Stefan de Vrij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stefan de Vrij
Stefan de Vrij.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stefan de Vrij
Geboortedatum 5 februari 1992
Geboorteplaats Ouderkerk aan den IJssel, Nederland
Lengte 188 cm
Been rechts
Positie Verdediger
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Italië Lazio Roma
Rugnummer 3
Contract tot 2019
Jeugd
1997–2002
2002–2009
Vlag van Nederland VV Spirit
Vlag van Nederland Feyenoord
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2009–2014
2014–
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Italië Lazio Roma
135 (7)
44 (1)
Interlands **
2007–2008
2008–2009
2010–2011
2012
2011–2013
2012–
Vlag van Nederland Nederland –16
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –20
Vlag van Nederland Jong Oranje
Vlag van Nederland Nederland
3 (0)
20 (0)
9 (0)
1 (0)
12 (0)
30 (3)
Erelijst
2014 Brons WK 2014

* Bijgewerkt op 11 september 216
** Bijgewerkt op 7 oktober 2016
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Stefan de Vrij (Ouderkerk aan den IJssel, 5 februari 1992) is een Nederlands voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt. Hij verruilde in 2014 Feyenoord voor Lazio Roma. De Vrij debuteerde in 2012 in het Nederlands voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken]

Feyenoord[bewerken]

De Vrij begon zijn carrière op 4-jarige leeftijd bij VV Spirit en kwam op 10-jarige leeftijd via talentendagen bij Feyenoord terecht. De Vrij doorliep alle jeugdelftallen van Feyenoord en heeft sinds de zomer van 2009 een contract dat inmiddels verlengd is tot medio 2015. Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal in de uitwedstrijd om de KNVB beker tegen Harkemase Boys op 24 september 2009.

Op 6 december 2009 maakte hij zijn competitiedebuut voor Feyenoord. Hij mocht in de 89e minuut invallen voor Denny Landzaat tegen FC Groningen (3-1). Zijn tweede wedstrijd speelde hij tegen Willem II. Hij kwam in het veld na een wissel met Leroy Fer in de 84e minuut. Feyenoord won het duel met 1-0 door een goal van Sekou Cissé. Van 8 tot en met 15 januari 2010 mocht De Vrij mee op trainingskamp met Feyenoord naar Alanya in Turkije. De Vrij deed het in de oefenwedstrijd tegen Kayserispor zo goed dat hij de week erna tegen VVV-Venlo in de basis werd opgesteld toen Kelvin Leerdam en Dani Fernández beiden geblesseerd waren. De Vrij kreeg een week later voor de tweede maal een plaats in de basis, in de altijd zeer beladen Klassieker tegen Ajax. Zijn eerste doelpunt maakte hij op 2 mei 2010 tegen SC Heerenveen. Feyenoord won deze wedstrijd met 6-2.

Na de 2-0 nederlaag tegen Ajax op 19 januari 2011, was Mario Been van mening dat het centrum van de Feyenoord verdediging te kwetsbaar was, en te weinig opbouwend vermogen had. Als gevolg hierop haalde Mario Been de tot dan toe onomstreden André Bahia uit de basis[1] en plaatste Stefan de Vrij naast Ron Vlaar in het centrum. Stefan de Vrij maakte hier zo'n goede indruk[2], dat hij sindsdien een vaste keus is in het centrum van Feyenoord.

Dit verdedigingsduo werd gehandhaafd door de nieuwe trainer Ronald Koeman. Op 23 oktober 2011 voegde De Vrij een nieuw persoonlijk hoogtepunt aan zijn carrière toe door Feyenoord naar een 0-1-voorsprong te schieten in de ArenA tegen aartsrivaal Ajax. De wedstrijd eindigde in 1-1. Enkele weken later kreeg de Vrij een blessure aan de rechterenkel, waar hij echter sterk van terugkeerde, wederom in het centrum van de verdediging. Na het seizoen, wat Feyenoord afsloot als tweede, werd de Vrij in de voorselectie opgenomen voor het EK 2012.

