Burnley FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Burnley FC
Turf Moor.jpg
Naam Burnley Football Club
Bijnaam The Clarets
Opgericht 1882
Stadion Turf Moor, Burnley
Capaciteit 22.546
Voorzitter Vlag van Engeland Barry Kilby
Trainer Vlag van Engeland Sean Dyche
Competitie Premier League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Geldig voor 2014/2015
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Burnley FC is een Engelse voetbalclub die uitkomt in de Football League Championship. Burnley werd opgericht in 1882 en speelt zijn thuiswedstrijden op Turf Moor. Burnley werd twee keer landskampioen en speelde 53 seizoenen op het hoogste niveau in Engeland. Op één speeldag voor het einde van het seizoen 2015-2016 heeft de club zich verzekerd van een terugkeer naar de Premier League

Geschiedenis[bewerken]

Tot aan WOI[bewerken]

Burnley werd opgericht in mei 1882 nadat de voetbalsectie zich afscheidde van de rugbysectie. In 1883 verhuisde de club naar het stadion Turf Moor en ging er niet meer weg. Enkel Preston North End speelt al langer in hetzelfde stadion. In 1985/86 nam de club voor het eerst deel aan de FA Cup en kreeg een 11-0 pandoering om de oren. De club was een van de twaalf oprichters van de Football League in 1888. Burnley werd negende in het eerste competitieseizoen ter wereld. Het volgende seizoen begon Burnley slecht door zeventien wedstrijden op rij niet te kunnen winnen. Aan het einde van het seizoen had enkel Stoke City minder punten. De club won in 1890 wel zijn eerste prijs door de Lancashire Cup te winnen met 2-0 tegen Blackburn Rovers. Er was nog geen tweede klasse dus Burnley degradeerde niet en speelde de volgende seizoenen in de middenmoot of subtop tot 1896/97 toen de club laatste werd. Het volgende seizoen werd de club kampioen en verloor slechts twee wedstrijden. Hier hing echter geen rechtstreekse promotie aan vast en de club speelde een eindronde samen met vicekampioen Newcastle United en eersteklassers Stoke en Blackburn. Burnley kon zo toch promoveren en eindigde bij de terugkeer knap derde. Het seizoen erna was de club terug bij af en werd voorlaatste. Doelman Jack Hillman probeerde de spelers van Nottingham Forest om te kopen, maar zij rapporteerden dit aan de FA, die de speler een seizoen lang schorste. Het volgende seizoen liep de club net de promotie mis en daarna ging het bergaf en in 1902/03 werd de clubs zelfs laatste. Er was nog geen derde klasse, dus bleef Burnley op het tweede niveau en vestigde zich de volgende jaren weer in de middenmoot. In 1911/12 werd Burnley derde en miste de promotie op de laatste speeldag. Een jaar eerder had de club de groene clubkleuren veranderd in de huidige, in de hoop even succesvol te worden als Aston Villa FC, dat ook deze kleuren droeg. Na de derde plaats werd de club tweede achter Preston en bereikte de halve finale van de FA Cup, waarin het verloor van landskampioen Sunderland.

Bij de terugkeer eindigde Burnley in de middenmoot, maar won wel de FA Cup met 1-0 tegen Liverpool FC. Deze bekerfinale was historisch omdat koning George V de eerste regerende monarch was die de beker aan de kapitein van de winnende ploeg overhandigde. In 1914/15 werd Burnley gedeeld derde met slechts drie punten achterstand op kampioen Everton. Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog lag het competitievoetbal enkele jaren stil in Engeland.

Interbellum[bewerken]

Na de oorlog ging de club verder op zijn elan en werd vicekampioen achter West Bromwich Albion. Het volgende seizoen begon slecht met drie nederlagen op rij, maar dan herpakte de club zich en bleef de volgende dertig wedstrijden ongeslagen. Dit werd een record van opeenvolgende wedstrijden ongeslagen dat standhield tot seizoen 2003/04 toen Arsenal zelfs het hele seizoen ongeslagen bleef. Aan het einde van het seizoen stond Burnley met vijf punten voorsprong op Manchester City bovenaan de rangschikking en kroonde zich zo voor het eerst tot landskampioen. Na nog een derde plaats in 1921/22 moest Burnley de rol lossen aan de top en zakte weg naar de lagere middenmoot en kon in 1925/26 een degradatie maar net vermijden. Het volgende seizoen herstelde de club zich met een vijfde plaats, maar hierna begon een nieuwe strijd tegen degradatie die het drie seizoenen later verloor. Na twee seizoenen tweede klasse kon de club een nieuwe degradatie maar net vermijden. De rest van de jaren dertig modderde de club aan.

