Eerste klasse A (voetbal België)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Jupiler Pro League)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eerste klasse A
Jupiler Pro League
Land Vlag van België België
Bond KBVB
Opgericht 1895
Systeem Competitie
Degradatie naar Eerste klasse B
Internationale
kwalificatie
UEFA Champions League: 2x
UEFA Europa League: 3x
Aantal teams 16
Huidige kampioen KRC Genk (2018-19)
Recordkampioen RSC Anderlecht (34x)
Website jupilerproleague.be
Huidig seizoen 2019/20
Laatst bijgewerkt op: 19 juli 2019
Portaal  Portaalicoon   Sport
Voetbal

De eerste klasse A, officieel Profvoetbal 1A is de hoogste afdeling van het Belgisch profvoetbal, bestaande uit 16 teams. De sponsornaam is Jupiler Pro League, naar de huidige hoofdsponsor Jupiler en organisator Pro League. De Belgische competitie startte in 1895 en is daarmee de oudste op het Europese vasteland.

Competitie[bewerken]

De competitie start eind juli en eindigt in het midden van maart. In de wintermaanden wordt er, sinds de competitiehervorming in 2009, kerstvoetbal georganiseerd: er wordt een speeldag afgewerkt op tweede en derde kerstdag. Sinds die hervorming telt de competitie zestien clubs. Elke ploeg speelt tweemaal (heen en terug) tegen elk van de vijftien andere, dus 30 wedstrijden in totaal. Na de reguliere competitie worden er play-offs afgewerkt, waarbij de zes hoogst gerangschikte clubs het nogmaals twee keer tegen elkaar opnemen (heen en terug) in play-off 1. Dit betekent dat de top zes in totaal 40 wedstrijden afwerkt, waarvan 30 in de reguliere competitie en tien in de play-offs. Bij de start van play-off 1 wordt het puntenaantal, dat de deelnemende ploegen in de reguliere competitie hebben behaald, gedeeld door twee en naar boven afgerond. De ploegen herbeginnen dus niet vanaf nul punten.

De nummers zeven tot en met vijftien worden, samen met de drie hoogst gerangschikte clubs uit eerste klasse B (met uitzondering van de kampioen) verdeeld in twee poules van elk zes teams. Ook zij nemen het nog tweemaal tegen elkaar op (heen en terug), waardoor ook zij 40 wedstrijden afwerken, 30 in de competitie en tien tijdens de play-offs. In tegenstelling tot play-off 1 starten de teams uit play-off 2 wel vanaf nul, er wordt dus geen rekening meer gehouden met het puntenaantal uit de reguliere competitie.

Zowel de competitie als de play-offs worden gespeeld volgens het driepuntensysteem.

Afhankelijk van hoe goed de Belgische ploegen in Europees verband presteren, wordt bepaald hoeveel clubs in de Champions League of de UEFA Europa League mogen meedingen. Door de huidige UEFA-coëfficiënt kwalificeren de kampioen en de vice-kampioen van de Belgische competitie (m.a.w. het nummer één en twee uit play-off I) zich voor de Champions League. Meestal (afhankelijk van de coëfficiënt) is de kampioen rechtstreeks geplaatst voor de groepsfase en moet de vicekampioen twee voorrondes afwerken. De winnaar van de beker gaat rechtstreeks naar de groepsfase van de Europa League en de winnaar van de reguliere competitie mag deelnemen aan de voorlaatste voorronde. Indien die laatste zich echter kwalificeert voor de Champions League, dan krijgt het nummer drie uit play-off 1 het Europa League-ticket voor de voorlaatste voorronde (tenzij het nummer drie ook de bekerwinnaar is, dan krijgt de vierde dit Europese ticket). Indien de bekerwinnaar zich kwalificeert voor de Champions League, gaat het ticket voor de groepsfase van de Europa League naar de derde in play-off 1. Indien een ploeg uit de top drie dan ook de reguliere competitie zou hebben gewonnen, krijgt de vierde het ticket voor de voorlaatste voorronde van de Europa League. Indien een ploeg zowel de reguliere competitie als de beker wint, maar niet in de top drie van play-off 1 eindigt, dan krijgt het nummer drie het ticket voor de voorlaatste voorronde van de Europa League.

