Queens Park Rangers FC
| Queens Park Rangers FC | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||
 | ||||||
| Naam | Queens Park Rangers Football Club | |||||
| Bijnaam | The Hoops The Rangers | |||||
| Opgericht | 1882 als Christchurch Rangers | |||||
| Plaats | Londen | |||||
| Stadion | Loftus Road | |||||
| Capaciteit | 18.439 | |||||
| Voorzitter |  Lee Hoos | |||||
| Eigenaar |  Ruben Gnanalingam  Lakshmi Mittal Richard Reilly | |||||
| Algemeen directeur |  Christian Nourry | |||||
| Trainer |  Julien Stéphan | |||||
| (Hoofd)sponsor | CopyBet | |||||
| Kledingmerk | Erreà | |||||
| Competitie | EFL Championship | |||||
| Website | Officiële website | |||||
| ||||||
| Geldig voor 2025/26 | ||||||
| ||||||
Queens Park Rangers FC, kortweg QPR, is een Engelse voetbalclub, opgericht in 1882 door het samengaan van de clubs St Jude's en Christchurch Rangers. De club komt sinds 2015 uit in de Championship en speelt zijn thuiswedstrijden op Loftus Road.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]QPR werd een professionele voetbalclub in 1889 en werd vernoemd naar de wijk Queen's Park waar de meeste spelers indertijd vandaan kwamen. In haar beginjaren speelde de club in totaal in twintig stadions, voordat ze op Loftus Road begonnen te spelen vanaf 1917. Deze thuisbasis werd alleen in 1931/33 en in 1963 nog tijdelijk verruild voor het nabije White City Stadium, het Olympisch Stadion uit 1908 dat in 1985 plaats moest maken voor het BBC-hoofdkantoor.
In het seizoen 1960/61 behaalde QPR met 9-2 haar grootste overwinning ooit tegen Tranmere Rovers. In het seizoen 1966/67 werd QPR kampioen in de derde divisie. Het won dat seizoen ook de League Cup en werd daarmee de eerste club uit de derde divisie die dat lukte. West Bromwich Albion werd verslagen met 3-2, terwijl QPR met rust nog met 0-2 achter stond. Het jaar erop promoveerde QPR direct door naar de hoogste klasse, waar het slechts een jaar speelde.
Sportieve successen
[bewerken | brontekst bewerken]Dave Sexton is de bekendste trainer van QPR. Hij leidde de club in het seizoen 1975/76 naar een tweede plek in de Engelse competitie, achter Liverpool. De belangrijkste speler van dat team was Gerry Francis. In 1977 vertrok Sexton naar Manchester United en twee jaar later degradeerde QPR. In 1981 was QPR de allereerste voetbalclub in Engeland die een veld van kunstgras liet aanleggen. In navolging van de club zouden nog enkele andere clubs in Engeland volgen, maar in 1988 besloot men weer om een echte grasmat op Loftus Road aan te leggen.[1] Desalniettemin wist de club in deze periode wel behoorlijk wat succes te boeken. Zo haalde de club in 1982 de finale van de FA Cup, waarin het verloor van Tottenham Hotspur. Een jaar later, onder leiding van Terry Venables kwam de club weer terug op het hoogste niveau. Nadat hij QPR naar een veilige positie in de ranglijst had geleid had, in haar eerste seizoen op het hoogste niveau, vertrok Venables naar Barcelona.
In de seizoenen erop kwamen en vertrokken diverse trainers. Echt succes bleef echter uit, hoewel de club in ieder geval niet degradeerde. In het eerste seizoen van de Premier League eindigde de club als vijfde en eindigde daarmee hoger op de ranglijst dan alle andere Londense clubs, waaronder Arsenal. Daarna ging het langzaam, maar zeker steeds minder goed en toen ook nog Les Ferdinand werd verkocht, resulteerde dit in een degradatie in het seizoen 1995/96.
In een sportief dal
[bewerken | brontekst bewerken]Het seizoen erna degradeerde de club net niet voor de tweede keer op rij. Echter, financiële problemen zorgden ervoor dat een paar seizoenen erna QPR wel terug degradeerde naar de derde divisie. Terug in die divisie eindigde de club als achtste, waardoor zij net geen play-offs mocht spelen. In het seizoen 2002/03 haalde het wel die play-offs, maar verloor de finale van Cardiff City met 1-0.
