Europees kampioenschap voetbal vrouwen

Zie Europees kampioenschap voetbal mannen voor het vierjaarlijks toernooi tussen de nationale mannenteams

UEFA Europees kampioenschap voetbal vrouwen
Logo van het toernooi (sinds 2022)
Sport	Voetbal
Regio	Europa
Bond/organisator	UEFA
Eerste editie	1984 in Denemarken, Engeland, Italië en Zweden
Regerend kampioen	Engeland
Recordkampioen	Duitsland met 8 titels
Actueel	2025
Officiële website
Portaal    Sport

Het UEFA Europees kampioenschap voetbal vrouwen (Engels: UEFA European Women's Championship, Frans: Championnat d'Europe féminin de football de la UEFA, officieel in het Engels ook aangeduid als UEFA Women's Euro) is het vierjaarlijkse Europees kampioenschap voor de sport voetbal. Het is net als de EK's voor andere sporten een toernooi tussen Europese landenteams. Door middel van voorrondes plaatsen landen zich, waarna in een maand tijd bepaald wordt welk landenteam het beste van Europa is.

Geschiedenis

Het EK voetbal vrouwen ontstond in 1984 onder de naam European Competition for Representative Women's Teams. Destijds werden er twee halve finales en een finale gespeeld, allemaal over twee wedstrijden. Er was geen gastland, maar elk land speelde een thuis- en uitwedstrijd. De eerste editie werd gewonnen door Zweden. Drie jaar later, in 1987, werden er twee halve finales, een troostfinale en een finale gespeeld over één wedstrijd. Noorwegen organiseerde en won dat toernooi. Vanaf dat moment werd het toernooi om de twee jaar gehouden. Rond 1990 kreeg het toernooi de titel Europees kampioenschap. In 1991 en 1995 werd het toernooi ook gebruikt als kwalificatie voor het wereldkampioenschap. In 1995 was er opnieuw geen gastland; de halve finales werden over twee wedstrijden gespeeld. De finale werd wel over één wedstrijd gespeeld, in Duitsland. Vanaf 1995 werd er geen troostfinale tussen de verliezende halvefinalisten meer gespeeld.

Vanaf 1997 werd het toernooi niet tweejaarlijks, maar om de vier jaar gespeeld. In 1997 werd ook voor het eerst een groepsfase gespeeld, bestaande uit twee groepen van vier landen. De twee hoogst geplaatste landen van beide groepen plaatsten zich voor de halve finales. Noorwegen en Zweden organiseerden samen het toernooi. Vanaf 2009 namen twaalf landen deel aan het eindtoernooi, ingedeeld in drie groepen van vier teams. De twee best geklasseerde landen in elke groep en de twee beste nummers 3 kwalificeerden zich voor de kwartfinales. Nederland nam in 2009 voor het eerst deel aan het eindtoernooi en bereikte de halve finales. Tussen 1989 en 2013 domineerde Duitsland het toernooi. Van de negen gespeelde edities won het er acht.

In 2011 besloot de UEFA om vanaf 2017 de competitie verder uit te breiden. Sindsdien nemen zestien landen deel aan het eindtoernooi. De groepsfase bestaat uit vier groepen van vier landen. De twee best geklasseerde landen uit elke groep plaatsen zich voor de kwartfinales. Nederland organiseerde en won het toernooi in 2017, wat leidde tot een grote toename van populariteit van de sport in Nederland. België debuteerde in 2017 op de eindronde. De editie van 2021 in Engeland werd met een jaar uitgesteld naar 2022, omdat de Olympische Spelen en het EK voor mannen wegens de coronapandemie werden verplaatst van 2020 naar 2021. Tevens debuteerde Noord-Ierland bij deze editie op het eindtoernooi. In 2025 werd het toernooi georganiseerd in Zwitserland, waarin Polen en Wales debuteerden.

Overzicht

Jaar	Gastland(en)	Winnaar	Uitslag finale	Verliezend finalist	Aantal deelnemers
1984	Geen officieel gastland	Zweden	1 – 0, 0 – 1 * (4 – 3 n.s.)	Engeland	4
1987	Noorwegen	Noorwegen	2 – 1	Zweden
1989	West-Duitsland	West-Duitsland	4 – 1	Noorwegen
1991	Denemarken	Duitsland	3 – 1 (n.v.)	Noorwegen
1993	Italië	Noorwegen	1 – 0	Italië
1995	Geen officieel gastland	Duitsland	3 – 2	Zweden	8
1997	Noorwegen en  Zweden	Duitsland	2 – 0	Italië
2001	Duitsland	Duitsland	1 – 0 (n.v.) (golden goal) **	Zweden
2005	Engeland	Duitsland	3 – 1	Noorwegen
2009	Finland	Duitsland	6 – 2	Engeland	12
2013	Zweden	Duitsland	1 – 0	Noorwegen
2017	Nederland	Nederland	4 – 2	Denemarken	16
2022	Engeland	Engeland	2 – 1 (n.v.)	Duitsland
2025	Zwitserland	Engeland	1 – 1 (n.v.) (3 – 1 n.s.)	Spanje
2029	Duitsland

* In 1984 werd de finale over twee wedstrijden verdeeld. Beide teams wonnen met 1 – 0, waarna uiteindelijk via strafschoppen de winnaar werd bepaald.
** Bij de finale in 2001 werd, uiteindelijk als enige editie, de golden goal toegepast na 90 minuten.

Finalisten

Land	Winnaar	Verliezend finalist
Duitsland	8 (1989, 1991, 1995, 1997, 2001, 2005, 2009, 2013)	1 (2022)
Engeland	2 (2022, 2025)	2 (1984, 2009)
Noorwegen	2 (1987, 1993)	4 (1989, 1991, 2005, 2013)
Zweden	1 (1984)	3 (1987, 1995, 2001)
Nederland	1 (2017)	0
Italië	0	2 (1993, 1997)
Denemarken	0	1 (2017)
Spanje	0	1 (2025)

Totale ranglijst

Resultaten bijgewerkt tot en met EK 2025

Land	GW	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	punten
België	10	3	1	6	10	15	–5	10
Denemarken	35	10	8	17	36	51	–9	38
Duitsland	51	38	7	6	113	34	+79	121
Engeland	40	20	5	15	78	60	+18	65
Finland	16	4	4	9	15	30	–15	16
Frankrijk	30	14	9	7	51	39	+12	51
IJsland	16	1	4	11	10	29	–19	7
Italië	39	10	7	22	45	67	–23	37
Nederland	21	11	3	7	32	24	+8	36
Noord-Ierland	3	0	0	3	1	11	–10	0
Noorwegen	43	19	7	17	60	65	–5	64
Oekraïne	3	1	0	2	2	4	–2	3
Oostenrijk	9	4	3	2	8	4	+4	15
Polen	3	1	0	2	3	7	–4	3
Portugal	10	1	3	6	10	24	–14	6
Rusland	15	1	3	11	10	31	–21	6
Schotland	3	1	0	2	2	8	–6	3
Spanje	22	10	4	8	34	23	+11	34
Wales	3	0	0	3	2	13	–11	0
Zweden	45	24	7	14	81	50	+31	79
Zwitserland	10	2	3	5	11	15	–4	9

Externe link

• Officiële site

Bronnen

· ·

Europees kampioenschap voetbal vrouwen

· ·

UEFA