Battle of Old Trafford

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Battle of Old Trafford (de Slag bij Old Trafford) is de naam gegeven door de Engelse pers aan een Premier League-confrontatie op Old Trafford tussen Manchester United en Arsenal op 21 september 2003.[1][2]

Omkadering[bewerken | brontekst bewerken]

Manchester United – Arsenal van 21 september 2003 is de boeken ingegaan als een van de meest epische duels in de geschiedenis van de Premier League. In het bijzonder deze wedstrijd tussen de rivaliserende clubs wordt als een legendarisch hoofdstuk gezien in het verhaal van het Arsenal van de Franse manager-coach Arsène Wenger, dat de Premier League zou winnen zonder te verliezen.[3] Arsenal was bezig aan een reeks van uiteindelijk 49 competitieduels zonder nederlaag, de reeks begon tijdens het seizoen 2002/2003 thuis tegen Southampton, een 6–1 bolwassing voor de Saints.[4][5]

Manchester United en Arsenal namen het eerder al tegen elkaar op in de FA Community Shield op 10 augustus 2003. Manchester United versloeg Arsenal na een strafschoppenserie.[6]

Op het moment van de Premier League-confrontatie had de toekomstige Portugese wereldster Cristiano Ronaldo nog maar pas voor United getekend. Ronaldo kwam over van Sporting CP medio augustus 2003.[7] Ronaldo speelde als rechtsbuiten tegen Arsenal.

Scharniermomenten[bewerken | brontekst bewerken]

Uitsluiting van Patrick Vieira[bewerken | brontekst bewerken]

De ervaren scheidsrechter Steve Bennett trok acht gele kaarten en één (discutabele en controversiële) rode kaart, waardoor Manchester United – Arsenal van 2003–2004 een potige wedstrijd was waarbij beide teams met het mes tussen de tanden speelden.[8] Tien minuten voor affluiten werd Arsenal-aanvoerder Patrick Vieira uitgesloten voor een controversiële overtreding op Ruud van Nistelrooij, die enkele minuten later een hoofdrol zou opeisen door een strafschop te missen vlak voor het laatste fluitsignaal. Van Nistelrooij sprong zelf onbeholpen op de rug van Vieira waarop de laatste natrapte. De beoordeling van de fase door Bennett werd fel gecontesteerd.[9]

Strafschop van Ruud Van Nistelrooij[bewerken | brontekst bewerken]

In de absolute slotseconden maaide Arsenal-veteraan Martin Keown invaller Diego Forlán neer in het zestienmetergebied, waarna Bennett een strafschop toekende en Keown de controle verloor.[8] De Nederlander joeg de bal staalhard tegen de dwarsligger, nadat hij eerder op het seizoen al twee strafschoppen had gemist.[8] Onmiddellijk na het missen van de strafschop ging Keown neus aan neus staan met Van Nistelrooij en beschuldigde hem van duiken, volgens Keown de reden voor de uitsluiting van Vieira. Keown sprong na de gemiste strafschop van Van Nistelrooij een cynisch gat in de lucht vlak naast Van Nistelrooij, alsof hij de gemiste strafschop aan het vieren was.[10][11] Beide kemphanen moesten worden gescheiden van elkaar door andere spelers, die op hun beurt ook met elkaar op de vuist gingen.

Afloop[bewerken | brontekst bewerken]

Van Nistelrooij liep aangedaan van de gebeurtenissen (ontgoocheling na het missen van de strafschop) richting kleedkamer, maar op het veld gingen de poppen aan het dansen. Cristiano Ronaldo, Ryan Giggs, Gary Neville, Mikaël Silvestre, Quinton Fortune en Rio Ferdinand namens Manchester United, en Lauren Etame Mayer, Ashley Cole, Ray Parlour en Kolo Touré namens Arsenal waren achteraf bij het incident betrokken en werden vervolgd voor hun acties.[12]

Het scoreloos gelijkspel betekende dat Arsenals ongeslagen reeks bleef duren. In de weken die volgden op de wedstrijd werden verschillende spelers beboet door FA.[12]

Wedstrijdfiche[bewerken | brontekst bewerken]


21 september 2003
17:00 (UTC+1)
Manchester United 0–0 Arsenal Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 67.639
Scheidsrechter: Steve Bennett (Kent)
Verslag
Manchester United
Arsenal
GK 14 Vlag van de Verenigde Staten Tim Howard
RB 2 Vlag van Engeland Gary Neville
CB 5 Vlag van Engeland Rio Ferdinand
CB 27 Vlag van Frankrijk Mikaël Silvestre
LB 22 Vlag van Ierland John O'Shea Red Arrow Down.svg 76'
CM 3 Vlag van Engeland Phil Neville
CM 16 Vlag van Ierland Roy Keane Aanvoerder Kreeg geel 22'
CM 25 Vlag van Zuid-Afrika Quinton Fortune Kreeg geel 90'
RW 7 Vlag van Portugal Cristiano Ronaldo Kreeg geel 84'
LW 11 Vlag van Wales Ryan Giggs
CF 10 Vlag van Nederland Ruud van Nistelrooij Kreeg geel 80'
Wisselspelers:
GK 13 Vlag van Noord-Ierland Roy Carroll
MF 8 Vlag van Engeland Nicky Butt
MF 19 Vlag van Kameroen Éric Djemba-Djemba
MF 24 Vlag van Schotland Darren Fletcher
FW 21 Vlag van Uruguay Diego Forlán Green Arrow Up.svg 76'
Trainer:
Vlag van Schotland Sir Alex Ferguson
Man Utd vs Arsenal 2003-09-21.svg
GK 1 Vlag van Duitsland Jens Lehmann
RB 12 Vlag van Kameroen Lauren
CB 5 Vlag van Engeland Martin Keown Kreeg geel 61'
CB 28 Vlag van Ivoorkust Kolo Touré Kreeg geel 54'
LB 3 Vlag van Engeland Ashley Cole
RM 15 Vlag van Engeland Ray Parlour
CM 4 Vlag van Frankrijk Patrick Vieira Aanvoerder Yellow-red card.svg 77' 80'
CM 19 Vlag van Brazilië Gilberto Silva
LM 8 Vlag van Zweden Freddie Ljungberg
CF 10 Vlag van Nederland Dennis Bergkamp Red Arrow Down.svg 80'
CF 14 Vlag van Frankrijk Thierry Henry
Wisselspelers:
GK 33 Vlag van Ierland Graham Stack
DF 18 Vlag van Frankrijk Pascal Cygan
MF 7 Vlag van Frankrijk Robert Pirès
MF 17 Vlag van Brazilië Edu Green Arrow Up.svg 80'
FW 11 Vlag van Frankrijk Sylvain Wiltord
Trainer:
Vlag van Frankrijk Arsène Wenger

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

The Invincibles – mannen Engelse voetbalclub Arsenal in 2003–2004 (49 competitieduels zonder nederlaag
onder leiding van de Franse trainer Arsène Wenger)