Yussuf Poulsen
| Yussuf Poulsen | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.JPG) | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Yussuf Yurary Poulsen | |||||||
| Geboortedatum | 15 juni 1994 | |||||||
| Geboorteplaats | Kopenhagen,  Denemarken | |||||||
| Lengte | 193 cm | |||||||
| Been | Rechts | |||||||
| Positie | Centrum spits | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club |  Hamburger SV | |||||||
| Rugnummer | 15 | |||||||
| Contract tot | 30 juni 2027 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
| ||||||||
| Senioren * | ||||||||
| ||||||||
| Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
| * Bijgewerkt op 3 juli 2026 | ||||||||
| ** Bijgewerkt op 3 juli 2026 | ||||||||
| ||||||||
Yussuf Poulsen (Kopenhagen, 15 juni 1994) is een Deens voetballer van Tanzaniaanse afkomst die doorgaans als centrumspits speelt. Hij debuteerde in 2011 in het betaald voetbal. Daarna speelde hij voor Lyngby BK en RB Leipzig. Sinds juli 2025 staat hij onder contract bij het Duitse Hamburger SV. Poulsen debuteerde in 2013 in het Deense nationale elftal. Hij nam met Denemarken deel aan de wereldkampioenschappen van 2018 en op de Europese kampioenschappen van 2016, 2020 en 2024.
Clubcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Lyngby BK
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen begon op jonge leeftijd met voetballen bij BK Skjold en maakte in 2008 de overstap naar de jeugdacademie van Lyngby BK. Na een jaar tekende hij zijn eerste contract.[1] In 2011 bereikte hij de hoogste leeftijdscategorie van de jeugd, de onder-19. Op 14 augustus maakte hij zijn debuut in een uitwedstrijd tegen FC Midtjylland -19. Op 17 september scoorde hij zijn eerste doelpunt in een thuiswedstrijd tegen Randers FC -19, waarmee hij in de 11e minuut de 1–0 op het scorebord bracht. In de eerste seizoenshelft kwam hij tot zes doelpunten, wat de aandacht trok van hoofdcoach Niels Frederiksen. Op 4 december 2011 werd Poulsen opgenomen in de selectie van het eerste elftal voor de thuiswedstrijd tegen AC Horsens, waar hij in de 84e minuut zijn debuut in de Superligaen maakte.[2] In maart 2012 verlengde hij zijn contract met twee jaar.[3] Hij bleef actief in de jeugd en kwam dat seizoen nog tot vier invalbeurten bij het eerste elftal.
In het seizoen 2012/13 maakte Poulsen de definitieve overstap naar het eerste elftal van Lyngby BK en vestigde hij zich al snel als basisspeler.[2] Op 5 augustus 2012 scoorde hij zijn eerste profdoelpunt in een uitwedstrijd tegen Akademisk BK, waarmee hij in de 80e minuut het enige doelpunt van de wedstrijd maakte.[4] In zijn debuutseizoen in het profvoetbal kwam hij tot elf doelpunten in 29 competitiewedstrijden. Hierna vertrok hij naar Duitsland, waar hij tekende bij RB Leipzig, dat kort daarvoor was gepromoveerd naar de 3. Liga.[5]
RB Leipzig
[bewerken | brontekst bewerken]In juli 2013 tekende Poulsen een vierjarig contract bij RB Leipzig.[6] Alexander Zorniger nam hem direct op in de basisopstelling, waardoor hij op 19 juli debuteerde in de uitwedstrijd tegen Hallescher FC, waar hij samen met Daniel Frahn de voorhoede vormde.[7] Op 24 augustus scoorde hij zijn eerste doelpunten voor Leipzig in de met 2 0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Rot-Weiß Erfurt, waarin hij zowel in de 1e als in de 87e minuut trefzeker was.[8] Met tien doelpunten in zijn eerste seizoen droeg Poulsen bij aan de tweede plaats van Leipzig in de 3. Liga, waarmee in het seizoen 2013/14 promotie naar de 2. Bundesliga werd bewerkstelligt.[9]
Poulsen kende een sterke start van het seizoen 2014/15 door in de eerste zes wedstrijden op het tweede Duitse niveau evenveel doelpunten te maken.[10] Op 23 februari werd hij voor het eerst in zijn carrière van het veld gestuurd tijdens de uitwedstrijd tegen Eintracht Braunschweig, nadat scheidsrechter Robert Hartmann hem twee keer geel had gegeven.[11] Met elf doelpunten werd hij clubtopscorer, terwijl Leipzig het seizoen als vijfde afsloot. In het seizoen 2015/16 kreeg Poulsen concurrentie van Davie Selke, waardoor hij niet altijd een vaste basisplaats had. Hij scoorde zeven doelpunten en leverde daarmee een bescheiden bijdrage aan de tweede plaats achter kampioen SC Freiburg, die rechtstreekse promotie naar de Bundesliga opleverde.[12] Poulsen maakte daarmee deel uit van de spelerskern die Leipzig tussen 2013 en 2016 van de 3. Liga naar de Bundesliga leidde
Poulsen maakte op 28 augustus 2016 zijn debuut in de Bundesliga tijdens de openingswedstrijd van het seizoen tegen TSG 1899 Hoffenheim (2–2).[13] Op 24 september 2016 scoorde hij zijn eerste Bundesliga-doelpunt in de met 2–1 gewonnen thuiswedstrijd tegen FC Augsburg, waarin hij in de 52e minuut de 2–0 maakte. Door deze overwinning werd Leipzig de beste debutant ooit op het hoogste niveau.[14] Leipzig trok deze prestatie door en bleef lang meedoen in de titelstrijd. Poulsen miste door een spierblessure enkele wedstrijden, maar droeg na zijn terugkeer met vier doelpunten in de laatste negen duels bij aan de uiteindelijke tweede plaats, die recht gaf op kwalificatie voor de UEFA Champions League.[15] Het grootste deel van het seizoen 2016/17 vormde hij samen met de van VfB Stuttgart overgekomen Timo Werner het aanvallende duo.
