Andrés Iniesta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andrés Iniesta Luján
Andrés Iniesta 2011.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Andrés Iniesta Luján
Bijnaam El Blanquito
(Het Bleekgezicht)
,
Don Andrés,
El Ilusionista (De Tovenaar),
El Mago (De Magiër),
El Genio de La Mancha
Geboortedatum 11 mei 1984
Geboorteplaats Fuentealbilla, Spanje
Lengte 170 cm
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij 600px Catalano azulgrana.png FC Barcelona
Rugnummer 8
Contract tot 2018
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2001–2003
2003–
Vlag van Spanje FC Barcelona B
Vlag van Spanje FC Barcelona
054 0(5)
361 (33)
Interlands **
2006– Vlag van Spanje Spanje 97 (12)

* Bijgewerkt op 14 juni 2014
** Bijgewerkt op 14 juni 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Andrés Iniesta Luján (Fuentealbilla, 11 mei 1984) is een Spaans voetballer. Hij speelt sinds 1996 als middenvelder bij FC Barcelona. In 2006 debuteerde hij in het Spaans voetbalelftal. Zijn bijnaam luidt El Blanquito (Het Bleekgezicht), verwijzend naar zijn bleke huidskleur, die een familietrek van moeders kant is.

Clubcarrière[bewerken]

Iniesta begon in de jeugd van Albacete. In 1996 werd hij op 12-jarige leeftijd naar de jeugdopleiding (cantera) van FC Barcelona in La Masia gehaald, nadat scouts hem op een jeugdtoernooi hadden opgemerkt. In 2000 kwam Iniesta bij Barça B, waar hij binnen korte tijd uitgroeide tot een belangrijke waarde. Op 29 oktober 2002 liet trainer Louis van Gaal Iniesta debuteren in het eerste elftal in het UEFA Champions League-duel tegen Club Brugge. In het seizoen 2004/05, waarin FC Barcelona de landstitel won, groeide hij uit tot een belangrijke waarde. Iniesta speelde 37 van de 38 competitiewedstrijden. Het seizoen daarna stond de middenvelder vaker in de basis, mede door de langdurige blessure van Xavi Hernández. Iniesta was hierdoor een belangrijke schakel in het team dat in 2006 de landstitel prolongeerde en de UEFA Champions League won. In de CL-finale tegen Arsenal FC begon de middenvelder op de bank, maar na rust mocht Iniesta invallen. Mede door zijn inbreng boog FC Barcelona een 0-1-achterstand om in een 2-1-overwinning. Vanaf seizoen 2007/2008 draagt Iniesta het rugnummer 8. Met FC Barcelona won hij in 2009 de Spaanse landstitel, de Copa del Rey, de UEFA Champions League, de Supercopa de España, de UEFA Supercup en het wereldkampioenschap voor clubs. In de halve finale van de Champions League maakte hij tegen Chelsea FC in blessuretijd een magistraal doelpunt, waarmee hij FC Barcelona naar de finale schoot. FC Barcelona won de finale ten koste van Manchester United (2-0), mede dankzij zijn assist bij het eerste doelpunt van Samuel Eto'o. In het seizoen 2009/2010 kreeg Iniesta te maken met enkele langdurige blessures, waardoor hij veel belangrijke wedstrijden in de eindfase van het seizoen moest missen. In de wedstrijd tegen Real Valladolid, waarin FC Barcelona opnieuw landskampioen werd, maakte Iniesta zijn rentree.

Iniesta won op zaterdag 6 juni 2015 voor de vierde keer in zijn carrière de UEFA Champions League. Daarmee evenaarde hij het record van Clarence Seedorf. Datzelfde gold voor zijn teamgenoten Xavi Hernández, Lionel Messi en Gerard Piqué. Xavi verliet Barcelona na dat seizoen, waarop coach Luis Enrique Iniesta in augustus 2015 aanwees als zijn opvolger als aanvoerder.

Interlandcarrière[bewerken]

Jeugdelftallen[bewerken]

Op EK Onder-19 in 2002 werd Iniesta met Spanje Europees kampioen. Hij scoorde in de eerste groepswedstrijd tegen Tsjechië. Met het Spaans elftal Onder-20 werd Iniesta, samen met clubgenoten Carlos Peña, Sergio García de la Fuente en Rubén Martínez, in 2003 vicewereldkampioen op het WK Onder-20 in de Verenigde Arabische Emiraten. Spanje verloor in de finale met 1-0 van Brazilië. Iniesta was de grote uitblinker bij de Spanjaarden tijdens het toernooi en ontving de Zilveren Bal als beste speler na Ismail Matar.

