Ricardo Rodríguez (voetballer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ricardo Rodríguez
Ricardo Rodríguez in 2018
Ricardo Rodríguez in 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ricardo Iván Rodríguez Araya
Geboortedatum 25 augustus 1992
Geboorteplaats Zürich, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lengte 180 cm
Been Links
Positie Linksback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Nederland PSV
Rugnummer 68
Contract tot 30 juni 2021 (bij AC Milan)
Verhuurd tot 30 juni 2020
Jeugd
2001–2004
2004–2009
Vlag van Zwitserland0Schwamendingen
Vlag van Zwitserland0FC Zürich
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2009–2012
2012–2017
2017–
2020–
Vlag van Zwitserland0FC Zürich
Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Nederland PSV
3500(2)
1490(15)
7400(1)
200(0)
Interlands **
2009
2009
2010–2011
2011–
Vlag van Zwitserland Zwitserland –17
Vlag van Zwitserland Zwitserland –18
Vlag van Zwitserland Zwitserland –19
Vlag van Zwitserland Zwitserland
800(3)
400(1)
1500(5)
7100(8)

* Bijgewerkt op 9 februari 2020
** Bijgewerkt op 9 februari 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ricardo Iván Rodríguez Araya (Zürich, 25 augustus 1992) is een Zwitsers voetballer van Spaanse en Chileense afkomst die doorgaans als linksback speelt. Hij verruilde VfL Wolfsburg in juli 2017 voor AC Milan. Rodríguez debuteerde in 2011 in het Zwitsers voetbalelftal. AC Milan verhuurde Rodríguez in januari 2020 voor een half jaar aan PSV.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

FC Zürich[bewerken | brontekst bewerken]

Rodríguez speelde vijf jaar in de jeugd van FC Zürich. Nadat hij in 2010 debuteerde in het eerste elftal, werd hij hierin in de tweede helft van het seizoen 2010/11 een vaste basisspeler. FC Basel regeerde de Zwitserse competitie in die tijd met ijzeren hand, maar Zürich en hij kwamen dat jaar tot op één punt van het landskampioenschap. Als gevolg hiervan debuteerde hij het jaar erna ook in zowel de voorronden van de UEFA Champions League als in de Europa League.

VfL Wolfsburg[bewerken | brontekst bewerken]

Na tweeënhalf jaar in het eerste elftal verruilde Rodríguez FC Zürich op 20 januari 2012 voor VfL Wolfsburg. Hij maakte op 21 januari 2012 onder coach Felix Magath zijn debuut in de Bundesliga in een met 1–0 gewonnen duel tegen FC Köln. Magath gebruikte hem ook de rest van het seizoen als basisspeler. Magaths interim-opvolger Lorenz-Günther Köstner zag eind 2012 een paar maanden meer in Marcel Schäfer, maar nadat Dieter Hecking aantrad als nieuwe coach werd Rodríguez weer een vaste kracht links in de verdediging. Zo speelde hij in 5,5 seizoen 149 wedstrijden in de Bundesliga. Ook speelde hij negen wedstrijden in de Champions League voor de Duitse ploeg en negen in de Europa League. Rodríguez won met Wolfsburg in het seizoen 2014/15 de DFB-Pokal na een 3–1 overwinning in de finale tegen Borussia Dortmund en werd in de competitie tweede met de club, achter landskampioen Bayern München. Zijn ploeggenoten en hij wonnen vervolgens ook de DFL-Supercup 2015 in een wedstrijd tegen datzelfde Bayern München. Hij benutte die dag zelf de eerste penalty in een beslissende strafschoppenreeks. Twee seizoenen later speelden Wolfsburg en hij daarentegen twee play-offwedstrijden tegen Eintracht Braunschweig om degradatie naar de 2. Bundesliga te voorkomen.

AC Milan[bewerken | brontekst bewerken]

Rodríguez tekende in juli 2017 bij AC Milan, dat circa €18.000.000,- voor hem betaalde aan VfL Wolfsburg.[1] Voor coach Vincenzo Montella was hij ook bij de Italianen eerste keus als linksback en dat bleef hij tot het einde van het seizoen 2018/19 ook onder opvolger Gennaro Gattuso. Hij eindigde in die seizoenen met Milan op de zesde en vijfde positie in de Serie A. Rodríguez bereikte in het seizoen 2017/18 de finale van de Coppa Italia met Milan. Juventus was hierin met 4–0 te sterk. Coach Marco Giampaolo trad aan in juni 2019 en zag minder in Rodríguez. Diens opvolger Stefano Pioli koos vanaf oktober 2019 steevast voor Theo Hernández als linksback.

