Formule 1 in 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
18e Formule 1-seizoen (1967)
Volgende: 1968
Vorige: 1966
Denny Hulme werd in 1967 wereldkampioen
Algemene informatie
Races 11
Coureurs 39
Constructeurs 13
Verdedigend
kampioen
Vlag van Australië Jack Brabham (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 51
(1e titel)
2e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 46
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark 41
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham 63
(2e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus 44
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper 28
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1967 was het 18de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 2 januari en eindigde op 22 oktober na elf races.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kyalami Grand Prix Circuit Midrand 2 januari
2 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 7 mei
3 GP van Nederland Vlag van Nederland Circuit Park Zandvoort Zandvoort 4 juni
4 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 18 juni
5 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Bugatti Le Mans 2 juli
6 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 15 juli
7 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Nürburgring Nordschleife Nürburg 6 augustus
8 GP van Canada Vlag van Canada Mosport Park Bowmanville (Ontario) 27 augustus
9 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 10 september
10 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Watkins Glen International Watkins Glen (New York) 1 oktober
11 GP van Mexico Vlag van Mexico Magdalena Mixhuca Circuit Mexico-Stad 22 oktober

Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) GP van Zuid-Afrika Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van Mexico Pedro Rodriguez Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati F Verslag
2 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
3 Vlag van Nederland GP van Nederland Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
4 Vlag van België GP van België Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van de Verenigde Staten Eagle-Weslake G Verslag
5 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
7 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
8 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van Australië Jack Brabham Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco G Verslag
9 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees Vlag van Japan Honda F Verslag
10 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag
11 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford F Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie  1e   2e   3e   4e   5e   6e 
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De vijf beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos. Coureur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)
ZAF
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Mexico
MEX
Punten
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 4S 1 3 DNF 2 2S 1 2 DNF 3 3 51
2 Vlag van Australië Jack Brabham 6P DNFP 2 DNF 1 4 2 1 2 (5) 2 46 (48)
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark DNF DNFS 1S 6P DNF 1P DNFP DNFPS    3PS    1 1PS    41
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees 3 DNF DNF DNF 6 4 1 DNF 4 20
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon 3 4 3 DNF 3 3 6 7 DNF 9 20
6 Vlag van Mexico Pedro Rodriguez 1 5 DNF 9 6 5 11 6 15
7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill DNF 2 DNFP DNF DNFPS    DNF DNF 4 DNF 2PS    DNF 15
8 Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney DNF DNF DNF 1S DNF DNF DNFS 3 DNF DNF DNF 13
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart DNF DNF DNF 2 3 DNF DNF DNF DNF DNF DNF 10
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Spence DNF 6 8 5 DNF DNF DNF 5 5 DNF 5 9
11 Vlag van Rhodesië John Love 2 6
12 Vlag van Zwitserland Jo Siffert DNF DNF 10 7 4 DNF DNF DNS DNF 4 12 6
13 Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt DNF DNF DNF 4 DNF DNF DNF DNF 4 DNF 6
14 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 4 DNF DNF DNF DNF 7 DNF DNF DNF 3
15 Vlag van Zweden Jo Bonnier DNF DNF DNF 6* 8 DNF 6 10 3
16 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Chris Irwin 7 DNF 5 7 9 DNF DNF DNF DNF 2
17 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bob Anderson 5 DNQ 9 8 DNF DNF 2
18 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Parkes 5 DNF 2
19 Vlag van Frankrijk Guy Ligier 10 NC 10 8* DNF DNF 11 1
20 Vlag van Italië Ludovico Scarfiotti 6 NC DNF 1
21 Vlag van België Jacky Ickx 6 DNF 1
22 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise DNQ 7 7 0
23 Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Hobbs 8 9 0
24 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Alan Rees 9 0
25 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 10 0
26 Vlag van de Verenigde Staten Mike Fisher 11 DNF 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Dave Charlton NC 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Luki Botha NC 0
Vlag van Canada Al Pease NC 0
Vlag van Frankrijk Piers Courage DNF DNF DNS 0
Vlag van Mexico Moises Solana DNF DNF 0
Vlag van Rhodesië Sam Tingle DNF 0
Vlag van Italië Lorenzo Bandini DNF 0
Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin DNF 0
Vlag van Zwitserland Silvio Moser DNF 0
Vlag van Italië Giancarlo Baghetti DNF 0
Vlag van Canada Tom Jones DNQ 0
Vlag van Canada Eppie Wietzes DSQ 0
Vlag van de Verenigde Staten Richie Ginther DNQ 0
Pos. Coureur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)
ZAF
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Mexico
MEX
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten)
Gefinisht (geen punten)
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde
  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap maar eindigden op de posities 5 en 7, waardoor de Formule 1-wagens op posities 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt.

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Per race telt alleen het beste resultaat mee van de constructeur.

De vijf beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden1 tellen mee voor de eindstand.

Pos. Constructeur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)
ZAF
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Mexico
MEX
Punten
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco 4PS    1P 2 DNF 1 2S 1 1 2 3 2 63 (67)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford 1PS    6P DNFPS    1P DNFP 4PS    (3)PS    1PS    1PS    44
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 1 5 10 4 4 5 6* 8 4 4 6 28
4 Vlag van Japan Honda 3 DNF DNF DNF 6 4 1 DNF 4 20
5 Vlag van Italië Ferrari 3 4 3 DNF 3 3 6 7 DNF 8 20
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM DNF 6 8 2 3 7 9 5 5 DNF 5 17
7 Vlag van de Verenigde Staten Eagle-Weslake DNF DNF 1S DNF DNF DNFS 3 DNF DNF 13
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-BRM DNF 2 7 11 DNF 6
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 2 DNQ 6
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-BRM 4 DNF 7 DNF DNF DNF 3
11 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax 5 DNQ 9 8 DNF DNF 2
12 Vlag van Frankrijk Matra-Ford DNF 7 7 0
Vlag van de Verenigde Staten Eagle-Climax DNF DNQ NC DNF 0
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) LDS-Climax DNF 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax DNFS 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-ATS DNF 0
Pos. Constructeur Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)
ZAF
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Nederland
NED
Vlag van België
BEL
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Italië
ITA
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Mexico
MEX
Punten
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten)
Gefinisht (geen punten)
Uitgevallen (DNF)
Niet geklasseerd (NC)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Niet deelgenomen (ND)
P Pole position
S Snelste ronde
  • * In de Duitse Grand Prix namen Formule 2 wagens deel aan de race. Deze konden geen punten behalen voor het kampioenschap maar eindigden op de posities 5 en 7, waardoor de Formule 1-wagens op posities 6 en 8 beloond werden met respectievelijk 2 en 1 punt.