Wim Kieft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wim Kieft
Wim Kieft (30-1-1981)
Wim Kieft (30-1-1981)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Willem Cornelis Nicolaas Kieft
Geboortedatum 12 november 1962
Geboorteplaats Amsterdam, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 190 cm
Positie Aanvaller (centrumspits)
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1994
Jeugd
Vlag van Nederland Madjoe
Vlag van Nederland Ajax
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1979–1983
1983–1986
1986–1987
1987–1990
1990–1991
1991–1994
Totaal
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Italië Pisa
Vlag van Italië Torino
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Frankrijk Bordeaux
Vlag van Nederland PSV
96 (69)
91 (25)
19 0(8)
82 (55)
26 0(3)
88 (34)
402 (194)
Interlands
1981–1993 Vlag van Nederland Nederland 43 (11)
Getrainde clubs
2009–2011 Vlag van Nederland Jong PSV (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Willem Cornelis Nicolaas (Wim) Kieft (Amsterdam, 12 november 1962) is een Nederlands voormalig profvoetballer die doorgaans centraal in de aanval speelde. Hij was van 1980 tot en met 1994 actief voor Ajax, SC Pisa, Torino, PSV en Girondins de Bordeaux. Daarnaast kwam hij 43 keer uit voor het Nederlands voetbalelftal, waarvoor hij elf keer scoorde.

Kieft werd met Ajax twee en met PSV drie keer Nederlands landskampioen. Met de Eindhovense club won hij in 1987/1988 ook de Europacup I. Datzelfde jaar won hij met het Nederlands elftal het EK 1988. Er verscheen in mei 2014 een boek over zijn achttien jaar lange verslaving aan cocaïne, Kieft.

Voetbalcarrière[bewerken]

Ajax[bewerken]

Kieft debuteerde op 4 mei 1980 onder trainer Leo Beenhakker in het betaald voetbal. Hij won die dag met Ajax thuis met 1-0 van Sparta. Het was zijn enige competitiewedstrijd in het eerste elftal in het seizoen 1979/80. In de drie daaropvolgende was hij basisspeler, waarbij hij in zowel 1981/82 als 1982/83 met Ajax landskampioen werd. Kieft maakte in de eerste speelronde van het seizoen 1980/81 zijn eerste en tweede doelpunt voor Ajax. Dit was op 23 augustus 1980, tijdens een met 2–4 gewonnen wedstrijd uit bij Go Ahead Eagles. Hij maakte 0-1 en 0-4. Met 32 goals in de Eredivisie werd hij in 1981/82 onder trainer Kurt Linder Europees topscorer. Hij was op negentienjarige leeftijd de jongste speler die dit ooit presteerde. Ajax won het laatste duel Haarlem-Ajax met 1-3, waardoor Ajax eindigde met 117 goals vóór en 42 goals tegen. Kieft speelde in zijn vier seizoenen in het eerste van Ajax samen met onder meer Piet Schrijvers, Hans Galjé; Keje Molenaar, Jan Weggelaar, Sonny Silooy, Ruud Krol, Wim Jansen, Jan Molby, Frank Rijkaard, Edo Ophof, Piet Wijnberg, Peter Boeve; Henning Jensen, Frank Arnesen, Dick Schoenaker, Johan Cruijff, Sören Lerby, Martin van Geel; Gerald Vanenburg, Tscheu La Ling, John van 't Schip, Marco van Basten, Simon Tahamata, Martin Wiggemansen, Piet Hamberg en Jesper Olsen. Dit onder trainers Leo Beenhakker, interim Aad de Mos, Kurt Linder en opnieuw De Mos.

