Siem de Jong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Siem de Jong
SiemdeJong.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Siem de Jong
Bijnaam Siep
Geboortedatum 28 januari 1989
Geboorteplaats Aigle, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lengte 185 cm
Been Rechts
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Newcastle United
Rugnummer 10
Contract tot 30 juni 2020
Jeugd

2001–2005
2006–2007
Vlag van Nederland DZC'68
Vlag van Nederland De Graafschap
Vlag van Nederland Ajax
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2007–2014
2014–
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Engeland Newcastle United
168 (57)
22 0(1)
Interlands
2004
2006
2007
2007
2008
2007–2010
2008–2009
2010–
Vlag van Nederland Nederland –15
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –18
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –20
Vlag van Nederland Jong Oranje
Vlag van Nederland Nederland B
Vlag van Nederland Nederland
1 0(0)
1 0(0)
1 0(0)
6 0(2)
1 0(0)
12 0(4)
3 0(1)
6 0(2)

* Bijgewerkt op 2 juni 2015
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Siem de Jong (Aigle (Zwitserland), 28 januari 1989) is een in Zwitserland geboren Nederlands betaald voetballer die bij voorkeur op het middenveld speelt. Hij tekende in juli 2014 een zesjarig contract bij Newcastle United, dat hem overnam van Ajax. In augustus 2010 debuteerde hij in het Nederlands voetbalelftal. Zijn jongere broer Luuk de Jong is eveneens profvoetballer.

Clubcarrière[bewerken]

De Jong voor Ajax

Jeugd[bewerken]

De Jong begon zijn carrière in Doetinchem bij DZC '68. Toen hij 12 was mocht hij door scouting naar De Graafschap. In Doetinchem ging hij naar de school het Rietveld Lyceum, waar ook Guus Hiddink, Paul Bosvelt en Klaas-Jan Huntelaar op hadden gezeten. Hij behaalde daar zijn vwo-diploma, en dacht erover om economie te gaan studeren. Hij heeft deelgenomen aan de introductie van de studie Economie en Bedrijfskunde aan de Universiteit van Amsterdam, maar nadat de hoofdmacht van Ajax steeds vaker een beroep op hem begon te doen besloot hij te stoppen met zijn studie en zich volledig op het voetballen te richten. In 2005 verhuisde hij naar de jeugd van Ajax. Zijn ouders - George de Jong en Loekie Raterink - zijn beiden volleybalinternational geweest.

Ajax[bewerken]

De Jong speelde toen hij 18 was onder toenmalig coach Henk ten Cate zijn eerste wedstrijd. Toen hij 19 werd, verlengde hij zijn contract tot juni 2013.

In het seizoen 2007/08 zat De Jong tijdens de wedstrijd Ajax tegen Dinamo Zagreb in de UEFA Cup voor het eerst bij de wedstrijdselectie, maar kwam niet tot spelen en zat de hele wedstrijd op de reservebank. Op 26 september 2007 maakte De Jong zijn debuut in de wedstrijd Kozakken Boys-Ajax (1-2 na verlenging). Hij kwam in de 80ste minuut het veld in na een wissel met Jan Vertonghen. In zijn eerste wedstrijd in de Eredivisie scoorde hij meteen. In blessuretijd scoorde hij de 2-2. Zijn tweede goal van het seizoen was ook van veel belang, toen hij in "De klassieker" scoorde. Deze wedstrijd eindigde ook in 2-2. In 2007/08 was hij de enige speler voor Ajax onder twintig jaar die meer dan twintig wedstrijden speelde. In de wedstrijd tegen Willem II liep hij een beenblessure op. Hierdoor miste hij veel wedstrijden. De Jong kon alle wedstrijden van 16 maart tot begin april 2008 alleen toekijken. In april kon hij weer spelen, maar was hij niet helemaal fit. Tegen De Graafschap speelde hij 10 minuten. De Jong speelde in dat seizoen 26 wedstrijden voor Ajax. Hij scoorde twee keer. Hij speelde met het rugnummer 38.

De Jong bleef bij Ajax in het volgende seizoen, seizoen 2008-2009. Hij kreeg een ander rugnummer, 22. Hij had niet het volle vertrouwen van nieuwe coach Marco van Basten. Gedurende het seizoen kreeg hij dat steeds meer. In het begin speelde hij zeven vriendschappelijke wedstrijden en scoorde een keer: tegen Germanicus (7-0 winst). Hij speelde niet de eerste competitiewedstrijden. Later begon hij meer te spelen. Hij speelde zijn eerste wedstrijd van het seizoen tegen N.E.C.. Daarna stond hij in de basis tegen Heracles Almelo en FC Twente. In de wedstrijd tegen FC Twente scoorde hij de 0-1.

