Naar inhoud springen

João Cancelo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
João Cancelo
Cancelo (2026)
Cancelo (2026)
Persoonlijke informatie
Volledige naam João Pedro Cavaco Cancelo
Geboortedatum 27 mei 1994
Geboorteplaats Barreiro, Vlag van Portugal Portugal
Lengte 182[1] cm
Been Rechts
Positie Rechtsback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje FC Barcelona
Rugnummer 2
Contract tot 30 juni 2029
Jeugd
2005–2008
2008–2012		 Vlag van Portugal Barreirense
Vlag van Portugal Benfica
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2012–2014
2014–2015
2014–2015
2015–2018
2017–2018
2018–2019
2019–2024
2023
2023–2024
2024–2026
2026
2026–		 Vlag van Portugal SL Benfica B
Vlag van Portugal SL Benfica
→ Vlag van Spanje Valencia
Vlag van Spanje Valencia
→ Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Engeland Manchester City
→ Vlag van Duitsland Bayern München
→ Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Saoedi-Arabië Al-Hilal
→ Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Spanje FC Barcelona		 51(3)
1(0)
10(0)
64(2)
26(1)
25(1)
98(5)
15(1)
32(2)
24(0)
16(2)
0(0)
Interlands **
2014–2017
2016–		 Vlag van Portugal Portugal –21
Vlag van Portugal Portugal		 11(1)
71(12)
* Bijgewerkt op 1 juli 2026
** Bijgewerkt op 1 juli 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

João Pedro Cavaco Cancelo (Barreiro, 27 mei 1994) is een Portugees voetballer die doorgaans als rechtsback speelt voor FC Barcelona. Cancelo debuteerde in 2016 in het Portugees voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Benfica

[bewerken | brontekst bewerken]

Cancelo begon met voetballen bij de lokale club Barreirense. Hij speelde twee seizoenen voor het tweede team van Benfica, waarvoor hij tot 51 wedstrijden, twee goals en achttien assists kwam. Op 28 juli 2012 maakte hij zijn debuut voor het eerste team van Benfica in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Gil Vicente, waarbij hij de hele wedstrijd als rechtsback speelde. Ondanks dat hij geregistreerd stond bij het reserveteam, werd hij gezien als een mogelijke vervanger voor Maxi Pereira bij het eerste team. Cancelo speelde zijn eerste officiële wedstrijd voor het eerste team van Benfica op 25 januari 2014, als late invaller in de 1-0 thuisoverwinning tegen Gil Vicente in de Taça da Liga, die later werd gewonnen. Zijn eerste optreden in de Primeira Liga vond plaats op 10 mei, nadat ze al tot kampioen waren gekroond, en hij startte in een 2-1 verlies in O Clássico tegen FC Porto.

Valencia

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 20 augustus 2014 maakte Valencia de komst van Cancelo bekend als een lening voor een seizoen met een optie tot aankoop voor €15 miljoen. Hij debuteerde in de Primera División op 25 september 2014, waarbij hij de volledige wedstrijd speelde en er van 3-0 tegen Córdoba CF werd gewonnen. Het seizoen erna werd Cancelo definitief overgenomen en een vaste basisspeler en scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Valencia in de UEFA Champions League. Hij speelde als rechtsback en later als rechtsbuiten dat seizoen. In het seizoen 2016-2017 presteerde Cancelo wisselvallig, met enkele fouten en een verandering van positie naar de rechtervleugel. Hij scoorde doelpunten, maar kreeg ook kritiek van fans voor defensieve fouten. Hij kwam tot 91 wedstrijden voor Valencia en was daarin goed voor vier goals en acht assists.

Internazionale

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 22 augustus 2017 maakte Internazionale de komst van Cancelo bekend die voor één jaar werd uitgeleend met optie tot koop. Als de club de optie lichten maakte Geoffrey Kondogbia de overstap naar Valencia. Hij maakte zijn Serie A-debuut vier dagen later, verving Antonio Candreva in de 83e minuut van een 3-1 overwinning op AS Roma. Op 17 april 2018 maakte hij zijn eerste doelpunt in Serie A. Hij speelde dat seizoen als rechtervleugelverdediger in een vijfmansverdediging en speelde na de winterstop nagenoeg alles. Ondanks zijn goede prestaties dat seizoen, besloot de club om Cancelo niet te kopen. Hij kwam 28 wedstrijden voor Inter, waarin hij één keer scoorde en vier assists gaf.

