3 27
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss DNFP DNFS DSQS 2S DNF 1PS 1P DNFP 25,5
4 Vlag van de Verenigde Staten Phil Hill 4 6 2 3 DNF 2S DNF 20
5 Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant 3 8 11 5 4 4 9 2S 19
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 5 5 3S DNF DNF DNF 1 16,5
7 Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney DNF 2 3 4 13
8 Vlag van Zweden Joakim Bonnier DNF 1P DNF DNF 5 DNF 8 10
9 Vlag van de Verenigde Staten Masten Gregory DNF 3 DNF 7 DNF 2 10
10 Vlag van de Verenigde Staten Rodger Ward 1 DNF 8
11 Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann 2 6
12 Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson    3PS    5
13 Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell DNF DNF 7 4 7 5 7 DNF 5
14 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Innes Ireland 4 DNF DNF DNF DNF 5 5
15 Vlag van België Olivier Gendebien 4 6 3
16 Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen 4 3
17 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cliff Allison DNF 9 DNF 5 DNF 2
18 Vlag van Frankrijk Jean Behra DNF 5 DNF 2
19 Vlag van de Verenigde Staten Paul Goldsmith 5 2
20 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori 6 DNF DNF 6 6 DNF DNF 0
21 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ron Flockhart DNF 6 DNF 7 13 0
22 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ian Burgess DNF DNF 6 14 0
23 Vlag van Duitsland Wolfgang von Trips DNF 6 0
24 Vlag van de Verenigde Staten Johnny Boyd 6 0
25 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill DNF 7 DNF 9 DNF DNF DNF 0
26 Vlag van de Verenigde Staten Duane Carter 7 0
Vlag van de Verenigde Staten Harry Blanchard 7 0
28 Vlag van de Verenigde Staten Carroll Shelby DNF DNF 8 10 0
29 Vlag van Italië Giorgio Scarlatti DNQ 8 12 0
30 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Alan Stacey 8 DNF 0
31 Vlag van de Verenigde Staten Eddie Johnson 8 0
32 Vlag van Nederland Carel Godin de Beaufort 10 9 0
33 Vlag van de Verenigde Staten Paul Russo 9 0
34 Vlag van Brazilië Fritz d'Orey 10 DNF DNF 0
35 Vlag van de Verenigde Staten A.J. Foyt 10 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Chris Bristow 10 0
Vlag van Portugal Mário de Araújo Cabral 10 0
38 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Colin Davis DNF 11 0
39 Vlag van de Verenigde Staten Gene Hartley 11 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Henry Taylor 11 0
41 Vlag van de Verenigde Staten Bob Veith 12 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Peter Ashdown 12 0
43 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ivor Bueb DNQ 13 0
44 Vlag van de Verenigde Staten Al Herman 13 0
45 Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Daywalt 14 0
46 Vlag van de Verenigde Staten Chuck Arnold 15 0
Vlag van Italië Giulio Cabianca 15 0
48 Vlag van de Verenigde Staten Jim McWithey 16 0
Vlag van Duitsland Hans Hermann DNF DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jack Fairman DNF DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bruce Halford DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Sachs DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Al Keller DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Pat Flaherty DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Dick Rathmann DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bill Cheesbourg DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Don Freeland DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Ray Crawford DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Don Branson DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bob Christie DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bobby Grim DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jack Turner DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Chuck Weyant DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jud Larson DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Mike Magill DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Red Amick DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Len Sutton DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Bryan DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brian Naylor DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Piper DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Taylor DNF 0
Vlag van Argentinië Alessandro de Tomaso DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten George Constantine DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Bob Said DNF 0
Vlag van België Alain de Changy DNQ 0
Vlag van België Lucien Bianchi DNQ 0
Vlag van Italië Maria Teresa de Filippis DNQ 0
Vlag van de Verenigde Staten Pete Lovely DNQ 0
Vlag van Frankrijk Jean Lucienbonnet DNQ 0
Vlag van Monaco André Testut DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bill Moss DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Keith Greene DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Parkes DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Trevor Taylor DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Dennis Taylor DNQ 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tim Parnell DNQ 0
Vlag van Uruguay Asdrúbal Fontes Bayardo DNS 0
Vlag van de Verenigde Staten Phil Cade DNS 0
Pos. Coureur Vlag van Monaco
MON
Indianapolis
500
Vlag van Nederland
NED
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Constructeurs verdienen alleen punten met de best geklasseerde coureur per race.

De vijf beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos. Constructeur Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Punten
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 1PS 2S 3S 1S 4 1PS  1P 1PS  40 (53)
2 Vlag van Italië Ferrari 2 5 1P 1PS 3 2S 3 32 (38)
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM DNF 1P 6 2P 5 5 7 18
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax DNF 4 DNF 8 DNF DNF 5 5
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 6 DNF DNF 6 10 11 DNF 0
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Aston Martin DNF 6 6 10 0
7 Vlag van Duitsland Porsche DNF 10 7 0
8 Vlag van Italië Maserati DNQ 10 DNF 15 DNS 0
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Bogward 10 DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk JWB-Maserati DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall DNF 0
Vlag van de Verenigde Staten Kurtis Kraft-Offenhauser DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-OSCA DNF 0
Vlag van Italië Tec-Mec-Maserati DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Connaught-Alta DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Fry-Climax DNQ 0
Pos. Constructeur Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Punten
Kleur Resultaat
Goud Winnaar
Zilver Tweede plaats
Brons Derde plaats
Groen Gefinisht, punten behaald
Blauw Gefinisht, geen punten behaald
Paars Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Rood Niet gekwalificeerd (DNQ)
Zwart Gediskwalificeerd (DSQ)
Wit Niet gestart (DNS)
Blanco Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken / Niet deelgenomen (ND)
P Poleposition
S Snelste ronde