Ook in het seizoen 2009/10 bleef De Jong bij Ajax. Inmiddels speelde hij vijf wedstrijden in de competitie. Hierin scoorde hij eenmaal, tegen ADO Den Haag (3-0). In de Europa League scoorde hij eenmaal in vier wedstrijden, tegen Slovan Bratislava (1-2). Na de winterstop speelde hij steeds meer en brak hij door. Met De Jong in de basis zette Ajax in de tweede helft van de reguliere competitie een indrukwekkende reeks met 14 overwinningen op rij neer. Hierin had hij een belangrijk aandeel door onder andere acht keer te scoren. Ondanks deze reeks kon Siem de Jong Ajax niet aan het kampioenschap helpen, doordat FC Twente met een punt meer koploper bleef. Ook was De Jong belangrijk in de dubbele bekerfinale tegen Feyenoord door het maken van vier doelpunten. Deze finale werd wel gewonnen, waardoor De Jong zijn eerste grote prijs op zijn palmares kon bijschrijven.

Gedurende het seizoen 2010-2011 werd De Jong verrast door een plotselinge rol als spits. Als harde werker en aanspeelpunt voorin werd De Jong gebruikt in een aantal wedstrijden, tot aan de terugkeer van Mounir El Hamdaoui. Siem de Jong speelde op 8 mei 2011 de KNVB bekerfinale tegen FC Twente, tegen zijn broer Luuk de Jong. Deze finale werd door FC Twente gewonnen, na een 0-2-voorsprong gaf Ajax deze uit handen, het werd uiteindelijk 3-2 voor FC Twente. Een week later, op 15 mei 2011 ontmoetten de broers elkaar voor de laatste competitiewedstrijd, tevens de onderlinge beslissing van het seizoen. Deze werd gewonnen door Ajax waarin Siem een beslissende rol had, hij maakte twee doelpunten. De einduitslag was een 3-1 winst voor Ajax waarmee zij voor de 30e keer kampioen werden. Na afloop van het seizoen 2010/11 verlengde De Jong zijn contract met twee jaar tot 30 juni 2015.

In het seizoen 2011/12 was hij een vaste waarde in het elftal van Frank de Boer. Hij had in het eerste seizoenshelft wel aan het eind een korte blessure en maakte pas in het tweede seizoenshelft zijn rentree bij Ajax. Kort daarna op 29 januari 2012 speelde hij zijn 100ste competitie wedstrijd voor Ajax en kwam daarmee in de Club van 100 van Ajax. Deze wedstrijd speelde hij de volle 90 minuten maar er werd wel verloren van Feyenoord met 4-2.

Voor aanvang van het seizoen 2012/13 volgde De Jong de naar Tottenham Hotspur vertrokken Jan Vertonghen op als aanvoerder van Ajax.[1] De Jong scoorde onder andere driemaal in de UEFA Champions League. Op 9 maart 2013 in de thuiswedstrijd tegen PEC Zwolle werd Siem de Jong in de 86ste minuut gewisseld, dit was voor De Jong de eerste keer sinds 18 december 2011 (ADO thuis) dat hij minuten miste in een wedstrijd in de Eredivisie. Door zijn twee doelpunten tegen AZ op 17 maart 2013, waardoor zijn totaal in 2012/13 op 11 competitiedoelpunten staat, werd Siem de Jong de eerste Ajax-spits in 20 jaar die vier seizoenen op rij minstens tien doelpunten maakt. Zijn voorganger was Stefan Pettersson. In de derde kampioenswedstrijd op rij wist Siem de Jong opnieuw te scoren, net als in de twee voorgaande jaren. In de met 5-0 gewonnen wedstrijd tegen Willem II scoorde hij zijn 50e competitiedoelpunt voor Ajax en de 32e landstitel was een feit. Bij Ajax speelde Siem de Jong samen met Daley Blind de meeste competitiewedstrijden in het seizoen 2012/13; beide kwamen in alle 34 wedstrijden in de Eredivisie in actie.

