Fred Rutten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fred Rutten
Rutten als trainer van Feyenoord in augustus 2014.
Rutten als trainer van Feyenoord in augustus 2014.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Fredericus Jacobus Rutten
Geboortedatum 5 december 1962
Geboorteplaats Alverna, Vlag van Nederland Nederland
Positie Verdediger
Clubinformatie
Spelend bij gestopt in 1992
Jeugd
0000-1977
1977-1980
Vlag van Nederland VV Alverna
Vlag van Nederland FC Twente
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1980-1992 Vlag van Nederland FC Twente 307 (12)
Interlands
1988 Vlag van Nederland Nederland 1 (0)
Getrainde clubs
1993-1999
1999-2001
2001-2002
2002-2006
2006-2008
2008-2009
2009-2012
2012-2013
2014-2015
Vlag van Nederland FC Twente (assistent)
Vlag van Nederland FC Twente
Vlag van Nederland PSV (hoofd opleidingen)
Vlag van Nederland PSV (assistent)
Vlag van Nederland FC Twente
Vlag van Duitsland Schalke 04
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Nederland Feyenoord
Erelijst
2001
2006
2008
KNVB beker (FC Twente)
Intertoto Cup (FC Twente)
Trainer v/h Jaar (FC Twente)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Fredericus Jacobus Rutten (Alverna, 5 december 1962) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig betaald voetballer. Hij kwam als centrale verdediger zijn hele voetballoopbaan voor FC Twente uit. Hierna was Rutten trainer bij FC Twente, FC Schalke 04, PSV, SBV Vitesse en Feyenoord.

Carrière als voetballer[bewerken]

Clubcarrière[bewerken]

Rutten begon als kind met voetballen bij amateurclub VV Alverna. Op 15-jarige leeftijd verhuisde hij naar FC Twente, waar hij op 13 april 1980 onder trainer Hennie Hollink zijn debuut maakte in het eerste elftal. In de thuiswedstrijd tegen Vitesse viel Rutten na 70 minuten in voor Aad Kila. Rutten speelde in de verdediging, meestal als libero. Behalve als verdediger speelde Rutten ook eenmaal als doelman in de eredivisie. Op 8 augustus 1991 verdedigde hij de laatste zes minuten van een wedstrijd tegen Feyenoord het doel, nadat alle wisselmogelijkheden al benut waren, en eerste keeper Hans de Koning het veld werd uitgestuurd voor het neerhalen van de doorgebroken Gaston Taument. Hij wist de toegekende vrije trap, genomen door John Metgod, tegen te houden en wist met enkele goede acties het verlies tot 1-0 beperkt te houden.[1]

In februari 1992 moest Rutten noodgedwongen zijn actieve carrière beëindigden, nadat bij hem snel verouderende heupen werden geconstateerd. Hij stond toen al enkele maanden aan de kant.[2] Rutten speelde zijn hele carrière bij Twente. Hij kwam tot 307 wedstrijden waarin hij twaalf doelpunten maakte.

Nederlands elftal[bewerken]

In zijn jeugd speelde Rutten voor diverse vertegenwoordigende jeugdelftallen, in een lichting waarin ook onder andere Wim Kieft, Erwin Koeman, Ruud Gullit en Danny Blind speelden.[3]

In 1988 werd Rutten opgenomen in de voorselectie van het Nederlands elftal voor het Europees kampioenschap voetbal 1988, maar Rinus Michels gaf uiteindelijk de voorkeur aan Wim Koevermans van Fortuna Sittard. Rutten zou hierover later zeggen: "Over de doden niets dan goeds, maar Michels had natuurlijk mij mee moeten nemen. Ik deed absoluut niet onder voor een jongen als Koevermans."[4]

Hierna werd Rutten door de opvolger van Michels, Thijs Libregts, enkele keren geselecteerd voor het Nederlands elftal. Hij speelde uiteindelijk slechts één interland. Op 16 november 1988 speelde hij een half uur mee in een vriendschappelijke wedstrijd in en tegen Italië. De wedstrijd ging met 1-0 verloren.

Carrière-overzicht[bewerken]

Periode Club Land Competitie
1979-1992 FC Twente Vlag van Nederland Nederland Eredivisie

Carrière als trainer[bewerken]

FC Twente (eerste periode)[bewerken]

Rutten bleef na zijn actieve loopbaan in het voetbal actief. Eerst ging hij bij FC Twente als teambegeleider aan de slag. Voordat hij daar in het seizoen 1999-2000 hoofdtrainer werd, trainde hij onder meer de A- en B-jeugd. In zijn tweede en laatste seizoen als hoofdtrainer bij Twente bezorgde Rutten de club haar eerste hoofdprijs in 24 jaar. In De Kuip werd PSV na strafschoppen verslagen en nam Twente de KNVB beker mee naar huis.