Door de tweede plaats maakte Poulsen op 13 september 2017 zijn Europese debuut in de UEFA Champions League tijdens de groepswedstrijd tegen AS Monaco, die in 1–1 eindigde. Onder trainer Ralph Hasenhüttl stond hij in de basis. In het seizoen 2017/18 eindigde Leipzig in de competitie op de zesde plaats; Poulsen kwam tot vijf doelpunten in 41 wedstrijden, waarvan vier in de Bundesliga en één in de DFB-Pokal. Het seizoen 2018/19werd een van zijn productiefste bij Leipzig: in 45 officiële wedstrijden scoorde hij 19 doelpunten. Vanwege zijn goede spel werd zijn contract begin maart opengebroken en verlengd tot 2022.[16] Op 30 maart 2019 maakte hij zijn eerste professionele hattrick in de met 5–0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Hertha BSC, door de 2–0, 3–0 en 4–0 voor zijn rekening te nemen.[17] In hetzelfde seizoen bereikte Poulsen met Leipzig de finale van de DFB-Pokal, waarbij hij in alle wedstrijden tot de eindstrijd speelde. In de halve finale had Poulsen een belangrijk aandeel in de 3–1 uitoverwinning op Hamburger SV. Hij opende de score in de 12e minuut en leverde een beslissende bijdrage aan het eigen doelpunt van HSV-speler Vasilije Janjičić.[18] In de finale verloor Leipzig mede door twee doelpunten van Robert Lewandowski met 3–0 van Bayern München; Poulsen speelde de volledige 90 minuten.[19]
In het seizoen 2019/20 droeg Poulsen op 4 februari 2020 tijdens de met 3–1 verloren uitwedstrijd in de DFB-Pokal tegen Eintracht Frankfurt voor het eerst in zijn carrière de aanvoerdersband. RB Leipzig bereikte dat seizoen de halve finale van de UEFA Champions League, waarin met 0–3 werd verloren van Paris Saint-Germain, en eindigde wederom als derde in de Bundesliga.[20] Poulsen kreeg in dat seizoen voor het eerst te maken met een zware blessure, waardoor hij vanwege een enkelblessure de laatste zeven wedstrijden moest missen.[21] In het seizoen 2020/21 maakte Poulsen zijn eerste Europese doelpunt in de UEFA Champions League tijdens de groepswedstrijd tegen Başakşehir. In het met 4–3 gewonnen uitduel opende hij in de 26e minuut de score en gaf later de assist bij het vierde en beslissende doelpunt van Alexander Sørloth.[22] In de DFB-Pokal was Poulsen eveneens van waarde: met vijf doelpunten hielp hij RB Leipzig naar de finale, waarin met 1–4 werd verloren van Borussia Dortmund.[23][24] Poulsen begon die wedstrijd op de bank en viel in bij aanvang van de tweede helft.
