1. FC Union Berlin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1. FC Union Berlin
Stadion an der Alten Försterei.png
Naam 1. Fußballclub Union Berlin e. V.
Bijnaam Die Eisernen
Opgericht 17 juni 1906
Plaats Vlag van Duitsland Berlijn
Stadion Stadion An der alten Försterei
Capaciteit 22.012 plaatsen
Voorzitter Vlag van Duitsland Dirk Zingler
Trainer Vlag van Duitsland Jens Keller
Competitie 2. Bundesliga
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2016/17
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

1. FC Union Berlin is een Duitse profvoetbalclub uit Berlijn. De club speelt zijn thuiswedstrijden op Stadion An der alten Försterei. Union is de opvolger van SC Union 06 Oberschöneweide.

Geschiedenis[bewerken]

In 1955 werd Union Oberschöneweide geïntegreerd in de sportclub SC Motor Berlin. Twee jaar later fuseerde deze met enkele BSG's tot TSC Oberschöneweide. Deze club fuseerde in 1963 op zijn beurt met twee andere sportclubs tot TSC Berlin. De fusie werd door de overheid opgelegd, TSC zou een burgerlijk tegengewicht zijn voor de legerclub ASK Vorwärts Berlin en SC Dynamo Berlin. In 1965 besliste de overheid dan weer dat de voetbalafdelingen van de sterkste sportclubs zelfstandig moesten worden als een prestatiegerichte FC. De keuze voor TSC Berlin als FC was op zijn minst vreemd te noemen omdat de club in de DDR-Liga speelde en niet in de DDR-Oberliga. Op 20 januari werd de voetbalafdeling dan zelfstandig onder de naam 1. FC Union Berlin. De club maakte het lopende seizoen in de DDR-Liga af en kon wel meteen promotie afdwingen.

In het eerste seizoen bij de elite werd de club verrassend zesde en eindigde zo voor beide Oost-Berlijnse rivalen. Hierdoor mocht de club al meteen deelnemen aan de Intertoto Cup. In een groep met Kjøbenhavns Boldklub, Union Teplice en GKS Katowice werd de club derde en was uitgeschakeld.

9 juni 1968: Wruck, Prüfke en Quest vieren de bekerwinst

Een jaar later volgde het grootste succes tot nu toe van de club, de winst van de FDGB-Pokal. De club stond in de finale tegen de regerende landskampioen FC Carl Zeiss Jena en won met 2:1. De club plaatste zich voor de beker der bekerwinnaars, maar door de gebeurtenissen in de Praagse Lente lootte de UEFA alle clubs uit Oost-Europa tegen elkaar waardoor deze zich uiteindelijk terugtrokken. In de competitie werd de club laatste en degradeerde. Na één seizoen promoveerde de club weer en werd nu vijfde, de beste Oberliganotering voor de club aller tijden.

Nadat FC Vorwärts Berlin in 1971 verhuisde naar Frankfurt an der Oder had Oost-Berlijn nog maar twee grote voetbalclubs. De trainingscentra in Berlijn en Brandenburg werden opnieuw opgedeeld. De clubs rekruteerden uit deze centra talentvolle jeugdspelers. Voorheen werd Oost-Berlijn in drie verdeeld, maar het vrijgekomen derde deel ging volledig naar BFC Dynamo. Ook in Brandenburg kwam een herverdeling en het district Potsdam moest aan Vorwärts Frankfurt afgestaan worden waardoor Union nog maar over 6 trainingscentra beschikte, terwijl BFC Dynamo er 38 had.

Eindronde 1974: Union verliest thuis met 1:2 tegen HFC Chemie.

Dit droeg ertoe bij dat de club in 1973 opnieuw degradeerde uit de Oberliga. De DDR-Liga werd geherstructureerd en bestond nu uit vijf reeksen, waarvan de kampioenen nog een eindronde speelden om de twee promovendi aan te duiden. De club werd drie keer op rij kampioen, maar pas in 1976 slaagde Union erin te promoveren.

Buiten de promotie kreeg de club met Heinz Werner ook een nieuwe trainer. De club zorgde meteen voor een verrassing door in het Stadion der Weltjugend voor 45.000 toeschouwers met 0:1 te gaan winnen tegen BFC Dynamo. Ook de terugwedstrijd, eveneens in het Stadion der Weltjugend werd met 1:0 gewonnen. De Berlijnse derby's werden vanaf dit jaar in het grote stadion van BFC Dynamo gespeeld. De winst tegen Stasiclub Dynamo bracht vele supporters met zich mee en in 1977/78 had de club met gemiddeld 17308 toeschouwers, na Dynamo Dresden het tweede beste supportersaantal. In de competitie werden ze dat jaar achtste. Twee jaar later degradeerde de club terug naar de DDR-Liga. De derby's tegen Dynamo draaiden nu in het voordeel van Dynamo uit en ze wonnen met 5:0 en 6:0 cijfers. In de beker kregen ze zelfs een 1:8 om de oren.

In de DDR-Liga werden ze meteen kampioen, maar voor de derde keer al misten ze de promotie in de eindronde. Een jaar later slaagden ze er wel in te promoveren. Ondanks de promotie werd de geliefde trainer Werner vervangen door Harry Nippert. Deze beslissing was omstreden omdat Nippert voorheen bij BFC Dynamo actief was. De club kon alleen maar thuis punten sprokkelen, maar dat volstond om het behoud te verzekeren. Het volgende seizoen was erg spannend voor de club. Door een overwinning op de laatste speeldag tegen rechtstreekse concurrent BSG Chemie Leipzig kwam Union nog op gelijke hoogte met Chemie. Doordat de clubs ook een gelijk doelsaldo hadden kwamen er twee testwedstrijden. Na een gelijkspel in Berlijn verloor de club in Leipzig en degradeerde.

Elftal in 1983/84

Vanaf 1994 werd de Regionalliga Nordost de nieuwe derde klasse. Union bleef in de subtop, maar de schuldenberg van de club bleef maar groeien. In 1995 werd voor de derde keer op rij een licentie voor de profliga geweigerd, al kon de club zich hier dit seizoen sportief niet voor plaatsen.

In februari 1997 verscheen in de pers dat een faillissement onafwendbaar was. De supporters zetten echter een reddingsactie op touw en het faillissement werd afgewend door een sponsorverdrag met Nike voor vijf jaar. Toch bleven spelers en ook trainers de club verlaten. In januari 1998 engageerde Michael Kölmel zich met zijn firma Kinowelt waardoor de club echt gered werd. De bekende zangeres Nina Hagen zong in die tijd ook een nieuwe clubhymne in.

In 2000 werd de club kampioen en nam andermaal deel aan de eindronde om promotie, maar ook nu kon de club het niet waarmaken, na penalty’s tegen VfL Osnabrück. Het volgende seizoen in de Regionalliga Nord werd een succes met een nieuwe titel en deze keer promoveerde de club meteen naar de 2. Bundesliga. In de DFB-Pokal zorgde de club voor furore door de halve finale te bereiken tegen Borussia Mönchengladbach. De club speelde gelijk en kon na penalty’s met 6:4 een plaats in de finale afdwingen. In de finale verloor de club met 0:2 van FC Schalke 04, die in de Bundesliga tweede werd.

Doordat Schalke als vicekampioen al geplaatst was voor de UEFA Champions League mocht Union naar de UEFA Cup en is tot op de heden de enige Duitse derdeklasser die hierin slaagde. Na een overwinning op het Finse Haka Valkeakoski verloor de club in de tweede ronde van het Bulgaarse Litex Lovetsj.

In het eerste seizoen werd de club verrassend zesde en op de laatste speeldag verhinderde de club nog de promotie van 1. FSV Mainz 05 naar de Bundesliga door de club met 3:1 te verslaan. In het tweede seizoen werd nog de negende plaats bereikt, maar in het derde seizoen volgde een degradatie.

Na een succesrijke periode volgde een diep dal. De club werd laatste in de Regionalliga en zakte verder naar de Oberliga. Vier verschillende trainers konden de degradatie niet afwenden. Ook doken opnieuw financiële problemen op. In de Oberliga trof de club oude aartsrivaal BFC Dynamo, dat al enkele jaren aan lager wal geraakt was. Bij de heenwedstrijd won Union voor 14.000 toeschouwers met 8:0. De terugwedstrijd werd geboycot door de fans waardoor de wedstrijd bij 1:1 gestopt werd omdat supporters van Dynamo de versperringen in het stadion afbraken om zo door te dringen tot in het toeschouwersvak. Union kreeg hiervoor later een 2:0 overwinning toegekend. Aan het einde van het seizoen werd de club kampioen en keerde terug naar de Regionalliga. De club begon goed aan het seizoen en stond zelfs aan de leiding maar dan ging het bergaf waardoor de club slechts twaalfde werd.

In 2008 werd de club vierde, wat volstond voor kwalificatie voor de 3. Liga, een nieuwe profliga die nu als derde klasse fungeerde. Wegens renovatiewerken aan het stadion speelde de club thuiswedstrijden in het Jahnsportpark. Door vertragingen met de bouw moest de club uiteindelijk het volledige seizoen ergens anders afwerken. Ondanks dit kon de club op de 21ste speeldag de leiding in de competitie overnemen van SC Paderborn en gaf deze daarna niet meer af.

Na dertien maanden bouwwerken werd het gerenoveerde stadion ingewijd met een wedstrijd tegen Hertha BSC (3:5). De promovendus mocht aan de DFB-Pokal deelnemen en verloor in de eerste ronde van titelverdediger Werder Bremen met 0:5. Tot de veertiende speeldag stond de club in de top vijf, maar zakte dan wat weg naar de middenmoot. Op de voorlaatste speeldag kon de club pas echt het behoud verzekeren en werd uiteindelijk twaalfde.

Op 24 augustus 2009 ontbond Union het contract met hoofdsponsor ISP. De reden voor deze breuk is dat de manager van ISP een Stasi-verleden heeft. Het tweede seizoen in de 2. Bundesliga begon slecht met twee punten uit vier wedstrijden en een vroege uitschakeling in de DFB-Pokal door het twee klassen lagere spelende Hallescher FC. Aan het einde van het seizoen eindigde de club elfde. In 2012 werd de club zevende. Ook de volgende jaren eindigde de club steevast in de top tien. In seizoen 2016/17 nam de club na een zegereeks van zes wedstrijden de leiding over van VfB Stuttgart op de 25ste speeldag. Door een een 1 op 9 hierna moest de club wel de leidersplaats afstaan. Ook daarna bleef de club wisselvallig waardoor ze uiteindelijk vierde eindigden.

Stadion[bewerken]

Stadion An der alten Försterei
1rightarrow blue.svg Zie ook Stadion An der alten Försterei

Weihnachtssingen[bewerken]

28.500 supporters van de Berlijnse voetbalclub FC Union Berlin hebben 2015 deelgenomen aan het traditionele 'Weihnachtssingen' in thuisbasis Stadion An der alten Försterei. De traditie ontstond twaalf jaar geleden. FC Union Berlin speelde toen een belabberd seizoen. Enkele gedesillusioneerde fans waren die neergang beu en kropen op 23 december 2003 over de stadionomheining om samen enkele kerstliederen te zingen, om zo de nederlagen even te vergeten.

Erelijst[bewerken]

1968
Finalist: 2001
2000
2008-2009

Eindstanden[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks DFB-Pokal Opmerkingen
  I II III IV V      
1965/66   1       DDR-Liga
1966/67 6         DDR-Oberliga
1967/68 8         DDR-Oberliga
1968/69   14       DDR-Liga
1969/70   1       DDR-Liga
1970/71 5         DDR-Oberliga
1971/72 11         DDR-Oberliga
1972/73 13         DDR-Oberliga
1973/74 1         DDR-Liga 3de in de eindronde om promotie
1974/75 1         DDR-Liga 5de in de eindronde om promotie
1975/76   1       DDR-Liga 2de in de eindronde om promotie
1976/77 11         DDR-Oberliga
1977/78 8         DDR-Oberliga
1978/79 10         DDR-Oberliga
1979/80 14         DDR-Oberliga
1980/81 1         DDR-Liga 3de in de eindronde om promotie
1981/82 1         DDR-Liga 2de in de eindronde om promotie
1982/83 12         DDR-Oberliga
1983/84 13         DDR-Oberliga
1984/85   1       DDR-Liga
1985/86 7         DDR-Oberliga
1986/87 11         DDR-Oberliga
1987/88 11         DDR-Oberliga
1988/89 14         DDR-Oberliga
1989/90   2       DDR-Liga
1990/91   1       NOFV Liga A 3de in de eindronde om promotie
1991/92     1     Oberliga Nordost 4de in de eindronde om promotie
1992/93     1     Oberliga Nordost 1ste in de eindronde, geen licentie
1993/94     1     Oberliga Nordost 4de in de eindronde om promotie
1994/95     3     Regionalliga Nordost
1995/96     2     Regionalliga Nordost
1996/97     5     Regionalliga Nordost
1997/98     6     Regionalliga Nordost
1998/99     6     Regionalliga Nordost
1999/00     1     Regionalliga Nordost Tweede in eindronde
2000/01     1     Regionalliga Nord Finalist
2001/02   6       2. Bundesliga
2002/03   9       2. Bundesliga
2003/04   17       2. Bundesliga
2004/05     19     Regionalliga Nord
2005/06       1   Oberliga Nordost
2006/07     12     Regionalliga Nord
2007/08     4     Regionalliga Nord
2008/09     1     3. Liga
2009/10   12       2. Bundesliga 1ste ronde
2010/11   11       2. Bundesliga 1ste ronde
2011/12   7       2. Bundesliga 1ste ronde
2012/13   7       2. Bundesliga 2de ronde
2013/14   9       2. Bundesliga 3de ronde
2014/15   7       2. Bundesliga 1ste ronde
2015/16   6       2. Bundesliga 1ste ronde
2016/17   4       2. Bundesliga 2de ronde

1. FC Union in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Duitsland
1rightarrow blue.svg Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Oost-Duitsland

#Q = #voorronde, #R = #ronde, Groep = groepsfase, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1968/69 Europacup II 1R Vlag van Bulgarije (1967-1971) Spartak Sofia teruggetrokken 0.0
2001/02 UEFA Cup 1R Vlag van Finland FC Haka 1-1, 3-0 4.0
2R Vlag van Bulgarije Litex Lovetsj 0-2, 0-0
Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 4.0

Selectie 2015/16[bewerken]

Nr. Positie Speler
1. Vlag van Duitsland DM Daniel Haas
2. Vlag van Duitsland M Christopher Quiring
3. Vlag van Oostenrijk V Emanuel Pogatetz
4. Vlag van Kroatië V Roberto Punčec
5. Vlag van Duitsland V Benjamin Kessel
7. Vlag van Duitsland M Benjamin Köhler
8. Vlag van Duitsland M Stephan Fürstner
9. Vlag van Duitsland A Sören Brandy
10. Vlag van Duitsland M Dennis Daube
11. Vlag van Duitsland M Maximilian Thiel
12. Vlag van Denemarken DM Jakob Busk
13. Vlag van Duitsland M Raffael Korte
14. Vlag van Zwitserland Vlag van Kosovo M Adrian Nikci
15. Vlag van Verenigde Staten A Bobby Wood
18. Vlag van Duitsland Vlag van Spanje M Kenny Prince Redondo
Nr. Positie Speler
19. Vlag van Kroatië M Damir Kreilach
20. Vlag van Duitsland DM Steve Kroll
21. Vlag van Duitsland Vlag van Ghana A Collin Quaner
23. Vlag van Duitsland M Felix Kroos
24. Vlag van Duitsland A Steven Skrzybski
27. Vlag van Duitsland Vlag van Kosovo M Eroll Zejnullahu
28. Vlag van Oostenrijk V Christopher Trimmel
29. Vlag van Duitsland V Michael Parensen
30. Vlag van Marokko Vlag van Duitsland DM Mohamed Amsif
31. Vlag van Duitsland M Leonard Koch
34. Vlag van Duitsland V Fabian Schönheim
37. Vlag van Duitsland V Toni Leistner
39. Vlag van Duitsland M Lukas Lämmel

Bijgewerkt t/m 1 februari 2016

Bekende (ex-)spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de lijst van spelers van 1. FC Union Berlin voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.


Internationals[bewerken]

De navolgende voetballers kwamen als speler van 1. FC Union Berlin uit voor een Europees vertegenwoordigend A-elftal. Tot op heden [1] is Adam Nemec degene met de meeste interlands achter zijn naam. Hij kwam als speler van 1. FC Union Berlin in totaal 23 keer uit voor het Slowaakse nationale elftal.