Juventus

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 27 juni 2018 tekende Cancelo een vijfjarig contract bij Juventus voor ongeveer €40 miljoen. Hij maakte zijn debuut voor Juventus in de Serie A op 18 augustus 2018 in een 3-2 overwinning tegen Chievo Verona. Op 6 oktober 2018 gaf Cancelo een assist op Rodrigo Bentancur in een 2-0 uitoverwinning op Udinese. In januari 2019 won hij zijn eerste trofee, de Supercoppa Italiana, in een overwinning van 1-0 overwinning op AC Milan. Cancelo speelde één seizoen voor Juventus, waarin hij tot 34 wedstrijden kwam.

Manchester City

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 7 augustus 2019 maakte Manchester City de komst van Cancelo bekend. Hij tekende een contract tot medio 2026. Hij kostte technisch gezien ongeveer 27 miljoen pond. Danilo bewandelde echter de omgekeerde weg, wat de deal 60 miljoen pond waard maakte. Hij werd daarmee de duurste rechtsback ooit. Op 25 augustus 2019 maakte hij zijn debuut in de Premier League tegen AFC Bournemouth, als invaller voor Kyle Walker. Op 18 december 2019 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor City in een uitoverwinning met 3-1 tegen Oxford United in de kwartfinales van de EFL Cup. In zijn eerste seizoen had hij het soms moeilijk door concurrentie van Kyle Walker.

Op 3 november 2020 scoorde hij zijn eerste doelpunt in de UEFA Champions League voor City in een 3-0 thuisoverwinning op Olympiacos in de groepsfase. Op 26 januari 2021 maakte hij zijn eerste doelpunt in de Premier League in een 5-0 uitoverwinning op West Bromwich Albion. Op 24 februari 2021 werd hij voor het eerst uitgeroepen tot man van de wedstrijd, nadat hij een assist had gegeven aan Bernardo Silva in de 2-0 uitoverwinning van Manchester City op Borussia Mönchengladbach in de eerste wedstrijd van de achtste finale. Gedurende het seizoen werd de vaardigheid van Cancelo om als back naar het middenveld te komen om controle over de bal te behouden, zodat zijn team een stabielere verdedigende formatie had bij balverlies, geprezen als een van de belangrijkste factoren voor het heroveren van de Premier League-titel dat seizoen. Hij werd ook gekozen voor het Premier League Team van het Jaar.

Op 17 oktober 2021 scoorde Cancelo zijn eerste doelpunt van het seizoen voor City in een 6-3 thuisoverwinning tegen RB Leipzig in de groepsfase van de Champions League. Op 3 november 2021 gaf Cancelo een hattrick aan assists voor Phil Foden, Riyad Mahrez en Gabriel Jesus in een 4-1 overwinning thuis tegen Club Brugge in de groepsfase van de Champions League, wat hem de titel Man van de Wedstrijd opleverde. Op 19 december 2021, tijdens zijn 100ste optreden voor de club, scoorde hij een doelpunt van lange afstand en gaf een assist in een 4-0 overwinning tegen Newcastle United. Dit is het meest opvallende doelpunt uit de carrière van Cancelo.

Bayern München

[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2022/23 kreeg Cancelo onenigheid met manager Pep Guardiola. Hij verloor zijn basisplaats en werd in de winter uitgeleend aan Bayern München voor de rest van het seizoen, met een optie tot koop voor €70 miljoen. Hij maakte zijn debuut met een assist en scoorde zijn eerste doelpunt voor de club uit München. Tijdens een UEFA Champions League-wedstrijd tegen zijn oude club Manchester City werd hij uitgefloten door City-fans, maar Pep Guardiola verdedigde hem. Bayern werd uitgeschakeld in de kwartfinales. Uiteindelijk werd Cancelo, geen vaste basisspeler, maar won hij wel de Bundesliga met de club. Bayern lichtte de optie niet en Cancelo keerde terug naar Manchester.

FC Barcelona

[bewerken | brontekst bewerken]

Manchester City liet Cancelo nog meespelen in zomerse oefenwedstrijden ter voorbereiding op het seizoen 2023/24. Hij werd echter niet ingeschreven voor alle competities en maakt geen deel meer uit van het team. Sindsdien wachtte hij op een transfer naar FC Barcelona, maar dit proces vergde aanzienlijke tijd. FC Barcelona wilde hem al in januari aantrekken, maar de deal met Cancelo ging toen niet door. Na langdurige onderhandelingen gedurende de laatste week van augustus, vloog Cancelo op de laatste dag van de transferperiode naar Barcelona, waarbij João Félix hem vergezelde en eveneens zijn transfer naar FC Barcelona afrondde. Hij kwam over op huurbasis tot medio 2024.[2] Hij kreeg rugnummer 2 toegewezen. Op 3 september 2023, maakte hij zijn rentree in een Primera División-wedstrijd tegen Osasuna, die werd gewonnen met 2-1. Op 16 september 2023 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de club tijdens een wedstrijd in de Primera División tegen Real Betis, die met 5-0 werd gewonnen.

