Phil Neville

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Phil Neville
Spelend voor Everton
Spelend voor Everton
Persoonlijke informatie
Volledige naam Philip Neville
Geboortedatum 21 januari 1977
Geboorteplaats Bury, Engeland
Lengte 180 cm
Positie Verdedigende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Engeland (vrouwen)
Functie Bondscoach
Jeugd
1990–1995 Vlag van Engeland Manchester United
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1994–2005
2005–2013
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Engeland Everton
263 0(5)
242 0(2)
Interlands
1992–1993
1993–1995
1995–1996
2007
1996–2007
Vlag van Engeland Engeland –16
Vlag van Engeland Engeland –18
Vlag van Engeland Engeland –21
Vlag van Engeland Engeland B
Vlag van Engeland Engeland
10 0(0)
6 0(0)
7 0(0)
1 0(0)
59 0(0)
Getrainde clubs
2013–2014
2015
2015–2016
2018–
Vlag van Engeland Manchester United (assistent)
Vlag van Engeland Salford City (interim)
Vlag van Spanje Valencia (assistent)
Vlag van Engeland Engeland (vrouwen)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Philip ("Phil") Neville (Bury, Engeland, 21 januari 1977) is een Engels voormalig voetballer die doorgaans als verdediger of verdedigende middenvelder speelde. Hij speelde van 1994 tot 2005 voor Manchester United en van 2005 tot en met 2013 voor Everton. Neville was van 1996 tot en met 2007 international in het Engels voetbalelftal, waarvoor hij 59 interlands speelde.

Neville is de jongere broer van Gary Neville en een tweeling met Tracey Neville. Hij was bij Everton aanvoerder. Neville won met Manchester United zes keer de titel, drie keer de FA Cup, drie keer de FA Community Shield, een keer de UEFA Champions League en een keer de wereldbeker. Hij speelde met rugnummer 18.

Clubcarrière[bewerken]

Neville debuteerde in 1994 in het betaald voetbal in het shirt van Manchester United. Daar brak hij net als zijn broer Gary door. Hij speelde elf jaar voor Manchester United. In 2005 ging hij voor een jaarsalaris van 3,5 miljoen naar Everton, waar hij aanvoerder werd. Met die club stond hij op 30 mei 2009 in de finale van de strijd om de FA Cup. Daarin verloor de ploeg van trainer-coach David Moyes met 2-1 van Chelsea door goals van Didier Drogba en Frank Lampard.

Interlandcarrière[bewerken]

In 1996 werd hij voor het eerst opgeroepen voor het Engels voetbalelftal. Hij maakte op 23 mei 1996 onder leiding van bondscoach Terry Venables zijn debuut, in een oefeninterland tegen China, net als verdediger Ugo Ehiogu (Aston Villa). Deze wedstrijd eindigde in 3-0 dankzij goals van Nick Barmby (2) en Paul Gascoigne. In totaal speelde hij 59 interlands voor zijn vaderland.

Salford City FC[bewerken]

Neville is, net als zijn broer Gary, mede-eigenaar van het Engelse Salford City.

Erelijst[bewerken]

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Engeland Manchester United
Mondiaal
Trofeo-mini-copa-intercontinental-2.png Wereldbeker / Intercontinental Cup 1x 1999
Internationaal
Coppacampioni.png UEFA Champions League 1x 1998/99
Nationaal
Premier league trophy icon (adjusted).png Engels landskampioenschap 6x 1995/96, 1996/97, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2002/03
FA Cup.png FA Cup 3x 1995/96, 1998/99, 2003/04
CommunityShield.png FA Community Shield 3x 1996, 1997, 2003

Individueel

  • Jimmy Murphy Young Player of the Year: 1993/94

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]