Weer terug richting de top
[bewerken | brontekst bewerken]Het seizoen er op was het eerste succesvolle seizoen voor QPR in jaren. Ze promoveerden weer naar de Championship. Na een indrukwekkende start van het seizoen, leek de club lange tijd in de race voor een plek in de Premier League. Uiteindelijk eindigde de club op een elfde plaats. De jaren daarna waren ze vooral op de eindrangschikking terug te vinden in de middenmoot. Toen QPR's voorzitter Flavio Briatore in februari 2010 opstapte, werd de voorzittershamer overgenomen door de Indiër Ishan Saksena[2] die al in het bestuur van de club actief was. Aan het einde van het seizoen 2010/11 wist de club beslag te leggen op het kampioenschap van de Championship en na zestien jaar afwezigheid naar de Premier League te promoveren na een 2-0-overwinning op Watford FC.[3]
In augustus 2011 werd bekendgemaakt dat de club in handen kwam van de Maleisische zakenman Tony Fernandes. Hij had de aandelen overgekocht van Flavio Briatore en Bernie Ecclestone waarmee Fernandes een meerderheid van de aandelen kreeg.[4] In het eerste seizoen dat QPR terug was op het hoogste niveuau wist het zich ternauwernood te handhaven in de Premier League. Eind april 2013 degradeerde het echter weer door met 0-0 gelijk te spelen in de beslissende wedstrijd tegen Reading. In december 2013 kwam het nieuws naar buiten dat de club bezig was met de plannen van de bouw voor een nieuw stadion voor QPR. Het nieuwe stadion moest komen te liggen in de wijk Old Oak, maar realisatie lijkt ver weg.[5] Na een jaar afwezigheid wist QPR terug te keren in de Premier League nadat het in de play-off finale van Derby County FC wist te winnen: 0-1.[6] In 2015 degradeerde QPR echter weer naar de Championship.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]
League Cup: 1967- Brugse Metten
- 1977
- 1983, 2011
- 1948, 1967
Overzichtlijsten
[bewerken | brontekst bewerken]| Niveau | #100 | Periode (1920-1940, 1946-2026) |
|---|---|---|
| I | 23 | 1968-1969, 1973-1979, 1983-1996, 2011-2013, 2014-2015 |
| II | 36 | 1948-1952, 1967-1968, 1969-1973, 1979-1983, 1996-2001, 2004-2011, 2013-2014, 2015-.... |
| III | 41 | 1920-1940, 1946-1948, 1952-1967, 2000-2004 |
Eindklasseringen sinds 1946/47
[bewerken | brontekst bewerken]ⓘ In 1992 invoering van de Premier League en opheffing van de Fourth Division; in 2004 opheffing van de First, Second en Third Division.
Seizoensresultaten vanaf 1981
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | № | Clubs | Divisie | Duels | Winst | Gelijk | Verlies | Doelsaldo | Punten | Tsch |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1980–1981 | 8 | 22 | Second Division | 42 | 15 | 13 | 14 | 56–46 | 43 | 10.936 |
| 1981–1982 | 5 | 22 | Second Division | 42 | 21 | 6 | 15 | 65–43 | 69 | 12.574 |
| 1982–1983 | 1 | 22 | Second Division | 42 | 26 | 7 | 9 | 77–36 | 85 | 12.807 |
| 1983–1984 | 5 | 22 | First Division | 42 | 22 | 7 | 13 | 67–37 | 73 | 15.370 |
| 1984–1985 | 19 | 22 | First Division | 42 | 13 | 11 | 18 | 53–72 | 50 | 14.000 |
| 1985–1986 | 13 | 22 | First Division | 42 | 15 | 7 | 20 | 53–64 | 52 | 12.665 |
| 1986–1987 | 16 | 22 | First Division | 42 | 13 | 11 | 18 | 48–64 | 50 | 11.754 |
| 1987–1988 | 5 | 21 | First Division | 40 | 19 | 10 | 11 | 48–38 | 67 | 13.268 |
| 1988–1989 | 9 | 22 | First Division | 38 | 14 | 11 | 13 | 43–37 | 53 | 12.281 |
| 1989–1990 | 11 | 22 | First Division | 38 | 13 | 11 | 14 | 45–44 | 50 | 13.218 |
| 1990–1991 | 12 | 22 | First Division | 38 | 12 | 10 | 16 | 44–53 | 46 | 13.524 |
| 1991–1992 | 11 | 22 | First Division | 42 | 12 | 18 | 12 | 48–47 | 54 | 13.592 |
| 1992–1993 | 5 | 22 | Premier League | 42 | 17 | 12 | 13 | 63–55 | 63 | 15.015 |
| 1993–1994 | 9 | 22 | Premier League | 42 | 16 | 12 | 14 | 62–61 | 60 | 14.228 |
| 1994–1995 | 8 | 22 | Premier League | 42 | 17 | 9 | 16 | 61–59 | 60 | 14.613 |
| 1995–1996 | 19 | 20 | Premier League | 38 | 9 | 6 | 23 | 38–57 | 33 | 15.683 |
| 1996–1997 | 9 | 24 | First Division | 46 | 18 | 12 | 16 | 64–60 | 66 | 12.554 |
| 1997–1998 | 20 | 24 | First Division | 46 | 10 | 19 | 17 | 51–63 | 49 | 13.083 |
| 1998–1999 | 20 | 24 | First Division | 46 | 12 | 11 | 23 | 52–61 | 47 | 11.793 |
| 1999–2000 | 10 | 24 | First Division | 46 | 16 | 18 | 12 | 62–53 | 66 | 12.591 |
| 2000–2001 | 23 | 24 | First Division | 46 | 7 | 19 | 20 | 45–75 | 40 | 12.013 |
| 2001–2002 | 8 | 24 | Second Division | 46 | 19 | 14 | 13 | 60–49 | 71 | 11.749 |
| 2002–2003 | 4 | 24 | Second Division | 46 | 24 | 11 | 11 | 69–45 | 83 | 13.206 |
| 2003–2004 | 2 | 24 | Second Division | 46 | 22 | 17 | 7 | 80–45 | 83 | 14.785 |
| 2004–2005 | 11 | 24 | Championship | 46 | 17 | 11 | 18 | 54–58 | 62 | 16.056 |
| 2005–2006 | 21 | 24 | Championship | 46 | 12 | 14 | 20 | 50–65 | 50 | 13.441 |
| 2006–2007 | 18 | 24 | Championship | 46 | 14 | 11 | 21 | 54–68 | 53 | 12.936 |
| 2007–2008 | 14 | 24 | Championship | 46 | 14 | 16 | 16 | 60–66 | 58 | 13.959 |
| 2008–2009 | 11 | 24 | Championship | 46 | 15 | 16 | 15 | 42–44 | 61 | 14.090 |
| 2009–2010 | 13 | 24 | Championship | 46 | 14 | 15 | 17 | 58–65 | 57 | 13.349 |
| 2010–2011 | 1 | 24 | Championship | 46 | 24 | 16 | 6 | 71–32 | 88 | 15.635 |
| 2011–2012 | 17 | 20 | Premier League | 38 | 10 | 7 | 21 | 43–66 | 37 | 17.295 |
| 2012–2013 | 20 | 20 | Premier League | 38 | 4 | 13 | 21 | 30–60 | 25 | 17.779 |
| 2013–2014 | 4 | 24 | Championship | 46 | 23 | 11 | 12 | 60–44 | 80 | 16.656 |
| 2014–2015 | 20 | 20 | Premier League | 38 | 8 | 6 | 24 | 42–73 | 30 | 17.809 |
