Christian Eriksen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Christian Eriksen
Christian Eriksen
Persoonlijke informatie
Volledige naam Christian Dannemann Eriksen
Geboortedatum 14 februari 1992
Geboorteplaats Middelfart, Vlag van Denemarken Denemarken
Lengte 182 cm
Been Tweebenig
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Manchester United
Rugnummer 14
Contract tot 30 juni 2025
Jeugd
1995–2005
2005–2008
2008–2010
Vlag van Denemarken Middelfart
Vlag van Denemarken Odense
Vlag van Nederland Ajax
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2010–2013
2013–2020
2020–2021
2022
2022–
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Engeland Brentford
Vlag van Engeland Manchester United
113(25)
226(51)
43(4)
11(1)
0(0)
Interlands **
2007–2009
2009
2009
2011
2010–
Vlag van Denemarken Denemarken –17
Vlag van Denemarken Denemarken –18
Vlag van Denemarken Denemarken –19
Vlag van Denemarken Denemarken –21
Vlag van Denemarken Denemarken
27(9)
5(1)
3(1)
3(1)
115(38)

* Bijgewerkt op 15 juli 2022
** Bijgewerkt op 5 juli 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Christian Dannemann Eriksen (Middelfart, 14 februari 1992) is een Deens voetballer die doorgaans als aanvallende middenvelder speelt. Eriksen debuteerde in 2010 in het Deens voetbalelftal.

In 2021 tijdens de groepswedstrijd tussen Denemarken en Finland (0–1) op het EK 2020 liep Eriksen rond de veertigste minuut een hartstilstand op, waarop hij gereanimeerd moest worden op het veld. Eriksen overleefde het voorval en kreeg een week later een defibrillator ingeplant.[1] Om veiligheidsredenen mag er niet met een defibrillator worden gespeeld in Italië waardoor zijn contract op 17 december 2021 werd ontbonden bij Internazionale.[2]

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Eriksen samen met zijn oud-teamgenoot Lorenzo Ebecilio.

Eriksen begon op zijn derde met voetballen bij het plaatselijke Middelfart Sanderum. Daar werd hij opgemerkt door Odense BK, dat hem in de jeugdopleiding opnam. Hij werd in 2008 verkozen tot Talent van het Jaar, waarmee hij in de voetstappen trad van onder anderen oud-Ajacieden Ole Tobiasen en Jesper Grønkjær. Eriksen liep vervolgens stage bij Chelsea en FC Barcelona. Chelsea vond Eriksen fysiek niet sterk genoeg. Daarop tekende hij een verbintenis bij Ajax die oorspronkelijk liep tot aan de zomer van 2011.[3] Hij verlengde zijn contract in 2010 tot 30 juni 2014.[4]

Eriksen begon in het seizoen 2008/09 in de B1 van Ajax onder leiding van Tim Ekkelenkamp. Ajax A1-trainer Frank de Boer liet hem aan het einde van het seizoen regelmatig meespelen met de A1 en na verloop van tijd mocht hij meetrainen met het eerste elftal.[3] Begin 2010 mocht Eriksen met de hoofdmacht mee op trainingskamp naar Portugal waar hij debuteerde tegen de Ajax Amateurs. Hij speelde op het trainingskamp ook 45 minuten mee tegen FC Groningen. Tegenover Voetbal International zei Martin Jol tevreden te zijn over de ontwikkeling van Eriksen: "Binnen nu en twee jaar is Eriksen óf goed, óf heel goed óf een heel grote".[5] Jol selecteerde hem in de eerstvolgende competitiewedstrijd tegen NAC Breda, waar hij direct in de basis mocht starten.[6] Vervolgens viel hij in tegen NEC in de beker, tegen Feyenoord en tegen Roda JC. Op zondag 29 augustus 2010 maakte Eriksen als invaller zijn eerste competitiedoelpunt voor Ajax, in een uitwedstrijd tegen De Graafschap maakte hij de 0-5.

