Europees kampioenschap voetbal 2020

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Actuele gebeurtenis In dit artikel wordt een actuele sportgebeurtenis beschreven.
De informatie op deze pagina kan daardoor snel veranderen.
Europees kampioenschap mannenvoetbal 2020
UEFA Euro 2020
Europees kampioenschap voetbal 2020
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Europa Europa (11 landen)
Organisator UEFA
Editie 16e
Datum 11 juni – 11 juli 2021
Teams 24 (van 1 confederatie)
Stadions 11 (in 11 gaststeden)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 15
Doelpunten 34  (2,27 per wedstrijd)
Toeschouwers 263.845  (17.590 per wedstrijd)
Topscorer(s) 2 doelpunten:
Vlag van België Romelu Lukaku
Vlag van Italië Ciro Immobile
Vlag van Italië Manuel Locatelli
Vlag van Tsjechië Patrik Schick
Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo
Informatie laatst gewijzigd op: 16 juni 2021
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Europees kampioenschap mannenvoetbal 2020 of UEFA Euro 2020 is de 16e editie van het vierjaarlijkse voetbaltoernooi. Het zou in eerste instantie worden gehouden van 12 juni tot en met 12 juli 2020, maar door de coronapandemie werd het uitgesteld naar 11 juni tot en met 11 juli 2021. Het toernooi wordt, net zoals in 2020 het plan was, in elf stadions en evenveel landen gespeeld. Nog nooit waren zoveel landen gastheer. De openingswedstrijd is in Rome, de finale in Londen.

Kandidaatstelling[bewerken | bron bewerken]

Procedure[bewerken | bron bewerken]

De eindronde zou in 2020 in eerste instantie in dertien stadions in evenzoveel steden en landen worden gehouden. Twaalf steden zouden elk drie groepswedstrijden en een achtste of kwartfinale organiseren, de dertiende stad zou de halve finales en finale organiseren. Omdat de UEFA in 2017 besloot om Brussel als speelstad te schrappen, werden dat uiteindelijk twaalf steden en landen.[1] Door de recente ontwikkelingen door o.a. het coronavirus, heeft de UEFA besloten dat het komende EK in elf steden en landen plaats gaat vinden.[2]

Alle landen die bij de UEFA zijn aangesloten mochten één stadion aandragen om de groepswedstrijden en de knock-outwedstrijd te organiseren, en één stadion aandragen voor de finaleronde. Dit mocht hetzelfde stadion zijn. Nieuwe stadions mochten ook worden voorgedragen mits deze uiterlijk in 2016 werden opgeleverd.

De minimale capaciteit voor de stadions voor de verschillende fases van het toernooi was als volgt vastgesteld:

  • 70.000 voor de halve finale en finale,
  • 60.000 voor de kwartfinales,
  • 50.000 voor de achtste finale en de groepswedstrijden.

Twee uitzonderingen werden toegestaan voor stadions met een capaciteit van 30.000 toeschouwers. Hier mogen dan de groepswedstrijden en een achtste finale worden gehouden.

Alle landen moeten meedoen aan de kwalificaties en het is dus mogelijk dat een gastland zich niet kwalificeert.

Tijdspad[bewerken | bron bewerken]

Het tijdspad voor landen om hun speelstad aan te bieden was als volgt:[3][3]

  • 28 maart 2013: de UEFA stelt de eisen aan de kandidatuur en de regels vast;
  • april 2013: de UEFA publiceert de eisen en opent de bidfase;
  • september 2013: de landen moeten hun kandidaatstad benoemen;
  • april 2014: de landen moeten het bidbook indienen en de UEFA start met de beoordeling;
  • 19 september 2014: de UEFA wijst de speelsteden aan.

Kandidaatstadions[bewerken | bron bewerken]

De UEFA publiceerde in april 2014 de lijst met kandidaatstadions. Twee landen wilden de finaleronde organiseren; Duitsland en Engeland. Negentien landen (waaronder ook Duitsland en Engeland) wilden de groepswedstrijden organiseren. Hiervan werden er dertien geselecteerd.[4] Vier landen (Bulgarije, Denemarken, Noord-Macedonië en Wit-Rusland), stelden zich kandidaat met een stadion met een capaciteit tussen de 35.000 en 50.000 toeschouwers; hier zouden er maximaal twee van worden geselecteerd. Van de 15 landen met stadions vanaf 50.000 toeschouwers zouden ten minste 11 landen worden geselecteerd. De stadions werden al in september 2014 aangewezen.[5] Omdat Bilbao en Dublin door de aanhoudende coronapandemie niet konden garanderen dat de wedstrijden voor publiek konden worden gespeeld, werd Bilbao vervangen door Sevilla en werden de wedstrijden van Dublin verdeeld over Londen en Sint-Petersburg.[6]

Geselecteerde stadions
Land Stad Stadion Capaciteit Capaciteit door gevolgen corona [7]
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Bakoe Olympisch Stadion 69.870 ± 35.000
Vlag van Denemarken Denemarken Kopenhagen Parken 38.065 ± 11.000
Vlag van Duitsland Duitsland München Allianz Arena 75.024 ± 37.500
Vlag van Engeland Engeland Londen Wembley Stadium 90.000 ± 21.000 (groepsfase)
± 40.000 (halve finales en finale) [8]
Vlag van Hongarije Hongarije Boedapest Puskás Aréna 67.215 ± 67.215
Vlag van Ierland Ierland Dublin Avivastadion 50.000
Vlag van Italië Italië Rome Stadio Olimpico 72.700 ± 18.000
Vlag van Nederland Nederland Amsterdam Johan Cruijff ArenA 55.500 ± 16.000
Vlag van Roemenië Roemenië Boekarest Arena Națională 55.600 ± 12.000
Vlag van Rusland Rusland Sint-Petersburg Krestovskistadion 66.881 ± 33.500
Vlag van Schotland Schotland Glasgow Hampden Park 52.103 ± 12.000
Vlag van Spanje Spanje Bilbao San Mamés 53.332
Sevilla Estadio de La Cartuja 57.619 ± 20.000

Stadions[bewerken | bron bewerken]

