Naar inhoud springen

Federico Bernardeschi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Federico Bernardeschi
Federico Bernardeschi
Persoonlijke informatie
Volledige naam Federico Bernardeschi
Geboortedatum 16 februari 1994
Geboorteplaats Carrara
Lengte 183 cm
Been Links[1]
Positie Vleugelspeler[1]
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië Bologna
Rugnummer 10
Contract tot 30 juni 2027
Jeugd
–2013 Vlag van Italië Fiorentina
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2013–2017
2013–2014
2017–2022
2022–2025
2025–		 Vlag van Italië Fiorentina
→ Vlag van Italië Crotone
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Canada Toronto
Vlag van Italië Bologna		 72(14)
39(12)
64(6)
88(25)
0(0)
Interlands **
2016–2022 Vlag van Italië Italië 39(6)
* Bijgewerkt op 21 juli 2025
** Bijgewerkt op 21 juli 2025
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Federico Bernardeschi (Carrara, 16 februari 1994) is een Italiaans voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt. Hij verruilde Toronto FC in de zomer van 2025 voor Bologna. Bernardeschi debuteerde in 2016 als international in het Italiaans voetbalelftal, waarmee hij in 2021 Europees kampioen werd.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Bernardeschi stroomde in 2013 door vanuit de jeugd van Fiorentina. Dat verhuurde hem gedurende het seizoen 2013/14 aan Crotone, op dat moment actief in de Serie B. Hiermee debuteerde hij op 8 september 2013 in het betaald voetbal, op de derde speeldag van de competitie tegen Pescara Calcio. Bernardeschi kwam na 75 minuten in het veld voor Soufiane Bidaoui. Na zijn invalbeurt zette Crotone een 2–1 achterstand recht, waardoor zijn team het een punt behaalde.[2] Hij kwam dat seizoen tot 39 competitiewedstrijden.

Na zijn huurperiode bij Crotone begon Bernardeschi het seizoen 2014/15 bij Fiorentina. Hiervoor speelde hij op 14 september 2014 zijn eerste wedstrijd in de Serie A, tegen Genoa CFC (0–0 eindstand). Op de laatste speeldag van het seizoen maakte hij zijn eerste doelpunt voor Fiorentina, de 2–0 tijdens een 3–0 overwinning op Chievo Verona. Bernardeschi maakte dat seizoen ook zowel zijn debuut als zijn eerste doelpunten in de Europa League met de club. Tijdens 3–0 overwinningen in de groepsfase op zowel EA Guingamp als Dinamo Minsk maakte hij beide keren het derde doelpunt.

Bernardeschi verlengde in juli 2015 zijn contract bij Fiorentina tot medio 2019.[3] In het seizoen 2015/16 scoorde hij vier goals in zeven Europa League-wedstrijden, tegen FC Basel (twee goals), Belenenses en Tottenham Hotspur. In de Serie A scoorde hij tweemaal in 33 competitiewedstrijden. Zijn echte doorbraak kwam in het seizoen 2016/17, toen hij elf keer scoorde in de Serie A en veertien keer in alle competities. Bernardeschi speelde in totaal 93 wedstrijden voor Fiorentina, waarin hij goed was voor 23 goals en elf assists.

In de zomer van 2017 maakte Bernardeschi voor 40 miljoen euro de overstap naar Juventus. Daar tekende hij een contract voor vijf seizoenen. Hij maakte op 13 augustus in de Supercoppa tegen Lazio (2-3 verloren) zijn debuut voor Juventus. Op 1 oktober was hij tegen Atalanta Bergamo goed voor zijn eerste goal en eerste assist voor Juventus. Met vier goals en vijf assists in 22 wedstrijden had hij een aandeel in zijn eerste kampioenschap met Juventus. Ook speelde hij mee in de met 4-0 gewonnen Coppa Italia tegen AC Milan.

Ook in de twee seizoenen erop werd hij kampioen met Juventus, maar hij pendelde altijd tussen bank en basis in. In het seizoen 2020/21 eindigde hij vijfde met Juventus en won hij de beker en Supercoppa, maar hij kwam het hele seizoen tot niet één goal. In vijf seizoenen voor Juventus kwam Bernardeschi tot 183 wedstrijden, twaalf goals en 24 assists.

