John Terry (voetballer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
John Terry
Terry in 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam John George Terry
Geboortedatum 7 december 1980
Geboorteplaats Barking, Londen, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 187 cm
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2018
Jeugd

1991–1995
1995–1998
Vlag van Engeland Senrab
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Chelsea
Senioren
Seizoen Club W (G)
1998–2017
2000
2017–2018
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Engeland Nottingham Forest
Vlag van Engeland Aston Villa
492(41)
6(0)
32(1)
Interlands
2000–2002
2003–2012
Vlag van Engeland Engeland –21
Vlag van Engeland Engeland
9(1)
78(6)
Getrainde clubs
2018–2021 Vlag van Engeland Aston Villa (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

John George Terry (Barking, 7 december 1980) is een Engels voormalig voetballer die doorgaans als centrale verdediger speelde. Hij speelde bijna zijn gehele carrière (1998-2018) voor Chelsea, waarmee hij vijf keer de Premier League, vijf keer de FA Cup, in het seizoen 2011/12 de UEFA Champions League en in het seizoen 2012/13 de UEFA Europa League won. Terry was van 2003 tot en met 2012 international in het Engels voetbalelftal, waarvoor hij 78 wedstrijden speelde en zes keer scoorde.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

De kopsterke verdediger werd door de Chelsea-fans in het seizoen 2004/2005 uitgeroepen tot CFC-speler van het jaar. Tijdens de Champions League-finale 2008 in Moskou, miste hij de strafschop die voor Chelsea winst had betekend. Op 26 februari 2007 was er een corner waarbij Terry met een duikende kopbal wou scoren, maar Arsenal-verdediger Abou Diaby wilde de bal wegtrappen en raakte daarbij Terry's gezicht. Na 7 minuten knock-out te zijn geweest wist hij niet meer wat er was gebeurd.

Op 21 mei 2017 speelde Terry zijn laatste wedstrijd voor Chelsea. Tegen Sunderland AFC werd hij na 26 minuten (zijn rugnummer) gewisseld. Hierop gaf hij de aanvoerdersband aan de nieuwe aanvoerder, Gary Cahill. Zijn teamgenoten, inclusief doelman Thibaut Courtois vormden een erehaag richting de dug-out.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1998/99 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 2 0 4 0 1 0 7 0
1999/00 4 0 5 1 0 0 9 1
0 0 0 0 0 0 0 0
Nottingham Forest (huur) Vlag van Engeland First Division 6 0 0 0 6 0
2000/01 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 22 1 4 0 0 0 0 0 26 1
2001/02 33 1 10 2 4 1 47 4
2002/03 20 3 8 2 1 1 29 6
2003/04 33 2 5 1 13 0 51 3
2004/05 36 3 6 1 11 4 53 8
2005/06 36 4 5 3 8 0 1 0 50 7
2006/07 28 1 6 0 10 0 1 0 45 1
2007/08 23 1 4 0 10 0 0 0 37 1
2008/09 35 1 5 0 11 2 51 3
2009/10 37 2 6 1 8 0 1 0 52 3
2010/11 33 3 4 0 8 1 1 0 46 4
2011/12 31 6 5 0 8 1 44 7
2012/13 14 4 4 1 8 1 1 0 27 6
2013/14 34 2 1 0 12 0 47 2
2014/15 38 5 4 1 7 2 49 8
2015/16 24 1 4 0 4 1 0 0 33 1
2016/17 9 1 5 0 0 0 14 1
2017/18 Aston Villa Vlag van Engeland Championship 32 1 1 0 3 0 36 1
Carrière totaal 524 42 68 11 124 13 9 0 714 65

1 N.B. Dit betreft een clubtotaal, dus een totaal van beide periodes bij Chelsea.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Velen verwachtten hem in het Engelse team bij het WK 2002, maar door een incident bij een nachtclub, waar ook teamgenoot Jody Morris en Des Byrne van Wimbledon FC bij betrokken waren, werd hem die kans ontnomen. Hij mocht niet meer voor Engeland uitkomen, totdat hij in augustus 2002 werd vrijgesproken.

