Cristiano Ronaldo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cristiano Ronaldo
Ronaldo op het WK 2018.
Ronaldo op het WK 2018.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
Geboortedatum 5 februari 1985
Geboorteplaats Vlag van Portugal Funchal, Portugal
Lengte 185 cm
Been Rechts
Positie Linksbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië Juventus
Rugnummer 7
Contract tot 30 juni 2022
Jeugd
1992–1995
1995–1997
1997–2002
Vlag van Portugal CF Andorinha
Vlag van Portugal Nacional
Vlag van Portugal Sporting Lissabon
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2002–2003
2003–2009
2009–2018
2018–
Vlag van Portugal Sporting Lissabon
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Italië Juventus
25 00(3)
196 0(84)
292 (311)
5 00(3)
Interlands **
2001
2001–2002
2003
2002–2003
2004
2003–
Vlag van Portugal Portugal –15
Vlag van Portugal Portugal –17
Vlag van Portugal Portugal –20
Vlag van Portugal Portugal –21
Vlag van Portugal Portugal –23
Vlag van Portugal Portugal
9 00(7)
7 00(5)
5 00(1)
10 00(3)
3 00(2)
152 (85)

* Bijgewerkt op 23 september 2018
** Bijgewerkt op 20 juni 2018
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (Funchal, 5 februari 1985) is een Portugees profvoetballer die bij voorkeur als linksbuiten speelt. Hij verruilde in 2018 Real Madrid voor Juventus. Voorafgaand speelde hij voor Sporting Lissabon en Manchester United. Tot 2013 was hij de duurste voetballer aller tijden. In 2015 werd hij de all-time topscorer van de UEFA Champions League/Europacup I alsmede de meest scorende Real Madrid-speler ooit. Hij schaarde zich in 2018 tot het tiental spelers dat de Champions League vijfmaal won.

Ronaldo debuteerde in 2003 in het Portugees voetbalelftal, waarvan hij in 2008 aanvoerder en 2014 topscorer aller tijden werd. Op het door Portugal gewonnen Euro 2016 werd hij recordinternational. Ronaldo werd in 2008, 2013, 2014, 2016 en 2017 uitgeroepen tot beste voetballer ter wereld.

Clubcarrière

Jeugd

Ronaldo is de zoon van Dinis Aveiro, een tuinman, en zijn vrouw Dolores dos Santos Aveiro, een kok. Zijn vader was een alcoholist en verkocht met zijn andere zoon Hugo Manchester United-shirts van Ronaldo om alcohol te kunnen blijven kopen. Hij dronk zich dood toen Ronaldo negentien jaar oud was. Ronaldo was een ongewenst kind en zijn moeder overwoog abortus. In plaats daarvan dronk zij op advies donker bier om vervolgens te rennen totdat ze bijna flauwviel, maar een miskraam bleef uit.[1]

Ronaldo is afkomstig van het Portugese eiland Madeira. Als kind begon hij aldaar met voetballen bij de amateurclub CF Andorinha. Hierna speelde hij bij CD Nacional en maakte hij op twaalfjarige leeftijd de overstap naar het vasteland van Portugal om te worden opgenomen in de jeugdopleiding van Sporting Lissabon. Vijf jaar later, in oktober 2002, maakte de vleugelaanvaller zijn officiële debuut voor het eerste elftal van de club; in een competitiewedstrijd thuis tegen Moreirense (3-0) scoorde hij twee doelpunten. Ronaldo speelde vervolgens nog dertig officiële wedstrijden in zijn eerste jaar als prof en voegde daarin drie goals toe aan zijn seizoenstotaal van vijf.[2]

Manchester United

Ronaldo bij Manchester United in december 2006

In de zomer van 2003 trok hij de aandacht van Manchester United. Tijdens een wedstrijd tussen Sporting en Manchester United ter gelegenheid van de ingebruikname van het Estádio José Alvalade, leidde Ronaldo zijn team naar een 3-1-overwinning. De spelers van Manchester United gaven na afloop van de wedstrijd aan dat ze voortaan liever met dan tegen Ronaldo wilden spelen, waar coach Alex Ferguson het volkomen mee eens was. Kort daarna werd hij voor ongeveer twaalf miljoen pond door Manchester United overgenomen van Sporting Lissabon. Bij Manchester United werd Ronaldo binnengehaald als de vervanger van David Beckham, die kort daarvoor naar Real Madrid was vertrokken. Ronaldo won in zijn eerste seizoen bij die club direct de FA Cup; hij scoorde de openingstreffer in de finale tegen Millwall (3-0).