De clubs die in play-off 2 als eerste eindigen in hun poule nemen het tegen elkaar op in één wedstrijd, op het terrein van de ploeg die het hoogst eindigde in de reguliere competitie. De winnaar van dat duel neemt het, opnieuw in één wedstrijd, op tegen de hoogst geklasseerde ploeg uit play-off 1 die zich nog niet heeft gekwalificeerd voor Europees voetbal (normaal gezien het nummer vier of vijf). Inzet is de laatste Europese plaats, die (net zoals het ticket voor de winnaar van de reguliere competitie) toegang geeft tot de derde (en op één na laatste) voorronde van de Europa League. Indien de winnaar van play-off 2 ook de bekerwinnaar is, of niet over een licentie voor Europees voetbal zou beschikken, gaat het laatste Europese ticket onmiddellijk naar de ploeg uit play-off 1.

Indien twee ploegen aan het einde van het seizoen op dezelfde plaats eindigen, worden er sinds de hervorming geen testwedstrijden meer gespeeld. In het verleden werd dit wel gedaan, om bijvoorbeeld de kampioen aan te duiden wanneer de eerste en de tweede in het klassement met een gelijk aantal punten eindigden. Voortaan kijkt men op de eerste plaats naar het aantal overwinningen en daarna naar het doelsaldo. Na play-off 1 wordt bij gelijkheid van punten eerst het eventueel naar boven afgeronde halve punt terug afgetrokken. Indien er dan nog gelijkheid van punten is, geldt de rangschikking na de reguliere competitie.

Bij het begin van het volgende seizoen spelen de bekerwinnaar en de landskampioen tegen elkaar voor de Supercup op het veld van de landskampioen. Wint een ploeg én de beker én de titel, de zogeheten "dubbel", dan speelt het de Supercup tegen de verliezende bekerfinalist.

Namen[bewerken]

Voor aanvang van het seizoen 1993/94 volgde bierbrouwerij Jupiler de Franse autofabrikant Peugeot op als hoofdsponsor van de hoogste afdeling. Vanaf het seizoen 1998/99 kreeg de eerste klasse als sponsornaam de Jupiler Liga (Frans: Ligue Jupiler), een naam die in 2001 werd ingeruild voor de Engelstalige variant Jupiler League. In augustus 2008 veranderde de Profliga haar naam in Pro League en werd de competitie omgedoopt tot de Jupiler Pro League.[1] Hierdoor onderscheidde de Belgische competitie zich ook van de Nederlandse Jupiler League.

  • 1895–1900: Coupe de Championnat
  • 1900–1952: E(e)re Afde(e)ling / Division d'honneur
  • 1952–2016: Eerste klasse / Division 1
  • 2016–2017: Betaald voetbal 1A / football professionnel 1A
  • 2017–0000: Profvoetbal 1A / football professionnel 1A
Sponsornamen
  • 1998–2001: Jupiler Liga / Ligue Jupiler
  • 2001–2008: Jupiler League
  • 2008–0000: Jupiler Pro League

Seizoen 2019/20[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het artikel Eerste klasse A 2019-20 (voetbal België) voor een uitgebreid artikel van dit seizoen.

Media[bewerken]

De samenvattingen van de Belgische eerste klasse worden in Vlaanderen uitgezonden door VIER in het programma Sports Late Night. De commerciële zender uit Vilvoorde haalde de rechten samen met Telenet binnen in de zomer van 2017. Voordien werden de wedstrijdverslagen aangeboden door de openbare omroep VRT - in programma's als Sportweekend en Studio 1, later Extra Time - en op VTM in de periode 1994-2005 en 2011-2017. In Wallonië zendt de RTBF sinds de jaren 1960 onafgebroken de samenvattingen uit voor de Franstalige kijkers.