PSV (hoofd opleidingen en assistent-trainerschap)[bewerken]

In 2001 verliet Rutten FC Twente om hoofd opleidingen te worden bij PSV. Daar stapte hij na één seizoen vanaf om tweede assistent-trainer (achter Erwin Koeman) te worden. Toen Koeman naar RKC Waalwijk vertrok, nam Rutten zijn plek als eerste assistent in. Zijn vervanger was op zijn beurt René Eijkelkamp. Daarna waren Guus Hiddink, Rutten en Eijkelkamp het technisch trio en de eindverantwoordelijken bij PSV. Rutten was officieel assistent, maar hoofdtrainer Hiddink liet veel van zijn veldwerk over aan Eijkelkamp en hem, doordat Hiddink het trainerschap combineerde met het technisch directeur bij PSV en het bondscoachschap van Australië.

FC Twente (tweede periode)[bewerken]

In maart 2006 tekende Rutten weer, voor drie jaar, bij Twente, dit keer als trainer en technisch directeur. Op 30 mei 2007 werd hij in het radioprogramma NOS Langs de Lijn verkozen tot trainer van het jaar. De oefenmeester van FC Twente werd geroemd vanwege de vierde plaats van zijn ploeg in het seizoen 2006/2007 en om haar aanvallende manier van spelen. Ook in de trainersverkiezing van het tijdschrift Sportweek eindigde Rutten bovenaan. Daarnaast waardeerden zijn collega's in het betaalde voetbal zijn werk eveneens, want Rutten werd door de trainersvakbond genomineerd voor trainer van het jaar. In die verkiezing moest hij het opnemen tegen Ronald Koeman (PSV), Louis van Gaal (AZ) en Henk ten Cate (Ajax). Van Gaal won dit keer. In 2008 werd Rutten wel tot trainer van het jaar gekozen. Hij versloeg medegenomineerden Ernie Brandts (NAC Breda), Gertjan Verbeek (sc Heerenveen) en Stanley Menzo (FC Volendam).

In november 2007 werd Rutten gevraagd om hoofdtrainer bij PSV te worden na het vertrek van Ronald Koeman naar Valencia. Hij bedankte voor de eer en zette zijn functies bij FC Twente voort.[5]

Schalke 04[bewerken]

Op 23 april 2008 tekende Rutten een contract bij het Duitse Schalke 04. Vanaf 1 juli 2008 trainde hij dit team uit de Bundesliga, maar een groot succes werd zijn trainerschap in Duitsland niet.[6] Op 26 maart 2009 werd Rutten door de club op non-actief gesteld na een aantal tegenvallende prestaties.

PSV (hoofdtrainerschap)[bewerken]

Lang hoefde Rutten niet te wachten op een nieuwe club. Op 17 april 2009 werd bekend dat hij voor een periode van drie jaar bij PSV tekende, als opvolger van de, ook alweer snel, opgestapte Huub Stevens.[7] Rutten was 2,5 jaar trainer van de Eindhovense formatie. Zowel in zijn eerste als tweede seizoen eindigde de ploeg 3e in de competitie, een positie die geen recht gaf op deelname aan de lucratieve Champions League. Daarnaast pakte PSV in die jaren geen prijzen. Wel verbeterde Rutten op 27 november 2009 een clubrecord dat Kees Rijvers in het seizoen 1974/75 zette, door voor de 32e officiële wedstrijd op rij ongeslagen te blijven. Uiteindelijk eindigde de reeks na 39 wedstrijden op 27 januari 2010.

In de zomer van 2011 investeerde PSV, onder leiding van technisch manager Marcel Brands 28 miljoen euro in nieuwe spelers. Eind 2011 maakte Rutten bekend zijn contract bij PSV niet te verlengen, omdat hij na drie jaar toe was aan een nieuwe uitdaging.[8] Op dat moment voerde de club de eredivisie aan en was zij nog actief in de Europa League. De ploeg begon de tweede seizoenshelft echter slecht en de positie van Rutten kwam, wederom, onder druk te staan. Na een drietal belangrijke, grote nederlagen tegen FC Twente (4 maart, 2-6), Valencia CF (8 maart, 4-2) en NAC Breda (11 maart, 3-1) bleek de positie van Rutten onhoudbaar te worden. Hoewel de selectie zich direct na de nederlagen achter de trainer schaarde.[9][10]

Op 12 maart 2012 besloot PSV het contract met Fred Rutten te ontbinden. Hij werd in Eindhoven opgevolgd door zijn assistent-coach Phillip Cocu en Ernest Faber, die vervroegd overkwam van FC Eindhoven.[11] Assistent-trainer Erik ten Hag, die met Rutten overkwam van FC Twente, toonde zich solidair met Rutten en nam ontslag bij PSV.