Na WOII[bewerken]

Na de oorlog werd de club meteen vicekampioen en promoveerde. Dat seizoen bereikte de club voor de derde keer de finale van de FA Cup en verloor deze van Charlton Athletic in de verlengingen. De terugkeer bij de elite ging niet onopgemerkt voorbij en Burnley eindigde met zeven punten achterstand op kampioen Arsenal op een gedeelde tweede plaats met Manchester United. Na een kleine terugval vestigde de club zich dan enkele jaren op rij in de top tien. Tijdens de FA Cup van 1956/57 behaalde de club een recordzege van 9-0 tegen New Brighton en dat zelfs met een gemiste penalty. Na een aantal jaar betere middenmoot en subtop werden de The Clarets in 1959/60 voor de tweede keer landskampioen met één punt voorsprong op de Wolves en twee op de Spurs. Hierdoor mocht de club voor het eerst Europees voetbal spelen en werd uitgeloot tegen de Franse kampioen Stade de Reims. Reims bereikte in zijn vorige twee campagnes telkens de finale, die het dan verloor van Real Madrid. Burnley slaagde er toch in Reims opzij te zetten, maar verloor dan in de kwartfinale van Hamburger SV. Na een 3-1 zege leek de halve finale binnen, maar HSV won de terugwedstrijd met 4-1. In de competitie werd Burnley vierde en in de FA cup werd de halve finale bereikt. Na een tweede en derde plaats leek de club even weg te zakken, maar werd dan opnieuw derde in 1965/66 en werd het jaar erop geselecteerd voor de Jaarbeursstedenbeker. Na drie rondes bereikte de club opnieuw de kwartfinale tegen een Duitse club. Deze keer was Eintracht Frankfurt de boosdoener die Burnley uitschakelde. Het was een van de laatste hoogtepunten in de clubgeschiedenis. Na enkele jaren middenmoot degradeerde de club in 1970/71. Twee jaar later werd de club kampioen en behaalde zelfs een zesde plaats bij de terugkeer. Na een tiende plaats volgde een nieuwe degradatie in 1975/76. Het was het voorlopig laatste seizoen van de club bij de elite.

Recente geschiedenis[bewerken]

Na enkele middelmatige seizoenen degradeerde Burnley in 1979/80. In de 42 competitiewedstrijden kon de club in zijn eerste zestien of laatste zestien wedstrijden niet winnen en degradeerde zo voor het eerst naar de derde klasse. Twee jaar later werd Burnley kampioen, maar werd na één seizoen terug naar de derde klasse verwezen. Opsteker dat jaar was wel een kwartfinale in de FA Cup en een halve finale in de League Cup. In deze laatste bekercompetitie werden Liverpool en de Spurs verslagen, die in de competitie respectievelijk landskampioen en vierde werden.

Twee seizoenen later bereikte Burnley het absolute dieptepunt door te degraderen naar de vierde klasse. In 1986/87 eindigde de club zelfs maar één punt boven degradatie naar de Conference Premier. Daarna ging het weer bergop en in 1991/92 werd de club kampioen. Na twee seizoenen promoveerde de club via de eindronde, na een zesde plaats, weer naar de tweede klasse maar kon daar niet standhouden. In 1997/98 ontsnapte de club ternauwernood aan een nieuwe degradatie naar de vierde klasse. Met de aanstelling van Stan Ternent als trainer ging het weer omhoog. Sinds seizoen 1999/2000 speelt de club weer in de tweede divisie van het Engelse voetbal. In juni 2004 werd Stan Ternent opgevolgd door Steve Cotterill. In zijn eerste seizoen eindigde de club 13e in The Championship en had het een goede reeks in zowel de League Cup als de FA Cup. Ze schakelden onder meer Liverpool en Aston Villa uit. Na enkele plaatsen in de middenmoot eindigde Burnley in 2009 op een vijfde plaats en kwalificeerde zich zo voor de play-offs. Nadat Reading FC en Sheffield United FC in de finale werd verslagen met 1-0 komt Burnley in het seizoen 2009/2010 weer uit in de Premier League, na een afwezigheid van 33 jaar. Daar baarde het opzien door in de tweede wedstrijd van het seizoen thuis met 1-0 van landskampioen Manchester United te winnen. Ook tegen Everton werd thuis gewonnen met 1-0. De club kon het niveau echter niet aan houden en zakte na één seizoen terug uit de Premier League.

