Ian Wright

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ian Wright
Ian Wright
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ian Edward Wright
Bijnaam Fire
Geboortedatum 3 november 1963
Geboorteplaats Londen, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 175 cm
Been Rechts
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2000
Senioren
Seizoen Club W (G)
1985
1985–1991
1991–1998
1998–1999
1999
1999–2000
2000
Vlag van Engeland Greenwich Borough
Vlag van Engeland Crystal Palace
Vlag van Engeland Arsenal
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Nottingham
Vlag van Schotland Celtic
Vlag van Engeland Burnley

225(90)
221(128)
22(9)
10(5)
8(3)
15(4)
Interlands
1989–1992
1991–1998
Vlag van Engeland Engeland B
Vlag van Engeland Engeland
3(0)
33(9)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ian Edward Wright (Woolwich (Londen), 3 november 1963) is een Engels voormalig profvoetballer, die vooral furore maakte tijdens zijn periode bij Arsenal FC.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

De aan de lopende band scorende Ian Wright, bijgenaamd "Fire", stapte in september 1991 over naar Arsenal. Hij maakte naam en faam bij Crystal Palace, waar de aanvaller sedert 1985 actief was, waar hij samen met aanvalspartner Mark Bright de pannen van het dak speelde (meer dan 100 officiële doelpunten), en waar hij in 2005 werd uitgeroepen tot speler van de eeuw.

In zeven seizoenen bij Arsenal, tussen 1991 en 1998, kwam hij in totaal tot 288 duels en 185 doelpunten. Wright scoorde 24 doelpunten voor de Gunners in de Football League First Division (topscorer 1991–1992) en vanaf augustus 1992 nog eens 104 doelpunten in de Premier League. Hij werd in zes achtereenvolgende seizoenen die hij bij Arsenal doorbracht clubtopscorer. Ook vormde hij tijdens deze periode een succesvol spitsenduo met Dennis Bergkamp.

Niettemin zou het duren tot de komst van de Franse trainer Arsène Wenger vooraleer Arsenal opnieuw titels won, de eerste in 1998. Wright won daarentegen wel de FA Cup en de League Cup bij Arsenal in 1993. Daarnaast won hij de UEFA Beker der Bekerwinnaars 1993/94 tegen het Italiaanse Parma. Deze trofeeën werden gewonnen onder leiding van de Engelse trainer en voormalig Arsenal-speler George Graham, die in het najaar van 1994 ontslag moest nemen wegens bijdrage aan fraude in enkele transferdossiers. Sheffield Wednesday was telkenmale de tegenstander. Onder Arsène Wenger veroverde een 33-jarige Wright in zijn laatste seizoen de titel en tijdens dat seizoen scoorde hij tien keer. In 1998 verliet de aanvaller uiteindelijk Highbury. Wright maakte 113 doelpunten in de Premier League; 104 doelpunten bij Arsenal en 9 doelpunten bij West Ham United (1998–1999). Daarmee staat hij op de twintigste plaats aller tijden, gedeeld met de Belg Romelu Lukaku.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Wright debuteerde voor het Engelse elftal toen hij nog voor Crystal Palace uitkwam. Dat was op 6 februari 1991 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kameroen onder leiding van bondscoach Graham Taylor. Hij vormde in dat duel een aanvalstrio met Gary Lineker (Tottenham Hotspur) en John Barnes (Liverpool FC). In totaal droeg Wright 33 keer het shirt van Engeland en scoorde hierin negen goals. Zijn laatste interland was op 18 november 1998 tegen Tsjechië op Wembley.

Interlanddoelpunten
# Datum Locatie Wedstrijd Doelpunt(en) Tussenstand Uitslag Competitie
1 29/05/1993 Chorzów Vlag van Polen PolenEngeland Vlag van Engeland Goal 84' 1 – 1 1 – 1 WK-kwalificatie
2 17/11/1993 Bologna Vlag van San Marino San MarinoEngeland Vlag van Engeland Goal 34' 1 – 2 1 – 7 WK-kwalificatie
3 17/11/1993 Bologna Vlag van San Marino San MarinoEngeland Vlag van Engeland Goal 46' 1 – 4 1 – 7 WK-kwalificatie
4 17/11/1993 Bologna Vlag van San Marino San MarinoEngeland Vlag van Engeland Goal 78' 1 – 6 1 – 7 WK-kwalificatie
5 17/11/1993 Bologna Vlag van San Marino San MarinoEngeland Vlag van Engeland Goal 90' 1 – 7 1 – 7 WK-kwalificatie
6 24/05/1997 Manchester Vlag van Engeland EngelandZuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika Goal 76' 2 – 1 2 – 1 Oefenduel
7 04/06/1997 Nantes Vlag van Engeland EngelandItalië Vlag van Italië Goal 25' 1 – 0 2 – 0 Tournoi de France
8 10/09/1997 Londen Vlag van Engeland EngelandMoldavië Vlag van Moldavië Goal 46' 2 – 0 4 – 0 WK-kwalificatie
9 10/09/1997 Londen Vlag van Engeland EngelandMoldavië Vlag van Moldavië Goal 90' 4 – 0 4 – 0 WK-kwalificatie

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Engeland Crystal Palace FC
Vlag van Engeland Arsenal FC
Vlag van Engeland West Ham United FC

Individueel

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Al sinds de laatste fase van zijn carrière verschijnt Wright op de Engelse tv, waaronder als analyticus bij Match of the Day en presentator van verscheidene shows. Wright maakte ook een eenmalig uitstapje naar de muziek. Toetsenist Chris Lowe van de Pet Shop Boys, zelf groot fan van Arsenal, schreef en produceerde het nummer "Do The Right Thing", dat in 1993 een bescheiden hitje was in de Engelse hitparade (nummer 43).

Ian Wright heeft vijf kinderen, van wie er drie profvoetballer zijn. Zo speelt zijn geadopteerde zoon Shaun Wright-Phillips voor Queens Park Rangers en het Engelse elftal en zijn andere geadopteerde zoon Bradley Wright-Phillips voor Southampton. Zijn jongste zoon Brett Wright is een aanstormend talent bij Reading FC.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]