Vitesse[bewerken]

Kort na het vertrek van John van den Brom bij Vitesse, eind mei 2012, kwamen er geruchten dat de club Rutten graag zou zien als opvolger. Hoewel beide partijen in eerste instantie contact ontkenden, bleven deze geruchten terugkomen.[12] Eind juni werd Rutten in gezelschap met Stan Valckx en een delegatie van Vitesse gezien bij een restaurant in Oosterbeek.[13] Enkele dagen later nodigde de club zijn fans uit om tijdens de eerste training op 1 juli kennis te maken met de nieuwe trainer. Op deze eerste training bleek inderdaad dat Fred Rutten de nieuwe hoofdtrainer van Vitesse was.[14] Rutten ging in Arnhem samenwerken met twee oude bekenden, assistent- trainer Patrick Greveraars en spitsen-trainer René Eijkelkamp, naast de zittende assistenten Stanley Menzo en Albert Capellas. Rutten tekende een contract voor 1 seizoen.[15]

Rutten begon voortvarend aan het seizoen, maar zag de resultaten van Vitesse aan het eind van 2012 achteruitgaan. De club eindigde uiteindelijk in de winterstop op de vijfde plaats. Rutten gaf al voor de winterstop aan dat, als Vitesse titelaspiraties wilde houden, er geïnvesteerd moest worden tijdens de winterstop.[16] Ondanks dat diverse namen de ronde deden, lukte het de club niet nieuwe spelers binnen te halen. Na de winterstop ging Vitesse eerst met 4-1 onderuit tegen AZ, won in de competitie nog met 3-2 van Ajax, maar werd later die week in de beker door de Amsterdammers uitgeschakeld met 4-0.

Na de bekerwedstrijd Vitesse - Ajax gaf Rutten scherpe kritiek op voorzitter en investeerder Merab Zjordania. Na afloop reisde Rutten niet met de spelersbus terug naar de club, maar in de auto met technisch directeur Ted van Leeuwen. De dag hierna meldde hij zich ziek, waarna assistent-trainer Stanley Menzo tijdelijk zijn taken overnam.[17] De gerezen problemen werden hierop uitgesproken. Vitesse eindigde dat seizoen op een succesvolle vierde plaats, achter Ajax, PSV en Feyenoord. Na afloop van het seizoen, op 18 mei 2013, liet Rutten de club weten niet in te gaan op de hem aangeboden contractverlenging. Volgens Rutten was er geen conflict tussen hem en clubeigenaar Merab Zjordania, maar bleek dat hun visies te ver uiteen liepen.[18]

Feyenoord[bewerken]

Op 1 juli 2014 nam Rutten de taken als hoofdtrainer van Feyenoord over van Ronald Koeman. Hij tekende een contract voor één seizoen.[19] Na aankomst bij Feyenoord kreeg hij direct te maken met een leegloop van de selectie. Voor aanvang van het seizoen werden basisspelers Bruno Martins Indi, Daryl Janmaat, Stefan de Vrij en Graziano Pellè verkocht, terwijl slechts een deel van deze inkomsten geherinvesteerd kon worden.[20] De eerste belangrijke seizoenswedstrijd, een thuiswedstrijd tegen Beşiktaş JK in de voorronde van de Champions League ging met 1-2 verloren.[21] Ook in de competitie kende de ploeg, mede vanwege de grote wijzigingen in de selectie, een stroeve start. Na enige tijd ging het elftal echter beter draaien en al spoedig vond de club een vaste positie op de derde plaats van de ranglijst, achter titelkandidaten AFC Ajax en PSV.

Hoewel de club onder Rutten goed presteerde en technisch manager Martin van Geel al gezinspeeld had op een langer verblijf, maakte Rutten in maart bekend zijn contract niet te verlengen, omdat hij te weinig vooruitgang zag bij de club.[22] In het slot van de competitie verspeelde Feyenoord veel punten, zo werden in de laatste vijf duels slechts twee punten behaald. Hierdoor verloor Feyenoord op de laatste speeldag de derde plaats, die recht gaf op direct Europees voetbal, aan AZ. Op zondag 17 mei, na afloop van de laatste reguliere wedstrijd tegen PEC Zwolle die ontaarde in een 3-0 nederlaag, gaf Rutten aan dezelfde dag nog in gesprek te gaan met Van Geel. 's Avonds werd hij door de club op een zijspoor gezet. Zijn taken werden tijdens de play-offs voor Europees voetbal overgenomen door Giovanni van Bronckhorst, die de club al eerder vastlegde als opvolger van Rutten.[23]

Carrière-overzicht[bewerken]

Periode Club Land Competitie Functie
1993-2000 FC Twente Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Assistent-Trainer
2000-2001 FC Twente Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Trainer
2001-2002 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Hoofd Opleidingen
2002-2006 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Assistent-Trainer
2006-2008 FC Twente Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Trainer en Technisch directeur
2008-2009 Schalke 04 Vlag van Duitsland Duitsland Bundesliga Trainer
2009-2012 PSV Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Trainer
2012-2013 Vitesse Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Trainer
2014-2015 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie Trainer

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Mirko Slomka
Trainer Schalke 04
2008 - 2009 (mrt.)
Opvolger:
Youri Mulder, Mike Büskens
& Oliver Reck (interim)
Voorganger:
Dwight Lodeweges
Trainer PSV
2009 - 2012 (mrt.)
Opvolger:
Phillip Cocu (a.i.)
Voorganger:
John van den Brom
Trainer Vitesse
2012 - 2013
Opvolger:
Peter Bosz
Voorganger:
Ronald Koeman
Trainer Feyenoord
2014 - 2015 (mei)
Opvolger:
Giovanni van Bronckhorst