Poulsen begon het seizoen 2021/22 met een trainingsachterstand als gevolg van zijn deelname aan het Europees kampioenschap met Denemarken, waardoor hij de eerste wedstrijden moest missen.[25] Vervolgens had hij moeite een basisplaats te veroveren, omdat de nieuwe trainer Jesse Marsch, die Julian Nagelsmann had opgevolgd, aanvankelijk de voorkeur gaf aan André Silva. Eind september heroverde Poulsen zijn basisplaats en scoorde hij in zes wedstrijden evenveel doelpunten. Eind november raakte Poulsen geblesseerd en kwam tot aan de winterstop niet meer in actie.[26] Ondertussen werd Marsch, vanwege teleurstellende resultaten, vervangen door Domenico Tedesco.[27] Onder de nieuwe trainer slaagde Poulsen er niet in zijn basisplaats terug te veroveren, waardoor hij de rest van het seizoen voornamelijk als wisselspeler speelde. Dat seizoen won hij wel zijn eerste prijs in clubverband: RB Leipzig bereikte opnieuw de finale van de DFB-Pokal en won deze na strafschoppen van SC Freiburg.[28] Poulsen bleef in de finale de volledige wedstrijd op de bank. Aan het begin van het seizoen 2022/23 raakte Poulsen geblesseerd.[29] Tijdens zijn herstelperiode werd Tedesco, na een teleurstellende start van het seizoen, vervangen door Marco Rose.[30] Deze wisseling pakte niet gunstig uit voor Poulsen, die na zijn terugkeer op de reservebank terechtkwam. Dat seizoen kwam hij tot vier basisplaatsen en 24 invalbeurten in officiële wedstrijden. Wel won hij zijn tweede prijs met RB Leipzig door opnieuw de DFB-Pokal te veroveren.[31] In de met 2–0 gewonnen finale tegen Eintracht Frankfurt begon hij op de bank en viel hij in de 61e minuut in voor Timo Werner.
Aan het begin van het seizoen 2023/24 heroverde Poulsen zijn basisplaats en vormde hij samen met Loïs Openda het aanvalsduo van Leipzig. Het seizoen begon succesvol met de winst van de Franz Beckenbauer Supercup waarin Leipzig dankzij drie doelpunten van Dani Olmo met 0–3 won van Bayern München.[32] In de loop van het seizoen verloor Poulsen zijn basisplaats aan Benjamin Šeško en raakte hij weer op de bank. Leipzig kende een teleurstellend seizoen: de club werd vroegtijdig uitgeschakeld in zowel de DFB-Pokal als de UEFA Champions League, en eindigde als vierde in de Bundesliga. In het seizoen 2024/25 bleef trainer Marco Rose vasthouden aan het spitsenduo Loïs Openda en Benjamin Šeško, waardoor Poulsen voornamelijk als invaller fungeerde. In november liep hij een blessure op, waardoor hij pas in januari zijn rentree kon maken. Zijn situatie veranderde niet na zijn terugkeer, ook niet nadat Rose uit zijn functie werd ontheven en werd opgevolgd door Zsolt Lőw. De Hongaarse trainer bleef eveneens vasthouden aan het duo Openda–Šeško. Poulsen kwam dat seizoen tot 604 speelminuten in alle competities.
Ondanks het vertrek van zijn beide concurrenten en de komst van Ole Werner als nieuwe trainer, bleef het vooruitzicht op speeltijd voor Poulsen beperkt. Daarom besloot hij, na in totaal 425 officiële wedstrijden voor RB Leipzig, de club te verlaten en zijn loopbaan voort te zetten bij Hamburger SV, dat kort daarvoor naar de Bundesliga was gepromoveerd.
Hamburger SV
[bewerken | brontekst bewerken]In de zomer van 2025 tekende Poulsen een tweejarig contract bij Hamburger SV. De club betaalde naar verluidt € 1,5 miljoen voor zijn transfer, waarbij hij een aanzienlijk lager salaris accepteerde dan bij zijn vorige club RB Leipzig.[33] Tijdens de voorbereiding op het seizoen 2025/26 kwam Poulsen door blessures slechts beperkt in actie. Desondanks werd hij benoemd tot aanvoerder als opvolger van Sebastian Schonlau, die de aanvoerdersband de voorgaande vier seizoenen had gedragen.[34] Op 25 augustus maakte Poulsen zijn debuut voor Hamburger SV tijdens de uitwedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach, toen trainer Merlin Polzin hem zestien minuten voor tijd liet invallen. Op 7 december maakte hij in de met 3–2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Werder Bremen zijn eerste doelpunt voor de club. Op aangeven van Miro Muheim maakte hij in de 84e minuut de winnende 3–2.[35] Door aanhoudend blessureleed kwam Poulsen gedurende het seizoen slechts tot 322 speelminuten.[36] Hij stond één keer in de basis en droeg alleen tijdens de thuiswedstrijd tegen Borussia Dortmund de aanvoerdersband.