De liverechten voor het Belgisch voetbal waren van midden de jaren 90 tot 2005 in handen van Canal+. In 2005 was het echter Belgacom dat het meeste geld op tafel legde. Voor het eerst in de geschiedenis waren de rechtstreekse verslagen daarmee niet in handen van een betaalzender, maar van een distributeur. Het telecombedrijf lanceerde prompt 11 op Belgacom TV. Zes jaar later verloor Belgacom het grootste deel van de rechten aan concurrent Telenet (in Vlaanderen) en VOO in Wallonië en waren de drie belangrijkste matchen van een speeldag - vrijdag om 20.30 uur of zaterdag om 18 uur plus zondag om 18 en 20.30 uur - enkel te zien op Play Sports en VOO Foot. Belgacom TV zond wel de resterende vijf wedstrijden uit, die allemaal zaterdag om 20 uur gespeeld worden.

Vanaf het seizoen 2014-2015 werden voor (minstens) drie seizoenen de liverechten toegekend op niet-exclusieve basis: hierdoor zijn alle wedstrijden te volgen op zowel Proximus TV (Proximus 11), Play Sports (Telenet) als VOOFoot.

In Nederland zendt de betaalzender Ziggo de topwedstrijden op zondag live uit.

Clubs seizoen 2019/20[bewerken]

Zestien clubs spelen in 2019-20 in eerste klasse A. Elf clubs komen uit de Vlaamse Gemeenschap, vier clubs komen uit de Franse Gemeenschap en één uit de Duitstalige Gemeenschap.
Uitgesplitst per provincie komen vijf clubs uit West-Vlaanderen, telkens twee uit de provincies Antwerpen, Henegouwen, Limburg, Luik en Oost-Vlaanderen, en één uit het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Eerste klasse A (voetbal België) (België (hoofdbetekenis))
Geografische verspreiding clubs
# kaart Stam-
nummer
Club Plaats # seiz.
Eerste klasse A
1 1 Royal Antwerp FC Antwerpen 99
2 3 Club Brugge Brugge 98
3 7 KAA Gent Gent 81
4 12 Cercle Brugge Brugge 81
5 16 Standard Luik Luik 101
6 19 KV Kortrijk Kortrijk 33
7 22 Royal Charleroi Sporting Club Charleroi 55
8 25 KV Mechelen Mechelen 69
9 31 KV Oostende Oostende 11
10 35 RSC Anderlecht Anderlecht 89
11 216 Royal Excel Moeskroen Moeskroen 6
12 322 KRC Genk Genk 29
13 373 Sint-Truidense VV Sint-Truiden 43
14 4068 KVRS Waasland - SK Beveren Beveren 8
15 4276 KAS Eupen Eupen 5
16 5381 SV Zulte Waregem Waregem 15

Geschiedenis[bewerken]

Het eerste seizoen van de Belgische nationale competitie werd door de UBSSA ingericht in 1895/96. De competitie bestond slechts uit zeven clubs, waarvan er vier uit het Brusselse kwamen. De eerste landstitel ging naar FC Liégeois. De volgende jaren kwamen en verdwenen enkele clubs; er bestond echter geen echt systeem van promotie of degradatie naar de nieuwe lagere reeks, waar ook de reserveteams van de clubs uit de hoogste reeks speelden. In 1898/99 werd een nieuwe reeks gecreëerd met enkele clubs uit Oost- en West-Vlaanderen, zodat deze Vlaamse clubs hun verplaatsingskosten naar het binnenland konden vermijden en toch deelnemen aan de nationale competitie van de UBSSA. De winnaar van de Vlaamse reeks speelde tegen de winnaar van de normale reeks om de landstitel. Na twee jaar werd in 1900 weer gespeeld in een reeks met clubs van over het hele land, men sprak ondertussen van de "Ere Afdeling". Het aantal clubs bleef echter jaar na jaar groeien, zodat men in 1901/02 de competitie weer opsplitste, maar nu in twee evenwaardige gemengde reeksen. In 1904 keerde men dan definitief terug naar het systeem met één reeks. Vanaf 1905 hield men dan het aantal clubs vast op 10, de laatste in de rangschikking degradeerde op het eind van het seizoen naar de Eerste Afdeling. In 1908 werd het aantal ploegen opgetrokken tot 12 en vanaf 1911/12 degradeerde ook de voorlaatste in de rangschikking.

