Henk ten Cate

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Henk ten Cate
Henk ten Cate in Tabriz.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Henk ten Cate
Geboortedatum 9 december 1954
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Positie Rechtsbuiten
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1986
Huidige club Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al-Jazira Club
Functie Hoofdtrainer
Jeugd
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Nederland De Volewijckers
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1979–1985
1980
1981–1982
1985–1986
Vlag van Nederland Go Ahead Eagles
Vlag van Canada Edmonton Drill.
Vlag van Nederland Telstar
Vlag van Nederland SC Heracles '74
132 (21)
21 0(5)
30 0(7)
19 0(1)
Interlands
1979 Vlag van Nederland Nederlands zaalvoetbalteam 1 0(0)
Getrainde clubs
1988–1990
1990–1992
1992–1993
1993–1995
1995–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2000
2000–2003
2003–2006
2006–2007
2007–2008
2008–2009
2010
2010–2011
2012
2013
2014–2015
2016–
Vlag van Nederland Go Ahead Eagles
Vlag van Nederland SC Heracles '74
Vlag van Nederland Rheden
Vlag van Nederland Go Ahead Eagles
Vlag van Nederland Sparta
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Duitsland KFC Uerdingen 05
Vlag van Hongarije MTK Hungária FC
Vlag van Nederland NAC
Vlag van Spanje FC Barcelona (ass.)
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Engeland Chelsea FC (ass.)
Vlag van Griekenland Panathinaikos FC
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al-Ahli FC
Vlag van Qatar Umm-Salal SC
Vlag van China Shandong Luneng Taishan
Vlag van Nederland Sparta
Vlag van Nederland Sparta (techn. adviseur)
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Al-Jazira Club
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Henk ten Cate (Amsterdam, 9 december 1954) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig profvoetballer. Sinds december 2015 is Ten Cate werkzaam als hoofdtrainer van Al-Jazira Club. Bij wijlen is hij eveneens werkzaam als analyticus en adviseur.

Loopbaan als voetballer[bewerken]

Jeugd en Vitesse[bewerken]

Ten Cate kwam ter wereld als zoon van een Nederlandse vader en een Surinaamse moeder. Op elfjarige leeftijd werd hij gescout door Ajax. Daar redde hij het niet tot de senioren, waarna hij ging spelen voor de amateurs van De Volewijckers. Op 18-jarige leeftijd kreeg hij een tweede kans op een profcarrière, toen Vitesse zich voor hem meldde. Bij Vitesse speelde Ten Cate zijn wedstrijden voornamelijk in het tweede elftal of hij was reservespeler bij het eerste.[1] Na twee jaar keerde hij terug naar de amateurs waar hij ging spelen bij het nabij gelegen Rheden.[2]

Go Ahead Eagles[bewerken]

Twee jaar later volgde een derde kans in het betaald voetbal, toen hij een contract tekende bij Go Ahead Eagles, waar hij in het seizoen 1979-1980 debuteerde.[3] Hij groeide bij Go Ahead Eagles uit tot vaste waarde. Hij speelde meestal als rechterspits, maar kon ook als linker- of centrumspits uit de voeten.

In de winter van 1980 toog Ten Cate voor een half jaar naar Canada, waar hij ging spelen bij de Edmonton Drillers, waar Hans Kraay sr. als hoofdtrainer werkzaam was. Onder Kraay sr. ontstond er een ware Nederlandse enclave bij de club met onder andere Jan Goossens, Dwight Lodeweges, Lex Schoenmaker en Hans Kraay jr. Hoewel Ten Cate regelmatig speelde, was zijn verblijf slechts van korte duur. In de zomer van 1980 keerde Ten Cate alweer terug bij Go Ahead Eagles.[4] In november 1980 brak hij tijdens de training zijn been, waardoor hij lang uitgeschakeld was.[5] In het daaropvolgende seizoen werd Ten Cate verhuurd aan Telstar.[6] Hoewel Go Ahead aanvankelijk Ten Cate geen nieuw contract wilde aanbieden, keerde hij uiteindelijk toch terug bij de club.[7]