Al-Hilal

[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn uitleenperiode bij FC Barcelona keerde Cancelo kort terug naar Manchester City. Aan het einde van de zomerse transferperiode werd hij echter definitief overgenomen door het Saoedische Al-Hilal, dat naar verluidt circa 20 miljoen pond voor hem betaalde.[3] Op 14 september 2024 maakte Cancelo zijn officiële debuut voor de club. Tot maart 2025 kwam hij in alle competitiewedstrijden in actie, waarna hij tweemaal geblesseerd raakte en de rest van het seizoen moest missen.

In het daaropvolgende seizoen speelde Cancelo slechts een beperkt aantal wedstrijden vanwege aanhoudend blessureleed. Hierdoor werd hij uitgeschreven voor de nationale competitie, maar hij kwam nog wel in enkele wedstrijden in actie in de AFC Champions League. In december 2025 diende Cancelo een officieel transferverzoek in. Zowel Internazionale als FC Barcelona toonden interesse in een mogelijke hereniging. Op 5 januari 2026 bevestigden meerdere bronnen dat een akkoord was bereikt over een huurtransfer naar FC Barcelona.[4]

Terugkeer naar FC Barcelona

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 12 januari 2026 maakte FC Barcelona bekend dat Cancelo in Barcelona de medische keuring had doorstaan.[5] Een dag later werd zijn terugkeer officieel bevestigd. Cancelo kwam voor de rest van het seizoen 2025/26 op huurbasis over van Al-Hilal en kreeg rugnummer 2 toegewezen.[6] Op 18 januari maakte hij tegen Real Sociedad zijn rentree voor Barcelona, 601 dagen na zijn laatste optreden voor de club. Hij viel in de tweede helft in voor Alejandro Balde en speelde 37 minuten in de met 2–1 verloren uitwedstrijd.[7]

Onder trainer Hansi Flick groeide Cancelo in de daaropvolgende maanden uit tot een vaste waarde. Tijdens zijn tweede periode bij Barcelona kwam hij tot 23 officiële wedstrijden, waarin hij twee keer scoorde en drie assists gaf.[8] Op 10 mei won Barcelona in El Clásico met 2–0 van Real Madrid, waarmee de club voor het tweede opeenvolgende seizoen landskampioen werd.[9] Cancelo werd daarmee de eerste speler die landskampioen werd in vier van de vijf grootste Europese voetbalcompetities: de Premier League, Serie A, Bundesliga en La Liga.[10]

Na het seizoen

[bewerken | brontekst bewerken]

Na het aflopen van zijn huurperiode op 30 juni 2026 keerde Cancelo contractueel terug naar Al-Hilal, waar zijn verbintenis nog tot medio 2027 liep.[11] Barcelona bleef echter werken aan een definitieve terugkeer. Begin juli bereikten beide clubs volgens Spaanse media een mondeling akkoord over een transfersom van circa tien miljoen euro, maar de overgang werd niet afgerond.[8] Eind juli meldde Cancelo zich niet bij het trainingskamp van Al-Hilal in Oostenrijk, terwijl de onderhandelingen over zijn toekomst voortduurden.[12] Op 7 augustus hervatte hij uiteindelijk de training bij de Saudische club.[13]

Cancelo bleef ondertussen publiekelijk zinspelen op een terugkeer naar Barcelona. Zo plaatste hij in augustus meerdere afbeeldingen van zichzelf in het shirt van de club op sociale media. De onderhandelingen raakten opnieuw vertraagd nadat Al-Hilal volgens berichtgeving zijn vraagprijs verhoogde van circa tien naar vijftien miljoen euro.[14] Op 16 augustus werd gemeld dat Cancelo en Al-Hilal overeenstemming hadden bereikt over de beëindiging van zijn contract, waardoor hij transfervrij naar Barcelona zou kunnen terugkeren.[15]

