Wim Suurbier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wim Suurbier
Wim Suurbier in 1978
Wim Suurbier in 1978
Persoonlijke informatie
Volledige naam Wilhelmus Lourens Johannes Suurbier
Geboortedatum 16 januari 1945
Geboorteplaats Eindhoven, Nederland
Overlijdensdatum 12 juli 2020
Overlijdensplaats Amsterdam, Nederland
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Lengte 181 cm
Positie Rechtsback
Jeugd
–1961
1961–1964
Vlag van Nederland AVV Amstel
Vlag van Nederland Ajax
Senioren
Seizoen Club W (G)
1964–1977
1977–1978
1978–1979
1979–1981
1981
1982
1982
1982–1983
1984
1985
1986–1987
Totaal
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Duitsland FC Schalke 04
Vlag van Frankrijk Metz
Vlag van de Verenigde Staten Los Angeles Aztecs
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Vlag van Hongkong Tung Sing
Vlag van de Verenigde Staten San Jose Earthquakes
Vlag van de Verenigde Staten Golden Bay Earthquakes
Vlag van de Verenigde Staten Tulsa Roughnecks
Vlag van de Verenigde Staten Houston Dynamos
Vlag van de Verenigde Staten Tampa Bay Rowdies
392 (16)
12 (0)
24 (0)
73 (3)
11 (1)
? (?)
23 (0)
28 (0)
? (?)
? (?)
10 (0)
573 (20)
Interlands
1966–1978 Vlag van Nederland Nederland 60 (3)
Getrainde clubs
1983
1984
1986
1986–1987
1988
1989
1990
1994
1999–2000
2000–2001
2002–2003
2017
Vlag van de Verenigde Staten San Jose Earthquakes (assistent)
Vlag van de Verenigde Staten Tulsa Roughnecks
Vlag van de Verenigde Staten Los Angeles Heat
Vlag van de Verenigde Staten Tampa Bay Rowdies
Vlag van de Verenigde Staten Fort Lauderdale Strikers
Vlag van de Verenigde Staten Miami Sharks
Vlag van Nederland VV Hekelingen
Vlag van de Verenigde Staten Fort Lauderdale Kicks
Vlag van Qatar Al-Ittihad (assistent)
Vlag van Qatar Al-Sadd (assistent)
Vlag van Nederland sc Heerenveen (jeugd)
Vlag van India Kerala Blasters (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Wilhelmus Lourens Johannes (Wim) Suurbier (Eindhoven, 16 januari 1945Amsterdam, 12 juli 2020) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.[1] Met AFC Ajax won de verdediger in de jaren 1971-1973 drie keer de Europacup I. Hij kwam zestig keer uit voor het Nederlands elftal en speelde in de verloren WK-finales van 1974 en 1978. Hij kwam 392 keer uit voor de hoofdmacht van Ajax.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Suurbier (staand links) en het Ajax-elftal 1967

Suurbier werd als de oudste van twee zonen geboren uit het huwelijk van Willem Suurbier en Nelly Kwint. Vlak na de oorlog verhuisde hij met zijn ouders naar Amsterdam.

Op advies van jeugdvriend Piet Keizer ging Suurbier naar voetbalvereniging AVV Amstel waar Keizer lid was. Hij speelde ook een proefwedstijd bij AFC DWS, maar werd te licht bevonden. Na een wedstrijd van het Amsterdamse jeugdelftal, waarin hij drie keer scoorde, werd Suurbier benaderd door iemand van AFC Ajax en ging naar eigen zeggen voor een paar voetbalschoenen, een shirt, een broekje en een paar kousen naar die club in 1961. Wim Suurbier debuteerde als achttienjarige op 5 januari 1964 in het eerste van AFC Ajax, tijdens een uitwedstrijd tegen ADO Den Haag (1-0 verlies). In het Zuiderparkstadion kwam Suurbier na 33 minuten in het veld. Zijn tweede wedstrijd speelde hij ruim een maand later als basisspeler, in de door AFC Ajax met 1-0 gewonnen bekerwedstrijd uit tegen Sparta Rotterdam. Suurbier tekende datzelfde jaar zijn eerste profcontract.