Clubstatistieken
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Totaal | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
| 2011/12 | Lyngby BK | Superligaen |
5 | 0 | 0 | 0 | — | 5 | 0 | |
| 2012/13 | 1. division |
30 | 11 | 2 | 0 | — | 32 | 11 | ||
| Club totaal | 35 | 11 | 2 | 0 | 0 | 0 | 37 | 11 | ||
| 2013/14 | RB Leipzig | 3. Liga |
36 | 10 | 1 | 0 | — | 37 | 10 | |
| 2014/15 | 2. Bundesliga |
29 | 11 | 3 | 1 | — | 32 | 12 | ||
| 2015/16 | 32 | 7 | 2 | 0 | — | 34 | 7 | |||
| 2016/17 | Bundesliga |
29 | 5 | 1 | 0 | — | 30 | 5 | ||
| 2017/18 | 30 | 4 | 2 | 1 | 9 | 0 | 41 | 5 | ||
| 2018/19 | 31 | 15 | 6 | 2 | 8 | 2 | 45 | 19 | ||
| 2019/20 | 22 | 5 | 3 | 0 | 8 | 0 | 33 | 5 | ||
| 2020/21 | 27 | 5 | 6 | 5 | 8 | 1 | 41 | 11 | ||
| 2021/22 | 25 | 6 | 3 | 1 | 9 | 0 | 37 | 7 | ||
| 2022/23 | 19 | 2 | 4 | 2 | 5 | 0 | 28 | 4 | ||
| 2023/24 | 28 | 5 | 2 | 0 | 7 | 0 | 37 | 5 | ||
| 2024/25 | 22 | 2 | 1 | 2 | 6 | 1 | 29 | 5 | ||
| Club totaal | 330 | 77 | 34 | 14 | 60 | 4 | 424 | 95 | ||
| 2025/26 | Hamburger SV | Bundesliga |
15 | 1 | 1 | 0 | — | 16 | 1 | |
| Club totaal | 15 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 16 | 1 | ||
| Totaal | 380 | 89 | 37 | 14 | 60 | 4 | 477 | 107 | ||
| Bijgewerkt tot 3 juli 2026 | ||||||||||
Interlandcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Tussen 2010 en 2015 kwam Poulsen uit voor verschillende Deense nationale jeugdelftallen. Hij speelde in totaal 57 jeugdinterlands, waarin hij zeventien doelpunten maakte. Met Denemarken–17 nam hij in 2011 deel aan zowel het Europees kampioenschap als het wereldkampioenschap. Vier jaar later kwam hij met Denemarken –21 uit op het Europees kampioenschap. Op 31 januari 2013 maakte Poulsen zijn debuut voor het Deense nationale elftal. Met Denemarken nam hij vervolgens deel aan de Europese kampioenschappen van 2016, 2020 en 2024 en aan het wereldkampioenschap van 2018.
Deense jeugdelftallen
[bewerken | brontekst bewerken]Op 12 mei 2010 maakte Poulsen zijn interlanddebuut onder jeugdbondscoach Thomas Frank in een oefeninterland van Denemarken –16 tegen de leeftijdsgenoten van Duitsland. Hij speelde 69 minuten, waarna hij werd vervangen door Lucas Andersen.[37] Op 27 augustus maakte Poulsen bij Denemarken –17 zijn eerste doelpunt voor een Deens jeugdelftal tijdens een vriendschappelijk toernooi in Polen. In de met 2–0 gewonnen interland tegen Roemenië scoorde hij in de 90e minuut de openingstreffer.
Europees kampioenschap & wereldkampioenschap 2011 (onder-17)
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen speelde een belangrijke rol in de kwalificatie van Denemarken voor het Europees kampioenschap 2011. Hij kwam vijfmaal als wisselspeler in actie en maakte in de laatste poulewedstrijd tegen Griekenland in de blessuretijd het winnende doelpunt, waardoor Denemarken zich ten koste van Ierland plaatste voor het eindtoernooi in Servië.[38] Tijdens het toernooi won Denemarken al zijn groepswedstrijden en bereikte het de halve finale, waarin met 0–2 werd verloren van Duitsland. Poulsen kwam in alle wedstrijden in actie. Dankzij het behalen van de halve finale kwalificeerde Denemarken zich voor het Wereldkampioenschap dat later dat jaar in Mexico werd gehouden.[39] Tijdens het eindtoernooi kwam Denemarken niet verder dan de groepsfase; het verloor van Brazilië (3–0) en Ivoorkust (4–2), en speelde gelijk tegen Australië (1–1).[40] Poulsen kwam opnieuw in alle wedstrijden in actie.