Vlag van Engeland Londen Vlag van Italië Rome Vlag van Duitsland München
Wembley Stadium Stadio Olimpico Allianz Arena
Capaciteit: 90.000 Capaciteit: 70.634 Capaciteit: 70.000
Wembley-Stadion 2013 16x10.jpg AS Roma fans at Stadio Olimpico during Roma-Inter.jpg München - Allianz-Arena (Luftbild).jpg
Vlag van Azerbeidzjan Bakoe Vlag van Rusland Sint-Petersburg Vlag van Hongarije Boedapest
Olympisch Stadion Krestovskistadion Puskás Aréna
Capaciteit: 68.700 Capaciteit: 68.134
(nieuw stadion)
Capaciteit: 67.215
Baku Olympic Stadium panorama 1.JPG Spb 06-2017 img40 Krestovsky Stadium (cropped).jpg Puskás Aréna 05.jpg
Vlag van Spanje Sevilla Vlag van Roemenië Boekarest Vlag van Nederland Amsterdam Vlag van Schotland Glasgow Vlag van Denemarken Kopenhagen
Estadio de La Cartuja Arena Națională Johan Cruijff ArenA Hampden Park Parken
Capaciteit: 60.000 Capaciteit: 55.600 Capaciteit: 55.500 Capaciteit: 51.866 Capaciteit: 38.065
Panoramio - V&A Dudush - Estadio Olímpico 57 619.jpg Bucharest (8272279241).jpg Amsterdam Arena Roof Open.jpg Hampden Park (Glasgow) aerial view cropped.jpg Parken from the air 2.JPG

Proces voorafgaand aan het besluit tot de pan-Europese opzet[bewerken | bron bewerken]

In eerste instantie zouden één of twee landen zich kandidaat moeten stellen om het toernooi te organiseren, zo maakte de UEFA begin 2012 bekend. Landen hadden tot mei 2012 de tijd om hun interesse te tonen. Indien er slechts één kandidaat zou zijn, zou de UEFA met dat land verdergaan om te kijken of het geschikt is voor de organisatie. Bij meerdere kandidaten zouden de kandidaten 18 maanden de tijd krijgen om een bidbook in te dienen en zou het gastland eind 2013, begin 2014 bekend worden gemaakt.[9]

Tot enkele dagen voor de deadline bleek Turkije waarschijnlijk de enige belangstellende te worden.[10] Op het laatste moment maakten ook de combinatie van Azerbeidzjan en Georgië en een van Ierland, Schotland en Wales hun interesse bekend.[11][11][12] Een maand later gaf de UEFA niet alleen deze landen, maar ook alle andere landen de mogelijkheid om voor het einde van 2012 met een bidbook te komen.[13]

Tijdens een persconferentie op 30 juni 2012, een dag voor de finale van Euro 2012 maakte UEFA-voorzitter Michel Platini bekend dat hij overwoog om het toernooi in 2020 over 12 à 13 steden over Europa te houden. Dit ter ere van het 60-jarige bestaan van het EK. Ook zou het financieel interessant zijn omdat dan per stad of land slechts één stadion nodig is. Platini gaf verder aan dat de UEFA in januari 2013 zou besluiten of het de kandidatuur zou openstellen voor één land, twee landen of voor heel Europa.[14] De UEFA besloot op 6 december 2012 het toernooi in verschillende landen te houden. Van de 53 Europese voetbalbonden was alleen de Turkse voetbalbond tegen.[15] Turkije achtte zich kansrijk om in 2020 het toernooi alleen te mogen organiseren, mede na de publiekelijke steun van Platini.[16]

Direct na de bekendmaking van de definitieve opzet in januari 2013 gaf Platini een persconferentie waarbij hij aangaf op Turkije te stemmen wanneer dat land zich kandidaat zou stellen voor de organisatie van de halve finales en finale. Hij maakte wel een voorbehoud; als Istanboel op 7 september 2013 de organisatie van de Olympische Zomerspelen 2020 was toegewezen, was het uitgesloten dat het EK in Turkije zou worden gehouden.[17] Het was echter Tokio dat de voorkeur kreeg boven Istanboel en Madrid. Vlak voor het verstrijken van de deadline besloot de Turkse voetbalbond zich niet kandidaat te stellen. Dit omdat het graag het toernooi alleen wilde organiseren en het zich daarom wilde richten op 2024.[18] Uiteindelijk ging voor dat jaar de keuze naar Duitsland.

Een aantal landen of combinaties van landen had interesse om zich kandidaat te stellen, maar hebben dat uiteindelijk niet meer gedaan. Dit waren België,[19] Duitsland[20][21] en Nederland[22][23] en de combinaties van Bosnië en Herzegovina, Kroatië en Servië,[24][25] van Bulgarije en Roemenië[26][27] en van Hongarije en Roemenië.[25][28]

[bewerken | bron bewerken]

Het officiële logo werd voorgesteld op 21 september 2016 tijdens een ceremonie in de London City Hall. Eenheid en verbondenheid zijn belangrijke kenmerken van het logo, die tot uiting komen door de afbeelding van een brug. De basis van het logo is een brug, met daarop de Henri Delaunay-Cup. Rondom de beker staan de fans. Elk van de 12 landen ontwierp een eigen logo met een brug uit de eigen speelstad.[29]

Elke individuele gaststad heeft ook zijn eigen unieke logo. De rechthoekige logo's zijn voorzien van de tekst "UEFA EURO 2020" aan de bovenkant, de plaatsnaam boven de tekst "host city" aan de onderkant (allemaal in hoofdletters), het hoofdtoernooi-logo aan de linkerkant en een lokale brug aan de rechterkant. Elk logo is weergegeven in het Engels, samen met variaties in de lokale taal indien van toepassing. De logo's werden onthuld van september 2016 tot januari 2017.

Logo's gaststeden
Gaststad Datum onthulling Brug Andere taal Ref.
Londen 21 september 2016 Tower Bridge /
Rome 22 september 2016 Engelenbrug Italiaans [30]
Bakoe 30 september 2016 Kabelbrug Azerbeidzjaans [31]
Boekarest 15 oktober 2016 Brug van Basarab Roemeens [32]
Glasgow 25 oktober 2016 Clyde Arc / [33]
München 27 oktober 2016 Wittelsbacherbrug Duits [34]
Kopenhagen 1 november 2016 Cirkelbrug Deens [35]
Boedapest 16 november 2016 Kettingbrug Hongaars [36]
Amsterdam 16 december 2016 Magere Brug Nederlands [37]
Sint-Petersburg 19 januari 2017 Paleisbrug Russisch [38]
Sevilla Alamillobrug Spaans [39]
Logo's van afgelaste gaststeden
Gaststad Datum onthulling Brug Andere taal Ref.
Dublin 24 november 2016 Samuel Beckett-brug Iers [40]
Brussel 14 december 2016 Sobieskibrug Nederlands, Frans [41]
Bilbao 15 december 2016 San Antón-brug Spaans [42]

De officiële slogan van het tornooi is Live It. For Real. De slogan is bedoeld om fans aan te moedigen om de wedstrijden over heel Europa live bij te wonen in het stadion.[43]

Lied[bewerken | bron bewerken]

Op 19 oktober 2019 werd bekend gemaakt dat de Nederlandse dj en producer Martin Garrix het officiële EK-lied zou schrijven en produceren.[44] Op 4 mei 2021 werd bekend dat hij het nummer samen met U2-leden Bono en The Edge maakte en dat het nummer de titel We Are The People zou krijgen.[45] Het nummer is uitgebracht op 14 mei 2021.

