Formule 1 in 1985

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
36e Formule 1-seizoen (1985)
Volgende: 1986
Vorige: 1984
Alain Prost won zijn eerste titel in 1985
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 36
Constructeurs 18
Verdedigend
kampioen
Vlag van Oostenrijk Niki Lauda (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 73
(1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Michele Alboreto 53
3e plaats Vlag van Finland Keke Rosberg 40
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren 90
(3e titel)
2e plaats Vlag van Italië Ferrari 82
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams 71
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1985 was het 36ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 7 april en eindigde op 3 november na zestien races.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 7 april
2 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 21 april
3 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Dino Ferrari Imola 5 mei
4 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 19 mei
5 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 16 juni
6 GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van de Verenigde Staten Stratencircuit Detroit Detroit (Michigan) 23 juni
7 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Paul Ricard Le Castellet 7 juli
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 21 juli
9 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nürburg 4 augustus
10 GP van Oostenrijk Vlag van Oostenrijk Österreichring Spielberg 18 augustus
11 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Zandvoort Zandvoort 25 augustus
12 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 8 september
13 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 15 september
14 GP van Europa Vlag van Verenigd Koninkrijk Brands Hatch West Kingsdown 6 oktober
15 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 19 oktober
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 3 november

Afgelast[bewerken | brontekst bewerken]

De Grand Prix van Dallas, gepland als seizoensopener, werd afgelast vanwege zorgen over de veiligheid.
De Grand Prix van de Verenigde Staten werd voor de derde keer op rij afgelast vervangen door de Grand Prix van Europa.[1]
De Grand Prix van Mexico, gepland als seizoensafsluiter, werd afgelast vanwege de aardbeving die Mexico-Stad trof op 19 september.

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Originele datum
1 GP van Dallas Vlag van de Verenigde Staten Fair Park Circuit Dallas (Texas) 24 maart
15 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Flushing Meadows Circuit New York (New York) 22 september
19 GP van Mexico Vlag van Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 17 november

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Australië stond vond het eerst op de kalender van de Formule 1.

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
2 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Renault G Verslag
3 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Italië Elio de Angelis Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Renault G Verslag
4 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
5 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Italië Elio de Angelis Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Italië Ferrari G Verslag
6 Flag of Detroit.svg GP van de Verenigde Staten Oost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
7 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-BMW P Verslag
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
9 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Italië Teo Fabi Vlag van Oostenrijk Niki Lauda Vlag van Italië Michele Alboreto Vlag van Italië Ferrari G Verslag
10 Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
11 Vlag van Nederland GP van Nederland Vlag van Brazilië Nelson Piquet Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Oostenrijk Niki Lauda Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
12 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-TAG G Verslag
13 Vlag van België GP van België Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Renault G Verslag
14 Vlag van Europa GP van Europa Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Jacques Laffite Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
15 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) GP van Zuid-Afrika Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Finland Keke Rosberg Vlag van Verenigd Koninkrijk Williams-Honda G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e 
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand.
(legenda: "--" = niet deelgenomen , "nf" uitgevallen en niet geklasseerd, "ns" niet gestart, "dq" gediskwalificeerd, "nq" niet gekwalificeerd, "pq" niet geprekwalificeerd)