Suurbier speelde bijna altijd als opkomende rechtervleugelverdediger. In de periode 1965 tot 1971 was het door trainer Rinus Michels geïntroduceerde totaalvoetbal, met opkomende verdedigers en meeverdedigende aanvallers, nog een unicum. Suurbier maakte met Ajax de glorietijd mee: de verloren Europacup I-finale in 1969, en de gewonnen Europacup I-finales van 1971, 1972 en 1973, en zes landskampioenschappen. In 1972 won hij met Ajax de wereldbeker voor clubteams en in 1977 werd hij voor de zevende keer landskampioen met Ajax.

Met het Nederlands elftal stond hij in de WK-finales van 1974 en (als invaller) 1978, op beide toernooien met nummer 20. Ook speelde hij op het Europees kampioenschap voetbal 1976, waar Oranje derde werd. Tussen 1966 en 1978 speelde Suurbier zestig interlands, waarin hij driemaal scoorde.

Suurbier wisselde in oktober 1977 Ajax voor FC Schalke 04. Na het WK van 1978 vertrok hij naar Frankrijk waar FC Metz zijn werkgever werd. Vervolgens verdween hij naar het Amerikaanse Los Angeles Aztecs en keerde einde 1980 kortstondig als huurling in Nederland terug bij Sparta. Na een korte periode in Hongkong vertrok Suurbier vervolgens weer naar de Verenigde Staten waar hij, vanwege de teloorgang van de veldcompetities, vooral indoor speelde. Een zware knieblessure brak zijn profloopbaan af en hij ging verder als trainer, al kwam hij voor enkele clubs ook nog als speler in actie.

Suurbier stond tijdens zijn voetballoopbaan bekend om zijn grappen en grollen. Op het WK voetbal van 1974 voerde hij met Ruud Krol regelmatig voor de tv acts op als het duo Snabbel en Babbel.[2][3]

In 2005 noemde de gemeente Amsterdam de Wim Suurbierbrug naar hem.

Op 25 april 2020 werd hij getroffen door een hersenbloeding.[4] Op 12 juli 2020 overleed hij aan de gevolgen hiervan.[1]

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Periode Club Competitie Wed. Goals Opmerking
1964-1977 Vlag van Nederland Ajax Eredivisie 392 16
1977-1978 Vlag van Duitsland Schalke 04 Bundesliga 12 0
1978-1979 Vlag van Frankrijk FC Metz Division 1 24 0
1979-1981 Vlag van de Verenigde Staten Los Angeles Aztecs NASL 73 3
1981 Vlag van Nederland Sparta Rotterdam Eredivisie 11 1 huur
1982 Vlag van Hongkong Tung Sing Hong Kong First Division League ? ?
1982 Vlag van de Verenigde Staten San Jose Earthquakes NASL 23 0
1982-1983 Vlag van de Verenigde Staten Golden Bay Earthquakes MISL 28 0 indoor
1984 Vlag van de Verenigde Staten Tulsa Roughnecks NASL 0 0 speler-trainer
1985 Vlag van de Verenigde Staten Houston Dynamos USL competitie gestaakt, oefenwedstrijden
1986-1987 Vlag van de Verenigde Staten Tampa Bay Rowdies MISL 10 0 indoor, speler-trainer

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Mondiaal
Wereldbeker voor clubteams 1x 1972
Internationaal
Europacup I 3x 1970/71, 1971/72, 1972/73
UEFA Super Cup 2x 1972, 1973
Intertoto Cup 1x Poulewinnaar in 1968
Nationaal
Eredivisie 7x 1965/66, 1966/67, 1967/68, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1976/77
KNVB beker 4x 1966/67, 1969/70, 1970/71, 1971/72
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Nederland Nederland
Wereldkampioenschap voetbal 2x Zilver 1974, 1978
Europees kampioenschap voetbal 1x Brons 1976

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]