FC Liégeois had na de eerste vier seizoenen van de competitie reeds drie landstitels behaald. Het eerste decennium van de 20ste eeuw werd echter gedomineerd door clubs uit de hoofdstad, en Union Saint-Gilloise en Racing Club de Bruxelles verdeelden de titels onder elkaar. Bij het begin van de jaren 10 slaagde Cercle Brugge er als eerste Vlaamse club in kampioen te worden. Daarna trad met Daring Club de Bruxelles nog een andere Brusselse club op de voorgrond. Toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, werd geen competitie meer ingericht. Pas vijf seizoenen later, in 1919/20, werd weer een officiële competitie gespeeld. Dat seizoen behaalde Club Brugge zijn eerste landstitel. Het zou nog een halve eeuw duren eer deze club een volgende titel haalde en een van de nationale topclubs werd.

In 1921 werd de competitie nogmaals uitgebreid, ditmaal tot 14 clubs. Waar in de aanvangsjaren het Luikse en daarna het Brusselse voetbal succesvol waren, trad in de jaren 20 ook het Antwerpse voetbal op de voorgrond. Beerschot AC haalde vijf landstitels, en ook Royal Antwerp FC en Liersche SK slaagden er rond 1930 in te zegevieren. Met nog twee nieuwe landstitels voor Cercle Brugge, wonnen gedurende die periode slechts twee clubs uit de hoofdstad een titel. Halverwege de jaren 30 traden de Brusselse clubs Union en Daring nog eens op de voorgrond. Vooral Union werd in die periode legendarisch. De ploeg slaagde erin om van 1933 tot 1935 gedurende 60 competitiematchen op rij ongeslagen te blijven; een record waar de ploeg toen de bijnaam Union 60 aan overhield. Op het eind van de jaren 30 won Beerschot nog twee titels, maar toen brak de Tweede Wereldoorlog uit.

Ondanks de oorlog werd er toch gevoetbald en de Antwerpse clubs bleven succesvol. Niet alle competities verliepen echter vlekkeloos. In 1939/40 (Liersche SK aan de leiding) en 1944/45 (zonder de Antwerpse Provincieploegen) werd de competitie niet volledig afgewerkt. In 1940/41 werd de competitie door Lierse SK gewonnen, maar die titel vele jaren later plots officieus verklaard. Het seizoen erop werd een volwaardige competitie gespeeld, waarin opnieuw Lierse kampioen speelde. Ook de volgende twee seizoenen werd een officiële competitie gespeeld. In 1943 won een andere club uit de provincie Antwerpen zijn allereerste titel, namelijk KV Mechelen. Kort na de oorlog werd deze club nog tweemaal kampioen. Ook Antwerp FC pakte tijdens de oorlog nog een landstitel. Hiermee waren tijdens de Tweede Wereldoorlog alleen maar ploegen uit de provincie Antwerpen kampioen. In 1942 had men de competitie opnieuw uitgebreid met twee clubs, zodat er nu 16 ploegen in de hoogste afdeling speelden. In het eerste seizoen na de oorlog werden de clubs die tijdens de oorlog gedegradeerd waren toegelaten tot de Ere Afdeling, zodat de competitie 19 clubs telde, maar na twee seizoenen werd dit weer naar 16 afgeslankt.