Op 6 december 2010 nam Martin Jol ontslag als trainer van Ajax.[7] De opvolger van Jol, Frank de Boer, zette in zijn eerste wedstrijd tegen AC Milan voor de UEFA Champions League Eriksen meteen in de basis. Onder De Boer is Eriksen een vaste waarde en een belangrijke schakel op het middenveld. Op 28 januari 2011 gaf voormalig Ajax-trainer Martin Jol in een interview aan dat Eriksen "de beste nummer 10 kan worden die Ajax ooit heeft gehad".[8]

Eriksen werd in 2011 verkozen tot Talent van het Jaar. Deze prijs had hij het jaar ervoor ook al gekregen. Hij was heel blij met de prijs maar hij vond het belangrijker dat het beter gaat met Ajax, zo zei hij in een interview met de Deense pers. Eriksen maakte zijn eerste doelpunt in de Champions League in de thuiswedstrijd tegen Manchester City.

Op 2 maart 2013 in de uitwedstrijd bij FC Twente speelde Eriksen zijn 100e competitiewedstrijd voor Ajax. Hiermee werd hij lid van officieuze Club van 100, bestaande uit spelers die honderd competitiewedstrijden of meer hebben gespeeld voor Ajax.

Eriksen werd in het seizoen 2012/13 voor de derde keer op rij kampioen met Ajax. Op 13 mei 2013 werd bekendgemaakt dat Eriksen tweede was geworden in het voetballer van het jaar-klassement, waardoor hij de Zilveren Schoen won.[9] Op 29 augustus 2013 kwam het bericht naar buiten dat Ajax en Tottenham Hotspur een akkoord hebben bereikt over Eriksen, alleen de speler zelf zou er nog uit moeten komen met de club. Met de transfer zou 12 miljoen euro zijn gemoeid, wat met bonussen nog kon oplopen tot 13,5 miljoen euro.[10]

Tottenham Hotspur[bewerken | brontekst bewerken]

Eriksen in actie tijdens de wedstrijd CSKA Moscow - Tottenham in 2016

Op 30 augustus 2013 maakte Tottenham Hotspur de transfer van Eriksen officieel bekend.[11] Hij maakte zijn debuut (dat ook meteen zijn basisdebuut was) op 14 september 2013 tegen Norwich City. Deze wedstrijd werd met 2-0 gewonnen en Eriksen leverde de assist op de 1-0. Hij werd in de 70e minuut gewisseld. In zijn tweede wedstrijd voor de Spurs, op 19 september 2013, maakte Eriksen zijn eerste officiële doelpunt. In deze thuiswedstrijd voor de UEFA Europa League tegen het Noorse Tromsø IL zette hij in de 86e minuut de 3-0-eindstand op het bord. Eriksen scoorde op 26 december 2013 zijn eerste doelpunt in de Premier League. In de thuiswedstrijd tegen West Bromwich Albion, die in 1-1 eindigde, scoorde Eriksen in de 36e minuut uit een vrije trap de openingstreffer. Op 10 mei 2014 werd bekendgemaakt dat Eriksen door de supporters van Tottenham Hotspur verkozen was tot speler van het jaar.[12]

Op 28 januari 2015 zorgde Eriksen met twee doelpunten ervoor dat de Spurs zich plaatste voor de League Cup-finale. Hij maakte op bezoek bij Sheffield United vlak voor tijd de 2-2, wat net voldoende was na de 1-0-zege in eigen huis. De middenvelder had eerder ook al uit een vrije trap de 0-1 gemaakt.[13] Hij speelde op 29 november 2015 tegen Chelsea (0-0) zijn 100e officiële wedstrijd voor de Spurs.

Eriksen was over het seizoen 2015/16 goed voor dertien assists. Alleen Mesut Özil gaf er meer (19). Hij streed met Tottenham tot in mei 2016 mee om de titel, waarna Leicester City uiteindelijk met het kampioenschap aan de haal ging. Tottenham kwalificeerde zich door een derde plaats in de competitie wel rechtstreeks voor de groepsfase van de Champions League. Eriksen bleef ook in de jaren die volgden een vaste waarde bij Tottenham. Hiermee bereikte hij in het seizoen 2018/19 de finale van de Champions League.