In juni 2003 maakte Terry alsnog zijn debuut voor Engeland, in de vriendschappelijke wedstrijd in Leicester tegen Servië en Montenegro. Hij trad in dat duel na 45 minuten aan als vervanger van Steven Gerrard en speelde sindsdien regelmatig als centrale verdediger bij The Three Lions, samen met Rio Ferdinand en Sol Campbell. In 2010, vlak voor het WK, kostte een buitenechtelijke affaire Terry de aanvoerdersband in het nationale team. Dit berichtte de Engelse voetbalbond. Terry's affaire met de ex-vriendin van zijn voormalige teamgenoot Wayne Bridge, Vanessa Perroncel, werd breed uitgemeten in de Engelse pers.

Terry nam met Engeland deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de ploeg van bondscoach Roy Hodgson in de kwartfinales na strafschoppen (2-4) werd uitgeschakeld door Italië. In de reguliere speeltijd plus verlenging waren beide teams blijven steken op 0-0.

Op 23 september 2012 maakte Terry bekend te stoppen als international. Begin van dat jaar werd hem de aanvoerdersband ontnomen na een vermeende racistische uitlating aan het adres van QPR-speler Anton Ferdinand. Hij werd later door de burgerrechter vrijgesproken van het vergrijp[1]. Terry meende desondanks dat zijn positie bij de nationale ploeg nu onhoudbaar is geworden.