PSV[bewerken | brontekst bewerken]

AC Milan verhuurde Rodríguez op 30 januari 2020 voor een halfjaar aan PSV. Drie dagen later debuteerde hij voor de Eindhovense ploeg, in een met 1–0 verloren competitiewedstrijd uit bij Ajax. Hij kwam toen in de 70e minuut in het veld als vervanger voor Olivier Boscagli. Zes dagen later kreeg hij een basisplaats in een met 3–0 gewonnen competitiewedstrijd thuis tegen Willem II.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2009/10 FC Zürich Vlag van Zwitserland Super League 6 0 0 0 1 0 7 0
2010/11 13 1 2 0 15 1
2011/12 16 1 2 0 9 0 27 1
VfL Wolfsburg Vlag van Duitsland Bundesliga 17 0 0 0 17 0
2012/13 24 0 3 0 27 0
2013/14 34 5 4 2 38 7
2014/15 26 6 4 1 9 3 39 10
2015/16 24 2 3 0 9 1 36 3
2016/17 24 2 3 0 27 2
2017/18 AC Milan Vlag van Italië Serie A 34 1 4 0 9 3 47 4
2018/19 35 0 3 0 3 0 41 0
2019/20 5 0 0 0 0 0 5 0
2019/20 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 2 0 0 0 0 0 2 0
Totaal 260 18 28 3 40 7 328 28

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Rodríguez won met Zwitserland –17 het WK –17 van 2009 in Nigeria. Hij maakte daarna ook deel uit van Zwitserland –18 en Zwitserland –19.

Rodríguez debuteerde op 7 oktober 2011 in het Zwitsers voetbalelftal, in een met 2–0 verloren kwalificatiewedstrijd voor het EK 2012 tegen Wales. Hij verving die dag in de 62e minuut Xherdan Shaqiri.[2] Bondscoach Ottmar Hitzfeld nam Rodríguez op in zijn selectie voor het WK 2014 in Brazilië, zijn eerste eindtoernooi.[3] Rodríguez sprak meerdere malen het verlangen uit om voor Chili uit te komen, maar Claudio Borghi, de bondscoach van Chili in 2011, zag het niet in hem zitten, waarna hij besloot voor Zwitserland uit te komen. Tijdens het WK droeg Rodríguez voetbalschoenen waarop de Chileense vlag stond afgebeeld. Hij speelde dat toernooi alle vier de wedstrijden van de Zwitsers van begin tot eind.

Rodríguez nam eerder met het Zwitsers olympisch voetbalelftal onder leiding van bondscoach Pierluigi Tami deel aan de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Daar werd de ploeg in de voorronde uitgeschakeld na een gelijkspel tegen Gabon (1–1) en nederlagen tegen Zuid-Korea (1–2) en Mexico (0–1).

Bondscoach Vladimir Petković nam Rodríguez mee naar het EK 2016. De Zwitsers strandden hier na het doorkomen van een poule met Albanië, Roemenië en Frankrijk eveneens in de achtste finales. Hij speelde ook dit toernooi alle vier de wedstrijden van de Zwitsers van begin tot eind.

Rodríguez maakte op 7 oktober 2016 zijn eerste interlanddoelpunt. Hij schoot toen de 1–2 binnen in een met 1–3 gewonnen kwalificatiewedstrijd voor het WK 2018 in en tegen Hongarije. Rodríguez scoorde in diezelfde kwalificatiereeks ook tegen Letland en maakte het enige doelpunt in de twee play-offwedstrijden tegen Noord-Ierland waarin Zwitserland zich uiteindelijk plaatste voor het WK. Hij maakte ook deel uit van de Zwitserse ploeg op het toernooi zelf. Hierop eindigde de selectie onder leiding van bondscoach Petković tweede in groep E, achter Brazilië (1–1), maar vóór Servië (2–1) en Costa Rica (2–2). In de achtste finales ging Zwitserland vervolgens met 1–0 onderuit tegen Zweden door een treffer van Emil Forsberg. Rodríguez kwam in alle vier de WK-duels in actie voor de nationale ploeg.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
DFB Pokal 1x 2014/15
DFL-Supercup 1x 2015
Vlag van Zwitserland Zwitserland –17
Wereldkampioen –17 1x 2009