Op 21 april 2014 verzekerde Burnley zich van een tweede plaats in het Championship door Wigan Athletic met 2-0 te verslaan. Hiermee dwong de club promotie af naar de Premier League. Het verblijf op het hoogste niveau was echter van korte duur. Burnley eindigde als 19de en voorlaatste in het seizoen 2014/15, waardoor degradatie een feit was.

Maar na één seizoen wist de club opnieuw promotie af te dwingen naar de hoogste divisie van het Engelse profvoetbal. Met nog één speelronde voor de boeg stelde Burnley op maandag 2 mei 2016 de terugkeer veilig door op eigen veld met 1-0 te winnen van het Queens Park Rangers van de Nederlandse trainer-manager Jerrel Hasselbaink. Het enige doelpunt kwam na een uur op naam van aanvaller Sam Vokes. Burnley profiteerde optimaal van het puntenverlies van concurrenten Middlesbrough en Brighton & Hove Albion.

Erelijst[bewerken]

Winnaar: 1920/21, 1959/60
Tweede: 1919/20, 1961/62
Winnaar: 1897/98, 1972/73, 2015/16
Play-offs winnaar: 2009
Winnaar: 1981/82
Play-offs winnaar: 1994
Winnaar: 1991/92
Winnaar: 1914
Finalist: 1947, 1962
Winnaar: 1960, 1973
Finalist: 1921
Winnaar: 1968
Winnaar: 1948/49, 1961/62, 1962/63
Winnaar: 12x, voor het eerst in 1890
Finalist: 1914
Finalist: 1974
Winnaar: 1979
Finalist: 1988

Eindklasseringen[bewerken]

Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten Tsch
2000–2001 7 24 First Division 46 21 9 16 50–54 72 16.442
2001–2002 7 24 First Division 46 21 12 13 70–62 75 15.948
2002–2003 16 24 First Division 46 15 10 21 65–89 55 13.977
2003–2004 19 24 First Division 46 13 14 19 60–77 53 12.541
2004–2005 13 24 Championship 46 15 15 16 38–39 60 12.466
2005–2006 17 24 Championship 46 14 12 20 46–54 54 12.462
2006–2007 15 24 Championship 46 15 12 19 52–49 57 11.956
2007–2008 13 24 Championship 46 16 14 16 60–67 62 12.365
2008–2009 5 24 Championship 46 21 13 12 72–60 76 13.082
2009–2010 18 20 Premier League 38 8 6 24 42–82 30 20.654
2010–2011 8 24 Championship 46 18 14 14 65–61 68 14.931
2011–2012 13 24 Championship 46 17 11 18 61–58 62 14.048
2012–2013 11 24 Championship 46 16 13 17 62–60 61 12.928
2013–2014 2 24 Championship 46 26 15 5 72–37 93 13.719
2014–2015 19 20 Premier League 38 7 12 19 28–53 33 19.131
2015–2016 1 24 Championship 46 26 15 5 72–35 93 16.709

Burnley in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Engeland

#Q = #voorronde, #R = #ronde, Groep = groepsfase, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1960/61 Europacup I 1/8 Vlag van Frankrijk Stade de Reims 2-0, 2-3 5.0
1/4 Vlag van Duitsland Hamburger SV 3-1, 1-4
1966/67 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Duitsland VfB Stuttgart 1-1, 2-0 12.0
2R Vlag van Zwitserland Lausanne Sports 3-1, 5-0
1/8 Vlag van Italië SSC Napoli 3-0, 0-0
1/4 Vlag van Duitsland Eintracht Frankfurt 1-1, 1-2
Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 17.0

Selectie 2015/16[bewerken]