Kwalificatie[bewerken | bron bewerken]

Kwalificatie EK 2020
 Gekwalificeerd
 Niet gekwalificeerd
Zie Europees kampioenschap voetbal 2020 (kwalificatie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Loting[bewerken | bron bewerken]

De kwalificatiegroepen werden geloot op 2 december 2018 in Dublin.

Procedure[bewerken | bron bewerken]

Alle landen die deelnemen moeten zich via de kwalificatie plaatsen, ook de landen waar tijdens de eindronde wordt gespeeld. Voor de kwalificatie worden tien groepen gevormd waarbij uit iedere groep de eerste twee landen zich plaatsen voor de eindronde. De 55 landen die zich hebben ingeschreven worden verdeeld over vijf groepen met vijf landen en vijf groepen met zes landen. Bij de loting worden alle landen geplaatst op basis van hun prestaties tijdens de UEFA Nations League 2018/19. De vier landen die zich hebben geplaatst voor de finale van de Nations League worden geplaatst in een groep van vijf landen.

Bij de indeling van de groepen wordt rekening gehouden met meerdere extra factoren waaronder ligging van het land en politieke gevoeligheden. Bovendien kunnen hooguit twee landen die wedstrijden tijdens de eindronde organiseren bij elkaar in de groep komen.

Na de kwalificatie hebben 20 landen zich geplaatst. De laatste vier deelnemers kwamen uit de play-offs die in de vier divisies van de Nations League werden gehouden na afloop van de kwalificatie.

Gekwalificeerde landen[bewerken | bron bewerken]

Land Gekwalificeerd als Kwalificatiedatum Deelnames aan EK's Winnaar van EK
Vlag van Engeland Engeland Winnaar groep A 14 november 2019 (9) 1968, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012, 2016 (0)
Vlag van Tsjechië Tsjechië Tweede groep A 14 november 2019 (6) 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (0)
Vlag van Oekraïne Oekraïne Winnaar groep B 14 oktober 2019 (2) 2012, 2016 (0)
Vlag van Portugal Portugal Tweede groep B 17 november 2019 (7) 1984, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (1) 2016
Vlag van Duitsland Duitsland Winnaar groep C 16 november 2019 (12) 1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (3) 1972, 1980, 1996
Vlag van Nederland Nederland Tweede groep C 16 november 2019 (9) 1976, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012 (1) 1988
Vlag van Zwitserland Zwitserland Winnaar groep D 18 november 2019 (4) 1996, 2004, 2008, 2016 (0)
Vlag van Denemarken Denemarken Tweede groep D 18 november 2019 (8) 1964, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012 (1) 1992
Vlag van Kroatië Kroatië Winnaar groep E 16 november 2019 (5) 1996, 2004, 2008, 2012, 2016 (0)
Vlag van Wales Wales Tweede groep E 19 november 2019 (1) 2016 (0)
Vlag van Spanje Spanje Winnaar groep F 15 oktober 2019 (10) 1964, 1980, 1984, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (3) 1964, 2008, 2012
Vlag van Zweden Zweden Tweede groep F 15 november 2019 (6) 1992, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (0)
Vlag van Polen Polen Winnaar groep G 13 oktober 2019 (3) 2008, 2012, 2016 (0)
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Tweede groep G 16 november 2019 (2) 2008, 2016 (0)
Vlag van Frankrijk Frankrijk Winnaar groep H 14 november 2019 (9) 1960, 1984, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (2) 1984, 2000
Vlag van Turkije Turkije Tweede groep H 14 november 2019 (4) 1996, 2000, 2008, 2016 (0)
Vlag van België België Winnaar groep I 10 oktober 2019 (5) 1972, 1980, 1984, 2000, 2016 (0)
Vlag van Rusland Rusland Tweede groep I 13 oktober 2019 (5) 1996, 2004, 2008, 2012, 2016 (0)
Vlag van Italië Italië Winnaar groep J 12 oktober 2019 (9) 1968, 1980, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016 (1) 1968
Vlag van Finland Finland Tweede groep J 15 november 2019 (0) (0)
Vlag van Hongarije Hongarije Play-off divisie A 12 november 2020 (3) 1964, 1972, 2016 (0)
Vlag van Slowakije Slowakije Play-off divisie B 12 november 2020 (1) 2016 (0)
Vlag van Schotland Schotland Play-off divisie C 12 november 2020 (2) 1992, 1996 (0)
Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Play-off divisie D 12 november 2020 (0) (0)

Scheidsrechters[bewerken | bron bewerken]

Op 21 april 2021 maakte de UEFA de 19 geselecteerde scheidsrechters bekend.[46][47] Björn Kuipers en Danny Makkelie zijn de Nederlandse scheidsrechters. Op 12 februari 2020 ondertekenden de UEFA en de CONMEBOL een memorandum van overeenstemming voor het versterken van de samenwerking en werd er afgesproken dat een arbitrageteam uit Zuid-Amerika de leiding zal krijgen over een wedstrijd tijdens de groepsfase van het toernooi.[48] Op 21 april 2021 werd de Argentijnse Fernando Rapallini aangewezen als scheidsrechter op het toernooi namens de CONMEBOL.