In het seizoen 2012/2013 werd hij na het vertrek van Ron Vlaar benoemd tot aanvoerder van Feyenoord. Hierna werd hij ook voor het eerst opgeroepen voor de definitieve selectie van het Nederlands elftal door de nieuwe bondscoach Louis van Gaal voor de oefeninterland tegen België. Het seizoen bij Feyenoord begon slecht door een opgelopen blessure in de Europa League-wedstrijd tegen Sparta Praag. Deze blessure zou hem een maand aan de kant houden. De Vrij kwam sterk terug en speelde sterke wedstrijden. De Vrij twijfelde openlijk of hij zijn contract wat in 2014 afliep zou verlengen. Een eis om te verlengen was het aanblijven van trainer Ronald Koeman, hij verlengde zijn contract. Ondanks dit heeft de Vrij nog niet besloten of hij zijn contract zal gaan verlengen. Na 24 wedstrijden te hebben gespeeld leek het dat seizoen ook bij dat aantal gespeelde wedstrijden te blijven na een blessure opgelopen op een training. Later bleek de Vrij toch inzetbaar te zijn voor de laatste twee wedstrijden. Tegen ADO Den Haag speelde hij, maar verliet hij het veld in de eerste helft na een (onbedoelde) elleboogstoot van een ADO Den Haag speler. Later bleek dat hij een zwaar gekneusde neus opgelopen had en de laatste wedstrijd waarschijnlijk inzetbaar zal zijn. Op 17 mei 2013 verlengde De Vrij zijn contract tot medio 2015.[3] Op de tweede speeldag van het seizoen 2013/14 kreeg hij tweemaal geel thuis tegen FC Twente. Eerder kreeg Jordy van Deelen ook al rood in die wedstrijd waardoor Feyenoord de wedstrijd moest uitspelen met negen man tegen elf (1–4 verlies).

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2009/10 Feyenoord Vlag van Nederland Eredivisie 17 1 4 0 21 1
2010/11 30 1 1 0 2 0 33 1
2011/12 30 1 2 0 32 1
2012/13 26 0 3 0 3 0 32 0
2013/14 32 4 1 0 2 0 35 4
Club totaal 135 7 11 0 7 0 0 0 153 7
2014/15 Lazio Roma Vlag van Italië Serie A 30 0 5 1 35 1
2015/16 2 0 0 0 2 0 1 0 5 0
2016/17 12 1 0 0 12 1
Club totaal 44 1 5 1 2 0 1 0 52 2
Carrière totaal 179 8 16 1 9 0 1 0 205 9

Bijgewerkt op 13 januari 2017 .[4]

Interlandcarrière[bewerken]

Nederland –17

Stefan de Vrij werd in september 2008 toegevoegd aan Nederland onder de 17 jaar en was daarmee actief op het Jeugd-EK in Duitsland. Onder toeziend oog van scouts was Stefan de Vrij een van de uitblinkers van Oranje en belandde hij met zijn landgenoten in de finale. Daarin bleek gastland Duitsland te sterk.

Nederland

De Vrij werd op vrijdag 10 augustus 2012 door bondscoach Louis van Gaal voor het eerst opgeroepen voor de nationale A-selectie. Hij maakte zijn debuut vijf dagen later in het vriendschappelijke duel in en tegen België, dat met 4–2 verloren werd. De Vrij geraakte buiten beeld van de bondscoach, maar werd drie maanden later opnieuw opgeroepen, voor de wedstrijd tegen Duitsland (0–0). Hij raakte zijn plaats niet meer kwijt en speelde sindsdien ook mee in de laatste WK-kwalificatiewedstrijden.

WK 2014[bewerken]

Op 5 mei 2014 werd De Vrij door Van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo van het Nederlands voetbalelftal, ter voorbereiding op het wereldkampioenschap.[5] Ook behoorde hij tot de voorselectie, die op 13 mei bekendgemaakt werd.[6] Hij behoort uiteindelijk tot de definitieve WK-selectie, die Van Gaal op 31 mei bekendmaakte. Patrick van Aanholt en Karim Rekik waren de afvallers bij de verdedigers.[7] In de eerste wedstrijd tegen regerend wereldkampioen Spanje stond De Vrij in de basis. Samen met zijn collega van Feyenoord Bruno Martins Indi en oud-collega Ron Vlaar vormde hij het hart van de verdediging. In de 27e minuut kreeg Spanje een strafschop van scheidsrechter Nicola Rizzoli, nadat hij een overtreding van De Vrij op Diego Costa had gezien. De hierdoor opgelopen achterstand werd in de rest van het duel goedgemaakt, onder meer door de 1–3 van De Vrij in de 65e minuut, op aangeven van Wesley Sneijder. De wedstrijd eindigde in 1–5.

Met De Vrij in de basis verloor het Nederlands elftal op 9 juli 2014 de halve finale van Argentinië na strafschoppen. De Vrij speelde de hele wedstrijd en kreeg voor zijn optreden lovende kritieken.[8]

Bijgewerkt op 7 oktober 2016.[9]

Erelijst[bewerken]

Prijs Team Jaren
Clubverband
Supercup A-Jeugd Feyenoord A1 2009
Zilver Europees Kampioenschap –17 Nederland –17 2009
Nederlands Kampioen B-Junioren Feyenoord B1 2009
Supercup B-Jeugd Feyenoord B1 2008
KNVB beker B-Jeugd Feyenoord B1 2008
Zilveren Bal Feyenoord 2011
Brons WK 2014 Nederlands elftal 2014

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]