Wayne Bridge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wayne Bridge
WayneBridge.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Wayne Michhael Bridge
Bijnaam Bridgy
Putney
Geboortedatum 6 augustus 1980
Geboorteplaats Vlag van Engeland Southampton, Engeland
Lengte 178 cm
Been Links
Positie Linksback
Jeugd
Vlag van Engeland Olivers Battery
Vlag van Engeland Southampton
Interlands
2002 - 2009 Vlag van Engeland Engeland 36 (1)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Wayne Michael Bridge (Southampton, 5 augustus 1980) is een Engels voormalig betaald voetballer die bij voorkeur als linksback speelde. Hij speelde van 2002 tot en met 2009 in 36 wedstrijden voor het Engels voetbalelftal, waarvoor hij één keer scoorde.

Clubcarrière[bewerken]

Bridge debuteerde in het betaald voetbal bij Southampton, waar hij de jeugdopleiding doorliep. Hij werd er na het seizoen 2000-2001 uitgeroepen tot speler van het jaar. Na vijf jaar voor de Saints gespeeld te hebben, trok Bridge in 2003 naar Chelsea. Daar werd hij een vaste waarde, maar na een blessure en na de aankoop van Asier del Horno raakte Bridge op een zijspoor. In 2006 werd hij aan Fulham verhuurd. Daar wordt hij Putney genoemd. Dit komt van de Putney Bridge, die naast het stadion van het Fulham-stadion Craven Cottage staat. Na één seizoen haalde Chelsea hem terug, maar coach José Mourinho verkoos doorgaans Ashley Cole op zijn positie.

Hij tekende in januari 2009 een contract voor 4,5 seizoen bij Manchester City FC, dat daarvoor een niet bekendgemaakt bedrag betaalde aan Chelsea FC[1]. Manchester City leende hem vervolgens uit aan West Ham United, Sunderland en Brighton & Hove Albion. Hij speelde in het seizoen 2013/14 voor degradant Reading. Bridges kwam dat seizoen maar twaalf keer in actie wegens knieproblemen. Op 6 mei 2014 werd hij door Reading ontslagen. Op dezelfde dag ging hij met pensioen.[2]

Interlandcarrière[bewerken]

Bridge debuteerde op 13 februari 2002 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Nederland in het Engelse nationale team en maakte deel uit van de selectie voor het WK voetbal 2006. Zijn 36e interland op 14 november 2009 tegen Brazilië bleek achteraf zijn laatste. Bridge debuteerde op 13 februari 2002 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Nederland in het Engelse nationale team en maakte deel uit van de selectie voor het WK voetbal 2006. Zijn 36e interland op 14 november 2009 tegen Brazilië bleek achteraf zijn laatste. In januari 2010 kwam in de publiciteit dat zijn goede vriend, mede-international en voormalig Chelsea-ploeggenoot John Terry een affaire gehad zou hebben met Bridges inmiddels ex-vriendin Vanessa Perroncel in de periode dat hij nog een relatie met haar had. De Engelse bondscoach Fabio Capello nam naar aanleiding van de publicaties Terry zijn aanvoerdersband af. Bridge gaf op 25 februari 2010 aan nooit meer met Terry samen te willen spelen en stopte voor Engeland uit te komen, omdat Terry daar nog steeds voor uitkwam.[3]

Cluboverzicht[bewerken]

Seizoen Club[4] Competitie Wedstrijden Doelpunten
1997-'98 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 0 0
1998-'99 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 23 0
1999-'00 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 19 1
2000-'01 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 38 0
2001-'02 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 38 0
2002-'03 Vlag van Engeland Southampton FC Premier League 34 1
2003-'04 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 33 1
2004-'05 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 15 0
2005-'06 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 0 0
2005-'06 Vlag van EngelandFulham FC (huur) Premier League 12 0
2006-'07 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 22 0
2007-'08 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 12 0
2008-'09 Vlag van Engeland Chelsea FC Premier League 6 0
2008-'09 Vlag van Engeland Manchester City Premier League 16 0
2009-'10 Vlag van Engeland Manchester City Premier League 24 0
2010-'11 Vlag van Engeland Manchester City Premier League 3 0
2010-'11 Vlag van EngelandWest Ham Uited FC Premier League 15 0
2011-'12 Vlag van EngelandSunderland Premier League 8 0
2012-'13 Vlag van EngelandBrighton & Hove Albion N-power Football League Championship 37 3
2013-'14 Vlag van Engeland Reading N-power Football League Championship 12 0

Erelijst[bewerken]

Vlag van Engeland Chelsea
2007

Zie ook[bewerken]