Interlands van John Terry voor Vlag van Engeland Engeland
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
1 03 Jun 2003 Vlag van Engeland EngelandServië en M. Vlag van Joegoslavië 2–1 Vriendschappelijk
2 20 Aug 2003 Vlag van Engeland EngelandKroatië Vlag van Kroatië 3–1 Vriendschappelijk
3 06 Sep 2003 Vlag van Macedonië MacedoniëEngeland Vlag van Engeland 1–2 EK-kwalificatie
4 10 Sep 2003 Vlag van Engeland EngelandLiechtenstein Vlag van Liechtenstein 2–0 EK-kwalificatie
5 11 Oct 2003 Vlag van Turkije TurkijeEngeland Vlag van Engeland 0–0 EK-kwalificatie
6 16 Nov 2003 Vlag van Engeland EngelandDenemarken Vlag van Denemarken 2–3 Vriendschappelijk
7 31 Mar 2004 Vlag van Zweden ZwedenEngeland Vlag van Engeland 1–0 Vriendschappelijk
8 01 Jun 2004 Vlag van Engeland EngelandJapan Vlag van Japan 1–1 Vriendschappelijk
9 17 Jun 2004 Vlag van Engeland EngelandZwitserland Vlag van Zwitserland 3–0 EK-eindronde
10 21 Jun 2004 Vlag van Kroatië KroatiëEngeland Vlag van Engeland 2–4 EK-eindronde
11 24 Jun 2004 Vlag van Portugal PortugalEngeland Vlag van Engeland 2–2 EK-eindronde
12 18 Aug 2004 Vlag van Engeland EngelandOekraïne Vlag van Oekraïne 3–0 Vriendschappelijk
13 04 Sep 2004 Vlag van Oostenrijk OostenrijkEngeland Vlag van Engeland 2–2 WK-kwalificatie
14 08 Sep 2004 Vlag van Polen PolenEngeland Vlag van Engeland 1–2 WK-kwalificatie
15 17 Nov 2004 Vlag van Spanje SpanjeEngeland Vlag van Engeland 1–0 Vriendschappelijk
16 26 Mar 2005 Vlag van Engeland EngelandNoord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 4–0 WK-kwalificatie
17 30 Mar 2005 Vlag van Engeland EngelandAzerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan 2–0 WK-kwalificatie
18 17 Aug 2005 Vlag van Denemarken DenemarkenEngeland Vlag van Engeland 4–1 Vriendschappelijk
19 08 Oct 2005 Vlag van Engeland EngelandOostenrijk Vlag van Oostenrijk 1–0 WK-kwalificatie
20 12 Oct 2005 Vlag van Engeland EngelandPolen Vlag van Polen 2–1 WK-kwalificatie
21 12 Nov 2005 Vlag van Argentinië ArgentiniëEngeland Vlag van Engeland 2–3 Vriendschappelijk
22 01 Mar 2006 Vlag van Engeland EngelandUruguay Vlag van Uruguay 2–1 Vriendschappelijk
23 30 May 2006 Vlag van Engeland EngelandHongarije Vlag van Hongarije 3–1 Vriendschappelijk Goal
24 03 Jun 2006 Vlag van Engeland EngelandJamaica Vlag van Jamaica 6–0 Vriendschappelijk
25 10 Jun 2006 Vlag van Engeland EngelandParaguay Vlag van Paraguay 1–0 WK-eindronde
26 15 Jun 2006 Vlag van Engeland EngelandTrinidad en T. Vlag van Trinidad en Tobago 2–0 WK-eindronde
27 20 Jun 2006 Vlag van Zweden ZwedenEngeland Vlag van Engeland 2–2 WK-eindronde
28 25 Jun 2006 Vlag van Engeland EngelandEcuador Vlag van Ecuador 1–0 WK-eindronde
29 01 Jul 2006 Vlag van Engeland EngelandPortugal Vlag van Portugal 0–0 WK-eindronde
30 16 Aug 2006 Vlag van Engeland EngelandGriekenland Vlag van Griekenland 4–0 Vriendschappelijk Goal
31 02 Sep 2006 Vlag van Engeland EngelandAndorra Vlag van Andorra 5–0 EK-kwalificatie
32 06 Sep 2006 Vlag van Macedonië MacedoniëEngeland Vlag van Engeland 0–1 EK-kwalificatie
33 07 Oct 2006 Vlag van Engeland EngelandMacedonië Vlag van Macedonië 0–0 EK-kwalificatie
34 11 Oct 2006 Vlag van Kroatië KroatiëEngeland Vlag van Engeland 2–0 EK-kwalificatie
35 15 Nov 2006 Vlag van Nederland NederlandEngeland Vlag van Engeland 1–1 Vriendschappelijk
36 24 Mar 2007 Vlag van Israël IsraëlEngeland Vlag van Engeland 0–0 EK-kwalificatie
37 28 Mar 2007 Vlag van Andorra AndorraEngeland Vlag van Engeland 0–3 EK-kwalificatie
38 01 Jun 2007 Vlag van Engeland EngelandBrazilië Vlag van Brazilië 1–1 Vriendschappelijk Goal
39 06 Jun 2007 Vlag van Estland EstlandEngeland Vlag van Engeland 0–3 EK-kwalificatie
40 22 Aug 2007 Vlag van Engeland EngelandDuitsland Vlag van Duitsland 1–2 Vriendschappelijk
41 08 Sep 2007 Vlag van Engeland EngelandIsraël Vlag van Israël 3–0 EK-kwalificatie
42 12 Sep 2007 Vlag van Engeland EngelandRusland Vlag van Rusland 3–0 EK-kwalificatie
43 26 Mar 2008 Vlag van Frankrijk FrankrijkEngeland Vlag van Engeland 1–0 Vriendschappelijk
44 28 May 2008 Vlag van Engeland EngelandVerenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 2–0 Vriendschappelijk Goal
45 20 Aug 2008 Vlag van Engeland EngelandTsjechië Vlag van Tsjechië 2–2 Vriendschappelijk
46 06 Sep 2008 Vlag van Andorra AndorraEngeland Vlag van Engeland 0–2 WK-kwalificatie
47 10 Sep 2008 Vlag van Kroatië KroatiëEngeland Vlag van Engeland 1–4 WK-kwalificatie
48 19 Nov 2008 Vlag van Duitsland DuitslandEngeland Vlag van Engeland 1–2 Vriendschappelijk Goal
49 11 Feb 2009 Vlag van Spanje SpanjeEngeland Vlag van Engeland 2–0 Vriendschappelijk
50 28 Mar 2009 Vlag van Engeland EngelandSlowakije Vlag van Slowakije 4–0 Vriendschappelijk
51 01 Apr 2009 Vlag van Engeland EngelandOekraïne Vlag van Oekraïne 2–1 WK-kwalificatie Goal
52 06 Jun 2009 Vlag van Kazachstan KazachstanEngeland Vlag van Engeland 0–4 WK-kwalificatie
53 10 Jun 2009 Vlag van Engeland EngelandAndorra Vlag van Andorra 6–0 WK-kwalificatie
54 12 Aug 2009 Vlag van Nederland NederlandEngeland Vlag van Engeland 2–2 Vriendschappelijk
55 05 Sep 2009 Vlag van Engeland EngelandSlovenië Vlag van Slovenië 2–1 Vriendschappelijk
56 09 Sep 2009 Vlag van Engeland EngelandKroatië Vlag van Kroatië 5–1 WK-kwalificatie
57 10 Oct 2009 Vlag van Oekraïne OekraïneEngeland Vlag van Engeland 1–0 WK-kwalificatie
58 14 Oct 2009 Vlag van Engeland EngelandWit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 3–0 WK-kwalificatie
59 03 Mar 2010 Vlag van Engeland EngelandEgypte Vlag van Egypte 3–1 Vriendschappelijk
60 30 May 2010 Vlag van Japan JapanEngeland Vlag van Engeland 1–2 Vriendschappelijk
61 12 Jun 2010 Vlag van Engeland EngelandVerenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten 1–1 WK-eindronde
62 18 Jun 2010 Vlag van Engeland EngelandAlgerije Vlag van Algerije 0–0 WK-eindronde
63 23 Jun 2010 Vlag van Slovenië SloveniëEngeland Vlag van Engeland 0–1 WK-eindronde
64 27 Jun 2010 Vlag van Duitsland DuitslandEngeland Vlag van Engeland 4–1 WK-eindronde
65 11 Aug 2010 Vlag van Engeland EngelandHongarije Vlag van Hongarije 2–1 Vriendschappelijk
66 09 Feb 2011 Vlag van Denemarken DenemarkenEngeland Vlag van Engeland 1–2 Vriendschappelijk
67 26 Mar 2011 Vlag van Wales WalesEngeland Vlag van Engeland 0–2 EK-kwalificatie
68 04 Jun 2011 Vlag van Engeland EngelandZwitserland Vlag van Zwitserland 2–2 EK-kwalificatie
69 02 Sep 2011 Vlag van Bulgarije BulgarijeEngeland Vlag van Engeland 0–3 EK-kwalificatie
70 06 Sep 2011 Vlag van Engeland EngelandWales Vlag van Wales 1–0 EK-kwalificatie
71 07 Oct 2011 Vlag van Montenegro MontenegroEngeland Vlag van Engeland 2–2 EK-kwalificatie
72 15 Nov 2011 Vlag van Engeland EngelandZweden Vlag van Zweden 1–0 Vriendschappelijk
73 02 Jun 2012 Vlag van Engeland EngelandBelgië Vlag van België 1–0 Vriendschappelijk
74 11 Jun 2012 Vlag van Frankrijk FrankrijkEngeland Vlag van Engeland 1–1 EK-eindronde
75 15 Jun 2012 Vlag van Zweden ZwedenEngeland Vlag van Engeland 2–3 EK-eindronde
76 19 Jun 2012 Vlag van Engeland EngelandOekraïne Vlag van Oekraïne 1–0 EK-eindronde
77 24 Jun 2012 Vlag van Engeland EngelandItalië Vlag van Italië 0–0 EK-eindronde
78 07 Sep 2012 Vlag van Moldavië MoldaviëEngeland Vlag van Engeland 0–5 WK-kwalificatie