In het seizoen 2006/2007 ontwikkelde hij zich tot een van de beste spelers ter wereld. Hij werd tweemaal achtereen tot speler van de maand gekozen, iets wat daarvoor alleen Dennis Bergkamp en Robbie Fowler was gelukt. Na belangstelling van Real Madrid tekende hij in april 2007 een nieuw contract dat hem voor vijf jaar aan United bond. Met een salaris van honderdtwintigduizend pond per week werd hij de best betaalde speler in de geschiedenis van de club.

Op 22 april 2007 werd Ronaldo door de spelers in de Engelse competitie gekozen tot Speler van het Jaar en tevens talent van het jaar in de Engelse competitie, wat sinds 1977 (Andy Gray) niemand meer was gelukt.

In 2008 won hij met Manchester United de Premier League, FA Community Shield, Champions League en de Wereldbeker. Tevens werd hij bekroond tot Europees- en Wereldvoetballer van het jaar.

Real Madrid

Cristiano Ronaldo aan de bal tijdens Real Madrid–Almería (8-1) op 21 mei 2011

Ronaldo vertrok in juni 2009 voor een recordbedrag van 94 miljoen euro van Manchester United naar Real Madrid. Hij liet in augustus 2009 zijn benen voor honderd miljoen euro verzekeren. Ronaldo won in het eerste jaar met Real Madrid geen enkele prijs. In het seizoen 2010/11 brak Ronaldo op de laatste speeldag het doelpuntenrecord van de Mexicaan Hugo Sánchez (seizoen 1989-1990 voor Real Madrid) en de Spanjaard Telmo Zarra (seizoen 1950-1951 voor Athletic Bilbao), door twee keer te scoren in de met 8-1 gewonnen thuiswedstrijd tegen Almería en zo op veertig doelpunten in de Spaanse competitie te eindigen. Hij maakte op 22 oktober 2011 zijn snelste hattrick in zijn loopbaan. Ronaldo wist binnen vijftien minuten drie keer te scoren. In het seizoen 2011/12 won Ronaldo het kampioenschap met De Koninklijke. Opnieuw vestigde hij een persoonlijk record door 46 competitiedoelpunten in één seizoen te maken, vier minder dan het record van vijftig dat Lionel Messi datzelfde jaar behaalde. Ronaldo was samen met teamgenoten Gonzalo Higuaín en Karim Benzema goed voor 118 doelpunten in één seizoen. Dat maakte hen het meest productieve trio ooit, een record dat zij na het seizoen 2014/15 verloren aan het FC Barcelona-trio Messi, Suárez en Neymar, dat 122 keer het net vond. Ronaldo verbeterde zijn persoonlijke record opnieuw gedurende het seizoen 2014/15. Dit keer maakte hij 48 competitiedoelpunten in één jaar.

Ronaldo maakte op zaterdag 12 september 2015 vijf doelpunten tijdens een 0-6 overwinning uit bij Espanyol. Daarmee kwam hij die dag op 230 competitiegoals voor Real Madrid, waarmee hij Raúl inhaalde en clubtopscorer aller tijden werd in competitieverband. Ronaldo maakte op 17 oktober 2015 in de dertigste minuut 2-0 tijdens een competitiewedstrijd thuis tegen Levante (eindstand 3-0). Dit was zijn 324ste doelpunt in totaal voor Real Madrid, waarmee hij Raúl ook inhaalde als clubtopscorer in alle competities. Hij had hiervoor 310 wedstrijden nodig, waar Raúl 323 doelpunten maakte in 710 duels.[3] Ronaldo werd op 18 april 2017 de eerste speler in de geschiedenis met honderd doelpunten in de UEFA Champions League achter zijn naam. Hij scoorde die dag drie keer tijdens een met 4–2 gewonnen wedstrijd thuis tegen FC Bayern München.