Italië[bewerken]

Kieft verkaste in de zomer van 1983 van Ajax naar SC Pisa. Hiermee degradeerde hij in zijn eerste seizoen uit de Serie A, werd hij in 1984/85 kampioen in de Serie B en degradeerde hij weer een seizoen later opnieuw. Wel won hij in 1986 de Mitropacup met de club. Na de tweede degradatie met Pisa daalde Kieft zelf niet opnieuw mee af naar de Serie B, maar verhuisde hij naar Torino. Daarmee eindigde hij dat jaar als nummer elf van Italië, maar was hij geen basisspeler.

PSV[bewerken]

Kieft keerde in de zomer van 1987 terug naar Nederland. De geboren Amsterdammer trok ditmaal alleen geen Ajaxshirt aan, maar dat van titelconcurrent PSV. Kieft speelde in de volgende zeven jaar zes seizoenen voor de Eindhovense club. Alleen in 1990/91 kwam hij twaalf maanden uit voor Girondins de Bordeaux, in de Division 1. Zijn tijd bij PSV werd de meest succesvolle in zijn actieve voetballoopbaan. Met de Eindhovenaren won hij in 1988 de eerste Europacup I in de clubhistorie, werd hij in 1987/88, 1988/89 en 1991/92 landskampioen en won hij in 1987/88, 1988/89 en 1989/90 de KNVB beker. Kieft speelde in de aanval van PSV samen met voornamelijk Romário, maar ook met Juul Ellerman en Hans Gillhaus. Verder was hij hier ploeggenoot van onder anderen Hans van Breukelen, Berry van Aerle, Adri van Tiggelen, Ronald Koeman, Erik Gerets, Erwin Koeman, Edward Linskens, Stan Valckx, Jan Heintze en Ivan Nielsen en spelers met wie hij ook bij Ajax al samen op het veld stond, zoals Arnesen, Vanenburg en Lerby. Dit onder trainers Guus Hiddink, Bobby Robson, Hans Westerhof en ook in Eindhoven De Mos. Kieft speelde op 8 mei 1994 zijn laatste wedstrijd in zijn carrière, voor PSV, uit bij FC Volendam. In 1994 werd Kieft ontslagen bij de club, nadat voorzitter William Maeyer besloot de bezem door de selectie van de Eindhovense ploeg te halen.[1] Hierna was er belangstelling van diverse clubs. Kieft onderhandelde met KV Mechelen, dat de komst van de spits echter niet kon financieren, en AFC Ajax, waar Van Gaal de tranfer blokkeerde uit angst dat de komst van Kieft de ontwikkeling van Patrick Kluivert in de weg zou witten. Hierop besloot hij zijn actieve carrière te beëindigen.[2]

Clubstatistieken (half 1979-half 1994)[bewerken]

Ajax-FC Groningen 5-1. Kieft (midden) torent boven zijn Groningse belagers uit. In het rood-wit links van Kieft Martin van Geel, rechts Henning Jensen (28 september 1980).
Ajax-AZ'67 3-2. Ajax een speelronde voor het einde van de competitie 1981/82 landskampioen, met 114 goals vóór en 41 goals tegen. Europees topscorer Kieft (rechts) in duel met AZ's centrumverdediger Ronald Spelbos (15 mei 1982).
Seizoen Club Competitie Duels Goals
1979/80 Ajax Vlag van Nederland Eredivisie 1 0
1980/81 34 17
1981/82 32 32
1982/83 29 20
1983/84 Pisa Vlag van Italië Serie A 23 3
1984/85 Vlag van Italië Serie B 38 15
1985/86 Vlag van Italië Serie A 30 7
1986/87 Torino 19 8
1987/88 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 32 28
1988/89 20 6
1989/90 30 21
1990/91 Girondins de Bordeaux Vlag van Frankrijk Division 1 26 3
1991/92 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 33 19
1992/93 25 11
1993/94 30 4
Totaal 402 194

Nederlands elftal[bewerken]