In de zomer van 2022 maakte Bernardeschi transfervrij de overstap naar het Canadese Toronto FC, dat buiten de landsgrenzen actief was in de Amerikaanse MLS. In zijn eerste tien wedstrijden was hij direct goed voor acht doelpunten en twee assists. Op 19 mei 2024 was hij goed voor een hattrick in een 5-1 overwinning op CF Montréal. In juli 2024 was Bernardeschi voor het eerst aanvoerder van Toronto FC. Daar speelde hij drie jaar en kwam hij tot 99 wedstrijden. Daarin was hij goed voor 26 goals en zestien assists.

Na een afwezigheid van drie jaar keerde Bernardeschi in de zomer van 2025 terug in Italië, om te tekenen bij Bologna. Die club had net de Coppa Italia gewonnen en ging daardoor dit seizoen Europa League-voetbal spelen. Bernardeschi tekende er een contract voor twee seizoenen en ging spelen met rugnummer 10.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 Fiorentina Vlag van Italië Serie A 0 0 0 0 – 0 0
2013/14 → Crotone Vlag van Italië Serie B 39 12 0 0 39 12
2014/15 Fiorentina Vlag van Italië Serie A 7 1 0 0 3 2 10 3
2015/16 33 2 1 0 7 4 41 6
2016/17 32 11 2 1 8 2 42 14
2017/18 Juventus 22 4 3 0 5 1 30 5
2018/19 28 2 2 1 8 0 38 3
2019/20 29 1 3 0 6 1 38 2
2020/21 27 0 5 0 7 0 39 0
2021/22 28 1 3 1 5 0 36 2
2022 Toronto FC Vlag van Verenigde Staten MLS 13 8 1 0 – 14 8
2023 31 5 2 0 33 5
2024 29 8 8 1 37 9
2025 15 4 0 0 15 4
2025/26 Bologna Vlag van Italië Serie A 0 0 0 0 0 0 0 0
Carrièretotaal33359304491041273

Bijgewerkt t/m 21 juli 2025.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Bernardeschi maakte op donderdag 24 maart 2016 onder leiding van bondscoach Antonio Conte zijn debuut in het Italiaans voetbalelftal, in een oefeninterland thuis tegen Spanje (1–1), net als Jorginho. Hij viel in dit duel na 60 minuten in voor Antonio Candreva.[4]

Bernardeschi maakte deel uit van de Italiaanse selectie op het EK 2016 in Frankrijk.[5] Italië werd in de kwartfinale na strafschoppen uitgeschakeld door Duitsland. Bernardeschi zelf kwam tijdens het toernooi één keer in actie, in de met 0–1 verloren groepswedstrijd tegen Ierland.

Zijn eerste interlanddoelpunt volgde op 11 juni 2017. Hij maakte toen de 4–0 in een met 5–0 gewonnen kwalificatiewedstrijd voor het WK 2018 thuis tegen Liechtenstein.

Nadat Italië niet aanwezig was op het WK 2018, maakte Bernardeschi in de zomer van 2021 zijn rentree op een eindtoernooi. Op 11 juli speelde hij zijn vierde wedstrijd van het toernooi, de finale van het EK tegen Engeland. Hij viel in de 86'ste minuut in voor Federico Chiesa en zag hoe de wedstrijd na 120 minuten in 1-1 eindigde. Vervolgens scoorde Bernardeschi de vierde penalty van Italië. Hij was de laatste speler die zijn penalty scoorde, want daarna miste achtereenvolgens Jadon Sancho, Jorginho en Bukayo Saka, waardoor Italië Europees kampioen werd.

Hij speelde op 1 juni 2022 tijdens de CONMEBOL–UEFA Cup of Champions tegen wereldkampioen Argentinië zijn 39'ste en (vooralsnog) laatste interland voor Italië en verloor met 0-3.

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Italië Juventus
Kampioen Serie A3x2017/18, 2018/19, 2019/20
Coppa Italia2x2017/18, 2020/21
Supercoppa Italiana2×2018, 2020
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Italië Italië
EK voetbal1xGoud 2020
  1. 1 2 Spelersprofiel op transfermarkt.co.uk. Gearchiveerd op 5 oktober 2022.
  2. ↑ Wedstrijdgegevens op transfermarkt.de
  3. ↑ UFFICIALE: Bernardeschi rinnova con i viola fino al 2019 Fiorentina, 23 juli 2015
  4. ↑ Wedstrijdgegevens op eu-football.info. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
  5. ↑ (it) Nazionale, Thiago Motta e Montolivo fra i 30 preconvocati di Conte. Pavoletti out La Gazzetta dello Sport, 23 mei 2016. Gearchiveerd op 28 maart 2023.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Federico_Bernardeschi&oldid=69633030"