Na in het seizoen 2016/17 opnieuw de Champions League te hebben gewonnen, ditmaal ten koste van Juventus FC (4-1), werd hij als een van de achttien spelers opgenomen in het sterrenteam van de UEFA.[4]

Juventus

In juli 2018 maakte Ronaldo voor een bedrag van 105 miljoen euro de overstap naar Juventus.[5]

Clubstatistieken

Club Seizoen Competitie Beker League Cup Champions League Andere¹ Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
Vlag van Portugal Sporting Lissabon 2002–03 25 3 3 2 1 0 2 0 31 5
Totaal 25 3 3 2 1 0 2 0 31 5
Vlag van Engeland Manchester United 2003–04 29 4 5 2 5 0 39 6
2004–05 33 5 7 4 2 0 8 0 50 9
2005–06 33 9 2 0 4 2 8 1 47 12
2006–07 34 17 7 3 1 0 11 3 53 23
2007–08 34 31 3 3 11 8 1 0 49 42
2008–09 33 18 2 1 4 2 12 4 2 1 53 26
Totaal 196 84 26 13 11 4 55 16 3 1 291 118
Vlag van Spanje Real Madrid 2009–10 29 26 6 7 35 33
2010–11 34 40² 8 7 12 6 54 53
2011–12 38 46 5 3 10 10 2 1 55 60
2012–13 34 34 7 7 12 12 2 2 55 55
2013–14 30 31 6 3 11 17 47 51
2014–15 35 48 2 1 12 10 5 2 54 61
2015–16 36 35 0 0 12 16 0 0 48 51
2016–17 29 25 2 1 13 12 2 4 46 42
2017–18 27 26 0 0 13 15 4 3 44 44
Totaal 292 311 30 22 101 105 15 12 438 450
Vlag van Italië Juventus 2018–19 4 2 0 0 0 0 4 2
Totaal 4 0 0 0 0 0 0 0 0 0 4 2
Carrière totaal 519 400 59 37 11 4 157 121 20 13 767 575

Bijgewerkt t/m 16-09-2018

¹Andere competities inclusief de FA Community Shield, UEFA Super Cup, Intercontinental Cup, FIFA Club World Cup en Supercopa.

²Het doelpunt op 18 september 2010 tegen Real Sociedad is niet inbegrepen. Sommige bronnen vermelden Pepe als doelpuntenmaker, terwijl anderen het toewijzen aan Ronaldo.

Interlandcarrière

Cristiano Ronaldo als Portugees international, oktober 2010

EK 2004

Ronaldo maakte zijn debuut in het Portugese nationale elftal op 20 augustus 2003 tegen Kazachstan. Het Europees kampioenschap voetbal 2004, waarvoor Portugal als gastland fungeerde, was het allereerste grote toernooi voor Ronaldo. Ronaldo was een van de smaakmakers op dit EK, waar hij met zijn negentien jaar een van de jongste deelnemers aan het toernooi was. Hij scoorde twee doelpunten; in de verloren openingswedstrijd tegen Griekenland (1–2) en de halve finale tegen Nederland (2-1). In de finale moest Portugal wederom buigen voor de Grieken: 0–1. Na het EK nam Ronaldo met Portugal deel aan de Olympische Spelen van 2004 in Athene.