Europeeskampioenschap 2015 (onder-21)
[bewerken | brontekst bewerken]Bij de start van de kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap 2015 kreeg hij van bondscoach Jess Thorup het vertrouwen en stond hij in de eerste zeven wedstrijden in de basis. Poulsen betaalde dat vertrouwen terug met vier doelpunten. In de resterende kwalificatiewedstrijden ontbrak hij vanwege een blessure en zijn opname in de selectie van het nationale A-elftal. Ondanks zijn afwezigheid wist Denemarken zich te kwalificeren voor de eindronde in Tsjechië. Poulsen maakte deel uit van de selectie en kwam in alle wedstrijden in actie. In de groepsfase werden Tsjechië (2–1) en Servië (2–0) verslagen, terwijl van Duitsland met 3–0 werd verloren. Denemarken eindigde als tweede in de groep en werd in de halve finale met 1–4 uitgeschakeld door de latere toernooiwinnaar Zweden. Deze wedstrijd betekende Poulsens laatste optreden voor een Deens jeugdelftal.
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Denemarken
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen maakte op 31 januari 2013 zijn debuut voor het Deense nationale elftal tijdens een met 1–1 gelijk geëindigde oefenwedstrijd tegen Mexico in het State Farm Stadium. Bondscoach Morten Olsen bracht hem in de 84e minuut binnen de lijnen voor Andreas Cornelius.[41] Op 13 juni 2015 maakte Poulsen zijn eerste interlanddoelpunt in de met 2–0 gewonnen EK-kwalificatiewedstrijd tegen Servië.[42] Tijdens het wereldkampioenschap van 2018 in Rusland kwam hij in drie wedstrijden in actie. Denemarken werd in de achtste finale na een strafschoppenserie uitgeschakeld door Kroatië. Op hetEK-2020 speelde Poulsen vijf van de zes wedstrijden en maakte hij twee doelpunten. Denemarken bereikte de halve finale. Tijdens het EK-2024 in Duitsland kwam hij in alle vier de wedstrijden als invaller in actie. Denemarken werd in de achtste finale uitgeschakeld.
Europees kampioenschap 2016
[bewerken | brontekst bewerken]Richting het Europees kampioenschap 2016 kwam Poulsen in zes van de acht kwalificatiewedstrijden in actie. Op 13 juni 2015 scoorde Poulsen zijn eerste interlanddoelpunt, waarmee hij Denemarken op 1–0 zette in een met 2–0 gewonnen kwalificatiewedstrijd tegen Servië.[42] Denemarken eindigde als derde in de poule en moest daardoor play-offs spelen tegen Zweden.[43] In de heenwedstrijd in de Strawberry Arena in Stockholm kwam Poulsen in de 71e minuut in het veld bij een 2–0 achterstand en leverde negen minuten later de assist voor Nicolai Jørgensen, die de 2–1 eindstand bepaalde.[44] Tijdens de terugwedstrijd startte Poulsen in de basis; Denemarken kwam door twee doelpunten van Zlatan Ibrahimović op een 2–0 achterstand, waarna Poulsen in de 76e minuut de 2–1 maakte en Jannik Vestergaard in blessuretijd de gelijkmaker scoorde.[45] Dit was onvoldoende om Denemarken te laten kwalificeren voor de eindronde in Frankrijk.[46]
Olympische Spelen 2016
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen werd door bondscoach Niels Frederiksen opgenomen in de voorlopige selectie van het Deens olympisch elftal voor de Olympische spelen 2016 in Rio de Janeiro. Uiteindelijk behoorde hij niet tot de definitieve selectie.[47] Denemarken werd in Brazilië in de kwartfinale uitgeschakeld na een 2–0 nederlaag tegen Nigeria, dat later de bronzen medaille won.[48]
Wereldkampioenschap 2018
[bewerken | brontekst bewerken]Åge Hareide was de bondscoach van Denemarken tijdens de kwalificatiereeks voor het wereldkampioenschap voetbal 2018. Onder zijn leiding kwam Poulsen in zeven van de tien kwalificatiewedstrijden in actie. Hij scoorde één keer, in de met 3–2 verloren uitwedstrijd tegen Polen.[49] Denemarken eindigde als tweede in de groep en plaatste zich via de play-off tegen Ierland. Na een doelpuntloos gelijkspel in Kopenhagen werd de return in Dublin mede door een hattrick van Christian Eriksen overtuigend met 1–5 gewonnen, waardoor Denemarken zich kwalificeerde voor de eindronde in Rusland.[50] Poulsen speelde in beide play-offwedstrijden mee. Hareide nam Poulsen op in de Deense selectie voor het WK 2018, waar hij in de eerste groepswedstrijd tegen Peru in Saransk zijn basisdebuut op het hoogste mondiale niveau maakte. In het met 1–0 gewonnen duel scoorde hij in de 59e minuut het enige doelpunt van de wedstrijd.[51] Poulsen speelde ook in de tweede groepswedstrijd tegen Australië (1-1), maar moest de derde tegen Frankrijk (0-0) wegens een schorsing aan zich voorbij laten gaan.[52] Denemarken plaatste zich voor de kwartfinale, waarin het na strafschoppen werd uitgeschakeld door Kroatië.[53] Poulsen speelde in deze wedstrijd alle 120 minuten mee.