Internazionale[bewerken | brontekst bewerken]

Eriksen legde aanbiedingen om zijn verbintenis te verlengen bij Tottenham Hotspur naast zich neer. Hierdoor was het in januari 2020 bijna einde contract bij de Engelse club. Hij tekende in januari 2020 een contract tot medio 2024 bij Internazionale, de nummer twee van de Serie A op dat moment. De Italianen betaalden 20 miljoen euro voor hem.[14] Eriksen maakte op 29 januari 2020 zijn debuut voor Internazionale in de gewonnen kwartfinale van de Coppa Italia, waarin hij in de 66e minuut Alexis Sánchez verving. In zijn eerste halve seizoen bij de club kreeg Eriksen geen vaste basisplaats in het elftal. Sinds zijn hartstilstand op 12 juni 2021, die hij kreeg tijdens het EK 2020 in de eerste groepswedstrijd van Denemarken tegen Finland, was het de vraag of Eriksen zijn loopbaan in Italië voort kon zetten. In de Serie A is het namelijk niet toegestaan om als voetballer met een defibrillator te spelen.[15] Eriksen begon na zijn herstel met het trainen bij zijn oude club Odense om mogelijk terug te keren in het betaald voetbal. Zijn contract bij Internazionale, de club waar Eriksen nog tot 30 juni 2024 onder contract stond, werd per 17 december 2021 ontbonden.[16]

Brentford[bewerken | brontekst bewerken]

Eriksen trainde onder meer bij Jong Ajax om zo zijn conditie op peil te houden.[17] Op de laatste dag van de wintermercato, 31 januari 2022, tekende hij een kort contract tot medio 2022 bij Brentford dat in de Premier League uitkomt. De club had met trainer Thomas Frank en zes spelers al een behoorlijk Deense enclave. Op 26 februari 2022 maakte hij zijn eerste speelminuten voor de club met een invalbeurt kort na de rust. Uiteindelijk werd met 0–2 verloren tegen Newcastle United in zijn eerste officiële wedstrijd sinds zijn hartaanval acht maanden eerder op het EK.[18]

Manchester United[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 juli 2022 maakte Manchester United bekend dat Eriksen voor drie seizoenen had getekend bij de club.

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Eriksen is getrouwd met de Deense Sabrina Kvist. Samen hebben ze een zoon en een dochter.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker[noot 1] Internationaal[noot 2] Overig[noot 3] Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2009/10 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 15 0 4 1 2 0 0 0 21 1
2010/11 28 6 6 1 12 1 1 0 47 8
2011/12 33 7 2 0 8 1 1 0 44 8
2012/13 33 10 4 2 8 1 0 0 45 13
2013/14 4 2 0 0 0 0 1 0 5 2
Club totaal 113 25 16 4 30 3 3 0 162 32
2013/14 Tottenham Hotspur Vlag van Engeland Premier League 25 7 2 0 9 3 36 10
2014/15 38 10 6 2 4 0 48 12
2015/16 35 6 5 1 7 1 47 8
2016/17 36 8 4 3 8 1 48 12
2017/18 37 10 4 2 6 2 47 14
2018/19 35 8 4 0 12 2 51 10
2019/20 20 2 3 0 5 1 28 3
Club totaal 226 51 28 8 51 10 0 0 305 69
2021/22 Internazionale Vlag van Italië Serie A 17 1 3 1 6 2 26 4
2020/21 26 3 4 1 4 0 34 4
2021/22 0 0 0 0 0 0 0 0
Club totaal 43 4 7 2 10 2 0 0 60 8
2021/22 Brentford Vlag van Engeland Premier League 5 1 0 0 0 0 5 1
Club totaal 5 1 0 0 0 0 0 0 5 1
Carrière totaal 385 81 51 14 91 15 3 0 531 110
Bijgewerkt tot en met 14 april 2022.[19][20]