Na de oorlog veranderde het voetballandschap verder. De vele traditionele oude Brusselse topclubs zakten weg; een jongere Brusselse club kwam op de voorgrond treden, en zou zijn stempel drukken op het Belgische voetbal, namelijk RSC Anderlecht. Die club pakte in 1947 zijn eerste titel, er zouden er vele volgen. In 1950/51 eindigden twee clubs bovenaan met evenveel punten. De club met het minst nederlagen werd echter hoogst gerangschikt, en zo werd Anderlecht dat seizoen kampioen ten voordele van Berchem Sport. Anderlecht domineerde verder het voetbal in de jaren 50, maar desondanks slaagden nog heel wat andere clubs er in met de landstitel te gaan lopen. RFC Liégeois won na een halve eeuw nog eens twee landstitels en ook Antwerp en Lierse pikten nog een kampioenschap mee. Tegen het eind van de jaren 60 ging een nieuwe topclub de concurrentie aan met Anderlecht: Standard Luik. De club had een lange geschiedenis in de hoogste afdeling, maar werd pas in 1958 voor het eerst landskampioen.

In de jaren 60 verdeelden Anderlecht en Standard de titels onder elkaar. Van 1964 tot en met 1968 werd Anderlecht vijf maal op rij kampioen. In de jaren zeventig waren de grootste successen in de eerste klasse voor Club Brugge. Na een halve eeuw pakte de club in 1973 zijn tweede landstitel, er volgden er nog 4 dat decennium. In 1975 ging het kampioenschap na vele jaren nog eens naar een andere Brusselse club: RWDM. De club was een fusieclub waarin onder andere oude gloriën Racing Club en Daring Club waren opgenomen. In 1974 had men de competitie fors uitgebreid van 16 naar 20 clubs. Na twee seizoen had men dit echter herleid tot 18 clubs.

Rond 1980 kende het relatief kleine SK Beveren een glorieperiode, toen de club in 1979 en 1984 kampioen werd. Standard en Anderlecht voegden nog enkele titels toe aan hun palmares. Op het eind van de jaren 80 had KV Mechelen een sterke ploeg en kende kortstondig succes gedurende enkele seizoenen. De club slaagde er na 40 jaar nog eens in kampioen te worden en ook in Europa zegevierden de Maneblussers.

In 1995/96 werd ook in de eerste klasse het driepuntensysteem ingevoerd. Vanaf de jaren 90 werden Club Brugge en RSC Anderlecht de absolute top in de Eerste Klasse. Jaarlijks ging een van beide clubs met de titel lopen. Enkel Lierse slaagde er in 1997 in te verrassen en een titel weg te kapen, en ook KRC Genk kende zijn eerste successen. Genk was pas in de jaren 80 uit een fusie ontstaan en pakte rond de millenniumwissel tweemaal de titel. Rond 2010 slaagde Standard erin om voor het eerst sinds 25 jaar opnieuw de titel te pakken, zelfs twee opeenvolgende seizoenen.

In maart 2008 bereikten de eersteklassers een akkoord om een competitiehervorming door te voeren. Deze hervorming werd vanaf het seizoen 2009/10 ingevoerd. Bij die hervorming werd het aantal clubs teruggebracht tot zestien. Na de reguliere competitie worden er play-offs afgewerkt. In het decennium erna werd regelmatig gesleuteld aan het format, mede door de hervorming van de tweede klasse en de scheiding tussen prof- en amateurvoetbal, in 2016. Ook kerstvoetbal deed vanaf de hervorming zijn intrede in de Belgische competitie: er wordt een speeldag afgewerkt op tweede en derde kerstdag.

Na de invoering van de nieuwe competitieformule kwam er veel kritiek op de play-offs, vooral play-off II is voor veel clubs niet meer rendabel en in eerste klasse B speelt men met 8 clubs vier keer tegen elkaar. In de loop van 2018 zou er onder leiding van Marc Coucke aandacht worden gegeven aan een nieuwe competitiehervorming, waartoe waarschijnlijk in de loop van 2019 wordt besloten. Er liggen twee concrete plannen op tafel: allereerst een klassieke competitie met 20 ploegen (38 speelrondes), waarbij het aantal profclubs in het land daalt van 24 naar 20. Daaronder komen dan de amateurreeksen. Het tweede voorstel is een eerste klasse A en B van elk 12 ploegen, die eerst in 2x12 tegen elkaar spelen en na 22 speelrondes in een drievoudige competitie met 8 ploegen (3x8).