Ook kondigde de UEFA op 21 april 2021 aan dat er 22 videoscheidsrechters (VAR) en 12 ondersteunde scheidsrechters, die als vierde official of reserve assistent-scheidsrechter fungeren, aanwezig zullen zijn. Hier zit ook de Franse Stéphanie Frappart bij, zij is de eerste vrouwelijke official ooit op een EK.[47]

Land Scheidsrechter Assistent-
scheidsrechters
Vierde official Reservegrensrechter
(Vijfde official)
Videoscheidsrechter
(VAR)
Assistent-
videoscheidsrechter
(AVAR)
Vlag van Argentinië Argentinië Rapallini, Fernando Fernando Rapallini Juan Pablo Belatti
Diego Bonfá
Vlag van Bulgarije Bulgarije Georgi Kabakov Martin Margaritov
Vlag van Duitsland Duitsland Brych, Felix Felix Brych Mark Borsch
Stefan Lupp
Bastian Dankert
Christian Dingert
Marco Fritz
Christian Gittelmann
Siebert, Daniel Daniel Siebert Jan Seidel
Rafael Foltyn
Vlag van Engeland Engeland Oliver, Michael Michael Oliver Stuart Burt
Simon Bennett
Stuart Attwell
Chris Kavanagh
Lee Betts
Taylor, Anthony Anthony Taylor Gary Beswick
Adam Nunn
Vlag van Frankrijk Frankrijk Turpin, Clément Clément Turpin Nicolas Danos
Cyril Gringore
Stéphanie Frappart Mikaël Berchebru Jérôme Brisard
François Letexier
Benjamin Pagès
Vlag van Israël Israël Grinfeeld, Orel Orel Grinfeeld Roy Hassan
Idan Yarkoni
Vlag van Italië Italië Orsato, Daniele Daniele Orsato Alessandro Giallatini
Fabiano Preti
Davide Massa Stefano Alassio Marco Di Bello
Massimiliano Irrati
Paolo Valeri
Filippo Meli
Vlag van Nederland Nederland Kuipers, Björn Björn Kuipers Sander van Roekel
Erwin Zeinstra
Kevin Blom
Pol van Boekel
Makkelie, Danny Danny Makkelie Hessel Steegstra
Jan de Vries
Vlag van Polen Polen Bartosz Frankowski Marcin Boniek Paweł Gil
Vlag van Portugal Portugal Soares Dias, Artur Artur Soares Dias Rui Licínio
Paulo Soares
João Pinheiro
Vlag van Roemenië Roemenië Haţegan, Ovidiu Ovidiu Haţegan Sebastian Eugen Gheorghe
Radu Adrian Ghinguleac
Kovács, István István Kovács Vasile Florin Marinescu
Artene Mihai Ovidiu
Vlag van Rusland Rusland Karasjov, Sergej Sergej Karasjov Igor Demesjko
Maksim Gavrilin
Vlag van Servië Servië Srđan Jovanović Uroš Stojković
Vlag van Slovenië Slovenië Slavko Vinčić Tomaž Klančnik
Andraž Kovačič
Vlag van Spanje Spanje Cerro Grande, Carlos del Carlos del Cerro Grande Juan Carlos Yuste Jiménez
Roberto Alonso Fernández
Alejandro Hernández
Juan Martínez Munuera
José María Sánchez Martínez
Íñigo Prieto López de Cerain
Mateu Lahoz, Antonio Antonio Mateu Lahoz Pau Cebrián Devis
Roberto Díaz Pérez del Palomar
Vlag van Turkije Turkije Çakır, Cüneyt Cüneyt Çakır Bahattin Duran
Tarik Ongun
Vlag van Zweden Zweden Ekberg, Andreas Andreas Ekberg Mehmet Culum
Stefan Hallberg
Vlag van Zwitserland Zwitserland Sandro Schärer Stéphane De Almeida

Openingsceremonie[bewerken | bron bewerken]

De openingsceremonie vond op 11 juni 2021 plaats in het Stadio Olimpico in Rome, voorafgaand aan de openingswedstrijd van het toernooi. De Italiaanse operazanger Andrea Bocelli zong het lied Nessun dorma voor de aanwezige toeschouwers.[49] Vervolgens waren Martin Garrix, Bono en The Edge te zien in een virtuele videoclip met het officiële EK-anthem We Are the People. De uitvoering werd door motion control-studio's gefilmd in Londen en het Stadio Olimpico om het stadion en de omgeving eromheen in 3D weer te geven.[50]

Eindronde[bewerken | bron bewerken]

De zes groepen (A tot en met F) bestaan elk uit vier ploegen, waarvan de beste twee van elke groep doorgaan naar de knock-outfase. Ook de vier beste derde ploegen gaan door naar de achtste finales, voor er wordt overgegaan naar de gebruikelijke kwartfinales, halve finales en de finale. Zo vallen er na de groepsfase slechts acht ploegen af. De 51 wedstrijden worden in een periode van 31 dagen afgewerkt.

Tijdzones[bewerken | bron bewerken]

Omdat de 12 speelsteden van het EK verspreid zijn over een groot deel van Europa, krijgt men tijdens het EK te maken met speelsteden in verschillende tijdzones. De tijdzones variëren tijdens het EK van UTC+1 tot UTC+4. Glasgow en Londen vallen tijdens het EK in tijdzone UTC+1 (1 uur vroeger). Amsterdam, Boedapest, Kopenhagen, München, Rome en Sevilla vallen tijden het EK in tijdzone UTC+2 (geen tijdsverschil). Boekarest en Sint-Petersburg vallen tijdens het EK in tijdzone UTC+3 (1 uur later) en Bakoe valt tijdens het EK in tijdzone UTC+4 (2 uur later).[51]

Loting[bewerken | bron bewerken]

De groepen werden geloot in Romexpo, Boekarest (Roemenië), op 30 november 2019.[52]

Potindeling en speelschema

De 24 ploegen worden in zes groepen van vier ploegen geloot. De vier ploegen die zich plaatsen via de play-offs zijn ten tijde van de loting nog niet bekend. Om deze reden worden die ploegen ingedeeld als play-off winnaars 1 tot en met 4. De volgende criteria worden aangehouden tijdens de loting:[53]

  • De potindeling wordt bepaald op basis van de overall ranking in de kwalificatie voor de Europese Kampioenschappen 2020 na afloop van de kwalificatie.
  • Gekwalificeerde landen die tevens ook groepswedstrijden organiseren in een speelstad worden ingedeeld in die groep waar deze wedstrijden worden afgewerkt.
  • Als het niet mogelijk is om de loting te volbrengen op 30 november 2019 zal er nog een additionele loting plaatsvinden nadat de play-off wedstrijden hebben plaatsgevonden.
Pot 1 (Groepshoofden) Pot 2 Pot 3 Pot 4
Vlag van België België
Vlag van Italië Italië 1
Vlag van Engeland Engeland 4
Vlag van Duitsland Duitsland 6
Vlag van Spanje Spanje 5
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Polen Polen
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Nederland Nederland 3
Vlag van Rusland Rusland 2
Vlag van Portugal Portugal TH
Vlag van Turkije Turkije
Vlag van Denemarken Denemarken 2
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Wales Wales
Vlag van Finland Finland
Vlag van Hongarije Hongarije 6
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Schotland Schotland 4
Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië

1 Gastland groep A
2 Gastland groep B
3 Gastland groep C
4 Gastland groep D
5 Gastland groep E
6 Gastland groep F

Beslissingscriteria[bewerken | bron bewerken]