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Op 3 maart 2010 maakte Eriksen zijn debuut in het Deense elftal. Bondscoach Morten Olsen riep hem op voor het oefenduel tegen Oostenrijk.[21] Eriksen viel in de 57e minuut in voor Daniel Jensen, maar kon niet voorkomen dat de wedstrijd met 2-1 werd verloren.[22] Olsen nam hem ook mee naar het WK 2010, als jongste speler van het toernooi.[23] Hij werd eind 2010 zelfs uitgeroepen tot 'Deens Talent van het Jaar: 2010'.

Eriksen nam met Denemarken –21 deel aan de EK-eindronde 2011 in eigen land, waar de ploeg van bondscoach Keld Bordinggaard werd uitgeschakeld in de eerste ronde.

Op 4 juni 2011 maakte Eriksen – in zijn veertiende interland – zijn eerste doelpunt voor Denemarken in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen IJsland.[24] Hij was toen 19 jaar en 110 dagen, waarmee hij de jongste doelpuntenmaker ooit is voor de Deense nationale ploeg. Eriksen nam met Denemarken ook deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de selectie van bondscoach Morten Olsen in de groepsfase werd uitgeschakeld. Op de 1-0-overwinning op Nederland volgden nederlagen tegen Portugal (2-3) en Duitsland (1-2), waardoor de Denen als derde eindigden in groep B. Op 25 maart 2015 speelde Eriksen zijn 50ste interland, tijdens deze interland droeg Eriksen voor het eerst de aanvoerdersband namens het nationale elftal.

Eriksen, die met de Deense ploeg deelnam aan het EK 2020, werd op 12 juni 2021 tijdens de eerste groepswedstrijd van Denemarken, tegen Finland, in de 42e minuut getroffen door een hartstilstand.[25] Hij werd onmiddellijk gereanimeerd en werd bij bewustzijn van het veld gedragen. Ongeveer een uur na het incident bevestigden functionarissen van de UEFA en de Deense voetbalbond vanuit het Rigshospitalet dat Eriksen gestabiliseerd en wakker was.[26] De wedstrijd werd door de UEFA gestaakt, maar later op de avond alsnog uitgespeeld.[25]

Half maart 2022 werd Eriksen voor de eerste keer na zijn hartaanval opgeroepen voor de oefenwedstrijden met het Deense elftal tegen Nederland en Servië eind maart.[27] Bij de start van de tweede helft van de oefeninterland tegen Nederland op 26 maart 2022 maakte hij onder luid applaus zijn rentree. Twee minuten later was er wederom applaus toen hij de bal hoog in het doel joeg en daarmee de 3-2 voor zijn rekening nam.