Kampioenen[bewerken]

Chronologisch[bewerken]

Landstitels per club[bewerken]

Het volgend overzicht toont het aantal landstitels per club inclusief stamnummer (tot en met seizoen 2018/19)

Plaats Club (stamnummer) Titels Seizoen
1 RSC Anderlecht (35) 34 1946-47 · 1948-49 · 1949-50 · 1950-51 · 1953-54 · 1954-55 · 1955-56 · 1958-59 · 1961-62 · 1963-64 · 1964-65 · 1965-66 · 1966-67 · 1967-68 · 1971-72 · 1973-74 · 1980-81 · 1984-85 · 1985-86 · 1986-87 · 1990-91 · 1992-93 · 1993-94 · 1994-95 · 1999-00 · 2000-01 · 2003-04 · 2005-06 · 2006-07 · 2009-10 · 2011-12 · 2012-13 · 2013-14 · 2016-17
2 Club Brugge KV (3) 15 1919-20 · 1972-73 · 1975-76 · 1976-77 · 1977-78 · 1979-80 · 1987-88 · 1989-90 · 1991-92 · 1995-96 · 1997-98 · 2002-03 · 2004-05 · 2015-16 · 2017-18
3 Royale Union Saint-Gilloise (10) 11 1903-04 · 1904-05 · 1905-06 · 1906-07 · 1908-09 · 1909-10 · 1912-13 · 1922-23 · 1932-33 · 1933-34 · 1934-35
4 Standard Luik (16) 10 1957-58 · 1960-61 · 1962-63 · 1968-69 · 1969-70 · 1970-71 · 1981-82 · 1982-83 · 2007-08 · 2008-09
5 R. Beerschot AC (13) 7 1921-22 · 1923-24 · 1924-25 · 1925-26 · 1927-28 · 1937-38 · 1938-39
6 Racing Club de Bruxelles (6) 6 1896-97 · 1899-00 · 1900-01 · 1901-02 · 1902-03 · 1907-08
7 RFC Liégeois (4) 5 1895-96 · 1897-98 · 1898-99 · 1951-52 · 1952-53
Daring Club de Bruxelles SR (2) 1911-12 · 1913-14 · 1920-21 · 1935-36 · 1936-37
9 KRC Genk (322) 4 1998-99 · 2001-02 · 2010-11 · 2018-19
Royal Antwerp FC (1) 1928-29 · 1930-31 · 1943-44 · 1956-57
Koninklijke Lierse Sportkring (30) 1931-32 · 1941-42 · 1959-60 · 1996-97
KV Mechelen (25) 1942-43 · 1945-46 · 1947-48 · 1988-89
13 Cercle Brugge (12) 3 1910-11 · 1926-27 · 1929-30
14 KSK Beveren (2300) 2 1978-79 · 1983-84
15 KAA Gent (7) 1 2014-15
Racing White Daring Molenbeek (47) 1974-75

Clubs vet gedrukt zijn nog steeds actief onder hun stamnummer.

Meeste wedstrijden[bewerken]

Een overzicht van de spelers die het meeste wedstrijden speelden in de Belgische eerste klasse.[2] Enkel spelers met meer dan 500 wedstrijden zijn opgenomen.

