Thiago Alcántara

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Thiago
Thiago Training FC Bayern München-7.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam El Mago (De Tovenaar)
Geboortedatum 11 april 1991
Geboorteplaats San Pietro Vernotico, Italië
Lengte 174 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Logo FC Bayern München (2002–2017).svg Bayern München
Rugnummer 6
Contract tot 30 juni 2021
Jeugd
1995–1996
1996–2000
2000–2001
2001–2005
2005–2008
Vlag van Brazilië Flamengo
Vlag van Spanje Ureca
Vlag van Spanje Kelme CF
Vlag van Brazilië Flamengo
Vlag van Spanje FC Barcelona
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2007–2009
2009–2013
2013–
Vlag van Spanje FC Barcelona B
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Duitsland Bayern München
59(3)
68(7)
150(17)
Interlands **
2011– Vlag van Spanje Spanje 37(2)

* Bijgewerkt op 24 juni 2020
** Bijgewerkt op 15 februari 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Thiago Alcántara do Nascimento (San Pietro Vernotico, 11 april 1991) is een Braziliaans-Spaans voetballer die doorgaans als centrale middenvelder speelt. Hij tekende in juli 2013 bij Bayern München, dat circa 25 miljoen euro voor hem betaalde aan FC Barcelona. Alcántara debuteerde in 2011 in het Spaans voetbalelftal.

Alcántara is een zoon van de voormalig Braziliaans international Mazinho, die in 1994 wereldkampioen werd en bij onder meer Vasco da Gama en Valencia speelde. Zijn moeder is Spaans. Zijn twee jaar jongere broer Rafinha debuteerde ook bij Barcelona in het betaald voetbal.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Thiago werd geboren in het Italiaanse San Pietro Vernotico in de periode dat zijn vader bij US Lecce speelde. In 1992 verhuisde het gezin naar São Paulo, gevolgd door een nieuwe verhuizing in 1994 naar Spanje. Thiago begon met voetballen bij het Galicische Nigrán CF. In 2001 verhuisde hij naar Rio de Janeiro. Thiago speelde aanvankelijk in het schoolteam van het Colégio Anglo-Americano, waar hij werd opgemerkt door Flamengo. Samen met zijn teamgenoot Rodrigo Moreno Machado ging hij naar de jeugdopleiding van deze profclub. In 2004 vertrokken zowel Thiago als Rodrigo met hun familie naar Vigo. Ureca ARD werd de nieuwe club van beide jonge voetballers, waar ze werden opgemerkt door de profclubs. Thiago ging in 2005 samen met zijn broertje Rafael naar FC Barcelona's jeugdopleiding. In het seizoen 2006/07 speelde Thiago in het Cadete A-team, samen met onder meer Gai Assulin. In de zomer van 2007 liet trainer Josep Guardiola hem in de voorbereiding meespelen met FC Barcelona B. In het seizoen 2007/08 speelde hij echter vooral voor de Juvenil A, het hoogste jeugdelftal van de club. Op 12 oktober 2007 maakte Thiago zijn debuut voor het tweede elftal met een invalbeurt voor Eneko Fernández tegen Igualada CF in de Tercera División. Op 5 september 2007 debuteerde Thiago in het eerste elftal van FC Barcelona. In de halve finale van de Copa de Catalunya tegen Girona FC kwam de middenvelder als vervanger van Xavi Torres in het veld. Op 17 mei 2009 maakte hij zijn debuut in de Primera División tegen Real Mallorca. Na 73 minuten kwam hij als vervanger van Eidur Gudjohnsen in het veld. Op 20 februari 2010 maakte hij in de gewonnen wedstrijd tegen Racing Santander (4–0) zijn eerste doelpunt in de Primera División. In 2011 won Thiago met FC Barcelona de Spaanse landstitel en de Champions League.