WK 2006

Na een goede kwalificatie mocht Ronaldo mee naar zijn tweede eindtoernooi: het WK 2006. Ronaldo scoorde zijn eerste doelpunt tegen Iran uit een penalty. In de wedstrijd tegen Engeland speelde Ronaldo een belangrijke rol. Mede dankzij Ronaldo mocht Wayne Rooney het veld verlaten met een rode kaart na een wilde actie. Ronaldo was degene die naar de scheidsrechter ging en om een kaart vroeg. Vervolgens was hij verantwoordelijk voor het binnenschieten van de beslissende penalty tijdens de strafschoppenserie. De Portugezen strandden uiteindelijk in de halve finale na het 0–1-verlies tegen Frankrijk. Hierna streden de Portugezen voor de derde plaats tegen Duitsland. Die wedstrijd werd ook verloren, waardoor Portugal vierde werd.

EK 2008

In de EK 2008 was Ronaldo de grote vedette van zijn team en van het toernooi. In de kwalificatie scoorde Ronaldo acht goals en had hij een sterk seizoen achter de rug bij Manchester United, waarin hij de Champions League won en kampioen werd van Engeland. Ronaldo was ook de Europees topschutter van het seizoen.Op het EK speelde hij echter teleurstellend. Ronaldo scoorde maar één doelpunt en verliet het EK in de kwartfinale na verlies tegen Duitsland.

WK 2010

Opnieuw was Ronaldo (inmiddels aanvoerder) de vedette. Maar in het Portugese voetbalelftal verliep de aanloop naar het WK 2010 niet goed. Ronaldo stond zestien wedstrijden droog. Ook in dit toernooi speelde Ronaldo teleurstellend. Ronaldo scoorde maar één doelpunt in een wedstrijd waar met 7-0 werd gewonnen. Later in het toernooi werden de Portugezen uitgeschakeld door Spanje in de tweede ronde.

EK 2012

Het EK 2012 was voor Ronaldo zijn derde EK en zijn vijfde grote toernooi. In de eerste wedstrijd tegen Duitsland was Ronaldo zo goed als onzichtbaar. Ook in de daaropvolgende wedstrijd, tegen Denemarken, kwam Ronaldo niet tot scoren. Tegen Nederland keerde het tij en scoorde hij twee doelpunten, waarmee de uitschakeling van Nederland een feit was.

Portugal ontmoette in de kwartfinale de Tsjechen. Ronaldo scoorde uiteindelijk in 79ste minuut met het hoofd uit een voorzet van João Moutinho en leidde Portugal zo naar de halve finale. Daarin stond Portugal tegenover Spanje in een gelijkopgaande wedstrijd die eindigde in een doelpuntloos gelijkspel. Een strafschoppenreeks volgde, waarin Portugal het onderspit moest delven tegen zijn buurland. Ronaldo werd wel topscorer van het toernooi, al moest hij deze titel delen met vijf andere spelers.

WK 2014

Portugal kwalificeerde zich op dinsdag 19 november 2013 voor deelname aan het WK 2014 door een beslissende play-offwedstrijd tegen Zweden met 2–3 te winnen. Ronaldo maakte alle drie de Portugese doelpunten. Hij kwam daarmee op 47 interlanddoelpunten en evenaarde zo Pedro Pauleta als topscorer aller tijden van het Portugees voetbalelftal. Hij werd vervolgens op 5 maart 2014 alleenrecordhouder door twee keer te scoren tijdens een met met 5–1 gewonnen oefeninterland tegen Kameroen.

Het WK 2014 was Ronaldo's derde en kortste wereldkampioenschap. Portugal eindigde in de poulefase achter Duitsland en Amerika en mocht zodoende na drie wedstrijden naar huis. Ronaldo scoorde één keer, de winnende 2–1 in de derde groepswedstrijd tegen Ghana.