Op 19 juli 2013 na de oefenwedstrijd in Meppen tegen Werder Bremen (3-2 winst) maakte Siem de Jong bekend dat hij zich volledig zou gaan focussen op Ajax waarmee een transfer dus van de baan leek te zijn. Op 27 juli 2013 was Siem de Jong matchwinner, hij scoorde in de verlenging de 3-2 voor Ajax in de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal. Op 2 augustus 2013 speelde Siem de Jong zijn 150e competitiewedstrijd in dienst van Ajax thuis tegen Roda JC op speelronde 1, de Jong scoorde zelf de 2-0 in de met 3-0 gewonnen wedstrijd. Op 12 augustus 2013 maakte Ajax bekend dat Siem de Jong ongeveer zes weken uit de roulatie zal zijn door een klaplong. Een maand later, op 14 september 2013, maakte Siem de Jong zijn rentree voor Ajax in de thuiswedstrijd tegen PEC Zwolle die met 2-1 werd gewonnen kwam hij in de 63e minuut in de ploeg voor Danny Hoesen. In de Champions League wedstrijd tegen FC Barcelona op 18 september 2013 speelde Siem de Jong 60 minuten. Eén dag voor de competitiekraker Ajax-PSV op 19 januari, raakte Siem de Jong opnieuw geblesseerd aan een spier in zijn rechterbovenbeen. Hij maakte 2 weken later, op 3 februari tegen FC Utrecht weer zijn rentree. Deze wedstrijd eindigde in 1-1.

Newcastle United[bewerken]

Op 1 juli 2014 werd bekendgemaakt dat Siem de Jong het trainingskamp van Ajax in Oostenrijk had verlaten om een medische keuring te ondergaan bij Newcastle United. De Jong tekende bij Newcastle United een zesjarig contract.[2][3] Het voorgaande halfjaar werd Luuk de Jong, het jongere broertje van Siem, al door Newcastle United gehuurd. Luuk de Jong kreeg echter geen contract bij Newcastle en keerde terug naar Borussia Mönchengladbach. Bij Newcastle werd De Jong herenigd met oud-ploeggenoot Vurnon Anita, met wie hij al eerder speelde bij Ajax. Manager Alan Pardew benoemde De Jong op 13 juli 2014 tot reserve-aanvoerder, samen met Cheick Tioté, achter aanvoerder Fabricio Coloccini.[4]

Op 15 juli 2014 maakte De Jong zijn officieuze debuut voor Newcastle, in een vriendschappelijke wedstrijd uit bij Oldham Athletic die met 2-1 werd verloren. De Jong was aanvoerder van de ploeg en scoorde in de 14e minuut zijn eerste officieuze doelpunt voor Newcastle. De Jong maakte op 23 augustus 2014 zijn officiële debuut voor Newcastle in de Premier League. Uit bij Aston Villa werd het 0-0. De Jong verving in de 70e minuut Anita. Begin september liep De Jong op de training een scheurtje op in de pees van zijn dijbeen. Deze blessure zorgde ervoor dat hij in het restant van 2014 niet meer in actie zou komen. Toen De Jong nagenoeg hersteld was van zijn dijbeenblessure kreeg hij begin februari 2015 opnieuw te maken met een ingeklapte long. Door deze blessure zou De Jong naar de verwachting nog eens twee maanden uit de roulatie zijn.[5] Zijn rentree maakte De Jong op 25 april 2015 in de competitiewedstrijd tegen Swansea City die met 3-2 werd verloren. De Jong kwam na ruim 70 minuten spelen in het veld voor Remy Cabella. Tien minuten later scoorde De Jong meteen zijn eerste officiële doelpunt voor Newcastle.

Onder trainer Steve McClaren, die in de voorbereiding op het seizoen 2015/16 werd aangesteld, moest De Jong het vooral doen met invalbeurten. Begin november maakte Newcastle kenbaar dat het De Jong, ondanks zijn beperkte inbreng, niet zou willen laten vertrekken. McClaren gaf aan dat hij zeer tevreden was met de instelling van De Jong.[6] In de thuiswedstrijd tegen Liverpool op 6 december 2015 kreeg De Jong zijn eerste basisplaats van dat seizoen. Hij werd na 68 minuten spelen vervangen door Ayoze Pérez. Newcastle wist deze wedstrijd met 2-0 te winnen.[7] De Jong sloot het seizoen 2015/16 bij Newcastle United af met degradatie naar de Championship. Nadat directe concurrent Sunderland op 11 mei 2016 won van Everton werd het voor Newcastle één speelronde voor het einde van de competitie onmogelijk om nog boven de degradatiestreep te komen.

Interlandcarrière[bewerken]

Jeugelftallen[bewerken]

Als jeugdinternational speelde De Jong voor zowel het Nederlands team onder 15, 17, 18 en 20 jaar één vriendschappelijke wedstrijd. Met het team onder 19 jaar speelde hij mee met de kwalificatie wedstrijden voor het EK onder 19 in 2007 en 2008. Voor beide eindtoernooien wist De Jong zich met Nederland niet te plaatsen.