Europees kampioenschap 2020
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen kwalificeerde zich onder de nieuwe bondscoach Kasper Hjulmand met Denemarken als nummer twee in de kwalificatiegroep voor het Europees kampioenschap 2020.[54] Tijdens de kwalificatiereeks bleef hij alleen in de thuiswedstrijd tegen Gibraltar negentig minuten op de bank; in alle overige duels kwam hij in actie. Hij scoorde in de thuiswedstrijden tegen Georgië en groepswinnaar Zwitserland.[55][56] Door de coronapandemie werd het eindtoernooi in 2021 gespeeld.[57] Poulsen bereikte met Denemarken de halve finale, waarin het na verlenging werd uitgeschakeld door Engeland.[58] Hij miste enkel de achtste finale tegen Wales wegens een blessure, maar was in de groepsfase trefzeker tegen zowel België (2–1 verlies) als Rusland (4–1 winst).[59][60][61]
Wereldkampioenschap voetbal 2022
[bewerken | brontekst bewerken]Denemarken kwalificeerde zich als groepswinnaar voor het Wereldkampioenschap voetbal 2022 in Qatar.[62] Yussuf Poulsen kwam in acht van de tien kwalificatiewedstrijden in actie en scoorde tijdens de 5–0 thuisoverwinning op Israël.[63] Ondanks dat Poulsen door bondscoach Kasper Hjulmand geselecteerd was kwam hij tijdens het toernooi niet in actie. Denemarken eindigde in de groepsfase als laatste in de poule.[64]
Europees kampioenschap 2024
[bewerken | brontekst bewerken]In de eerste drie kwalificatiewedstrijden voor het Europees kampioenschap 2024 werd Poulsen niet geselecteerd door bondscoach Kasper Hjulmand.[65] In de daaropvolgende zeven duels maakte hij wel deel uit van de selectie en scoorde hij de winnende treffer in de met 1–2 gewonnen uitwedstrijd tegen San Marino.[66] Denemarken sloot de kwalificatiereeks af als groepswinnaar en plaatste zich daarmee voor de eindronde in Duitsland.[67] Op 30 mei 2024 maakte Hjulmand bekend dat Poulsen was opgenomen in de definitieve EK-selectie.[68] Tijdens het toernooi kwam hij vier keer als invaller in actie. Denemarken speelde in de groepsfase gelijk tegen Slovenië (1-1), Engeland (1-1) en Servië (0-0) en werd vervolgens in de achtste finale uitgeschakeld door gastland Duitsland (2–0).
Persoonlijk
[bewerken | brontekst bewerken]Poulsen is de zoon van een Deense moeder en een Tanzaniaanse vader. Zijn vader verloor de strijd tegen kanker toen hij pas zes jaar oud was.[69] Hoewel hij in aanmerking kwam om Tanzania te vertegenwoordigen, koos hij ervoor om voor Denemarken te spelen omdat de Tanzaniaanse voetbalbond nooit contact had opgenomen.[70] Als speler van het Deense nationale team draagt hij de naam 'Yurary' in plaats van 'Poulsen' ter ere van zijn overleden vader.[71]
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]| Competitie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aantal | Jaren | |||
| RB Leipzig | ||||
| Winnaar DFB-Pokal | 2x | 2021/22, 2022/23 | ||
| Winnaar Supercup | 1x | 2023/24 | ||
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Lijst van spelers van RB Leipzig | Hamburger SV | Denemarken
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Profiel en statistieken van Yussuf Poulsen op transfermarkt en de Deense voetbalbond
- Yussuf Poulsen op National Football Teams
- ↑ Ungdomsspiller på kontrakt i Lyngby (23 december 2009). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- 1 2 Maimann, Kristian, Yussuf Poulsen: Tager det fra kamp til kamp (22 augustus 2012). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen forlænger med Lyngby (7 maart 2012). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Maimann, Kristian, Yussuf Poulsen matchvinder i Gladsaxe (5 augustus 2012). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Rangnick: Yussuf bliver et stort aktiv (4 juli 2013). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen ist ein Roter Bulle (4 juli 2013). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Ausschreitungen nach RB-Leipzig-Gastspiel in Halle (20 juli 2013). Gearchiveerd op 27 januari 2022. Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Poulsen rechtfertigt Zornigers Vertrauen (24 augustus 2013). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB Leipzig schafft Durchmarsch in 2. Fußball-Bundesliga (3 mei 2014). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Franke, Adrian, Leipzig schließt Poulsen-Verkauf aus (25 september 2014). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Leipzig kann Aufstieg fast abschreiben (25 maart 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB Leipzig steigt auf, Freiburg ist Meister, 1860 gerettet (8 mei 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Sabitzer belohnt couragierte Leipziger (28 augustus 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Winnend RB Leipzig noteert Bundesliga-record (30 september 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB: Poulsen fällt wochenlang aus. Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen verlängert bis 2022 bei RB Leipzig (14 maart 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ (en) Yussuf Poulsen hits hat-trick as five-star RB Leipzig rout Hertha Berlin. bundesliga.com - the official Bundesliga website. Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Forsberg schießt Leipzig endgültig nach Berlin (23 april 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Zweimal Lewandowski, einmal Coman: Die Bayern holen das Double (25 mei 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Kein deutsches Finale mehr möglich: PSG zeigt Leipzig die Grenzen auf (18 augustus 2020). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB Leipzig: Yussuf Poulsen fällt verletzt aus (25 mei 2020). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB Leipzig: Yussuf Poulsen erzielt erstes Tor in der Champions League (3 december 2020). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Kroemer, Ullrich, "Ich würde mich aufstellen": RB Leipzigs bester Pokalschütze Yussuf Poulsen im Exklusiv-Interview vor dem Pokalfinale gegen Borussia Dortmund (12 mei 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Sancho und Haaland treffen doppelt: BVB krönt sich zum Pokalsieger (13 mei 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Meise, Robin, RB Leipzig Poulsen nach Trainingsrueckstand gegen Stuttgart dabei (16 augustus 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Coach Marsch: Silva soll Poulsen nicht alleine ersetzen (20 november 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ RB Leipzig wagt mit Domenico Tedesco den Neustart (9 december 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Freiburg versagen die Nerven vom Punkt: Leipzig gewinnt den DFB-Pokal (21 mei 2022). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Komplizierte Schädigung: Poulsen fehlt RB Leipzig länger (3 juli 2022). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Zurück im Heimatkosmos: Rose übernimmt RB Leipzig (8 september 2022). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Matchwinner Nkunku: RB Leipzig gewinnt erneut den DFB-Pokal (3 juni 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Dani Olmo zaubert Leipzig gegen Bayern zum ersten Supercup-Titel (12 augustus 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Leipzig-Abschied nach zwölf Jahren: HSV holt Poulsen (13 juli 2025). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Polzin legt sich überraschend auf Poulsen als HSV-Kapitän fest (15 augustus 2025). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Traumtor Vuskovic und Poulsen-Premiere: HSV gewinnt wildes Nordderby gegen Bremen (7 december 2025). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ "Da ist ein bisschen was kaputtgegangen": Poulsen fehlt dem HSV erneut (12 maart 2026). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Statistieken Denemarken onder 16 - Duitsland onder 16 op 12 mei 2010. Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Saffer, Paul, Frank: Denmark can be dark horses (26 april 2011). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Slutrunder. Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ U17-landsholdet er færdig ved VM (27 juni 2011). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen indskiftet for Ligalandsholdet (31 januari 2013). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- 1 2 Poulsen and Poulsen score as Danes see off Serbia (13 juni 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Zweden tegen Denemarken in play-offs EK 2016 (18 oktober 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Sweden 2-1 Denmark (14 november 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denmark 2-2 Sweden (agg 3-4) (17 november 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Nielsen, Ronni Burkal, Her er de 24 hold, der skal til EM i 2016 (18 november 2015). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Elsnab, Peter, Dispensation skal få dansk stortalent til OL (27 juli 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Helmin, Jesper, Stolt OL-træner: Vi faldt med ære (14 augustus 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Lewandowski hat-trick helps Poland sink Denmark (9 oktober 2016). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Petersen, Jacob Qvirin, Eriksens hattrick sender Danmark til VM (14 november 2017). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Ipsen, Christian, Hårdt presset dansk hold åbner VM med sejr (16 juni 2018). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Ipsen, Christian, Yussuf Poulsen har karantæne mod Frankrig (21 juni 2018). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Ipsen, Christian, Danmark er ude af VM efter stort drama (1 juli 2018). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denmark vs Finland: UEFA EURO 2020 match background, facts and stats (1 juni 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Dolberg scorede to i dansk storsejr over Georgien (10 juni 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen sikrer sen dansk sejr (12 oktober 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ UEFA verplaatst EK voetbal naar zomer 2021 (17 maart 2020). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Engeland naar finale EK, Denemarken uitgeschakeld (8 juli 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yussuf Poulsen og Wass ude af Wales-kamp (26 juni 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Euro 2020: De Bruyne stars as Belgium beat Denmark amid touching Eriksen tributes (17 mei 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ ten Voorde, Leon, Denemarken naar achtste finales na bruisend voetbalfeest in Kopenhagen (21 juni 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denmark reach World Cup with 1-0 win over Austria (12 oktober 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denmark thrashes Israel 5-0 to dent World Cup soccer qualifying chances (8 september 2021). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denmark at the 2022 World Cup: Results, squad, scorers (30 november 2022). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Rutineret duo fravalgt til landsholdet: Kjær håber på gensyn (21 maart 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Risager, Victor, Danmark afværger blamage og slår San Marino (17 oktober 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denemarken grijpt EK-ticket, Polen laat het liggen (17 november 2023). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Denemarken met Dolberg, Eriksen en nog drie oud-Eredivisie-spelers naar EK NU.nl, 30 mei 2024
- ↑ Yussuf Yurary Poulsen: The Rise of RB Leipzig’s Great Dane (26 augustus 2018). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ Yusuf Poulsen on why he chose Denmark over Tanzania (9 mei 2019). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
- ↑ White, Mark, Euro 2024: Why does Denmark forward Yussuf Poulsen have "Yurary" on the back of his shirt? (16 juni 2024). Geraadpleegd op 3 juli 2026.