EK 2016

Door in de kwalificatiepoule voor het EK 2016 zeven van de acht speelronden te winnen, plaatste Portugal zich als groepswinnaar voor het eindtoernooi. Ronaldo droeg hier met onder meer vijf doelpunten aan bij. Portugal belandde op het EK in een poule met Hongarije, IJsland en Oostenrijk.[6] De ploeg speelde op 18 juni 2016 haar tweede wedstrijd van het toernooi met 0–0 gelijk tegen Oostenrijk.[7] Ronaldo speelde die dag zijn 128e interland en passeerde daarmee Luís Figo als Portugees recordinternational.[8] Hij miste die dag een strafschop en kwam daardoor net als in het eerste groepsduel niet tot scoren.[9] Dit lukte hem vier dagen later wel. Portugal speelde de laatste groepswedstrijd met 3-3 gelijk tegen Hongarije, waarbij Ronaldo zowel de 2–2 als de 3–3 maakte.[10] Daarmee werd hij de eerste speler die scoorde op vier verschillende EK's.[11] Ronaldo maakte ook het eerste doelpunt tijdens de met 2–0 gewonnen halve finale tegen Wales.[12] Dit was zijn derde treffer op het toernooi en zijn negende EK-doelpunt in totaal, een evenaring van het record van Michel Platini.[13] In de finale tegen Frankrijk viel hij in de 25e minuut bij een stand van 0–0 geblesseerd uit.[14] Hij zag zijn landgenoten vervolgens vanaf de zijlijn met 1–0 winnen en zo de eerste Portugese eindzege op een groot toernooi veroveren.[15] Met drie doelpunten was Ronaldo dit toernooi samen met Nani gedeeld topscorer van de Portugezen.

Confederations Cup 2017

Ronaldo tegen Nieuw-Zeeland op de Condeferations Cup 2017 voor Portugal

Doordat Portugal het laatste EK had gewonnen nam het in juni 2017 deel aan de Confederations Cup. Bondscoach Fernando Santos nam Ronaldo op 25 mei 2017 op in de Portugese selectie voor Confederations Cup 2017.[16] Portugal belandde op dit toernooi in een poule met Rusland, Nieuw-Zeeland en Mexico.[17] Portugal begon het toernooi op 18 juni met een 1-1 gelijkspel tegen Mexico.[18] In de tweede en derde wedstrijd wist Portugal wel te winnen met doelpunten van Ronaldo hemzelf. Rusland werd namelijk op 21 juni met een kopdoelpunt van Ronaldo met 1-0 verslagen en Nieuw-Zeeland werd drie dagen later, mede door de openingstreffer van Ronaldo, met 4-0 verslagen.[19][20] Het doelpunt tegen Nieuw-Zeeland was Ronaldo's 75ste doelpunt, daardoor steeg hij naar de tweede plaats als het gaat om Europees topscorer aller tijden. Alleen Ferenc Puskás scoorde ooit meer doelpunten voor de nationale ploeg.[21] In de halve finale verloor Portugal uiteindelijk met strafschoppen van Chili.[22] Waarna Portugal haar rug rechte door de troostfinale met 2-1 van Mexico te winnen en zo als derde te eindigen.[23]

WK 2018

Ronaldo begon het WK 2018 met een hattrick in Portugals eerste groepswedstrijd, tegen Spanje (3–3). Daarmee werd hij de eerste speler ooit die in acht eindronden (EK en WK) op rij scoorde. Zijn doelpunten tegen Spanje maakten van Ronaldo ook de vierde speler ooit die op vier verschillende WK's scoorde, na Uwe Seeler, Miroslav Klose en Pelé. Zijn derde doelpunt tegen Spanje was zijn 84e voor de Portugese nationale ploeg. Daarmee kwam hij op gelijke hoogte met Ferenc Puskás als Europees topscorer aller tijden.[24] Ronaldo liet op 20 juni 2018 ook Puskás achter zich door zijn 85e te maken, het enige doelpunt van de wedstrijd in Portugals tweede groepsduel, tegen Marokko.