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2012/13 SL Benfica B Vlag van Portugal Liga Portugal 2 20 1 6 — — 20 1 6
2013/14 31 1 12 31 1 12
Club Totaal 51 2 18 0 0 0 0 0 0 51 2 18
2013/14 SL Benfica Vlag van Portugal Liga Portugal 1 0 0 1 0 0 — 2 0 0
Club Totaal 1 0 0 1 0 0 0 0 0 2 0 0
2014/15 → Valencia Vlag van Spanje Primera División 10 0 0 3 0 0 — 13 0 0
2015/16 Valencia 28 1 4 4 1 0 7 1 1 39 3 5
2016/17 35 1 4 3 0 0 — 38 1 4
2017/18 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0
Club Totaal 74 2 8 10 1 0 7 1 1 91 4 9
2017/18 → Internazionale Vlag van Italië Serie A 26 1 4 2 0 0 0 0 0 28 1 4
Club Totaal 26 1 4 2 0 0 0 0 0 28 1 4
2018/19 Juventus Vlag van Italië Serie A 25 1 2 2 0 0 7 0 3 34 1 5
Club Totaal 25 1 2 2 0 0 7 0 3 34 1 5
2019/20 Manchester City Vlag van Engeland Premier League 17 0 0 8 1 1 8 0 0 33 1 1
2020/21 28 2 3 6 0 1 9 1 1 43 3 5
2021/22 36 1 7 7 0 0 9 2 3 52 3 10
2022/23 17 2 1 3 0 0 6 0 4 26 2 5
Club Totaal 98 5 11 24 1 2 32 3 8 154 9 21
2022/23 → Bayern München Vlag van Duitsland Bundesliga 15 1 4 2 0 1 4 0 1 21 1 6
Club Totaal 15 1 4 2 0 1 4 0 1 21 1 6
2023/24 → FC Barcelona Vlag van Spanje Primera División 32 2 4 0 0 0 10 2 1 42 4 5
Club Totaal 32 2 4 0 0 0 10 2 1 42 4 5
2024/25 Al-Hilal Vlag van Saoedi-Arabië Saudi Pro League 22 0 6 3 0 0 14 2 6 39 2 12
2025/26 2 0 0 0 0 0 4 1 2 6 1 2
Club Totaal 24 0 6 3 0 0 18 3 8 45 3 14
2025/26 → FC Barcelona Vlag van Spanje Primera División 16 2 2 3 0 1 4 0 0 23 2 3
Club Totaal 16 2 2 3 0 1 4 0 0 23 2 3
2026/27 FC Barcelona Vlag van Spanje Primera División 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Club Totaal 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
TOTAAL 362 16 59 47 2 4 82 9 22 491 27 85

Bijgewerkt t/m 16 augustus 2026.[16][17]

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Cancelo kwam uit voor meerdere Portugese nationale jeugdelftallen en speelde onder meer voor Portugal onder 21. Op 1 september 2016 maakte hij onder bondscoach Fernando Santos zijn debuut voor het Portugees voetbalelftal in een oefeninterland tegen Gibraltar. Portugal won in het Estádio do Bessa Século XXI in Porto met 5–0 en Cancelo maakte in de 73e minuut het derde doelpunt.[18]

Op 21 mei 2024 werd Cancelo door bondscoach Roberto Martínez opgenomen in de Portugese selectie voor het EK 2024 in Duitsland.[19] Portugal eindigde als groepswinnaar in een poule met Turkije, Georgië en Tsjechië. In de achtste finales werd Slovenië na strafschoppen uitgeschakeld, waarna Portugal in de kwartfinales zelf na strafschoppen verloor van Frankrijk.[20] Cancelo kwam in vier van de vijf Portugese wedstrijden op het toernooi in actie; alleen in het laatste groepsduel tegen Georgië speelde hij niet.

In het seizoen 2024/25 maakte Cancelo met Portugal deel uit van de campagne in de UEFA Nations League 2024/25. Hij miste wegens een blessure de eindronde in juni 2025.[21] Portugal versloeg achtereenvolgens Duitsland in de halve finale en Spanje na strafschoppen in de finale en won daarmee voor de tweede keer de Nations League.[22]

Tijdens de kwalificatie voor het WK 2026 kwam Cancelo in vier wedstrijden in actie en maakte hij twee doelpunten.[23] Op 6 september 2025 scoorde hij in de met 5–0 gewonnen uitwedstrijd tegen Armenië. Drie dagen later maakte hij tegen Hongarije in de slotfase het winnende doelpunt in een 3–2-overwinning.[24]

In mei 2026 werd Cancelo opgenomen in de Portugese selectie voor het WK in Canada, Mexico en de Verenigde Staten.[25] Portugal eindigde als tweede in groep K na gelijke spelen tegen Congo-Kinshasa en Colombia en een 5–0-zege op Oezbekistan.[26] In de eerste knock-outronde werd Kroatië met 2–1 verslagen.[27] Portugal werd vervolgens in de achtste finales uitgeschakeld door Spanje, dat dankzij een doelpunt van Mikel Merino in de blessuretijd met 1–0 won.[28]