Kieft debuteerde op 1 september 1981 onder bondscoach Kees Rijvers in het Nederlands voetbalelftal, tijdens een met 2–1 verloren oefeninterland in en tegen Zwitserland. Hij maakte op 23 maart 1982 zijn eerste van elf doelpunten voor Oranje, de 2–1 in een met diezelfde cijfers verloren oefeninterland in en tegen Schotland. Kieft maakte op 18 juni 1988 één van zijn belangrijkste doelpunten als international, in de laatste groepswedstrijd op het EK 1988 tegen Ierland. Hij kopte die wedstrijd acht minuten voor tijd het enige doelpunt binnen, een curvebal om keeper Bonner heen na een mislukt schot van Ronald Koeman. Hierdoor ging het Nederlands elftal door naar de halve finale en kon het later het toernooi winnen. Kieft maakte na het EK 1988 ook deel uit van het Nederlands elftal op het WK 1990 en het EK 1992. Op het WK 1990 scoorde hij in de groepswedstrijd tegen Egypte.

Erelijst[bewerken]

Vlag van Nederland AFC Ajax
Vlag van Italië SC Pisa
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Nederland Nederlands voetbalelftal
Winnaar 1988
Individueel
Winnaar 1x 1981/82
Winnaar 2x 1981/82, 1987/88

Na het voetbal[bewerken]

Nadat Kieft in het seizoen 1993/94 zijn zesde seizoen bij PSV volmaakte, beëindigde hij zijn actieve carrière medio 1994. Later was hij te zien als voetbalanalist voor televisiezender Sport1. Toen voor het seizoen 2009/10 Fred Rutten aangesteld werd als trainer van PSV, haalde deze Kieft terug het veld op als assistent van Anton Janssen bij Jong PSV en indien nodig het eerste team. Kieft deed tevens mee met de spelshow De Pelgrimscode in 2013. In 2014 werd bekend dat Kieft achttien jaar verslaafd was geweest aan cocaïne, naar eigen zeggen vanwege prestatiedruk. Als gevolg hiervan zat hij in de schuldsanering. Schrijver Michel van Egmond bracht in 2014 in samenwerking met Kieft het boek Kieft uit, met veel aandacht voor zijn alcohol- en drugsverslaving. Het boek kreeg dat jaar de NS Publieksprijs en de publieks- en vakjuryprijs voor het beste sportboek van 2014. Het was dat jaar tevens het bestverkochte boek in Nederland. Kieft was tot 9 mei 2016 met enige regelmaat te zien in het televisieprogramma Voetbal Inside. Hij werd in het seizoen 2016/17 analist bij Ziggo Sport.

Privé[bewerken]

Kieft heeft één kind met zijn partner en drie kinderen uit een eerdere relatie, een zoon en twee dochters. Zoon Robbin Kieft debuteerde op 7 februari 2006 in het betaald voetbal namens FC Groningen; in een uitwedstrijd bij Sparta viel hij in de 88e minuut in voor Erik Nevland. Kieft is woonachtig in IJsselstein.

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • Kurt Linder, trainer Ajax seizoen 1981/82: "Het is absoluut niet negatief dat Kieft weinig techniek heeft, en dat kon me ook niet interesseren, want hij kan doelpunten maken. Je moet als trainer aan de sterkste punten van een speler werken."
  • Cees Groot, Ajax-scout begin 1980'-er jaren: "30 minuten zie je hem niet, en dan ineens is hij er. Dat is typisch Willem."
  • Kieft sprak commentaar in voor het computerspel Competitie Manager 2000, dat in 1999 door Davilex werd uitgegeven.
  • Kieft speelde mee in reclamespots voor Vodafone (WK voetbal 2006), samen met René van der Gijp.
  • In juli 2006 werd hij op Luchthaven Schiphol door de marechaussee gearresteerd, nadat hij tijdens een vlucht vanuit Madrid ruzie gemaakt zou hebben. Een medepassagier deed aangifte tegen hem wegens overlast en bedreiging.

Zie ook[bewerken]

Publicatie[bewerken]