Joe Hart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor het gelijknamige personage, zie Joe Hart (personage).
Charles Joseph Hart
Hart in 2014
Hart in 2014
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 april 1987
Geboorteplaats Vlag van Engeland Shrewsbury, Engeland
Lengte 196 cm
Been Rechts
Positie Keeper
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Tottenham Hotspur FC
Rugnummer 12
Contract tot 2022
Jeugd
–2003 Vlag van Engeland Shrewsbury Town
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2003–2006
2006–2018
2007
2007
2009–2010
2016–2017
2017–2018
2018–2020
2020-2022
Vlag van Engeland Shrewsbury Town
Vlag van Engeland Manchester City
Vlag van Engeland Tranmere Rovers
Vlag van Engeland Blackpool FC
Vlag van Engeland Birmingham City
Vlag van Italië Torino
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Burnley
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
54 (0)
266 (0)
6 (0)
5 (0)
36 (0)
36 (0)
19 (0)
19 (0)
Interlands **
2008– Vlag van Engeland Engeland 75 (0)

* Bijgewerkt op 23 juni 2019
** Bijgewerkt op 23 juni 2019
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Charles Joseph 'Joe' Hart (Shrewsbury, 19 april 1987) is een Engelse doelman in het betaald voetbal. Hij tekende in oktober 2020 een contract tot medio 2022 bij Tottenham Hotspur.[1] Hart debuteerde in juni 2008 in het Engels voetbalelftal, tegen Trinidad en Tobago.[2]

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Joe Hart belandde in 2006 bij het nog niet kapitaalkrachtige Manchester City en werd er doublure van de toenmalige Zweedse nationale doelman Andreas Isaksson. Toen hij arriveerde was Manchester City een stabiele middenmoter op het hoogste niveau en de club werd getraind door Nottingham Forest-legende Stuart Pearce. In augustus 2006 werd Andreas Isaksson door Pearce naar Manchester gehaald als vervanger van de naar Portsmouth vertrokken Engelse nationale goalie David James, maar Pearce moest nog op zoek naar een reservedoelman.[3] Pearce betaalde een som van £ 600.000, - aan Shrewsbury Town voor Hart, die dienst zou gaan doen als derde doelman.[4]

In zijn eerste seizoen maakte Hart al meteen zijn debuut in de Premier League onder Stuart Pearce, vanwege blessures bij Andreas Isaksson en Nicky Weaver. Op 15 oktober 2006 startte hij tegen het Sheffield United van Neil Warnock en debuteerde met een clean sheet.[5] Hart verdreef Isaksson vanaf het seizoen 2007/2008 naar het achterplan en was eerste keus tussen de palen tot de komst van coach Pep Guardiola in de zomer van 2016, afgezien van een uitleenbeurt aan toenmalig eersteklasser Birmingham City in het seizoen 2009/2010. Met de Spanjaard zou het nooit echt klikken en hij verloor zijn plaats aan de Chileen Claudio Bravo.

Hart werd door Guardiola naar Italië gestuurd, waar hij de netten van Torino moest schoon zien te houden in het seizoen 2016/2017. Het daaropvolgende seizoen werd hij door Guardiola bij West Ham United gestald, waar de concurrentie met Adrián door foutjes niet min werd. Hart verdedigde 19 maal het doel van The Hammers in de Premier League. Hij slikte tien tegendoelpunten in zijn eerste drie wedstrijden, maar aanvoerder Mark Noble nam het voor hem op.[6]

Hart werd vier keer uitgeroepen tot 'Doelman van het Jaar' en won de Premier League in 2012 en 2014. Daarnaast won hij de FA Cup in 2011 en de League Cup in 2014 en 2016. Hart verliet Manchester City in augustus 2018 en tekende daarop een contract tot medio 2020 bij Burnley, dat circa €4.500.000,- voor hem betaalde aan The Citizens. Hart verloor echter algauw zijn plaats aan Nick Pope.[7] Sinds 30 juni 2020 heeft Hart geen club, nadat Burnley zijn aflopende contract niet verlengde.[8] Hierna tekende hij een contract bij Tottenham Hotspur FC voor 2 seizoenen met optie voor een derde.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2002/03 Shrewsbury Town Vlag van Engeland Third Division 0 0 0 0 0 0
2003/04 Vlag van Engeland Football Conference 2 0 0 0 2 0
2004/05 Vlag van Engeland League Two 6 0 0 0 6 0
2005/06 46 0 4 0 50 0
Club totaal 54 0 4 0 0 0 0 0 58 0
2006/07 Tranmere Rovers (huur) Vlag van Engeland League One 6 0 0 0 6 0
Club totaal 6 0 0 0 0 0 0 0 6 0
2006/07 Blackpool (huur) Vlag van Engeland League One 5 0 0 0 5 0
Club totaal 5 0 0 0 0 0 0 0 5 0
2006/07 Manchester City Vlag van Engeland Premier League 1 0 0 0 0 0 1 0
2007/08 26 0 6 0 32 0
2008/09 23 0 1 0 9 0 33 0
Club totaal 50 0 7 0 9 0 0 0 66 0
2009/10 Birmingham City (huur) Vlag van Engeland Premier League 36 0 5 0 0 0 41 0
Club totaal 36 0 5 0 0 0 0 0 41 0
2010/11 Manchester City Vlag van Engeland Premier League 38 0 8 0 9 0 55 0
2011/12 38 0 3 0 10 0 51 0
2012/13 38 0 1 0 6 0 45 0
2013/14 31 0 1 0 7 0 39 0
2014/15 36 0 0 0 8 0 44 0
2015/16 35 0 0 0 12 0 47 0
Club totaal 216 0 13 0 52 0 0 0 281 0
Carrière totaal 367 0 29 0 61 0 0 0 457 0

Bijgewerkt tot en met seizoen 2015/16

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Hart maakte zijn interlanddebuut op 1 juni 2008 onder bondscoach Fabio Capello in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Trinidad en Tobago (0–3), net als Dean Ashton, Phil Jagielka en Stephen Warnock. Capello nam hem vervolgens als derde keeper mee naar het wereldkampioenschap voetbal 2010, achter Robert Green en David James. Op het toernooi kwam hij niet in actie. Hart behoorde eerder tot de selectie van Engeland –21 dat op het EK onder 21 in Nederland de halve finale bereikte. Hart kwam daarbij niet in actie.

Hart nam met Engeland als eerste keuze deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de ploeg van bondscoach Roy Hodgson in de kwartfinales na strafschoppen (2–4) werd uitgeschakeld door Italië. Hart was ook Hodgsons eerste doelman bij het volgende Europese kampioenschap; Engeland werd in de achtste finale van het toernooi in 2016 in Frankrijk uitgeschakeld door IJsland (1–2) na doelpunten van Ragnar Sigurðsson en Kolbeinn Sigþórsson.

Bondscoach Gareth Southgate ruimde geen plaats in voor Hart in de Engelse selectie voor het WK voetbal 2018 in Rusland. Hij gaf de voorkeur aan Jordan Pickford (Everton), Nick Pope (Burnley) en Jack Butland (Stoke City).

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Engeland Manchester City
Kampioen Premier League 2x 2011/12, 2013/14
FA Cup 1x 2010/11
League Cup 2x 2013/14, 2015/16

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]