Jong Oranje[bewerken]

Op 12 november 2007 riep bondscoach Foppe de Haan De Jong voor het eerst op voor Jong Oranje. Dankzij een hamstringblessure van Luigi Bruins maakte hij op 16 november 2007 in de Goffert in Nijmegen tegen Jong Macedonië zijn debuut. Hij speelde 90 minuten. Op 4 september 2009 scoorde De Jong zijn eerste interlandoelpunt voor Jong Oranje, in een EK-kwalificatie duel tegen Jong Finland (2-0 winst). De Jong ging niet mee naar de Olympische Spelen van 2008 in Peking. In totaal kwam hij twaalf keer in actie voor Jong Oranje. Hierin wist hij vier keer te scoren.

Nederland B[bewerken]

In 2008 werd er voor het eerst sinds 1989 weer een wedstrijd georganiseerd voor Nederland B. De Jong werd voor deze wedstrijd opgenomen in de selectie en op 19 november 2008 maakte hij zijn debuut voor Nederland B in een wedstrijd tegen Jong Zweden (0-3 verlies). In 2009 werden er opnieuw 2 wedstrijd georganiseerd en opnieuw werd de Jong opgenomen in de selectie. In de wedstrijd tegen Jong Italië scoorde Siem de Jong zijn eerste interland doelpunt voor Nederland B.

Nederland[bewerken]

De Jong debuteerde op 11 augustus 2010 in het Nederlands voetbalelftal in een oefeninterland tegen Oekraïne. Bondscoach Bert van Marwijk gunde 22 van de 23 spelers van de selectie van het Wereldkampioenschap voetbal 2010 rust en selecteerde in plaats daarvan zeventien anderen, onder wie De Jong. Hij maakte deel uit van de voorlopige selectie voor het EK 2012, maar viel op zaterdag 26 mei 2012 af voor de definitieve 23-koppige selectie, net als Vurnon Anita, Jeremain Lens en Adam Maher. Zijn goede prestaties bij Ajax gedurende het seizoen 2012/13 bleven niet onopgemerkt bij bondscoach Louis van Gaal. Op 7 maart 2013 werd de Jong geselecteerd voor de voorselectie voor WK-kwalificatieduels met Estland en Roemenië. Uiteindelijk kreeg de Jong op 15 maart 2013 ook een uitnodiging voor de definitieve selectie. Op 26 maart 2013 maakte Siem de Jong, 3 jaar na zijn debuut, weer minuten in het Nederlands elftal. In de WK-kwalificatie wedstrijd tegen Roemenië mocht hij 5 minuten voor tijd invallen voor Robin van Persie. Hij maakte zijn eerste twee doelpunten in de met 0-3 gewonnen wedstrijd tegen Indonesië op 7 juni 2013. In augustus 2013 werd De Jong door Van Gaal opgenomen in de voorselectie van het Nederlands elftal voor een vriendschappelijke interland op 14 augustus tegen Portugal,[8] maar behoorde niet tot de uiteindelijke 22-koppige selectie.[9] De Jong zette begin mei 2014 door gebrek aan fitheid noodgedwongen een streep door deelname aan het WK.[10]

Bijgewerkt t/m 19 november 2013[11]

Carrièrestatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2007/08 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 22 2 3 0 0 0 2 0 27 2
2008/09 10 1 2 0 4 0 0 0 16 1
2009/10 22 10 6 6 7 1 0 0 35 17
2010/11 32 12 6 3 13 1 1 0 52 16
2011/12 29 13 3 3 6 1 1 0 39 17
2012/13 34 12 4 1 8 3 1 0 47 16
2013/14 19 7 2 1 6 0 1 1 28 9
Club totaal 168 57 26 14 44 6 6 1 244 78
2014/15 Newcastle United Vlag van Engeland Premier League 4 1 1 0 5 1
2015/16 18 0 3 1 21 1
Club totaal 22 1 4 1 0 0 0 0 26 2
Carrière totaal 190 58 30 15 44 6 6 1 270 80

Bijgewerkt t/m 15 mei 2016

Erelijst[bewerken]

Met Vlag van Nederland Ajax[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Nationaal
Landskampioen Schaal.png
Eredivisie
4x 2011, 2012, 2013, 2014
KNVB-Beker.png
Nederlandse Beker
1x 2010
Johan Cruijff Schaal.svg
Johan Cruijff Schaal
1x 2013
Individueel
Prijs Aantal Jaren
Nederland
Ajax club van honderd 244W 2007–2014
Ajax clubtopscorer 2x 2011/12, 2012/13

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]