pos. naam land team BRA POR SMR MON CAN VSO FRA GBR DUI OOS NED ITA BEL EUR ZAF AUS tot.
1 Alain Prost Fransman McLaren 1 nf dq 1 3 nf 3 1 2 1 2 1 3 (4) 3 nf 73 (76)
2 Michele Alboreto Italiaan Ferrari 2 2 nf 2 1 3 nf 2 1 3 4 13 nf nf nf nf 53
3 Keke Rosberg Fin Williams nf nf nf 8 4 1 2 nf 12 nf nf nf 4 3 2 1 40
4 Ayrton Senna Braziliaan Lotus nf 1 7 nf 16 nf nf 10 nf 2 3 3 1 2 nf nf 38
5 Elio de Angelis Italiaan Lotus 3 4 1 3 5 5 5 nc nf 5 5 6 nf 5 nf dq 33
6 Nigel Mansell Brit Williams nf 5 5 7 6 nf ns nf 6 nf 6 11 2 1 1 nf 31
7 Stefan Johansson Zweed Ferrari 7 8 6 nf 2 2 4 nf 9 4 nf 5 nf nf 4 5 26
8 Nelson Piquet Braziliaan Brabham nf nf 8 nf nf 6 1 4 nf nf 8 2 5 nf nf nf 21
9 Jacques Laffite Fransman Ligier 6 nf nf 6 8 12 nf 3 3 nf nf nf 11 nf -- 2 16
10 Niki Lauda Oostenrijker McLaren nf nf 4 nf nf nf nf nf 5 nf 1 nf -- -- nf nf 14
11 Thierry Boutsen Belg Arrows 11 nf 2 9 9 7 9 nf 4 8 nf 9 10 6 6 nf 11
12 Patrick Tambay Fransman Renault 5 3 3 nf 7 nf 6 nf nf 10 nf 7 nf 12 -- nf 11
13 Marc Surer Zwitserland Brabham -- -- -- -- 15 8 8 6 nf 6 10 4 8 13 nf nf 5
14 Derek Warwick Brit Renault 10 7 10 5 nf nf 7 5 nf nf nf nf 6 nf -- nf 5
15 Philippe Streiff Fransman Ligier/Tyrrell -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 10 9 8 nf 3 4
16 Stefan Bellof Vlag van Duitsland Tyrrell -- 6 nf dq 11 4 13 11 8 7 nf -- -- -- -- -- 4
17 Andrea de Cesaris Italiaan Ligier nf nf nf 4 14 10 nf nf nf nf nf -- -- -- -- -- 3
18 Ivan Capelli Italiaan Tyrrell -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- 4 3
19 René Arnoux Fransman Ferrari 4 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 3
20 Gerhard Berger Oostenrijker Arrows nf nf nf nf 13 11 nf 8 7 nf 9 nf 7 10 5 6 3
Martin Brundle Brit Ligier 8 nf 9 10 12 nf nf 7 10 -- 7 8 13 nf 7 nf 0
Huub Rothengatter Nederlander Osella -- -- -- -- -- -- -- -- nf 9 nc nf nc -- nf 7 0
John Watson Brit McLaren -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 7 -- -- 0
Pierluigi Martini Italiaan Minardi nf nf nf -- nf nf nf nf 11 nf nf nf 12 nf nf 8 0
Riccardo Patrese Italiaan Alfa Romeo nf nf nf nf 10 nf 11 9 nf nf nf nf nf 9 nf nf 0
Eddie Cheever Amerikaan Alfa Romeo nf nf nf nf 17 9 10 nf nf nf nf nf nf 11 nf nf 0
Piercarlo Ghinzani Italiaan Osella/Toleman 12 9 nc nq nf nf 15 nf -- ns nf ns nf nf nf nf 0
Philippe Alliot Fransman RAM 9 nf nf nq nf nf nf nf nf nf nf nf nf nf -- -- 0
Jonathan Palmer Brit Zakspeed -- nf nf 11 -- -- nf nf nf nf nf -- -- -- -- -- 0
Manfred Winkelhock Vlag van Duitsland RAM 13 nc nf nq nf nf 12 nf nf -- -- -- -- -- -- -- 0
Teo Fabi Italiaan Toleman -- -- -- nf nf nf 14 nf nf nf nf 12 nf nf nf nf 0
François Hesnault Fransman Brabham/Renault nf nf nf nq -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- -- 0
Alan Jones Australiër Lola -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- nf ns nf 0
Mauro Baldi Italiaan Spirit nf nf nf -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- 0
Christian Danner Vlag van Duitsland Zakspeed -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf nf -- -- 0
Kenny Acheson Brit RAM -- -- -- -- -- -- -- -- -- nf -- -- -- -- -- -- 0

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

pos. team + motor tot.
1 McLaren-TAG 90
2 Ferrari 82
3 Williams-Honda 71
4 Lotus-Renault 71
5 Brabham-BMW 26
6 Ligier-Renault 23
7 Renault 16
8 Arrows-BMW 14
9 Tyrrell-Ford 4
10 Tyrrell-Renault 3

De overige teams (Minardi, Alfa Romeo, RAM, Osella, Toleman, Spirit, Lola en Zakspeed) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1985 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.