# Land Naam Club(s)
614 Vlag van België Raymond Mommens KSC Lokeren (1975-1986), Sporting Charleroi (1986-1997)
598 Vlag van België Willy Wellens Lierse SK (1972-1974), RWDM (1974-1978, 1990-1991), Standard Luik (1978-1981), Club Brugge (1981-1986), Beerschot VAC (1986-1989), KV Kortrijk (1989-1990), Cercle Brugge (1991-1993)
590 Vlag van België Eddy Snelders Royal Antwerp FC (1975-1980), KSC Lokeren (1980-1982), Lierse SK (1982-1984, 1994-1996), Standard Luik (1984-1986), KV Kortrijk (1986-1989), Germinal Ekeren (1989-1994, 1996-1997)
582 Vlag van België Dany Verlinden Lierse SK (1980-1988), Club Brugge (1988-2004)
577 Vlag van België Guy Vandersmissen Standard Luik (1978-1991), Germinal Ekeren (1991-1992), RWDM (1992-1998)
568 Vlag van België Franky Van der Elst RWDM (1979-1984), Club Brugge (1984-1999)
565 Vlag van België Filip De Wilde KSK Beveren (1981-1987), RSC Anderlecht (1987-1996, 1998-2003), KSC Lokeren (2004)
554 Vlag van België Victor Mees Royal Antwerp FC (1944-1964)
" Vlag van België Marc Millecamps KSV Waregem (1968-1972, 1973-1988)
533 Vlag van België Vital Borkelmans KSV Waregem (1986-1989), Club Brugge (1989-2000), KAA Gent (2000-2002), Cercle Brugge (2003-2004)
526 Vlag van België Rudi Smidts Royal Antwerp FC (1984-1997), Sporting Charleroi (1997-1998), Germinal Ekeren (1998-1999), Germinal Beerschot (1999-2000), KV Mechelen (2000-2001)
523 Vlag van België Marc Schaessens Beerschot VAC (1983-1989), Standard Luik (1989-1991), Club Brugge (1991-1993), KRC Genk (1993-1994), RFC Seraing (1994-1995),
Germinal Ekeren (1995-1999), KVC Westerlo (1999-2002), Lierse SK (2002-2004), Excelsior Moeskroen (2004), RAEC Mons (2005)
517 Vlag van België Jan Ceulemans Lierse SK (1974-1978), Club Brugge (1978-1991)
513 Vlag van België Hugo Broos RSC Anderlecht (1970-1983), Club Brugge (1983-1988)
503 Vlag van België Michel Preud'homme Standard Luik (1977-1986), KV Mechelen (1986-1994)
502 Vlag van België Michel De Wolf RWDM (1976-1983), KAA Gent (1983-1988), KV Kortrijk (1988-1990), RSC Anderlecht (1990-1994)

Meeste doelpunten[bewerken]

Een overzicht van de spelers die het meeste doelpunten maakten in de Belgische eerste klasse.[3] Enkel spelers met meer dan 200 doelpunten zijn opgenomen.

Doelpunten Wedstrijden Land Naam Club(s)
377 488 Vlag van België Albert De Cleyn RFC Malinois (1932-1955)
343 384 Vlag van België Jef Mermans RSC Anderlecht (1941-1957)
296 474 Vlag van België Bernard Voorhoof Lierse SK (1927-1948)
288 398 Vlag van België Arthur Ceuleers Beerschot VAC (1933-1944), Racing Club Brussel (1945-1951)
261 389 Vlag van België Rik Coppens Beerschot VAC (1947-1961), Olympic Charleroi (1961-1962)
255 428 Vlag van België Erwin Vandenbergh Lierse SK (1976-1982), RSC Anderlecht (1982-1986), KAA Gent (1990-1994), RWDM (1994-1995)
241 299 Vlag van België Paul Deschamps RFC Liège (1946-1956)
240 251 Vlag van België Jean Capelle Standard Luik (1929-1944)
235 477 Vlag van België Paul Van Himst RSC Anderlecht (1959-1975)
229 518 Vlag van België Jan Ceulemans Lierse SK (1974-1978), Club Brugge (1978-1991)
212 373 Vlag van België Raoul Lambert Club Brugge (1962-1980)
206 268 Vlag van België Raymond Braine Beerschot VAC (1922-1930, 1936-1943)

Meeste seizoenen in eerste klasse per club[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van voetbalclubs in België naar seizoenen in eerste klasse voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Enkel clubs die meer dan 50 seizoenen in eerste klasse speelden zijn opgenomen. Aangepast op 21/07/2019 naar de aantallen voor seizoen 2019/2020