Thiago tekende in juli 2013 een contract bij Bayern München. Dat betaalde circa €25.000.000,- voor hem aan FC Barcelona.[1] Hij won in zijn eerste jaar bij Bayern München zowel het Duitse landskampioenschap, het wereldkampioenschap voetbal voor clubs als de DFB-Pokal. Coach Josep Guardiola maakte in ongeveer de helft van de wedstrijden dat seizoen gebruik van hem. Een knieblessure maakte in maart 2013 een einde aan zijn seizoen.[2] Het duurde uiteindelijk tot april 2015 voor Thiago terugkeerde op het veld. Zodoende kon hij dat seizoen nog zeven wedstrijden bijdragen aan een volgend landskampioenschap. Thiago kwam in zijn derde jaar in Duitsland meer in actie, maar werd nooit een consequente basisspeler. Na drie jaar onder Josep Guardiola, wisselde Bayern München vanaf juli 2016 regelmatig van hoofdtrainer. Thiago kreeg in het seizoen 2016/17 onder Carlo Ancelotti meer basisplaatsen dan ooit. Jupp Heynckes maakte in het seizoen 2017/18 ook regelmatig gebruik van hem, maar een dijbeenblessure opgelopen in november 2017 koste hem weer drie maanden revalideren.[3] In het seizoen 2018/19 speelde hij onder Niko Kovač meer dan ooit. Hij kwam dat jaar dertig competitiewedstrijden in actie, waarvan 26 als basisspeler. Hij won dat seizoen zijn zesde opeenvolgende landskampioenschap met Bayern, alsook zijn tweede DFB-Pokal en derde DFL-Supercup.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 FC Barcelona Vlag van Spanje Primera Division 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
2009/10 1 1 1 0 0 0 0 0 2 1
2010/11 12 2 3 1 1 0 0 0 16 3
2011/12 27 2 8 2 7 0 3 0 45 4
2012/13 27 2 7 1 2 0 0 0 36 3
Club totaal 68 7 19 4 10 0 3 0 100 11
2013/14 Bayern München Vlag van Duitsland Bundesliga 16 2 2 0 4 0 3 1 25 3
2014/15 7 0 2 0 4 2 0 0 13 2
2015/16 27 2 5 1 9 1 1 0 42 4
2016/17 27 6 4 1 9 2 1 0 41 9
2017/18 19 2 3 2 10 3 0 0 32 7
2018/19 30 2 6 0 5 0 1 1 42 3
2019/20 24 3 2 0 5 0 1 0 32 3
Club totaal 150 17 24 4 46 8 7 2 227 31
Totaal 218 24 43 8 56 8 10 2 327 42

Bijgewerkt tot 24 juni 2020

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Thiago verkoos de Spaanse elftallen boven Brazilië. Op 1 oktober 2007 speelde hij tegen San Marino zijn eerste wedstrijd in het jeugdelftal onder 17. De middenvelder maakte twee doelpunten in de wedstrijd, die met 6–0 werd gewonnen. In mei 2008 behoorde hij tot de selectie die het Europees kampioenschap –17 in Turkije won. Thiago scoorde tweemaal uit een vrije trap in de groepswedstrijd tegen Frankrijk en vanuit een strafschop in de finale tegen wederom Frankrijk. In juli 2009 behoorde hij tot de Spaanse selectie voor het EK –19. Een jaar later werd hij eveneens opgeroepen voor het Europees kampioenschap. In de eerste wedstrijd van de groepsfase scoorde hij de gelijkmaker in de gewonnen wedstrijd tegen Kroatië (2–1). In juni 2011 werd Thiago met Spanje Europees kampioen op het EK –21. De middenvelder maakte in de finale tegen Zwitserland het tweede Spaanse doelpunt. Op 10 augustus 2011 debuteerde Thiago tegen Italië in het Spaans nationaal elftal.[4] Op 17 mei 2016 werd hij opgenomen in de Spaanse selectie voor het Europees kampioenschap 2016 in Frankrijk.[5] Spanje werd in de achtste finale uitgeschakeld door Italië (2–0).

Thiago maakte eveneens deel uit van de Spaanse selectie, die onder leiding van interim-bondscoach Fernando Hierro in 2018 deelnam aan het WK 2018 in Rusland. In groep B werd gelijkgespeeld tegen Portugal (3-3) en Marokko (2-2). Spanje won in de poulefase alleen van Iran (1-0). In de achtste finales trokken de Zuid-Europeanen in de strafschoppenreeks aan het kortste eind in een duel met gastland Rusland (3-4), nadat beide teams in de reguliere speeltijd plus verlenging op 1-1 waren blijven steken. Koke en Iago Aspas misten voor Spanje vanaf elf meter, oog in oog met de Russische doelman Igor Akinfejev. Thiago kwam in twee van de vier duels in actie.

Bijgewerkt op 28 juni 2016.[6]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Spanje FC Barcelona
UEFA Champions League 1x 2010/11
UEFA Super Cup 1x 2011
Wereldkampioenschap clubteams 1x 2011
Primera División 4x 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2012/13
Copa del Rey 1x 2011/12
Supercopa de España 2x 2010, 2011
Vlag van Duitsland Bayern München
Wereldkampioenschap clubteams 1x 2013
Bundesliga 7x 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20
DFB-Pokal 4x 2013/14, 2015/16, 2018/19, 2019/20
DFL-Supercup 3x 2016, 2017, 2018
Vlag van Spanje Spanje –21
Europees kampioenschap onder 21 2x 2011, 2013
Vlag van Spanje Spanje –17
Europees kampioenschap onder 17 1x 2008

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Thiago Alcântara van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.