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Interlands van Christian Eriksen voor Vlag van Denemarken Denemarken
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Doelpunten
Als speler van Vlag van Nederland Ajax
1. 3 maart 2010 Vlag van Oostenrijk OostenrijkDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 1 Vriendschappelijk
2. 27 mei 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenSenegal Vlag van Senegal 2 – 0 Vriendschappelijk
3. 1 juni 2010 Vlag van Australië AustraliëDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Vriendschappelijk
4. 14 juni 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenNederland Vlag van Nederland 0 – 2 WK Groepsfase 2010
5. 24 juni 2010 Vlag van Japan JapanDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 1 WK Groepsfase 2010
6. 11 augustus 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenDuitsland Vlag van Duitsland 2 – 2 Vriendschappelijk
7. 7 september 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenIJsland Vlag van IJsland 1 – 0 EK-kwalificatie 2012
8. 8 oktober 2010 Vlag van Portugal PortugalDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 1 EK-kwalificatie 2012
9. 12 oktober 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenCyprus Vlag van Cyprus 2 – 0 EK-kwalificatie 2012
10. 17 november 2010 Vlag van Denemarken DenemarkenTsjechië Vlag van Tsjechië 0 – 0 Vriendschappelijk
11. 9 februari 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenEngeland Vlag van Engeland 1 – 2 Vriendschappelijk
12. 26 maart 2011 Vlag van Noorwegen NoorwegenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 EK-kwalificatie 2012
13. 29 maart 2011 Vlag van Slovenië SloveniëDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 2 Vriendschappelijk
14. 4 juni 2011 Vlag van IJsland IJslandDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 2 EK-kwalificatie 2012 Goal 75'
15. 10 augustus 2011 Vlag van Schotland SchotlandDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 1 Vriendschappelijk Goal 31'
16. 6 september 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenNoorwegen Vlag van Noorwegen 2 – 0 EK-kwalificatie 2012
17. 7 oktober 2011 Vlag van Cyprus CyprusDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 4 EK-kwalificatie 2012
18. 11 oktober 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenPortugal Vlag van Portugal 2 – 1 EK-kwalificatie 2012
19. 11 november 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 2 – 0 Vriendschappelijk
20. 15 november 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenFinland Vlag van Finland 2 – 1 Vriendschappelijk
21. 29 februari 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenRusland Vlag van Rusland 0 – 2 Vriendschappelijk
22. 26 mei 2012 Vlag van Brazilië BraziliëDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 1 Vriendschappelijk
23. 2 juni 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenAustralië Vlag van Australië 2 – 0 Vriendschappelijk
24. 9 juni 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenNederland Vlag van Nederland 1 – 0 EK Groepsfase 2012
25. 13 juni 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenPortugal Vlag van Portugal 2 – 3 EK Groepsfase 2012
26. 17 juni 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenDuitsland Vlag van Duitsland 1 – 2 EK Groepsfase 2012
27. 15 augustus 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenSlowakije Vlag van Slowakije 1 – 3 Vriendschappelijk
28. 8 september 2012 Vlag van Denemarken DenemarkenTsjechië Vlag van Tsjechië 0 – 0 WK-kwalificatie 2014
29. 12 oktober 2012 Vlag van Bulgarije BulgarijeDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 WK-kwalificatie 2014
30. 16 oktober 2012 Vlag van Italië ItaliëDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 1 WK-kwalificatie 2014
31. 14 november 2012 Vlag van Turkije TurkijeDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 Vriendschappelijk
32. 06 februari 2013 Vlag van Macedonië MacedoniëDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 0 Vriendschappelijk
33. 22 maart 2013 Vlag van Tsjechië TsjechiëDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 3 WK-kwalificatie 2014
34. 26 maart 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenBulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 1 WK-kwalificatie 2014
35. 5 juni 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenGeorgië Vlag van Georgië 2 – 1 Vriendschappelijk Goal 89'
36. 11 juni 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenArmenië Vlag van Armenië 0 – 4 WK-kwalificatie 2014