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Engeland Chelsea
Coppa Campioni.svg UEFA Champions League 1x 2011/12
UEFA Cup (adjusted).png UEFA Europa League 1x 2012/13
Premier league trophy icon (adjusted).png Premier League 5x 2004/05, 2005/06, 2009/10, 2014/15, 2016/17
FA Cup.png FA Cup 5x 1999/00, 2006/07, 2008/09, 2009/10, 2011/12
Carling.png Football League Cup 3x 2004/05, 2006/07, 2014/15
CommunityShield.png FA Community Shield 2x 2005, 2009

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Terry is sinds 10 oktober 2018 aan de slag als assistent-coach in de technische staf van coach Dean Smith bij Premier League-club Aston Villa.[2] Terry zette bij Villa op 37-jarige leeftijd een punt achter een rijke spelersloopbaan, waarna Smith werd aangesteld als opvolger van de ontslagen Steve Bruce wegens tegenvallende resultaten.[3]

Op 27 mei 2019 promoveerde hij met Aston Villa naar de Premier League, na drie jaar afwezigheid op het hoogste niveau. De Nederlander Anwar El Ghazi scoorde het winnende doelpunt in de finale van de Championship-play-offs tegen Derby County, dat geleid werd door Terry's ex-Chelsea-ploeggenoot Frank Lampard.[4]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]