Stam-
nummer
Club Aantal seizoenen
op een totaal van 117[4]
Periode
16 Standard Luik 101 1909-1914, 1921 - heden
1 Royal Antwerp FC 99 1895-1900, 1901-1968, 1970-1998, 2000-2004, 2017 - heden
3 Club Brugge 98 1895-1896, 1898-1928, 1929-1933, 1935-1939, 1946-1947, 1949-1951, 1959 - heden
35 RSC Anderlecht 89 1921-1923, 1924-1926, 1927-1928, 1929-1931, 1935 - heden
7 KAA Gent 81 1913-1929, 1936-1967, 1968-1971, 1980-1988, 1989 - heden
12 Cercle Brugge 81 1899-1936, 1938-1946, 1961-1966, 1971-1978, 1979-1997, 2003-2015, 2018 - heden
13 Beerschot VAC 81[5] 1900-1906, 1907-1981, 1982-1991
30 Lierse SK 74[6] 1927-1948, 1953-1986, 1988-2007, 2010-2015
25 KV Mechelen 69 1921-1922, 1924-1925, 1926-1927, 1928-1956, 1963-1964, 1965-1969, 1971-1977, 1981-1982, 1983-1997, 1999-2001, 2002-2003, 2007-2018, 2019-...
4 Club Luik 67 1895-1910, 1912-1913, 1923-1924, 1945-1995
10 Union Sint-Gillis 58 1901-1949, 1951-1963, 1964-1965, 1968-1973
22 Sporting Charleroi 55 1947-1957, 1966-1971, 1974-1980, 1985-2011, 2012 - heden

Statistieken[bewerken]

Laagterecord[bewerken]

  • 24 februari 2008 werden er amper 8 goals gescoord op speeldag 23. De Jupiler League vestigt daarmee een laagterecord. Drie wedstrijden eindigden zonder doelpunten. Vier keer werd er met 1-0 gewonnen. Brussels-Bergen eindigde dan weer op een 1-1-gelijkspel. Enkel FC Dender hield zijn eer enigszins hoog door KVC Westerlo met 2-0 te verslaan.
  • 3 april 2016 werden er slechts 7 goals gescoord op speeldag 1 van de Play-Offs. Hiermee werd er een laagterecord gevestigd tijdens de Play-Offs. Desondanks is het gemiddeld aantal goals per wedstrijd wel hoger dan in 2008. 5 keer werd er gewonnen met 1-0 of 0-1. De wedstrijd KAA Gent- Zulte Waregem eindigde op 1-1 terwijl de match tussen Kortrijk en Moeskroen-Péruwelz op 0-0 eindigde.

Zie ook[bewerken]

AFC:Australië · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · China · Filipijnen · Guam · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Japan · Jemen · Kirgizië · Koeweit · Libanon · Macau · Mongolie · Myanmar · Nederlands-Indië · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Qatar · Saoedi-Arabië · Singapore · Tadzjikistan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
CAF:Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Réunion · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Soedan · Somalië · Swaziland · Tanzania · Togo · Tsjaad · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika
CONCACAF:Antigua en Barbuda · Aruba · Bermuda · Canada / Verenigde Staten · Costa Rica · Curaçao · El Salvador · Guatemala · Honduras · Jamaica · Mexico · Nederlandse Antillen · Nicaragua · Panama · Suriname · Trinidad en Tobago
CONMEBOL:Argentinië · Bolivia · Brazilië · Chili · Colombia · Ecuador · Paraguay · Peru · Uruguay · Venezuela
OFC:Amerikaans-Samoa · Cookeilanden · Fiji · Frans-Polynesië · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Niue · Palau · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tonga · Vanuatu
UEFA:Albanië · Andorra · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Joegoslavië · Kazachstan · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noord-Cyprus · Noord-Ierland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · San Marino · Schotland · Servië · Servië en Montenegro (FR Joegoslavië) · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Wales · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland