Indiana

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Indiana (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Indiana.
State of Indiana
Staat van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten
Vlag van Indiana Zegel van Indiana
(Details)
Alabama Alaska Arizona Arkansas Californië Colorado Connecticut Delaware Florida Georgia Hawaï Idaho Illinois Indiana Iowa Kansas Kentucky Louisiana Maine Maryland Massachusetts Michigan Minnesota Mississippi Montana Missouri Nebraska Nevada New Hampshire New Jersey New Mexico New York North Carolina North Dakota Ohio Oklahoma Oregon Pennsylvania Rhode Island South Carolina South Dakota Tennessee Texas Utah Vermont Virginia Washington West Virginia Wisconsin WyomingMap of USA IN.svg
Over deze afbeelding
Algemeen
Oppervlakte 94.321 km²
(1,5% water)
Inwoners 6.516.922 (70,2 inw/km²)
Hoofdstad Indianapolis
Politiek
Gouverneur Mike Pence (R)
Overig
Tijdzone -5 / -6
Toegetreden 11 december 1816
Bijnaam Hoosier State
ISO 3166-2 US-IN
Detailkaart
National-atlas-indiana.PNG
Portaal  Portaalicoon   Verenigde Staten

Indiana is een van de staten van de Verenigde Staten, gelegen in het gebied rond de Grote Meren. De standaardafkorting is IN. Indiana trad als 19e staat toe tot de Verenigde Staten. Het oppervlak van de staat bedraagt 94.321 km² en er zijn 6.237.569 inwoners. De grootste stad en tevens hoofdstad is Indianapolis. De staat is genoemd naar de oorspronkelijke inwoners - de naam gaat terug tot zeker de jaren 1760 en werd voor het eerst gebruikt door het Amerikaanse Congres.

Voor de kolonisatieperiode werd Indiana bewoond door allerhande inheemse volken. Angel Mounds National Historic Site is een van de best bewaarde archeologische sites met aardewerken in de Verenigde Staten en is te vinden in het zuidwesten van de Indiana nabij Evansville.

De bijnaam van de staat is Hoosier State en de inwoners worden al vanaf de jaren 1830 vaak Hoosiers genoemd. Over de oorsprong van deze bijnaam bestaan uiteenlopende theorieën.

Geografie en klimaat[bewerken]

De staat Indiana beslaat 94.321 km², waarvan 1,5 % water. De staat ligt grotendeels in de Eastern tijdzone, behalve het noordwesten, dat tot de Central tijdzone behoort.

Indiana grenst in het noorden aan de staat Michigan, in het westen aan Illinois, in het oosten aan Ohio en in het zuiden aan Kentucky. Het ligt aan het Michiganmeer.

De gehele zuidgrens wordt gevormd door de rivier de Ohio, een gedeelte van de westgrens door de erin uitkomende Wabash.

De staat is vrij vlak; het hoogste punt is slechts 383 m boven zeeniveau: Hoosier Hill.

Geschiedenis[bewerken]

Het Shawnee-opperhoofd Tecumseh verliest zijn geduld tijdens onderhandelingen met de Amerikaanse gouverneur William Henry Harrison in 1810. Tecumseh eiste het ongeldig verklaren van het Verdrag van Fort Waine, waarin de verkoop van grote stukken Indiaans land geregeld werd.

Voordat de Europeanen het huidige Indiana koloniseerden werd het bevolkt door verschillende Indianenstammen.

De eerste Europese ontdekkingsreiziger in het gebied was de Fransman Sieur de la Salle, die in 1679 de plek waar tegenwoordig South Band ligt bereikte. Franse handelaren drongen het gebied binnen vanuit Canada, om met de Indianen huiden te verhandelen voor wapens, alcohol en dekens. De eerste Franse handelspost werd in 1702 gesticht. Rond 1750 arriveerden ook de Britten in het gebied, die de Fransen de handel in huiden betwistten. In de gewapende conflicten tussen de twee koloniale machten kozen de Indianen meestal de kant van de Fransen. De Britten wisten de Franse en Indiaanse Oorlog (1754-1762) echter overtuigend te winnen, waarop al het gebied ten oosten van de Mississippi, waaronder het tegenwoordige Indiana, Brits werd.

Twee decennia later werden de Britten echter verdreven tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog (1777-1783). Hoewel het grootste deel van de gevechten plaatsvond in de Dertien Koloniën aan de oostkust, was ook het Britse gebied ten westen van de Appalachen van belang, omdat de Britten vanuit dit gebied de Amerikaanse revolutionairen konden blijven bedreigen. De Amerikaanse bevelhebber George Rogers Clark viel in 1779 het gebied binnen om de Britse troepen te isoleren en te verslaan. Na afloop van de oorlog werd het Northwest Territory ten zuiden van de Grote Meren aan de Amerikanen toegewezen.

Nadat Ohio in 1803 formeel tot staat verklaard was, werd het overige deel van het Northwest Territory hernoemd tot Indiana Territory. In 1805 werd bovendien het noordelijkste deel afgesplitst onder de naam Michigan Territory. De eerste gouverneur van het Indiana Territory, de latere president William Henry Harrison, kocht grote stukken land van de Indianen. Dit maakte meer gebied vrij voor kolonisatie en had tot gevolg dat elk jaar duizenden nieuwe kolonisten uit het oosten in het gebied gingen wonen. De kolonisten vestigden zich met name rond de grootste rivieren (Mississippi, Ohio en Wabash) en de kust van de Grote Meren. Het binnenland bleef grotendeels in handen van de Indianen.

Hoewel aanvankelijk slavernij in het gebied niet toegestaan was, hief Harrison dit verbod op, omdat hij meende dat dit de economische ontwikkeling van het gebied ten goede kwam. Hij stond daarbij tegenover de humanistische Quakers. Tegenstanders van de slavernij wisten in 1809 het oosten van het gebied (de huidige staten Wisconsin, Illinois en Minnesota en een deel van Michigan) af te splitsen onder de naam Illinois Territory. In hetzelfde jaar kreeg het Indiana Territory ook een eigen gekozen parlement, dat tegen de wil van de gouverneur in het verbod op slavernij opnieuw invoerde.

Woede onder de Shawnee-Indianen over de verkoop van grote stukken land leidde tot toenemende spanningen tussen de Shawnee en de Amerikaanse kolonisten. Tenskwatawa, een leider die door de Shawnee als profeet werd beschouwd, wist veel volgelingen te verwerven met opruiende taal tegen de Amerikanen. Zijn broer Tecumseh probeerde alle Indiaanse stammen te verenigen in hun strijd tegen de oprukkende kolonisten. In 1811 leidden de spanningen tot de Slag bij Tippecanoe, waarin de troepen van Harrison de Shawnee van Tenskwatawa wisten te verslaan. Tijdens de Oorlog van 1812 tussen de Verenigde Staten en de Britten koos Tecumseh de zijde van de Britten. Aan de Indianenopstand kwam een einde met het sneuvelen van Tecumseh in de Slag van de Thames in oktober 1813.

Hoewel de bevolking van Indiana maar net over de 50.000 was, kwam rond 1810 een beweging op gang om van het gebied een officiële staat te maken. Met name dankzij de inspanningen van Jonathan Jennings, de afgevaardigde van het Indiana Territory in het Congres, werd Indiana op 11 december 1816 formeel de 19e staat van de Verenigde Staten. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog stond de staat aan de zijde van de Unie.

Demografie en economie[bewerken]

In 2000 telde Indiana 6.080.485 inwoners (64 per km²) waarvan ongeveer 65% van de bevolking in een stedelijk gebied woont.

De grootste stad in Indiana is hoofdstad Indianapolis. Andere steden zijn Fort Wayne, South Bend en Evansville. Gary, in het uiterste noordwesten, is vastgegroeid aan Chicago in de staat Illinois.

Het bruto product van de staat bedroeg in 2001 190 miljard dollar.

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van county's in Indiana voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Indiana is onderverdeeld in 92 county's.

Politiek[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: Lijst van gouverneurs van Indiana

Aan het hoofd van de uitvoerende macht van de staat staat een gouverneur, die direct gekozen wordt door de kiesgerechtigden in de staat. In 2012 is Mike Pence van de Republikeinse Partij verkozen tot gouverneur van de staat Indiana.

De wetgevende macht bestaat uit het Huis van Afgevaardigden van Indiana (Indiana House of Representatives) met 100 leden en de Senaat van Indiana (Indiana Senate) met 50 leden.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties