Brenden Aaronson
| Brenden Aaronson | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||
Aaronson in 2019 als speler van Philadelphia Union | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Brenden Russell Aaronson | |||||||
| Geboortedatum | 22 oktober 2000 | |||||||
| Geboorteplaats | Medford,  Verenigde Staten | |||||||
| Lengte | 178 cm | |||||||
| Been | Rechts | |||||||
| Positie | Middenvelder | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club |  Leeds United | |||||||
| Rugnummer | 11 | |||||||
| Contract tot | 30 juni 2029 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
| ||||||||
| Senioren * | ||||||||
| ||||||||
| Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
| * Bijgewerkt op 20 augustus 2026 | ||||||||
| ** Bijgewerkt op 20 augustus 2026 | ||||||||
| ||||||||
Brenden Russell Aaronson (Medford, 22 oktober 2000) is een Amerikaans voetballer die doorgaans speelt als middenvelder. In juli 2022 verruilde hij Red Bull Salzburg voor Leeds United. Aaronson maakte in 2020 zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten.
Clubcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Aaronson begon met voetballen in de jeugdopleiding van Philadelphia Union, die hij volledig doorliep. Hij maakte zijn debuut op 18 maart 2019, tegen Atlanta United. Aaronson mocht van coach Jim Curtin in de basisopstelling beginnen en twee minuten na de rust opende hij de score op aangeven van Kai Wagner. Door een treffer van Esequiel Barco werd het uiteindelijk 1–1. Aaronson maakte het laatste fluitsignaal mee vanaf de reservebank, nadat hij gewisseld was ten faveure van Ilsinho.[1] In oktober 2020 werd bekend dat Aaronson in januari 2021 voor een bedrag van circa vijf miljoen euro de overstap zou maken naar Red Bull Salzburg, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vierenhalf jaar.[2]
In mei 2022 werd hij voor de zomer erna aangetrokken door Leeds United, wat achtentwintig miljoen euro voor hem betaalde. Hij tekende voor vijf jaar bij de Engelse club.[3][4] Met Leeds degradeerde hij uit de Premier League, waarna hij op huurbasis vertrok naar Union Berlin.[5] Na zijn terugkeer in Leeds kreeg Aaronson meer speeltijd en mede door negen doelpunten van hem promoveerde de club naar de Premier League. Hier behield hij zijn basisplaats. In augustus 2026 werd zijn contract opengebroken en met twee jaar verlengd tot medio 2029.[6]
Clubstatistieken
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Totaal | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
| 2019 | Philadelphia Union |
Major League Soccer | 30 | 3 | 0 | 0 | — | — | 30 | 3 |
| 2020 | 27 | 4 | 0 | 0 | — | — | 27 | 4 | ||
| 2020/21 |  Red Bull Salzburg |
Bundesliga | 20 | 5 | 3 | 2 | 2 | 0 | 25 | 7 |
| 2021/22 | 26 | 4 | 5 | 0 | 10 | 2 | 41 | 6 | ||
| 2022/23 | Leeds United |
Premier League | 36 | 1 | 4 | 0 | — | — | 40 | 1 |
| 2023/24 | →  Union Berlin |
Bundesliga | 30 | 2 | 2 | 0 | 6 | 0 | 38 | 2 |
| 2024/25 | Leeds United |
Championship | 46 | 9 | 1 | 0 | — | — | 47 | 9 |
| 2025/26 | Premier League | 37 | 4 | 5 | 0 | — | — | 42 | 4 | |
| Totaal | 252 | 32 | 20 | 2 | 18 | 2 | 290 | 46 | ||
Bijgewerkt op 20 augustus 2026.[7]
Interlandcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Aaronson maakte zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten op 1 februari 2020, toen met 1–0 gewonnen werd van Costa Rica door een doelpunt van Ulysses Llanez. Aaronson mocht van bondscoach Gregg Berhalter in de basis beginnen en hij werd na zesenzestig minuten gewisseld ten faveure van Brandon Servania. De andere debutanten dit duel waren Sam Vines (Colorado Rapids), Ulysses Llanez (VfL Wolfsburg), Jesús Ferreira, Brandon Servania (FC Dallas), Mark McKenzie (eveneens Philadelphia Union) en Chase Gasper (Minnesota United).[8] Zijn eerste doelpunt in de nationale ploeg volgde op 9 december 2020, tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen El Salvador. Na doelpunten van Paul Arriola, Chris Mueller (tweemaal), Sebastian Lletget en Ayo Akinola zorgde Aaronson voor de zesde treffer van de wedstrijd. Uiteindelijk bleef het bij 6–0.[9]
In november 2022 werd Aaronson door Berhalter opgenomen in de selectie van de Verenigde Staten voor het WK 2022.[10] Tijdens dit WK werden de Verenigde Staten door Nederland uitgeschakeld in de achtste finales nadat in de groepsfase gelijkgespeeld was tegen Wales en Engeland en gewonnen van Iran. Aaronson kwam in alle vier duels in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Tyler Adams (eveneens Verenigde Staten) en Rasmus Nissen Kristensen (Denemarken) waren ook actief op het toernooi.
Berhalter nam Aaronson in juni 2024 op in zijn selectie voor de Copa América 2024.[11] Op dit toernooi werden de Verenigde Staten uitgeschakeld in de groepsfase na een overwinning op Bolivia (2–0) en nederlagen tegen Panama (2–1) en Uruguay (0–1). Aaronson speelde alleen tegen Bolivia mee.