Eerste elftal[bewerken]

Op 27 mei 2006 debuteerde Iniesta in de voorbereiding voor het WK 2006 tegen Rusland in het A-elftal van Spanje. Hij verving na rust Cesc Fàbregas. Vermeldenswaardig is dat Iniesta zijn eerste interland in Albacete speelde, de stad waar hij als voetballer begon. Iniesta maakte op 7 februari 2007 zijn eerste interlanddoelpunt in de oefenwedstrijd tegen Engeland. Op Old Trafford maakte hij in de tweede helft het enige doelpunt van de wedstrijd. Ook was hij deel van de ploeg die op het WK 2006 de achtste finale haalde. Die wedstrijd werd van Frankrijk verloren, met 3-1. De groepswedstrijden werden allemaal gewonnen: tegen Oekraïne (4-0), Tunesië (3-1) en Saoedi-Arabië (1-0). Iniesta speelde alleen de wedstrijd tegen Saoedi-Arabië. Tijdens het EK 2008 won Iniesta met Spanje het kampioenschap. Op 29 juni werd in Wenen met 1-0 gewonnen van Duitsland. In juni 2009 miste Iniesta de Confederations Cup ten gevolge van een dijbeenblessure. In 2010 behoorde hij tot de Spaanse selectie voor het WK 2010. In de finale tegen Nederland scoorde hij tijdens de verlenging het enige en beslissende doelpunt, waardoor Spanje voor het eerst in zijn geschiedenis wereldkampioen werd. Mede hierdoor krijgt hij sindsdien met zekere regelmaat een staande ovatie van het thuispubliek van de tegenpartij wanneer hij met FC Barcelona uit speelt. Zijn goede optreden op het WK en bij zijn club dat jaar zorgde ervoor dat hij tweede werd in de verkiezing Gouden Bal.

Op 1 juli 2012 werd hij opnieuw Europees kampioen met Spanje. Na de finale Italië (4-0) werd Iniesta uitgeroepen tot beste speler van het toernooi. Dat jaar kreeg hij van de UEFA de prijs van de beste voetballer op de Europese velden. Het leverde hem tevens de derde plaats op bij de Gouden Bal verkiezing. Iniesta speelde zijn honderdste interland op 23 juni 2014, toen Spanje met 3-0 won van Australië in de afsluitende groepswedstrijd bij het WK voetbal 2014.

Carrièrestatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2002/03 FC Barcelona Vlag van Spanje Primera División 6 0 0 0 3 0 9 0
2003/04 11 1 2 1 3 0 16 2
2004/05 37 2 1 0 8 0 46 2
2005/06 33 0 1 0 11 1 1 0 46 1
2006/07 37 6 6 1 9 2 4 0 56 9
2007/08 31 3 7 0 11 1 49 4
2008/09 26 4 6 0 11 1 43 5
2009/10 29 1 3 0 9 0 1 0 42 1
2010/11 34 8 5 0 9 1 1 0 49 9
2011/12 27 2 6 2 9 3 4 1 46 8
2012/13 31 3 5 2 10 1 2 0 48 6
2013/14 35 3 6 0 9 0 2 0 52 3
2014/15 24 0 7 3 11 0 42 3
2015/16 0 0 0 0 1 0 2 0 3 0
Club totaal 361 33 55 9 114 10 17 1 547 53
Carrière totaal 361 33 55 9 114 10 17 1 547 53

Bijgewerkt op 17 augustus 2015

Erelijst[bewerken]

Met Vlag van Spanje FC Barcelona[bewerken]

Competitie Winnaar Runner-up
Aantal Jaren Aantal Jaren
Nationaal
Liga trophy (adjusted).png Spaans landskampioen 7x 2004/05, 2005/06, 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2012/13, 2014/15 4x 2003/04, 2006/07, 2011/12, 2013/14
RFEF - Copa del Rey.svg Spaanse beker 3x 2008/09, 2011/12, 2014/15 2x 2010/11, 2013/14
Supercopa de España (rfef).svg Spaanse Supercup 6x 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013 2x 2012, 2015
Internationaal
Coppacampioni.png UEFA Champions League 4x 2005/06, 2008/09, 2010/11, 2014/15
UEFA - Super Cup.png UEFA Super Cup 3x 2009, 2011, 2015 1x 2006
Mondiaal
Coppaintercontinentale.png Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 2x 2009, 2011 1x 2006

Vlag van Spanje Spanje[bewerken]

Competitie Winnaar Runner-up
Aantal Jaren Aantal Jaren
Wereldkampioen voetbal 1x 2010
Europees kampioen voetbal 2x 2008 , 2012
Europees kampioen voetbal -19 1x 2002
Europees kampioen voetbal -16 1x 2001

Individueel[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]