Bijgewerkt op 30 juni 2018[25]

Erelijst

Trofee Competitie Aantal Jaren
Vlag van Portugal Sporting Lissabon
Supertaça Cândido de Oliveira (Cândido de Oliveira Super Cup).svg Supertaça Cândido de Oliveira 1 2002
Vlag van Engeland Manchester United
0FIFA Club World Cup.svg Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 1 2008
Coppacampioni.png UEFA Champions League 1 2007/08
Premier league trophy icon (adjusted).png Premier League 3 2006/07, 2007/08, 2008/09
FA Cup.png FA Cup 1 2003/04
Carling.png League Cup 2 2005/06, 2008/09
CommunityShield.png FA Community Shield 2 2007, 2008
Vlag van Spanje Real Madrid
0FIFA Club World Cup.svg Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 3 2014, 2016, 2017
Coppacampioni.png UEFA Champions League 4 2013/14, 2015/16, 2016/17, 2017/18
UEFA - Super Cup.png UEFA Super Cup 3 2014, 2016, 2017
Liga trophy (adjusted).png Primera División 2 2011/12, 2016/17
RFEF - Copa del Rey.svg Copa del Rey 2 2010/11, 2013/14
Supercopa de España (rfef).svg Supercopa 2 2012, 2017
Totaal 27
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Portugal Portugal
UEFA European Cup.svg Europees kampioenschap voetbal mannen Goud 2016 Zilver 2004
FIFA Confederations Cup trophy icon.png Confederations Cup Brons 2017

Individueel

Ronaldo met de FIFA Ballon d'Or die hij won in 2014, tevens zijn derde uitverkiezing tot Wereldvoetballer van het jaar

Ordes

Belastingfraude

Ronaldo werd op 13 juni 2017 door de Spaanse belastingdienst aangeklaagd voor belastingfraude. [26] Op 15 juni 2018 werd hij wegens belastingfraude veroordeeld tot een gevangenisstraf van 2 jaar en een boete van 18,8 miljoen Euro. Hij zou tussen 2011 en 2014 inkomsten uit portretrechten hebben verzwegen en zou hij een bedrijf op de Maagdeneilanden hebben gebruikt om zijn inkomsten te verbergen. [27]

Privéleven

Ronaldo werd in 2010 vader van een zoon. Hij wil niet vertellen wie de moeder van het kind is. Hij heeft volledig ouderlijk gezag over het jongetje, eveneens Cristiano genaamd. Ronaldo werd in juni 2017 vader van een tweeling, een jongen en een meisje. Zij kwamen ter wereld met behulp van een Amerikaanse draagmoeder. Tevens beviel zijn huidige partner in november 2017 van een dochter. Ronaldo had van 2010 tot januari 2015 een relatie met het Russische model Irina Shayk.

In Funchal is een museum aan hem gewijd en de luchthaven van Madeira heet sinds 2017 officieel "Aeroporto Internacional da Madeira Cristiano Ronaldo."[28]

Beschuldiging van verkrachting

In 2017 vlak na het starten van de MeToo campagne in de VS maakte Kathryn Mayorga bekend in 2009 te zijn aangerand door Ronaldo. Mayorga besloot op 28 september 2018 een rechtszaak aan te spannen tegen Ronaldo wegens verkrachting. Mayorga had reeds op 13 juni 2009 melding gemaakt bij de politie van Las Vegas dat ze verkracht was geweest zonder de naam van de dader en de locatie te vernoemen. [29] Op zaterdag 29 september 2018 publiceerde het Duitse Der Spiegel een nieuw artikel omtrent de beschuldigingen van verkrachting. [30] [31] Ronaldo reageerde via zijn Twitter-account op de beschuldigingen als 'Fake News'. [32] Hierop reageerde Der Spiegel op maandag 1 oktober met 24 tweets en de nodige bewijslast in de verkrachtingszaak. [33] Dinsdag 2 oktober 2018 werd bekend dat de politie in Las Vegas het onderzoek naar de verkrachtingszaak heeft heropend. [34]

Trivia

  • 'Ronaldo', zijn tweede voornaam, verwijst naar Ronald Reagan, voormalig president van de Verenigde Staten.
  • Ronaldo werd op 1 juni 2009 door de lezers van het Britse Gay Times Magazine uitgeroepen tot meest sexy man ter wereld.[35]
  • Ronaldo werd op 3 januari 2013 ambassadeur van Save the Children. In deze functie vecht de voetballer tegen honger en overgewicht bij kinderen.[36]

Zie ook

Externe links