In eerste instantie zijn teams gerangschikt op het aantal punten in alle groepswedstrijden. Mochten twee of meer teams hetzelfde puntenaantal hebben, dan bepalen de volgende criteria hun positie:

  1. Hoogste aantal punten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de teams;
  2. Doelsaldo verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk eindigende teams (als er meer dan twee teams gelijk staan);
  3. Hoogste aantal gescoorde doelpunten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de teams (als er meer dan twee teams gelijk staan);
  4. Mochten er, na het toepassen van criteria 1 t/m 3, nog steeds twee teams gelijk eindigen, dan moeten criteria 1 t/m 3 opnieuw worden toegepast tussen deze twee teams. Staan deze teams dan nog steeds gelijk, dan wordt de positie bepaald door criteria 5 t/m 9;
  5. Doelsaldo verkregen bij alle wedstrijden in de groep;
  6. Hoogste aantal gescoorde doelpunten verkregen bij alle wedstrijden in de groep;
  7. Mochten er twee teams in de laatste groepswedstrijd tegen elkaar spelen, de wedstrijd in een gelijkspel eindigen en de teams gelijk staan volgens criteria 1 t/m 6, dan spelen deze twee teams een strafschoppenserie om hun positie te bepalen. Dit geldt niet als er nog een ander team in dezelfde groep gelijk staat met deze twee teams;
  8. Fair-Playklassement van het toernooi (1 punt voor een enkele gele kaart, 3 punten voor een rode kaart ten gevolge van 2 gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart, 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart);
  9. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst;

De vier beste derde ploegen worden bepaald volgens volgende criteria:

  1. Hoogste aantal punten verkregen bij de onderlinge wedstrijden in hun groep;
  2. Doelsaldo verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk eindigende teams;
  3. Hoogste aantal gescoorde doelpunten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk geëindigde teams;
  4. Fair-Playklassement van het toernooi (1 punt voor een enkele gele kaart, 3 punten voor een rode kaart ten gevolge van 2 gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart, 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart);
  5. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst

Structuur knock-outfase[bewerken | bron bewerken]

De UEFA heeft volgende samenstelling ontwikkeld voor de achtste finales:

  • Wedstrijd 1: Winnaar groep B v derde groep A/D/E/F
  • Wedstrijd 2: Winnaar groep A v tweede groep C
  • Wedstrijd 3: Winnaar groep F v derde groep A/B/C
  • Wedstrijd 4: Tweede groep D v tweede groep E
  • Wedstrijd 5: Winnaar groep E v derde groep A/B/C/D
  • Wedstrijd 6: Winnaar groep D v tweede groep F
  • Wedstrijd 7: Winnaar groep C v derde groep D/E/F
  • Wedstrijd 8: Tweede groep A v tweede groep B

De samenstellingen van de wedstrijden van de betreffende de ploegen die op de derde plaats eindigen in hun groep zijn afhankelijk van welke vier derde beste ploegen zich plaatsen voor de achtste finales.

Vier beste 3de ploegen Winnaar groep B
v
Winnaar groep C
v
Winnaar groep E
v
Winnaar groep F
v
A B C D 3de plaats groep A 3de plaats groep D 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B C E 3de plaats groep A 3de plaats groep E 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B C F 3de plaats groep A 3de plaats groep F 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B D E 3de plaats groep D 3de plaats groep E 3de plaats groep A 3de plaats groep B
A B D F 3de plaats groep D 3de plaats groep F 3de plaats groep A 3de plaats groep B
A B E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep B 3de plaats groep A
A C D E 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A C D F 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A C E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A D E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep A
B C D E 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep B 3de plaats groep C
B C D F 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep B
B C E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep C 3de plaats groep B
B D E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep B
C D E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep C

De samenstelling van de kwartfinales is als volgt:

  • Kwartfinale 1: Winnaar wedstrijd 1 v winnaar wedstrijd 2
  • Kwartfinale 2: Winnaar wedstrijd 3 v winnaar wedstrijd 4
  • Kwartfinale 3: Winnaar wedstrijd 5 v winnaar wedstrijd 6
  • Kwartfinale 4: Winnaar wedstrijd 7 v winnaar wedstrijd 8

De halve finales zijn dan als volgt:

  • Halve finale 1: Winnaar kwartfinale 1 v winnaar kwartfinale 2
  • Halve finale 2: Winnaar kwartfinale 3 v winnaar kwartfinale 4

De finale is dan: Winnaar halve finale 1 v winnaar halve finale 2. Zoals op elk toernooi sinds UEFA Euro 1984, wordt er geen wedstrijd gespeeld voor de derde plaats.

Groepsfase[bewerken | bron bewerken]

Puntentelling

De groepen spelen in een halve competitie, waarbij elk land eenmaal tegen elk ander land uit zijn eigen groep speelt. Volgens het driepuntensysteem krijgt een land drie punten voor een zege, een voor een gelijkspel en nul voor een nederlaag. De eerste twee landen uit elke groep en de vier beste nummers drie gaan door naar de volgende ronde.

Beslissingscriteria

Wanneer teams na het beëindigen van de groepsfase met evenveel punten eindigen, wordt een aantal opeenvolgende criteria doorlopen tot een verschil wordt gevonden en men de twee ploegen kan ordenen:

  1. Meeste punten in de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  2. Doelpuntensaldo als resultaat van de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  3. Meeste doelpunten gescoord in de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  4. Wanneer teams na het toepassen van de eerste drie criteria nog steeds gelijk staan, zullen criteria 1 tot en met 3 opnieuw worden toegepast, maar nu alleen tussen de teams in kwestie. Wanneer teams nog steeds gelijk staan, worden criteria 5 tot en met 9 toegepast.
  5. Het doelpuntensaldo over alle groepswedstrijden.
  6. Meeste doelpunten gescoord in alle groepswedstrijden.
  7. Als twee teams hetzelfde aantal punten hebben en ook gelijk staan volgens criteria 1 tot en met 6 nadat ze in de laatste wedstrijd van de groepsfase tegen elkaar hebben gespeeld, wordt hun positie bepaald door een strafschoppenserie. Dit criterium wordt niet gebruikt als er meer dan twee teams op hetzelfde aantal punten eindigen.
  8. Fair Play-ranglijst (1 punt voor een losse gele kaart, 3 punten voor een rode kaart als gevolg van twee gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart en 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart).
  9. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst

Groep A[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Italië Italië (G, A) 2 2 0 0 6 6 0 +6 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Wales Wales (X) 2 1 1 0 4 3 1 +2
3 Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 0 1 1 1 1 4 −3 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Turkije Turkije (Y) 2 0 0 2 0 0 5 −5
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 16 juni 2021. Bron: UEFA
(A) Geplaatst voor een volgende ronde; (G) Gastheer; (X) Verzekerd van een plek in de top drie; (Y) Kan niet meer in de top twee eindigen, maar kan nog steeds doorgaan als een van de vier beste derde geplaatste teams.