Naam Van Tot Totaal Nationaal elftal
Aidas Preikšaitis 16.08.2000 11.10.2000 3 Vlag van Litouwen Litouwen
Adam Nemec 14.08.2013 15.11.2014 12 Vlag van Slowakije Slowakije
Ralf Sträßer 14.02.1986 23.04.1986 3 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR
Wolfgang Wruck 13.09.1967 20.10.1968 6 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR
Günter Hoge 29.10.1967 02.02.1968 4 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR
David Siradze 18.02.2004 27.05.2004 2 Vlag van Georgië Georgië
Reinhard Lauck 16.05.1973 19.07.1973 5 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR
Frank Deville 06.09.1995 07.02.1996 4 Vlag van Luxemburg Luxemburg
Ivan Kozák 01.09.2001 14.05.2002 6 Vlag van Slowakije Slowakije
Eroll Zejnullahu 25.05.2014 13.11.2015 3 Vlag van Kosovo Kosovo

Trainer-coaches[bewerken]

Van Tot Naam Duels W G V
01.07.2016 30.06.2018 Vlag van Duitsland Jens Keller
05.03.2016 30.06.2016 Vlag van Duitsland André Hofschneider
02.09.2015 04.03.2016 Vlag van Duitsland Sascha Lewandowski
01.07.2014 30.08.2015 Vlag van Duitsland Norbert Düwel
01.07.2007 30.06.2014 Vlag van Duitsland Uwe Neuhaus
06.04.2006 30.06.2007 Vlag van Duitsland Christian Schreier
11.12.2005 05.04.2006 Vlag van Bulgarije Georgi Vasilev
20.12.2004 12.12.2005 Vlag van Duitsland Frank Lieberam
10.12.2004 19.12.2004 Vlag van Duitsland Lothar Hamann
28.09.2004 09.12.2004 Vlag van Duitsland Werner Voigt
01.07.2004 27.09.2004 Vlag van Duitsland Frank Wormuth
24.03.2004 30.06.2004 Vlag van Bosnië en Herzegovina Aleksandar Ristić
06.11.2002 23.03.2004 Vlag van Duitsland Mirko Votava
12.10.2002 05.11.2002 Vlag van Bulgarije Ivan Tishanski
01.07.1999 13.10.2002 Vlag van Bulgarije Georgi Vasilev
01.10.1998 30.06.1999 Vlag van Duitsland Fritz Fuchs
02.01.1998 30.09.1998 Vlag van Duitsland Ingolf Weniger
25.09.1997 14.12.1997 Vlag van Duitsland Frank Vogel
11.04.1996 25.09.1997 Vlag van Duitsland Karsten Heine
25.03.1996 10.04.1996 Vlag van Duitsland Frank Vogel
03.10.1995 24.03.1996 Vlag van Duitsland Eckhard Krautzun
25.01.1995 02.10.1995 Vlag van Duitsland Hans Meyer
01.07.1994 25.01.1995 Vlag van Duitsland Frank Engel
01.07.1992 30.06.1994 Vlag van Duitsland Frank Pagelsdorf
04.06.1992 30.06.1992 Vlag van Duitsland Gerhard Körner
01.07.1990 03.06.1992 Vlag van Duitsland Werner Voigt
10.04.1990 30.06.1990 Vlag van Duitsland Gerd Struppert
01.01.1988 09.04.1990 Vlag van Duitsland Karsten Heine
01.07.1984 31.12.1987 Vlag van Duitsland Karl Schäffner
01.10.1983 30.06.1984 Vlag van Duitsland Karl-Heinz Burwieck
19.07.1982 30.09.1983 Vlag van Duitsland Harry Nippert
01.01.1976 18.07.1982 Vlag van Duitsland Heinz Werner
07.12.1975 31.12.1975 Vlag van Duitsland Heini Brüll
01.07.1974 06.12.1975 Vlag van Duitsland Dieter Fietz
01.07.1972 30.06.1974 Vlag van Duitsland Ulrich Prüfke
01.07.1970 30.06.1972 Vlag van Duitsland Harald Seeger
01.07.1969 30.06.1970 Vlag van Duitsland Fritz Gödicke
20.01.1965 30.06.1969 Vlag van Duitsland Werner Schwenzfeier
18.12.1952 30.06.1953 Vlag van Duitsland Willi Oelgardt
01.01.1951 17.12.1952 Vlag van Duitsland Kurt Hallex
01.07.1949 30.04.1950 Vlag van Duitsland Hanne Sobek
01.07.1941 30.06.1942 Vlag van Duitsland Willi Knüppel

Aanhang[bewerken]

Externe links[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft mediabestanden op de pagina 1. FC Union Berlin.