Erelijst

[bewerken | brontekst bewerken]
Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Portugal Benfica
Primeira Liga1×2013/14
Taça da Liga1×2013/14
Vlag van Italië Juventus
Serie A1×2018/19
Supercoppa Italiana1×2018
Vlag van Engeland Manchester City
Premier League3×2020/21, 2021/22, 2022/23
FA Cup1×2022/23
EFL Cup2×2019/20, 2020/21
UEFA Champions League1×2022/23
Vlag van Duitsland Bayern München
Bundesliga1×2022/23
Vlag van Spanje FC Barcelona
Primera División1×2025/26
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Portugal Portugal –21
Europees kampioenschap onder 211×Zilver 2015
Vlag van Portugal Portugal
UEFA Nations League2×Goud 2018/19, Goud 2024/25

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. ↑ Spelersprofiel op transfermarkt.de. Geraadpleegd op 23 augustus 2023.
  2. ↑ (en) João Cancelo joins FC Barcelona. www.fcbarcelona.com. Geraadpleegd op 1 september 2023.
  3. ↑ (en) Smith, Jonathan, Joao Cancelo joins Al Hilal. Manchester City FC. Geraadpleegd op 5 januari 2026. [dode link]
  4. ↑ Fabrizio Romano komt met welbekende ‘here we go’ en weet nieuwe bestemming van João Cancelo | Voetbalzone. www.voetbalzone.nl. Geraadpleegd op 5 januari 2026.
  5. ↑ (en) João Cancelo passes medical. FC Barcelona (12 januari 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  6. ↑ (en) João Cancelo becomes an FC Barcelona player. FC Barcelona (13 januari 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  7. ↑ (en) João Cancelo makes second debut 601 days after first. FC Barcelona (18 januari 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  8. 1 2 (ca) El Barça ja té un acord verbal amb l'Al-Hilal per Cancelo. Cadena SER (8 juli 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  9. ↑ (es) FC Barcelona 2-0 Real Madrid: resumen, resultado y goles del partido de la jornada 35 de LaLiga. Cadena SER (10 mei 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  10. ↑ (es) Cancelo pasa a la historia. Diario AS (11 mei 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  11. ↑ (es) Cancelo, otra carpeta pendiente de resolución. Diario AS (23 juli 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  12. ↑ (en) João Cancelo Raises Al Hilal Concerns Amid Barcelona Transfer Talks. beIN Sports (30 juli 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  13. ↑ (es) Cancelo se reincorpora al Al Hilal a la espera de regresar al Barça. Diario AS (8 augustus 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  14. ↑ (es) Cancelo manda un nuevo guiño al Barça. Cadena SER (15 augustus 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  15. ↑ (en) Joao Cancelo to join Barcelona on free transfer after terminating contract with Al-Hilal. Barca Blaugranes (16 augustus 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  16. ↑ (en) Joao Cancelo – Career statistics. Soccerway. Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  17. ↑ (en) Saudi Pro League - Most assists 24/25. Transfermarkt. Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  18. ↑ (en) Portugal 5-0 Gibraltar. UEFA (1 september 2016). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  19. ↑ (pt) Convocados para o Euro 2024. Federação Portuguesa de Futebol (21 mei 2024). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  20. ↑ (en) Portugal 0-0 France (aet, 3-5 pens): Les Bleus edge through on penalties. UEFA (5 juli 2024). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  21. ↑ (en) Germany vs Portugal Nations League semi-final preview. UEFA (4 juni 2025). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  22. ↑ (en) Portugal: Meet the Nations League winners. UEFA (8 juni 2025). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  23. ↑ (en) João Cancelo – European Qualifiers statistics. UEFA. Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  24. ↑ (en) Hungary 2-3 Portugal. UEFA (9 september 2025). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  25. ↑ (en) Ronaldo set for sixth World Cup as Portugal squad named. FIFA (19 mei 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  26. ↑ (en) Portugal v Croatia – World Cup Round of 32 preview. FIFA (30 juni 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  27. ↑ (en) Portugal 2-1 Croatia: Match report and highlights. FIFA (2 juli 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
  28. ↑ (en) Last-gasp Spain pass Portugal test. FIFA (6 juli 2026). Geraadpleegd op 16 augustus 2026.
Zie de categorie João Cancelo van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=João_Cancelo&oldid=71973823"