11 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Turkije Vlag van Turkije 0 – 3 Vlag van Italië Italië Stadion: Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 12.916
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Danny Makkelie
Video-assistent: Vlag van Nederland Kevin Blom
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 53' (e.d.) Demiral
Goal 66' Immobile
Goal 79' Insigne
   
 

12 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (17:00 UTC+4)
Wales Vlag van Wales 1 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland Stadion: Olympisch Stadion, Bakoe
Toeschouwers: 8.782
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Video-assistent: Vlag van Frankrijk François Letexier
Moore Goal 75' wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 50' Embolo
   
 

16 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (20:00 UTC+4)
Turkije Vlag van Turkije 0 – 2 Vlag van Wales Wales Stadion: Olympisch Stadion, Bakoe
Toeschouwers: 19.762
Scheidsrechter: Vlag van Portugal Artur Soares Dias
Video-assistent: Vlag van Portugal João Pinheiro
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 43' Ramsey
Goal 90+6' C. Roberts
   
 

16 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Italië Vlag van Italië 3 – 0 Vlag van Zwitserland Zwitserland Stadion: Stadio Olimpico, Rome
Toeschouwers: 12.445
Scheidsrechter: Vlag van Rusland Sergej Karasjov
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Locatelli Goal 26'Goal 53'
Immobile Goal 89'
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
   
 

20 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (20:00 UTC+4)
Zwitserland Vlag van Zwitserland Wedstrijd 25 Vlag van Turkije Turkije Stadion: Olympisch Stadion, Bakoe
Verslag
   
 

20 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Italië Vlag van Italië Wedstrijd 26 Vlag van Wales Wales Stadion: Stadio Olimpico, Rome
Verslag
   
 

Groep B[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van België België 1 1 0 0 3[a] 3 0 +3 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Rusland Rusland (G) 2 1 0 1 3[a] 1 3 −2
3 Vlag van Finland Finland 2 1 0 1 3[a] 1 1 0 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Denemarken Denemarken (G) 1 0 0 1 0 0 1 −1
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 16 juni 2021. Bron: UEFA
(G) Gastheer.
Noten:
  1. a b c Head-to-head onderling resultaat: België 3ptn (+3), Rusland 3ptn (–2), Finland 0ptn (–1).

12 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Denemarken Vlag van Denemarken 0 – 1 Vlag van Finland Finland Stadion: Parken, Kopenhagen
Toeschouwers: 13.790
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Anthony Taylor
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 60' Pohjanpalo
   
 
Bijz.: De wedstrijd werd in de 43ste minuut tijdelijk stilgelegd, vanwege het in elkaar zakken op het veld van de Deense middenvelder Christian Eriksen. Na 1 uur en 45 minuten werd de wedstrijd hervat.[54][55]

12 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (22:00 UTC+3)
België Vlag van België 3 – 0 Vlag van Rusland Rusland Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 26.264
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Antonio Mateu Lahoz
Video-assistent: Vlag van Spanje Alejandro Hernández
R. Lukaku Goal 10'Goal 88'
Meunier Goal 34'
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
   
 

16 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (16:00 UTC+3)
Finland Vlag van Finland 0 – 1 Vlag van Rusland Rusland Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 24.540
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Danny Makkelie
Video-assistent: Vlag van Nederland Pol van Boekel
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 45+2' Al. Mirantsjoek
   
 

17 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Denemarken Vlag van Denemarken Wedstrijd 16 Vlag van België België Stadion: Parken, Kopenhagen
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Björn Kuipers
Video-assistent: Vlag van Nederland Pol van Boekel
Verslag
   
 

21 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Rusland Vlag van Rusland Wedstrijd 27 Vlag van Denemarken Denemarken Stadion: Parken, Kopenhagen
Verslag
   
 

21 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (22:00 UTC+3)
Finland Vlag van Finland Wedstrijd 28 Vlag van België België Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Verslag
   
 

Groep C[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1 1 0 0 3 3 1 +2 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Nederland Nederland (G) 1 1 0 0 3 3 2 +1
3 Vlag van Oekraïne Oekraïne 1 0 0 1 0 2 3 −1 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië 1 0 0 1 0 1 3 −2
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 13 juni 2021. Bron: UEFA
(G) Gastheer.

13 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (19:00 UTC+3)
Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 3 – 1 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Stadion: Arena Națională, Boekarest
Toeschouwers: 9.082
Scheidsrechter: Vlag van Zweden Andreas Ekberg
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Lainer Goal 18'
Gregoritsch Goal 78'
Arnautović Goal 89'
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 28' Pandev
   
 

13 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland 3 – 2 Vlag van Oekraïne Oekraïne Stadion: Johan Cruijff ArenA, Amsterdam
Toeschouwers: 15.837
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Brych
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
Wijnaldum Goal 52'
Weghorst Goal 59'
Dumfries Goal 85'
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 75' Jarmolenko
Goal 79' Jaremtsjoek
   
 

17 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (16:00 UTC+3)
Oekraïne Vlag van Oekraïne Wedstrijd 18 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Stadion: Arena Națională, Boekarest
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Fernando Rapallini
Video-assistent: Vlag van Spanje Alejandro Hernández
Verslag
   
 

17 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland Wedstrijd 17 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Stadion: Johan Cruijff ArenA, Amsterdam
Scheidsrechter: Vlag van Israël Orel Grinfeeld
Video-assistent: Vlag van Polen Paweł Gil
Verslag
   
 

21 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Noord-Macedonië Vlag van Noord-Macedonië Wedstrijd 29 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Johan Cruijff ArenA, Amsterdam
Verslag
   
 

21 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (19:00 UTC+3)
Oekraïne Vlag van Oekraïne Wedstrijd 30 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Stadion: Arena Națională, Boekarest
Verslag
   
 

Groep D[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Tsjechië Tsjechië 1 1 0 0 3 2 0 +2 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Engeland Engeland (G) 1 1 0 0 3 1 0 +1
3 Vlag van Kroatië Kroatië 1 0 0 1 0 0 1 −1 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Schotland Schotland (G) 1 0 0 1 0 0 2 −2
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 14 juni 2021. Bron: UEFA
(G) Gastheer.