Het jaar erop mocht hij van bondscoach Mauricio Pochettino mee naar de CONCACAF Gold Cup 2025.[12] Trinidad en Tobago (5–0), Saoedi-Arabië (0–1) en Haïti (2–1) werden in de groepsfase verslagen, waarna Costa Rica (2–2, 4–3 na strafschoppen) en Guatemala (2–1) uitgeschakeld werden. In de finale was Mexico met 1–2 te sterk. Aaronson speelde alleen tegen Costa Rica niet mee. Zijn toenmalige clubgenoot Junior Firpo (Dominicaanse Republiek) was ook actief op het toernooi.
Bondscoach Pochettino nam Aaronson in mei 2026 op in zijn selectie voor het WK 2026.[13] De Verenigde Staten overleefden op het WK de groepsfase na overwinningen op Paraguay (4–1) en Australië (2–0) en een 2–3 nederlaag tegen Turkije. Daarna werd Bosnië en Herzegovina met 2–0 verslagen, voor in de achtste finales België met 1–4 te sterk was. Aaronson kwam alleen tegen Turkije in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Noah Okafor (Zwitserland), Ao Tanaka (Japan) en Gabriel Gudmundsson (Zweden) waren ook actief op het WK.
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Bijgewerkt op 20 augustus 2026.[14]
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]| Competitie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aantal | Jaren | |||
| Red Bull Salzburg | ||||
| Bundesliga | 2 | 2020/21, 2021/22 | ||
| ÖFB-Cup | 2 | 2020/21, 2021/22 | ||
| Leeds Unied | ||||
| Championship | 1 | 2024/25 | ||
| Verenigde Staten | ||||
| CONCACAF Nations League | 3 | 2019/20, 2022/23, 2023/24 | ||
Referenties
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Homegrown Brenden Aaronson's success a long time coming for Philly academy MLS Soccer, 22 maart 2019
- ↑ (en) 'U.S. Havertz' Aaronson signs for RB Salzburg in multi-million dollar transfer Goal, 16 oktober 2020
- ↑ (en) Leeds United sign USMNT's Brenden Aaronson from Salzburg ESPN, 26 mei 2022
- ↑ (en) Leeds confirm Brenden Aaronson transfer from Red Bull Salzburg on five-year contract The Athletic, 26 mei 2022
- ↑ (en) USMNT midfielder Brenden Aaronson joins Union Berlin from Leeds United AS, 10 juli 2023
- ↑ (en) Aaronson signs new three-year Leeds deal BBC, 20 augustus 2026
- ↑ Profiel Aaronson bij Soccerway
- ↑ Wedstrijdgegevens Verenigde Staten – Costa Rica bij National Football Teams
- ↑ Wedstrijdgegevens Verenigde Staten – El Salvador bij National Football Teams
- ↑ (en) Berhalter names 26 player USMNT roster for 2022 FIFA World Cup USSF, 9 november 2022
- ↑ (en) Berhalter selects 26-player roster to represent the United States in 2024 Copa América USSF, 14 juni 2024
- ↑ (en) Mauricio Pochettino selects 26-player roster for 2025 CONCACAF Gold Cup USSF, 5 juni 2025
- ↑ (en) U.S. Men's National Team head coach Mauricio Pochettino names 26-player roster for FIFA World Cup 2026 USSF, 26 mei 2026
- ↑ Gespeelde interlands Aaronson bij National Football Teams
· 
· 
1 Perri ·
2 Bogle ·
3 Gudmundsson ·
4 Ampadu 
·
5 Struijk ·
6 Rodon ·
7 James ·
8 Longstaff ·
9 Calvert-Lewin ·
10 Piroe ·
11 Aaronson ·
14 Nmecha ·
15 Bijol ·
16 Meslier ·
18 Stach ·
19 Okafor ·
21 Cairns ·
22 Tanaka ·
23 Bornauw ·
24 Justin ·
25 Byram ·
26 Darlow ·
29 Gnonto ·
40 Buonanotte ·
44 Groejev ·
Coach: Farke
· · 1 Turner ·
2 Dest ·
3 Zimmerman ·
4 Adams ·
5 Robinson ·
6 Musah ·
7 Reyna ·
8 McKennie ·
9 Ferreira ·
10 Pulisic ·
11 Aaronson ·
12 Horvath ·
13 Ream ·
14 De la Torre ·
15 Long ·
16 Morris ·
17 Roldan ·
18 Moore ·
19 Wright ·
20 Carter-Vickers ·
21 Weah ·
22 Yedlin ·
23 Acosta ·
24 Sargent ·
25 Johnson ·
26 Scally ·
Coach: Berhalter
· · 1 Turner ·
2 Dest ·
3 Richards ·
4 Adams ·
5 A. Robinson ·
6 Trusty ·
7 Reyna ·
8 McKennie ·
9 Pepi ·
10 Pulisic ·
11 Aaronson ·
12 M. Robinson ·
13 Ream ·
14 Berhalter ·
15 Roldan ·
16 Freeman ·
17 Tillman ·
18 Arfsten ·
19 Wright ·
20 Balogun ·
21 Weah ·
22 McKenzie ·
23 Scally ·
24 Freese ·
25 Brady ·
26 Zendejas ·
Coach: Pochettino