| 2015–2016 | 12 | 24 | Championship | 46 | 14 | 18 | 14 | 54–54 | 60 | 15.994 |
| 2016–2017 | 18 | 24 | Championship | 46 | 15 | 8 | 23 | 52–66 | 53 | 14.616 |
| 2017–2018 | 16 | 24 | Championship | 46 | 15 | 11 | 20 | 58–70 | 56 | 13.928 |
| 2018–2019 | 19 | 24 | Championship | 46 | 14 | 9 | 23 | 53–71 | 51 | 13.866 |
| 2019–2020 | 13 | 24 | Championship | 46 | 16 | 10 | 20 | 67–76 | 58 | 11.335 |
| 2020–2021 | 9 | 24 | Championship | 46 | 19 | 11 | 16 | 57-55 | 68 | -- |
| 2021–2022 | 11 | 24 | Championship | 46 | 19 | 9 | 18 | 60-59 | 66 | 14.437 |
| 2022–2023 | 20 | 24 | Championship | 46 | 13 | 11 | 22 | 44-71 | 50 | 14.976 |
| 2023–2024 | 18 | 24 | Championship | 46 | 15 | 11 | 20 | 47-58 | 56 | 16.682 |
| 2024–2025 | 15 | 24 | Championship | 46 | 14 | 14 | 18 | 53-63 | 56 | 15.826 |
QPR in Europa
[bewerken | brontekst bewerken]Uitslagen vanuit gezichtspunt Queens Park Rangers
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1976/77 | UEFA Cup | 1R |  |
Brann Bergen | 11-0 | 4-0 (T) | 7-0 (U) | 12.0 |
| 2R |  |
Slovan Bratislava | 8-5 | 3-3 (U) | 5-2 (T) | |||
| 1/8 |  |
1. FC Köln | 4-4 u | 3-0 (T) | 1-4 (U) | |||
| 1/4 | .svg){kind=small} |
AEK Athene | 3-3 (6-7 ns) | 3-0 (T) | 0-3 (U) | |||
| 1984/85 | UEFA Cup | 1R |  |
KR Reykjavík | 7-0 | 3-0 (U) | 4-0 (T) | 6.0 |
| 2R | .svg){kind=small} |
Partizan Belgrado | 6-6 u | 6-2 (T) | 0-4 (U) | |||
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 18.0 | ||||||||
Zie ook:
Bekende (oud-)Hoops
[bewerken | brontekst bewerken]Spelers
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Lijst van spelers van Queens Park Rangers FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.- Charlie Austin
- Joey Barton
- José Bosingwa
- Júlio César
- Tjaronn Chery
- Djibril Cissé
- Steve Cook
- Peter Crouch
- Abdenasser El Khayati
- Eberechi Eze
- Leroy Fer
- Les Ferdinand
- Robert Green
- Clint Hill
- Park Ji-Sung
- Phil Parkes
- Loïc Rémy
- Ben Sahar
- David Seaman
- Trevor Sinclair
- Adel Taarabt
- Jordy de Wijs
- Ray Wilkins
- Chris Willock
- Shaun Wright-Phillips
- Bobby Zamora
Trainers
[bewerken | brontekst bewerken] Zie Lijst van trainers van Queens Park Rangers FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Eigenaren
[bewerken | brontekst bewerken]
- ↑ Tom van Hulsen (2017): FC Londen, een rondleiding door de voetbalhoofdstad van wereld, Uitgeverij De Kring, blz. 158.
- ↑ De Morgen - Briatore stapt op als voorzitter Queens Park Rangers
- ↑ Vi.nl - QPR verovert onder voorbehoud titel Championship
- ↑ NOS - QPR in handen Maleisische zakenman
- ↑ FC Update.nl - QPR heeft ambitieuze plannen voor nieuw stadion (geraadpleegd 08-01-2014)
- ↑ Voetbalprimeur.nl - QPR slaat in slotseconden toe en is terug in Premier League (geraadpleegd op 24 mei 2014
.png){kind=small}
· 
· 
1 Dieng ·
2 Kakay ·
3 Wallace ·
4 Dickie ·
5 De Wijs ·
6 Barbet ·
7 Johansen 
·
8 Amos ·
9 Dykes ·
10 Chair ·
11 Austin ·
12 Ball ·
13 Archer ·
14 Thomas ·
15 Field ·
16 McCallum ·
17 Dozzell ·
19 Gray ·
20 Dunne ·
21 Willock ·
22 Odubajo ·
32 Walsh ·
33 Barnes ·
34 Duke-McKenna ·
37 Adomah ·
Coach: Warburton
· ·