13 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (14:00 UTC+1)
Engeland Vlag van Engeland 1 – 0 Vlag van Kroatië Kroatië Stadion: Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 18.497
Scheidsrechter: Vlag van Italië Daniele Orsato
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Sterling Goal 57' wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
   
 

14 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (14:00 UTC+1)
Schotland Vlag van Schotland 0 – 2 Vlag van Tsjechië Tsjechië Stadion: Hampden Park, Glasgow
Toeschouwers: 9.847
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Daniel Siebert
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 42'Goal 52' Schick
   
 

18 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (17:00 UTC+1)
Kroatië Vlag van Kroatië Wedstrijd 19 Vlag van Tsjechië Tsjechië Stadion: Hampden Park, Glasgow
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Carlos del Cerro Grande
Video-assistent: Vlag van Spanje Juan Martínez Munuera
Verslag
   
 

18 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (20:00 UTC+1)
Engeland Vlag van Engeland Wedstrijd 20 Vlag van Schotland Schotland Stadion: Wembley Stadium, Londen
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Antonio Mateu Lahoz
Video-assistent: Vlag van Spanje Alejandro Hernández
Verslag
   
 

22 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (20:00 UTC+1)
Kroatië Vlag van Kroatië Wedstrijd 31 Vlag van Schotland Schotland Stadion: Hampden Park, Glasgow
Verslag
   
 

22 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (20:00 UTC+1)
Tsjechië Vlag van Tsjechië Wedstrijd 32 Vlag van Engeland Engeland Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

Groep E[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Slowakije Slowakije 1 1 0 0 3 2 1 +1 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Spanje Spanje (G) 1 0 1 0 1[a] 0 0 0
3 Vlag van Zweden Zweden 1 0 1 0 1[a] 0 0 0 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Polen Polen 1 0 0 1 0 1 2 −1
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 14 juni 2021. Bron: UEFA
(G) Gastheer.
Noten:
  1. a b Disciplinaire punten: Spanje 0, Zweden −1.

14 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (19:00 UTC+3)
Polen Vlag van Polen 1 – 2 Vlag van Slowakije Slowakije Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 12.862
Scheidsrechter: Vlag van Roemenië Ovidiu Haţegan
Video-assistent: Vlag van Italië Marco Di Bello
Linetty Goal 46'
Krychowiak Kreeg geel in de 22e minuut Kreeg opnieuw geel in de 62e minuutWeggestuurd in de 62e minuut 22', 62'
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 18' (e.d.) Szczęsny
Goal 68' Škriniar
   
 

14 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 0 – 0 Vlag van Zweden Zweden Stadion: Estadio de La Cartuja, Sevilla
Toeschouwers: 10.559
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Slavko Vinčić
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
   
 

18 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (16:00 UTC+3)
Zweden Vlag van Zweden Wedstrijd 21 Vlag van Slowakije Slowakije Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Daniel Siebert
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
Verslag
   
 

19 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje Wedstrijd 22 Vlag van Polen Polen Stadion: Estadio de La Cartuja, Sevilla
Verslag
   
 

23 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Slowakije Vlag van Slowakije Wedstrijd 33 Vlag van Spanje Spanje Stadion: Estadio de La Cartuja, Sevilla
Verslag
   
 

23 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (19:00 UTC+3)
Zweden Vlag van Zweden Wedstrijd 34 Vlag van Polen Polen Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Verslag
   
 

Groep F[bewerken | bron bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Portugal Portugal 1 1 0 0 3 3 0 +3 Naar de volgende ronde
2 Vlag van Frankrijk Frankrijk 1 1 0 0 3 1 0 +1
3 Vlag van Duitsland Duitsland (G) 1 0 0 1 0 0 1 −1 Naar stand beste nummers drie
4 Vlag van Hongarije Hongarije (G) 1 0 0 1 0 0 3 −3
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 15 juni 2021. Bron: UEFA
(G) Gastheer.

15 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Hongarije Vlag van Hongarije 0 − 3 Vlag van Portugal Portugal Stadion: Puskás Aréna, Boedapest
Toeschouwers: 55.662
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Cüneyt Çakır
Video-assistent: Vlag van Italië Paolo Valeri
wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
Goal 84' Guerreiro
Goal 88' (pen.)Goal 90+2' Ronaldo
   
 

15 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 − 0 Vlag van Duitsland Duitsland Stadion: Allianz Arena, München
Toeschouwers: 13.000
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Carlos del Cerro Grande
Video-assistent: Vlag van Spanje Juan Martínez Munuera
Hummels Goal 21' (e.d.) wedstrijdverslag
verslag (UEFA)
   
 

19 juni 2021
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Hongarije Vlag van Hongarije Wedstrijd 23 Vlag van Frankrijk Frankrijk Stadion: Puskás Aréna, Boedapest
Verslag
   
 

19 juni 2021
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Portugal Vlag van Portugal Wedstrijd 24 Vlag van Duitsland Duitsland Stadion: Allianz Arena, München
Verslag
   
 

23 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Portugal Vlag van Portugal Wedstrijd 35 Vlag van Frankrijk Frankrijk Stadion: Puskás Aréna, Boedapest
Verslag
   
 

23 juni 2021
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Duitsland Vlag van Duitsland Wedstrijd 36 Vlag van Hongarije Hongarije Stadion: Allianz Arena, München
Verslag
   
 

Stand beste nummers drie[bewerken | bron bewerken]

Pos Grp Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 B Vlag van Finland Finland 2 1 0 1 3 1 1 0 Naar de volgende ronde
2 E Vlag van Zweden Zweden 1 0 1 0 1 0 0 0
3 A Vlag van Zwitserland Zwitserland 2 0 1 1 1 1 4 −3
4 C Vlag van Oekraïne Oekraïne 1 0 0 1 0 2 3 −1
5 F Vlag van Duitsland Duitsland 1 0 0 1 0[a] 0 1 −1
6 D Vlag van Kroatië Kroatië 1 0 0 1 0[a] 0 1 −1
Bijgewerkt tot wedstrijd(en) gespeeld op 16 juni 2021. Bron: UEFA
Noten:
  1. a b Disciplinaire punten: Duitsland −1, Kroatië −3.