· 
· 
1 Heuer Fernandes ·
3 Wolfe ·
4 Nadir ·
5 Adeline ·
6 Sambi Lokonga ·
7 El Ouahdi ·
9 Moffi ·
10 Pherai ·
11 Grønbæk ·
12 Tangvik ·
15 Poulsen ·
17 Omari ·
18 Jatta ·
19 Stange ·
20 Vieira ·
21 Remberg 
·
22 Amoako ·
23 Torunarigha ·
24 Capaldo ·
27 Daka ·
28 Muheim ·
33 Bornauw ·
37 Lemke ·
38 Røssing-Lelesiit ·
39 Agyekum ·
40 Lahti ·
41 Dickes ·
43 Nandja ·
Coach: Polzin
· · 1 Schmeichel ·
2 Krohn-Dehli ·
3 Vestergaard ·
4 Kjær ·
5 Knudsen ·
6 Christensen ·
7 Kvist ·
8 Delaney ·
9 Jørgensen ·
10 Eriksen ·
11 Braithwaite ·
12 Dolberg ·
13 Jørgensen ·
14 Dalsgaard ·
15 Fischer ·
16 Lössl ·
17 Larsen ·
18 Lerager ·
19 Schöne ·
20 Poulsen ·
21 Cornelius ·
22 Rønnow ·
23 Sisto ·
Coach: Hareide
· · 1 Schmeichel ·
2 Andersen ·
3 Vestergaard ·
4 Kjær ·
5 Mæhle ·
6 Christensen ·
7 Skov ·
8 Delaney ·
9 Braithwaite ·
10 Eriksen ·
11 Skov Olsen ·
12 Dolberg ·
13 Jørgensen ·
14 Damsgaard ·
15 Nørgaard ·
16 Lössl ·
17 Larsen ·
18 Wass ·
19 Wind ·
20 Poulsen ·
21 Cornelius ·
22 Rønnow ·
23 Højbjerg ·
24 Jensen ·
25 Christiansen ·
26 Boilesen ·
Coach: Hjulmand
1 Schmeichel ·
2 Andersen ·
3 Nelsson ·
4 Kjær ·
5 Mæhle ·
6 A. Christensen ·
7 Jensen ·
8 Delaney ·
9 Braithwaite ·
10 Eriksen ·
11 Skov Olsen ·
12 Dolberg ·
13 Kristensen ·
14 Damsgaard ·
15 Nørgaard ·
16 O. Christensen ·
17 Larsen ·
18 Wass ·
19 Wind ·
20 Poulsen ·
21 Cornelius ·
22 Rønnow ·
23 Højbjerg ·
24 Skov ·
25 Lindstrøm ·
26 Bah ·
Coach: Hjulmand
· · 1 Schmeichel ·
2 Andersen ·
3 Vestergaard ·
4 Kjær ·
5 Mæhle ·
6 Christensen ·
7 Jensen ·
8 Delaney ·
9 Højlund ·
10 Eriksen ·
11 Skov Olsen ·
12 Dolberg ·
13 Jørgensen ·
14 Damsgaard ·
15 Nørgaard ·
16 Hermansen ·
17 Kristiansen ·
18 Bah ·
19 Wind ·
20 Poulsen ·
21 Hjulmand ·
22 Rønnow ·
23 Højbjerg ·
24 Dreyer ·
25 Kristensen ·
26 Bruun Larsen ·
Coach: Hjulmand