In december 1983 sloeg het noodlot echter opnieuw toe, toen Ten Cate zijn enkel brak in een wedstrijd tegen Excelsior.[8] Er volgde weer een lange revalidatieperiode, maar Ten Cate kwam nooit meer terug op zijn oude niveau. In maart 1985 ging Ten Cate, na afloop van een wedstrijd tegen Excelsior, op de vuist met tegenstander Eddy Ridderhof. Door tussenkomst van Excelsior-trainer Bert Jacobs werd een massale vechtpartij voorkomen.[9]

SC Heracles '74[bewerken]

In juli 1985 verlengde Ten Cate zijn contract bij Go Ahead Eagles nog met een jaar, maar het seizoen erop kwam hij, onder trainer Nico van Zoghel, niet meer in aanmerking voor een plaats in het eerste elftal.[10] Hierop vertrok hij in oktober 1985 naar SC Heracles '74, dat uitkwam in de Eerste divisie.[11] In maart 1986 was Ten Cate onderwerp van relletje, toen hij weigerde voor een invalbeurt zijn, niet bij het tenue passende, sportbroekje te verwisselen, omdat hij niet in zijn "blote billen" in de dug-out wilde zitten. Hierna werd hij door trainer Gerard Somer weggestuurd.[12] Na een gesprek werd hij weer in genade aangenomen.[13]

Aan het einde van het seizoen werd Ten Cate op 31-jarige leeftijd, in verband met aanhoudende enkelklachten, afgekeurd voor het spelen van betaald voetbal. Dit viel hem erg zwaar.[1] In de zomer van 1986 liet hij zich, samen met oud-ploeggenoot André Oostrom, overschrijven naar de Koninklijke UD in Deventer.[14]

Zaalvoetbal[bewerken]

Henk ten Cate was naast veldvoetballer, ook een verdienstelijk zaalvoetballer. Op 7 mei 1979 speelde hij 40 minuten mee in een vriendschappelijke interland van het Nederlands zaalvoetbalteam tegen België.[15]

Loopbaan als trainer[bewerken]

Na zijn loopbaan werd hij assistent van Go Ahead Eagles-trainer Fritz Korbach. In februari 1990 stapte Korbach over naar sc Heerenveen en nam Ten Cate het roer over. Hij wist een periodetitel te winnen en in de nacompetitie miste hij op doelsaldo de zege in poule A, die uitgerekend naar Korbachs Heerenveen ging. Hierna werd Ten Cate weer assistent, Jan Versleijen werd de nieuwe hoofdcoach in Deventer.

In het seizoen 1991-1992 viel hij voor de afgekeurde Henk van Brussel in bij SC Heracles '74 in Almelo, maar aan het eind van het seizoen moest hij er toch vertrekken, waarna hij 1 jaar actief was voor hoofdklasser Rheden. In 1993 haalde Go Ahead Eagles hem terug als opvolger van de naar De Graafschap vertrokken Versleijen. Zijn eerste jaar was goed, maar toen hij in zijn tweede seizoen halverwege onderin stond met Go Ahead Eagles moest hij vertrekken.

Sparta werd in 1995 zijn volgende club en de "Kasteelbewoners" eindigden in 1996 als zesde in de eredivisie en bovendien werd de bekerfinale behaald.

Vitesse[bewerken]

In januari 1997 werd bekend dat Vitesse Ten Cate als opvolger van Leo Beenhakker heeft aangesteld. Ten Cate eindigde dit seizoen als 5e en plaatste zich daardoor voor Europees voetbal. Op 21 december 1997 speelde Vitesse de laatste officiële wedstrijd in stadion Nieuw-Monnikenhuize, tegen FC Twente (2–1 winst). Op 25 maart 1998 opende Vitesse haar nieuwe thuisbasis GelreDome, met een met 4–1 gewonnen wedstrijd tegen NAC. In het nieuwe stadion bleef Ten Cate het gedurende seizoen ongeslagen. Uiteindelijk leidde hij de Arnhemmers naar de beste klassering ooit in de Eredivisie. De derde plaats met een recordaantal punten en gemaakte doelpunten. Toch moest Ten Cate vertrekken na dit succesjaar.

Hij werkte daarna een klein halfjaar zonder succes bij KFC Uerdingen, was vervolgens succesvol bij MTK Boedapest in Hongarije en streek daarna neer bij NAC in Breda, waar hij tot 2003 werkte en de club achterliet met een Europees ticket.

FC Barcelona[bewerken]

Tussen 2003 en 2006 was Ten Cate werkzaam bij FC Barcelona als assistent van hoofdtrainer Frank Rijkaard. Met Barcelona werd Ten Cate twee keer landskampioen en won hij, voor de tweede keer in de historie van de club, de UEFA Champions League. Hiermee speelde Ten Cate zich in de kijker van diverse clubs, die in hem een potentiële hoofdtrainer zagen.

Ajax[bewerken]

Ten Cate als coach van AFC Ajax.

In 2006 werd bekend dat PSV Ten Cate graag zou willen vastleggen als opvolger van Guus Hiddink, die de club aan het einde van het seizoen zou verlaten. Ten Cate liet weten niet geïnteresseerd te zijn in de avances van de club, omdat hij alleen voor Ajax terug zou keren naar Nederland.[16] Bij Ajax wankelde ondertussen de positie van hoofdcoach Danny Blind. Na diens ontslag, werd Ten Cate direct met de club in verband gebracht. Op 19 mei 2006 werd door het bestuur van het Amsterdamse Ajax bekendgemaakt dat Ten Cate Danny Blind opvolgde als hoofdtrainer van die club, waar hij op 22 mei 2006 werd gepresenteerd. Ten Cate tekende een contract tot 1 juli 2008.[17]

In zijn eerste seizoen (2006/2007) begon Ajax stroef, doordat ze in de voorronde van de Champions League uitgeschakeld werden door FC Kopenhagen. Iedereen had verwacht dat Ajax zou winnen, dus kwam er veel kritiek. Ze wonnen nog wel de Johan Cruijff Schaal door met 3-1 van PSV te winnen. Na de voorronde Champions League ging Ajax beter spelen, ook beter dan de jaren daarvoor, en liep Ten Cate het kampioenschap van Ajax met één doelpunt verschil mis. Via de Play Offs wist Ten Cate zich met Ajax te kwalificeren voor de voorronde Champions League. Zijn tweede prijs als trainer van Ajax was het winnen van de KNVB beker op 6 mei 2007, na een bloedstollende finale tegen AZ, 1-1 na verlenging en 8-7 winst met penalty's. Het kampioenschap, waarvoor Ajax na AZ, de beste papieren voor had, ging op de laatste competitiedag echter verloren aan het PSV van Ronald Koeman. Ajax won weliswaar zijn laatste wedstrijd met 0-2 van Willem II, maar zag PSV op doelsaldo passeren.[18]

Aan het begin van het seizoen 2007 won hij met Ajax de Johan Cruijff Schaal, na een met 1-0 gewonnen duel tegen PSV Eindhoven. Het behalen van het hoofdtoernooi van de Champions League mislukte echter wederom. Thuis verloor Ajax met 0-1 van Slavia Praag en uit waren de Tsjechen met 2-1 te sterk. Ook de groepsfase van de UEFA Cup werd niet bereikt na een pijnlijk verlies van Dinamo Zagreb. Dit kwam Ten Cate en voorzitter John Jaakke op veel kritiek te staan van de aanhang van de club, die ontevreden waren over uitschakeling en het slechte rendement van de aankopen Jurgen Colin, Ismael Urzaiz en Laurent Delorge, die allen overigens slechts één seizoen voor de club zouden spelen.[19] Ten Cate werd opgevolgd door interim-trainer Adrie Koster, die in de zomer van 2008 vervangen werd door Marco van Basten.

Chelsea FC[bewerken]

Ten Cate als veldtrainer van Chelsea FC.

Op 4 oktober 2007, de dag van de verloren wedstrijd tegen Dinamo Zagreb, had Ten Cate in Londen een gesprek met Chelsea FC over een mogelijke betrekking als veldtrainer bij de club. Enkele dagen later meldde hij de wederzijdse interesse bij de clubleiding van Ajax, die ontstemd reageerde. 8 oktober 2007 werd bekend dat de clubs een overeenkomst hadden bereikt over de overgang van Ten Cate naar Chelsea. Een dag later tekende Ten Cate een contract dat hem voor 3 jaar bond aan de Londense club. Bij Chelsea werd hij assistent van Avram Grant, die hij hiermee tevens in het zadel hield, omdat deze niet de vereiste trainerspapieren bezat.[20] Na het verliezen van de finale van de Champions League werd Grant ontslagen, hiermee kwam ook de positie van Ten Cate op de tocht te staan. Op 29 mei 2008 werd hij ontslagen door Chelsea FC.[21]

Panathinaikos[bewerken]

Op 5 juni 2008 lekte uit dat Ten Cate zijn trainerscarrière voort zet bij het Griekse Panathinaikos FC, waar hij José Peseiro opvolgde.[22] Ten Cate nam Mike Snoei en Gerard van der Lem mee als assistenttrainers.[23] Met die club werd hij in 2008/09 tweede in de Griekse competitie. Op 8 december 2009 vertrok Ten Cate bij Panathinaikos.[24] Hij werd ontslagen en vertelde later dat hij hier niets van begreep en dat hij het een belachelijk besluit vond van de clubleiding[25].

Al Ahli FC[bewerken]

Op 6 februari 2010 tekende Ten Cate een contract voor 6 maanden bij Al-Ahli FC uit Dubai. In maart 2010 nam hij alweer ontslag, na een 5-0 nederlaag tegen Al-Sadd in de AFC Champions League. Hij claimde dat er totaal geen interactie tussen de spelers, staf en hem was.

Umm-Salal SC[bewerken]

Henk ten Cate tekende in 2010 een eenjarig contract bij Umm-Salal SC uit Qatar. Hij volgde Gerrard Gili op, die ontslagen werd. Op 7 februari 2011 werd bekend dat Ten Cate ontslagen is bij Umm Salal. Reden voor het vertrek zijn de teleurstellende resultaten en de daarbij tiende plaats op de ranglijst.

Shandong Luneng Taishan[bewerken]

In januari 2012 ging Ten Cate aan de slag bij Shandong Luneng Taishan uit China.

Sparta[bewerken]

Van april tot en met augustus 2013 was Ten Cate interim coach van Sparta, als opvolger van de ontslagen Michel Vonk.[26] De club liep in de laatste wedstrijd promotie mis, door in de laatste minuut te verliezen van Roda JC. Twee dagen na dit echec werd Adri Bogers aangesteld als opvolger van Ten Cate.

Al-Jazira Club[bewerken]

Op 28 december 2015 werd hij aangesteld als coach van Al-Jazira Club in Abu Dhabi.[27]

In april 2017 was Ten Cate de kandidaat om bondscoach van het Nederlands voetbalelftal te worden. Ten Cate voelde zich gestreeld door de interesse en had naar eigen zeggen veel zin in het avontuur bij Oranje.[28] Na vergaande gesprekken, vroeg de KNVB om toch nog meer bedenktijd waarop Ten Cate zelf besloot de onderhandelingen te beëindigen.[29]

Nevenactiviteiten[bewerken]

Sinds de zomer 2013 is hij voetbalanalist bij Sport1 en schuift soms aan bij Studio Voetbal. In oktober 2015 accepteerde hij een functie bij de KNVB, als voorzitter van een werkgroep die zich buigt over het Nederlandse jeugdvoetbal.

Hij woont in Amstelveen.

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Fritz Korbach
Trainer van Go Ahead Eagles
feb.1990-1990
Opvolger:
Jan Versleijen
Voorganger:
Henk van Brussel
Trainer van SC Heracles '74
nov.1990-1992
Opvolger:
Ab Gritter
Voorganger:
Jan Versleijen
Trainer van Go Ahead Eagles
1993-dec.1994
Opvolger:
Ab Fafié
Voorganger:
Henk van Stee a.i.
Trainer van Sparta
1995-jan.1997
Opvolger:
Joop Brand a.i.
Voorganger:
Leo Beenhakker
Trainer van Vitesse
jan.1997-1998
Opvolger:
Artur Jorge
Voorganger:
Kees Zwamborn
Trainer van NAC
2000-2003
Opvolger:
Ton Lokhoff
Voorganger:
Danny Blind
Trainer van Ajax
2006-okt. 2007
Opvolger:
Adrie Koster