Erwin Koeman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erwin Koeman
Erwin-koeman.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Erwin Koeman
Geboortedatum 20 september 1961
Geboorteplaats Zaandam, Nederland
Been Links
Positie Linkermiddenvelder / Centrale middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1998
Huidige club Vlag van Engeland Everton FC
Functie Assistent-trainer
Contract tot 30 juni 2019
Jeugd
Vlag van Nederland GRC Groningen
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1978-1979
1979-1982
1982-1985
1985-1990
1990-1994
1994-1998
Vlag van Nederland FC Groningen
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Nederland FC Groningen
Vlag van België KV Mechelen
Vlag van Nederland PSV
Vlag van Nederland FC Groningen
006 0(0)
043 0(8)
089 (39)
116 (22)
103 (13)
115 (10)
472 (92)
Interlands
1983-1994 Vlag van Nederland Nederland 31 0(2)
Getrainde clubs
2004-2005
2005-2007
2008-2010
2010-2011
2012-2012
2012-2014
2014-2016
2016-
Vlag van Nederland RKC Waalwijk
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Hongarije Hongaars voetbalelftal
Vlag van Nederland FC Utrecht
Vlag van Nederland FC Eindhoven
Vlag van Nederland RKC Waalwijk
Vlag van Engeland Southampton FC (assistent)
Vlag van Engeland Everton (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Erwin Koeman (1983)

Erwin Koeman (Zaandam, 20 september 1961) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig profvoetballer. Zijn vader Martin, broer Ronald en zoon Len zijn of waren allen ook actief in de voetbalwereld.

Carrière als speler[bewerken]

Clubcarrière[bewerken]

Koeman debuteerde in het betaalde voetbal bij FC Groningen, waar hij als amateur in de eerste divisie speelde. In april 1979 werd hij toegevoegd aan de selectie van het eerste elftal.[1] In de zomer van 1979 vertrok hij naar PSV, die met de komst van Koeman Feyenoord, AZ en RSC Anderlecht aftroefde. Koeman werd bij PSV op voorspraak van trainer Kees Rijvers als groot talent werd binnengehaald. Hoewel PSV, gezien de amateurstatus van Koeman, geen transfersom hoefde te betalen, gaf zij de Groningse club toch een financiële compensatie voor het overnemen van de speler.[2] Koeman wist in zijn eerste drie jaar bij PSV niet door te breken en moest voornamelijk genoegen nemen met een plaats op de reservebank. In de zomer van 1982 keerde hij, in eerste instantie op huurbasis, terug bij FC Groningen.[3] Een jaar later nam de club hem, voor 7 honderdduizend gulden, definitief over van PSV. Door zijn overgang maakte hij de weg vrij voor de overgang van zijn broer Ronald naar AFC Ajax die zomer.[4]

Na drie seizoenen FC Groningen ging Koeman zijn geluk beproeven bij KV Mechelen in België, waar hij Aad de Mos als trainer kreeg. Naast de landstitel behaalde hij bij die club in mei 1988 zijn eerste Europese prijs, door met Mechelen de finale van de Europacup II te winnen van Ajax. Later won hij ook nog de UEFA Super Cup door wederom te winnen van een Nederlandse club, Europacup I winnaar PSV.

In 1990 keerde Koeman terug bij PSV, waar hij in zijn eerste twee seizoenen kampioen van Nederland werd onder leiding van Bobby Robson. Hierna volgde twee mindere seizoenen. In 1994 moest hij vertrekken bij de Eindhovense ploeg, na een reorganisatie van de selectie onder leiding van voorzitter William Maeyer, uitgevoerd door zijn oud-trainer Aad de Moos. Hij speelde hierna nog vier seizoenen bij FC Groningen, waar hij in 1998 op 36-jarige leeftijd zijn carrière beëindigde. Na zijn profcarrière bouwde hij af bij amateurvereniging VV Acht.

Spelersstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Wedstrijden Doelpunten
1978/79 FC Groningen Vlag van Nederland Eredivisie 6 0
1979/80 PSV 8 1
1980/81 17 4
1981/82 18 3
1982/83 FC Groningen 33 15
1983/84 28 11
1984/85 28 13
1985/86 KV Mechelen Vlag van België Eerste klasse 20 2
1986/87 28 5
1987/88 24 5
1988/89 28 7
1989/90 16 3
1990/91 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 27 3
1991/92 29 3
1992/93 19 4
1993/94 28 3
1994/95 FC Groningen 27 6
1995/96 28 2
1996/97 29 0
1997/98 31 2
Totaal 472 92
Vlag van Nederland Nederland 34 3

Nederlands elftal[bewerken]

Koeman debuteerde net als zijn broer Ronald op 27 april 1983 in het Nederlands elftal tijdens een met 0-3 verloren oefeninterland thuis tegen Zweden. Daarmee werden ze de derde en vierde Oranje-international in de geschiedenis wiens vader ook in het Nederlands elftal speelde. Koeman debuteerde onder bondscoach Kees Rijvers, die eerder zijn trainer was bij PSV. Koeman speelde 34 interlands. In 1988 was hij net als Ronald basisspeler in het Nederlands elftal dat Europees kampioen werd, door in de finale te winnen van de Sovjet-Unie (2-0).