37. 14 augustus 2013 Vlag van Polen PolenDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 2 Vriendschappelijk Goal 18'
Als speler van Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
38. 6 september 2013 Vlag van Malta MaltaDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 2 WK-kwalificatie 2014
39. 10 september 2013 Vlag van Armenië ArmeniëDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 1 WK-kwalificatie 2014
40. 11 oktober 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenItalië Vlag van Italië 2 – 2 WK-kwalificatie 2014
41. 15 oktober 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenMalta Vlag van Malta 6 – 0 WK-kwalificatie 2014
42. 15 november 2013 Vlag van Denemarken DenemarkenNoorwegen Vlag van Noorwegen 2 – 1 Vriendschappelijk
43. 22 mei 2014 Vlag van Hongarije HongarijeDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 2 Vriendschappelijk Goal 56'
44. 28 mei 2014 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 1 – 0 Vriendschappelijk
45. 3 september 2014 Vlag van Denemarken DenemarkenTurkije Vlag van Turkije 1 – 2 Vriendschappelijk
46. 7 september 2014 Vlag van Denemarken DenemarkenArmenië Vlag van Armenië 2 – 1 EK-kwalificatie 2016
47. 11 oktober 2014 Vlag van Albanië AlbaniëDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 EK-kwalificatie 2016
48. 14 oktober 2014 Vlag van Denemarken DenemarkenPortugal Vlag van Portugal 0 – 1 EK-kwalificatie 2016
49. 14 november 2014 Vlag van Servië ServiëDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 3 EK-kwalificatie 2016
50. Aanvoerder 25 maart 2015 Vlag van Denemarken DenemarkenVerenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 3 – 2 Vriendschappelijk
51. 29 maart 2015 Vlag van Frankrijk FrankrijkDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 0 Vriendschappelijk
52. 8 juni 2015 Vlag van Denemarken DenemarkenMontenegro Vlag van Montenegro 2 – 1 Vriendschappelijk Goal 70'
53. 13 juni 2015 Vlag van Denemarken DenemarkenServië Vlag van Servië 2 – 0 EK-kwalificatie 2016
54. 8 oktober 2015 Vlag van Portugal PortugalDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 EK-kwalificatie 2016
55. 11 oktober 2015 Vlag van Denemarken DenemarkenFrankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 2 Vriendschappelijk
56. 14 november 2015 Vlag van Zweden ZwedenDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 1 EK-kwalificatie 2016
57. 17 november 2015 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 2 – 2 EK-kwalificatie 2016
58. 24 maart 2016 Vlag van Denemarken DenemarkenIJsland Vlag van IJsland 2 – 1 Vriendschappelijk
59. 29 maart 2016 Vlag van Schotland SchotlandDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Vriendschappelijk
60. 3 juni 2016 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en HerzegovinaDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 2 Kirin Cup 2016
61. 7 juni 2016 Vlag van Bulgarije BulgarijeDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 4 Kirin Cup 2016 Goal 72'Goal 74'Goal 82'
62. 31 augustus 2016 Vlag van Denemarken DenemarkenLiechtenstein Vlag van Liechtenstein 5 – 0 Vriendschappelijk
63. 4 september 2016 Vlag van Denemarken DenemarkenArmenië Vlag van Armenië 1 – 0 WK-kwalificatie 2018 Goal 17'
64. 8 oktober 2016 Vlag van Polen PolenDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 2 WK-kwalificatie 2018
65. 11 oktober 2016 Vlag van Denemarken DenemarkenMontenegro Vlag van Montenegro 0 – 1 WK-kwalificatie 2018
66. 11 november 2016 Vlag van Denemarken DenemarkenKazachstan Vlag van Kazachstan 4 – 1 WK-kwalificatie 2018 Goal 36'Goal 90+2'
67. 26 maart 2017 Vlag van Roemenië RoemeniëVlag van Denemarken Denemarken 0 – 0 WK-kwalificatie 2018
68. Aanvoerder 6 juni 2017 Vlag van Denemarken DenemarkenDuitsland Vlag van Duitsland 1 – 1 Vriendschappelijk Goal 18'
69. 10 juni 2017 Kazachstan Vlag van KazachstanVlag van Denemarken Denemarken 1 – 3 WK-kwalificatie 2018 Goal 51'
70. 1 september 2017 Vlag van Denemarken DenemarkenVlag van Polen Polen 4 – 0 WK-kwalificatie 2018 Goal 80'
71. 4 september 2017 Vlag van Armenië ArmeniëVlag van Denemarken Denemarken 1 – 4 WK-kwalificatie 2018 Goal 29'
72. 5 oktober 2017 Montenegro Vlag van MontenegroVlag van Denemarken Denemarken 0 – 1 WK-kwalificatie 2018 Goal 16'
73. 8 oktober 2017 Vlag van Denemarken DenemarkenVlag van Roemenië Roemenië 1 – 1 WK-kwalificatie 2018 Goal 60'
74. 11 november 2017 Vlag van Denemarken DenemarkenVlag van Ierland Ierland 0 – 0 WK-kwalificatie Playoffs 2018
75. 14 november 2017 Vlag van Ierland IerlandVlag van Denemarken Denemarken 1 – 5 WK-kwalificatie Playoffs 2018 Goal 32'Goal 63'Goal 74'