Knock-outfase[bewerken | bron bewerken]

Gekwalificeerde teams[bewerken | bron bewerken]

Groep Groepswinnaars Nummers twee Nummers drie
(Beste vier kwalificeren zich)
Gekwalificeerd
(positie NTB)
A Vlag van Italië Italië (top twee)
B
C
D
E
F

Wedstrijdschema[bewerken | bron bewerken]

Achtste finale Kwartfinale Halve finale Finale
                           
27 juni 2021 – Sevilla            
   
2 juli 2021 – München
     
   
26 juni 2021 – Londen
       
   
6 juli 2021 – Londen
     
   
28 juni 2021 – Boekarest
       
   
2 juli 2021 – Sint-Petersburg
     
   
28 juni 2021 – Kopenhagen
       
   
11 juli 2021 – Londen
     
   
29 juni 2021 – Glasgow
     
   
3 juli 2021 – Rome
     
   
29 juni 2021 – Londen
       
   
7 juli 2021 – Londen
     
   
27 juni 2021 – Boedapest
       
   
3 juli 2021 – Bakoe  
     
       
26 juni 2021 – Amsterdam
           
   
     

Achtste finales[bewerken | bron bewerken]


26 juni 2021
18:00 (UTC+2)
Tweede Groep A Wedstrijd 38 Tweede Groep B Stadion: Johan Cruijff ArenA, Amsterdam
Verslag
   
 

26 juni 2021
21:00 (20:00 UTC+1)
Winnaar Groep A Wedstrijd 37 Tweede Groep C Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

27 juni 2021
18:00 (UTC+2)
Winnaar Groep C Wedstrijd 40 Derde Groep D/E/F Stadion: Puskás Aréna, Boedapest
Verslag
   
 

27 juni 2021
21:00 (UTC+2)
Winnaar Groep B Wedstrijd 39 Derde Groep A/D/E/F Stadion: Estadio de La Cartuja, Sevilla
Verslag
   
 

28 juni 2021
18:00 (UTC+2)
Tweede Groep D Wedstrijd 42 Tweede Groep E Stadion: Parken, Kopenhagen
Verslag
   
 

28 juni 2021
21:00 (22:00 UTC+3)
Winnaar Groep F Wedstrijd 41 Derde Groep A/B/C Stadion: Arena Națională, Boekarest
Verslag
   
 

29 juni 2021
18:00 (17:00 UTC+1)
Winnaar Groep D Wedstrijd 44 Tweede Groep F Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

29 juni 2021
21:00 (20:00 UTC+1)
Winnaar Groep E Wedstrijd 43 Derde Groep A/B/C/D Stadion: Hampden Park, Glasgow
Verslag
   
 

Kwartfinales[bewerken | bron bewerken]


2 juli 2021
18:00 (19:00 UTC+3)
Winnaar Wedstrijd 41 Wedstrijd 45 Winnaar Wedstrijd 42 Stadion: Krestovskistadion, Sint-Petersburg
Verslag
   
 

2 juli 2021
21:00 (UTC+2)
Winnaar Wedstrijd 39 Wedstrijd 46 Winnaar Wedstrijd 37 Stadion: Allianz Arena, München
Verslag
   
 

3 juli 2021
18:00 (20:00 UTC+4)
Winnaar Wedstrijd 40 Wedstrijd 47 Winnaar Wedstrijd 38 Stadion: Olympisch Stadion, Bakoe
Verslag
   
 

3 juli 2021
21:00 (UTC+2)
Winnaar Wedstrijd 43 Wedstrijd 48 Winnaar Wedstrijd 44 Stadion: Stadio Olimpico, Rome
Verslag
   
 

Halve finales[bewerken | bron bewerken]


6 juli 2021
21:00 (20:00 UTC+1)
Winnaar Wedstrijd 46 Wedstrijd 49 Winnaar Wedstrijd 45 Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

7 juli 2021
21:00 (20:00 UTC+1)
Winnaar Wedstrijd 48 Wedstrijd 50 Winnaar Wedstrijd 47 Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

Finale[bewerken | bron bewerken]


11 juli 2021
21:00 (20:00 UTC+1)
Winnaar Wedstrijd 49 Wedstrijd 51 Winnaar Wedstrijd 50 Stadion: Wembley Stadium, Londen
Verslag
   
 

Prijzengeld[bewerken | bron bewerken]

Het totale prijzengeld is in februari 2018 vastgesteld op € 775,5 miljoen.[56] Elk land dat zich plaatst krijgt tenminste € 9,25 miljoen, de uiteindelijke winnaar zal naar huis gaan met maximaal € 34 miljoen.

Fase Bedrag Aantal landen
Plaatsing € 9,25 miljoen 24
Groepsfase € 1,5 miljoen bij winst
€ 750.000 voor gelijkspel
24
Achtste finales € 2 miljoen 16
Kwartfinales € 3,25 miljoen 8
Halve finales € 5 miljoen 4
Tweede plaats € 7 miljoen 1
Winnaar € 10 miljoen 1

Uitzendingen[bewerken | bron bewerken]

Uitzendingen van het evenement worden verzorgd vanuit het zogenaamde international broadcast centre in Nederland. Het is gevestigd in Expo Haarlemmermeer, in Vijfhuizen.[57]

Mascotte[bewerken | bron bewerken]

De officiële mascotte voor het EK, Skillzy, werd gepresenteerd op 24 maart 2019. De mascotte is een levensecht mannelijk stripfiguur met freestyle-, straatvoetbal- en panna-skills.[58]

Statistieken[bewerken | bron bewerken]

Doelpuntenmakers[bewerken | bron bewerken]

2 doelpunten

1 doelpunt

Eigen doelpunt

Disciplinaire straffen[bewerken | bron bewerken]

Een speler is automatisch geschorst voor de volgende wedstrijd bij onderstaande overtredingen:

  • Het krijgen van een rode kaart. Eventueel kan de schorsing verlengd worden bij ernstige overtredingen.
  • Het krijgen van twee gele kaarten in twee verschillende wedstrijden. Na afloop van de kwartfinales vervallen de gele kaarten. Schorsingen na gele kaarten worden niet overgedragen naar overige toekomstige interlandwedstrijden.

Tijdens het eindtoernooi hebben onderstaande spelers een schorsing gekregen:[59]

Speler Overtreding(en) Schorsing(en)
Vlag van Polen Grzegorz Krychowiak Kreeg geel Kreeg opnieuw geelWeggestuurd in Groep E tegen Slowakije (speelronde 1, op 14 juni 2021) Groep E tegen Spanje (speelronde 2, op 19 juni 2021)
Vlag van Oostenrijk Marko Arnautović Het beledigen van een andere speler in Groep C tegen Noord-Macedonië (speelronde 1, op 13 juni 2021)[60] Groep C tegen Nederland (speelronde 2, op 17 juni 2021)

EK 2020 in beeld[bewerken | bron bewerken]

Externe link[bewerken | bron bewerken]