Nr. Positie Speler
1. Vlag van Engeland DM Tom Heaton Aanvoerder
2. Vlag van Engeland V Matthew Lowton
4. Vlag van Noord-Ierland V Michael Duff
5. Vlag van Engeland V Michael Keane
6. Vlag van Engeland M Ben Mee
7. Vlag van Engeland A Andre Gray
8. Vlag van Engeland M Dean Marney
9. Vlag van Wales A Sam Vokes
11. Vlag van Engeland M Michael Kightly
13. Vlag van Engeland M Joey Barton
14. Vlag van Engeland M David Jones
15. Vlag van Engeland M Matthew Taylor
17. Vlag van Engeland DM Paul Robinson
Nr. Positie Speler
18. Vlag van Duitsland A Rouwen Hennings
19. Vlag van Engeland A Lukas Jutkiewicz
20. Vlag van Noorwegen M Fredrik Ulvestad
21. Vlag van Schotland M George Boyd
22. Vlag van Schotland DM Matt Gilks
23. Vlag van Ierland V Stephen Ward
24. Vlag van Engeland A Chris Long
26. Vlag van Engeland V James Tarkowski
27. Vlag van Engeland V Tendayi Darikwa
30. Vlag van Oostenrijk A Ashley Barnes
37. Vlag van Schotland M Scott Arfield
44. Vlag van Engeland A Jason Gilchrist

Bekende (oud-)spelers[bewerken]


Trainer-coaches[bewerken]

Van Tot Naam D W G V
31.10.2012 30.06.2016 Vlag van Engeland Sean Dyche
16.10.2012 30.10.2012 Vlag van Engeland Terry Pashley
16.01.2011 11.10.2012 Vlag van Engeland Eddie Howe
13.01.2010 29.12.2010 Vlag van Engeland Brian Laws
10.01.2010 31.01.2010 Vlag van Engeland Martin Dobson
07.01.2010 11.01.2010 Vlag van Engeland Steve Davis
22.11.2007 05.01.2010 Vlag van Ierland Owen Coyle
04.06.2004 08.11.2007 Vlag van Engeland Steve Cotterill
02.06.1998 03.06.2004 Vlag van Engeland Stan Ternent
01.07.1997 30.06.1998 Vlag van Engeland Chris Waddle
01.10.1991 12.04.1996 Vlag van Engeland Jimmy Mullen
01.07.1989 30.06.1991 Vlag van Engeland Frank Casper
01.07.1986 30.06.1989 Vlag van Engeland Brian Miller
11.10.1985 30.06.1986 Vlag van Engeland Tommy Cavanagh
22.06.1985 10.10.1985 Vlag van Schotland Martin Buchan
01.07.1983 30.06.1984 Vlag van Engeland John Bond
01.07.1979 30.06.1983 Vlag van Engeland Brian Miller
09.01.1976 28.02.1977 Vlag van Engeland Joseph Brown
16.02.1970 15.01.1976 Vlag van Engeland Jimmy Adamson
01.07.1958 30.06.1970 Vlag van Engeland Harry Potts
01.07.1954 30.06.1957 Vlag van Engeland Alan Brown
01.03.1900 15.10.1903 Vlag van Engeland Ernest Mangnall
01.07.1896 30.06.1899 Vlag van Engeland Harry Bradshaw

Trivia[bewerken]

  • Burnley was een van de twaalf oprichters van de Football League.
  • Burnley is de plaats met het kleinste inwonersaantal ooit om het Engels landskampioenschap, de FA Cup en de Community Shield te winnen.
  • Burnley is samen met Wolverhampton en Preston North End de enige ploeg die erin slaagde alle vier profdivisies van Engeland te winnen.
  • De bijnaam van Burnley was vroeger 'Royalites', dit omdat Burnley als eerste club ooit een koning als bezoeker had. De FA Cup van 1914 werd voor het eerst ooit door een koning aan de winnende ploeg uitgereikt. Burnley won de FA Cup in 1914. Ze kregen daarnaast speciale medailles waar 'English Cup Winners' in plaats van 'FA Cup Winners' opstond.
  • Een Burnley speler scoorde de eerste hattrick ooit in competitievoetbal (William Tait, 1888).
  • Burnley was een van de wereldpioniers in de jaren '60. Ze waren de eerste ploeg in de wereld om een trainingscomplex (Gawthorpe) naast het stadion aan te leggen, waar iedere ploeg nog in hun eigen stadion trainde, en om gebruik te maken van innovatieve trainingsmethoden. Daarnaast was Burnley een van de eerste clubs in de wereld met een jeugdopleiding. Ze waren de eersten om voor vervoer voor hun fans te zorgen, waardoor de fans mee konden reizen naar uitwedstrijden. 'The Clarets' waren daarnaast de eerste om een trainer over het transferbeleid te laten beslissen.[1]
  • Trainers Alan Brown (1954-1957) en Harry Potts (1958-1970) waren in hun tijd bij Burnley de uitvinders van de korte corner en de ingestudeerde vrije trap.

Externe links[bewerken]