Gennaro Gattuso

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gennaro Gattuso
Gennaro Gattuso in het shirt van FC Sion
Gennaro Gattuso in het shirt van FC Sion
Persoonlijke informatie
Bijnaam Ivan de verschrikkelijke, Rino
Geboortedatum 9 januari 1978
Geboorteplaats Corigliano Calabro, Italië
Lengte 177 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië AC Milan
Functie Hoofdtrainer
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1994–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2012
2012–2013
Vlag van Italië AC Perugia
Vlag van Schotland Glasgow Rangers
Vlag van Italië Salernitana
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Zwitserland0FC Sion
10 0(0)
34 0(3)
25 0(0)
335 0(9)
27 0(1)
Interlands
1995–1996
1998–2000
2000
2000–2010
Vlag van Italië Italië –18
Vlag van Italië Italië –21
Vlag van Italië Italië OS
Vlag van Italië Italië
14 0(3)
21 0(1)
3 0(0)
73 0(1)
Getrainde clubs
2013
2013
2014–2015
2015–2016
2016–2017
2017
2017–
Vlag van Zwitserland0FC Sion
Vlag van Italië US Palermo
Vlag van Griekenland OFI Kreta
Vlag van Italië Pisa Calcio
Vlag van Italië Pisa Calcio
Vlag van Italië Milan Primavera
Vlag van Italië AC Milan
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Gennaro Ivan Gattuso (Corigliano Calabro, 9 januari 1978) is een Italiaans voetbaltrainer en voormalig profvoetballer.

Gattuso begon bij AC Perugia, waar hij drie seizoenen speelde, waaronder één in de Serie A. In 1997 verhuisde hij naar Glasgow Rangers, waar hij iets meer dan één seizoen speelde en zeven keer scoorde. Hij keerde terug naar Italië en ging aan de slag bij Salernitana. In 1999 volgde een transfer naar AC Milan. Met deze club veroverde hij meerdere landskampioenschappen en in 2003 en 2007 de UEFA Champions League.

Gattuso was een van de motoren van het Italiaanse team dat wereldkampioen werd in 2006. Hij speelde in totaal 73 interlands en scoorde één keer. Onder leiding van bondscoach Dino Zoff maakte hij op 23 februari 2000 zijn debuut in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Zweden (1-0) in Palermo, net als Stefano Fiore (Udinese Calcio). Op het WK voetbal 2010 in Zuid-Afrika speelde hij zijn laatste interland.

In een Champions Leaguewedstrijd tegen Tottenham Hotspur op 15 februari 2011 deelde Gattuso onder meer een kopstoot uit aan Joe Jordan, de assistent-trainer van Tottenham. Die zou een beledigende opmerking naar Gattuso hebben gemaakt.

Op 27 november 2017 trad hij aan als hoofdcoach van AC Milan na het ontslag van Vincenzo Montella vanwege de tegenvallende resultaten. Gattuso was op dat moment coach van de beloften van de club uit Milaan. In april was de club door Li Yonghong overgenomen. De Chinees trok de portefeuille en in de zomerstop werden tien spelers gehaald voor in totaal meer dan 200 miljen euro. Veel succes leverde dat niet op. De Rossoneri stonden in de Serie A na veertien speelronden zevende, op achttien punten van koploper Napoli.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Wed. Goals
1994/95 AC Perugia Vlag van Italië Serie B 0 0
1995/96 2 0
1996/97 Vlag van Italië Serie A 8 0
1997/98 Glasgow Rangers Vlag van Schotland Premier League 29 3
1998/99 5 0
Salernitana Vlag van Italië Serie A 25 0
1999/00 AC Milan 22 1
2000/01 24 0
2001/02 32 0
2002/03 25 0
2003/04 33 1
2004/05 32 0
2005/06 35 3
2006/07 30 1
2007/08 31 1
2008/09 12 0
2009/10 22 0
2010/11 31 2
2011/12 6 0
2012/13 FC Sion Vlag van Zwitserland Super League 27 1
Totaal 431 13

Als speler[bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Italië AC Milan
Mondiaal
Trofeu mundial fifa01.svg Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 1x 2007
Internationaal
Coppacampioni.png UEFA Champions League 2x 2002/03, 2006/07
UEFA - Super Cup.png UEFA Super Cup 2x 2003, 2007
Nationaal
Scudetto.svg Serie A 2x 2003/04, 2010/11
Supercoppa italiana di pallavolo maschile.svg Coppa Italia 1x 2002/03
Supercoppaitaliana.png Supercoppa 2x 2004, 2011
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Italië Italië
Wereldkampioenschap voetbal 1x Goud 2006
Europees kampioenschap onder 21 1x Goud 2000

Privé[bewerken]

Gattuso is getrouwd en heeft twee kinderen, een dochter en een zoon. Hij opende in 2012 zijn eigen restaurant Osteria del Mare in Monte Carlo.

Zie ook[bewerken]