Erelijst als speler[bewerken]

Vlag van België Met KV Mechelen
Vlag van Nederland Met PSV
Vlag van Nederland Met Nederlandse voetbalelftal

Trainersloopbaan[bewerken]

PSV[bewerken]

Na zijn actieve voetbalcarrière werd Koeman eerst jeugdtrainer en later assistent-trainer bij PSV. Hij fungeerde in die functie onder Eric Gerets en Guus Hiddink. Het lag aanvankelijk in de lijn der verwachting dat Koeman, die gezien werd als 'kroonprins' bij PSV zou doorschuiven naar de functie van veldtrainer.[5] Toen in 2004 bleek dat Hiddink uiteindelijk niet de stap wilde maken van hoofdtrainer op het veld naar hoofdtrainer op afstand vertrok Koeman in het seizoen 2004-2005 naar RKC Waalwijk.

RKC en Feyenoord[bewerken]

Koeman kende een goed seizoen bij RKC Waalwijk, dat dat jaar eindigde op de 9e plaats. Het jaar erop werd hij aantrokken door Feyenoord, om per 1 juli 2005 Ruud Gullit op te volgen. In zijn eerste seizoen eindigde hij op de 5e plaats. Ondanks de magere prestatie was de club tevreden over Koemans werk en verlengde hij zijn tweejarig contract, in het voorjaar van 2006, tot medio 2009.[6] Het seizoen erna verliep echter desastreus. De club kwam onder curatele te staan van de KNVB en voorzitter Jorien van den Herik werd gedwongen op te stappen. De ploeg eindigde op de 7e plaats, net genoeg voor de deelname aan de play-offs voor Europees voetbal. Na de laatste competitiewedstrijd besloot Koeman wegens de tegenvallende resultaten zijn contract per direct op te zeggen.[7] Tijdens de play-offs werd zijn taak als hoofdtrainer overgenomen door Leo Beenhakker. Hierna zat hij enige tijd zonder club.

Bondscoach van Hongarije[bewerken]

In april 2008 werd Koeman bondscoach van Hongarije, waarna hij een maand later voor het eerst op de bank zat bij de vriendschappelijke interland tegen Griekenland. Dat duel wonnen de Hongaren met 3-2 door treffers van Balázs Dzsudzsák, Roland Juhász en Krisztián Vadócz. Onder leiding van Koeman wist Hongarije zich niet te plaatsen voor het WK voetbal 2010 in Zuid-Afrika. Op 23 juli 2010 werd hij aan de kant gezet. De opgegeven reden was dat de nieuwe voorzitter, oud-international Tibor Nyilasi, van de Hongaarse voetbalbond liever een Hongaar als bondscoach van het nationale elftal zag. [8] Hij had op dat moment nog een doorlopend contract van anderhalf jaar. Koeman werd opgevolgd door de Hongaar Sándor Egervári.

FC Utrecht en RKC Waalwijk[bewerken]

Op maandag 30 mei 2011 werd Koeman gepresenteerd als de nieuwe hoofdtrainer van FC Utrecht, als opvolger van de ontslagen Ton du Chatinier. Hier zou hij echter maar krap vijf maanden in dienst blijven. Aan het begin van het seizoen had hij enkele aanvaringen met technisch manager Foeke Booy, onder andere over de komst van Rodney Sneijder.[10] Op 18 oktober van dat jaar maakte hij in een persconferentie bekend dat hij per direct ontslag aanbood, omdat hij de faciliteiten bij de club ontoereikend vond. Hij werd opgevolgd door zijn assistent Jan Wouters. Vanaf maart 2012 tot het einde van dat seizoen was hij trainer van FC Eindhoven, waar hij Ernest Faber opvolgde, die naar PSV vertrok.

In de seizoen 2012-2013 en 2013-2014 was Koeman wederom hoofdcoach van RKC Waalwijk. In februari 2014 maakte hij bekend zijn contract niet te verlengen. Aan het eind van het seizoen degradeerde hij met de club, na een nederlaag over twee wedstrijden tegen SBV Excelsior in de play-offs.

Assistent onder Ronald Koeman[bewerken]

In 2014 volgde Koeman zijn broer Ronald, die in de jaren daarvoor trainer was van Feyenoord, naar Southampton FC, waar hij diens eerste assistent werd. In 2016 stapte het duo gezamenlijk over naar Everton.

Carrièreoverzicht als trainer[bewerken]

Jaren Club Functie
1998 - 2002 Vlag van Nederland PSV Eindhoven Jeugdtrainer
2001 - 2004 Vlag van Nederland PSV Eindhoven Assistent trainer
2004 - 2005 Vlag van Nederland RKC Waalwijk Hoofdtrainer
2005 - 2007 Vlag van Nederland Feyenoord Rotterdam Hoofdtrainer
2008 - 2010 Vlag van Hongarije Hongarije Bondscoach
juli - 18 okt. 2011 Vlag van Nederland FC Utrecht Hoofdtrainer
17 mrt. 2012 - 2012 Vlag van Nederland FC Eindhoven Hoofdtrainer
2012 - 2014 Vlag van Nederland RKC Waalwijk Hoofdtrainer
2014 - 2016 Vlag van Engeland Southampton FC Assistent-trainer
2016 - Vlag van Engeland Everton FC Assistent-trainer

Trivia[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Ruud Gullit
Trainer van Feyenoord
2005-2007
Opvolger:
Leo Beenhakker, ad-interim