Bijgewerkt t/m 14 november 2017[28]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Eredivisie 3x 2010/11, 2011/12, 2012/13
KNVB beker 1x 2009/10
Johan Cruijff Schaal 1x 2013
Vlag van Italië Internazionale
Serie A 1x 2020/21
Individueel
Prijs Aantal Jaren
Nederland
Nederlands Talent van het Jaar 1x 2011
Nederlands Bronzen Schoen 1x 2012
Nederlands Zilveren Schoen 1x 2013
Ajax Club van 100 113W 2010/13
Denemarken
Dansk Fodbold Award 3x 2011, 2013, 2014
Deens Talent van het Jaar 1x 2010
Deens Årets Talent[29] 2x 2010, 2011
Deens Årets Talent U/17 1x 2008
Engeland
Tottenham speler van het jaar 1x 2013/14

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Christian Eriksen.

AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2010–2011
Doelmannen: 1 Stekelenburg Aanvoerder · 12 Vermeer · 30 Verhoeven · 36 Graafland
Verdedigers: 2 Van der Wiel · 3 Alderweireld · 4 Vertonghen · 5 Anita · 13 Ooijer · 17 Blind · 22 Silva · 23 Oleguer · 32 Boilesen
Middenvelders: 6 Enoh · 8 Eriksen · 10 De Jong · 15 Lodeiro · 18 Lindgren · 19 Tainio · 20 De Zeeuw · 22 Aissati · 25 Donald · 28 Bonevacia
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 El Hamdaoui Clubtopschutter/Topschutter · 16 Suárez · 24 Zeegelaar · 27 Cvitanich · 33 Özbiliz · 35 Mido · 37 Lukoki · 41 Ebecilio · 46 Castillion · 46 Jozefzoon
Coach: Jol 1 · De Boer 2
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2011–2012
Doelmannen: 1 Vermeer · 22 Cillessen · 30 Verhoeven
Verdedigers: 2 Van der Wiel · 3 Alderweireld · 4 Vertonghen Aanvoerder · 13 Ooijer · 15 Boilesen · 17 Blind · 31 Ligeon · 34 Van Rhijn · 35 Koppers
Middenvelders: 5 Anita · 6 Enoh · 8 Eriksen · 10 De Jong Clubtopschutter/Topschutter · 16 Janssen · 18 Lodeiro · 25 Serero · 28 Aissati · 29 Rits · 39 Klaassen
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 Kolbeinn · 11 Ebecilio · 19 Boelykin · 21 Boerrigter · 23 Özbiliz · 37 Lukoki · 41 De Sa
Coach: De Boer
AFC Ajax (mannen) – Nederlands landskampioen voetbal 2012–2013
Doelmannen: 1 Vermeer · 22 Cillessen · 30 Van der Hart
Verdedigers: 2 Van Rhijn · 3 Alderweireld · 4 Moisander · 15 Boilesen · 17 Blind · 32 Ligeon · 33 Veltman · 34 Denswil · 35 Dijks · 40 Sporkslede
Middenvelders: 5 Poulsen · 8 Eriksen · 10 De Jong Aanvoerder Clubtopschutter/Topschutter · 18 Klaassen · 20 Schöne · 25 Serero · 43 Boccara
Aanvallers: 7 Sulejmani · 9 Kolbeinn · 11 Cuenca · 16 Andersen · 19 Sana · 21 Boerrigter · 23 Hoesen · 27 Lukoki · 37 De Sa · 39 Fischer · 49 Babel
Coach: De Boer
Voorganger:
Vlag van Nederland Gregory van der Wiel
2010
Nederlands Talent van het Jaar
2011
Opvolger:
Vlag van Nederland Adam Maher
2012